Aanmelden op VVA
Ervaring
Zintuiglijke prikkels en zelfredzaamheid bij kinderen
Ons zoontje van 8 (met autisme) is heel gevoelig voor zintuiglijke prikkels (aanrakingen, temperatuur, geluid, geur). Heel trots waren we toen zijn slaapkamer mooi was afgewerkt met een nieuwe houten vloer... .
Blijkbaar was dit wel niet helemaal wat hij voor ogen had. Groot was mijn verbazing toen ik vanavond thuiskwam en zijn slaapkamervloer bedekt zag met alle dekens, oude lakens en tapijten die hij had kunnen vinden.
"Papa, ik heb mijn vloer zacht gemaakt!"
Op zijn kast staan een aantal lege shampoo- en doucheflesjes:
"Die geur maakt mij rustig"
Schitterend en hoopvol hoe onze kleine man er in slaagt om zelf zijn directe omgeving aan te passen en het voor hem aangenamer te maken.
Reacties
Stinne Schaerlaecken op 03/08/2010 - 10:42:19Heel begrijpelijk wat je schrijft Stinne! Momenteel ben ik in een periode van volledige overprikkeling, maar kan me er jammer genoeg niet van afzonderen, en ook niet vluchten.
Ze zouden het niet begrijpen...
inderdaad schitterend, maar ook bravo voor slimme ouders die hier rekening mee houden en het waarom begrijpen.
Die overgevoeligheid, dat is hier bij Lars ook bekend!
Warmte,koude,geluiden,geuren....zijn voor hem soms zo moeilijk dat hij weg wilt uit een bepaalde situatie
Voor de geluiden hebben we een hoofdtelefoon gekocht zodat hij als hij dat wil zich kan afsluiten.
Voor zijn "hypersensitivitie" is het niet zo gemakkelijk!
Sokjes moeten juist, altijd de zelfde soort jeans, altijd hetzelfde merk van schoenen,nagels knippen, haren wassen, etiketjes uit de kleren,eten van bijna koud middagmaal....
De meeste reageren dan :ach,wat stelt die zich aan, doe niet zo flauw!
Maar Lars kan er wilt van worden en voelt zich diep ongelukkig en angstig als het probleem niet opgelost wordt
Knap van je zoon dat hij dit allemaal heeft ondernomen om toch maar zijn kamertje terug te hebben!
Groetjes cindy
Die overgevoeligheid is ook bij ons herkenbaar , inderdaad altijd dezelfde kledij etiketten eruit, de warmte en de koude , en de natuur natuurlijk ,Wij gaan in de winter periode hout afdoen in de bossen en onze kids gaan hele dagen mee, er is een winter geweest dat de temperatuur niet warmer werd als -6 !!!! Enorm koud dus .
De kids zie je dan genieten ,met takken sleuren ,een kamp maken , onvoorstelbaar eigelijk!
En ook onze kids worden wild van de gedachte of het gevoel als er iets niet juist zit ,
Ze lopen ook het liefste op blote voeten ( ben een keer gaan fietsen met hun en waren twee straten verder dat we zagen dat de jongste niets aan zijn voeten had)
Groetjes An
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Februari 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 1 | 2 | 3 | 4 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • gewoon onderwijs • gezin • groepsbegeleiding • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Tja het is niet makkelijk om altijd met die zintuiglijke prikkels om te gaan. Als volwassene met autisme vind ik dat nog steeds het moeilijkste om mee om te gaan.
Al die geluiden, geuren, ... die constant op je af komen en die je niet kan controleren. Op bepaalde momenten kan ik er zot van worden en dan moet ik vluchten naar een plek met bv enkel natuurinvloeden. Ook voor mijn omgeving is het niet leuk want op zo'n moment ben ik niet te genieten, ik ben heel kort van stof en kan er dan echt niets bij hebben.
Een overgevoeligheid kan er heel plots zijn en dan moet alles stoppen maar als je in een gezin woont dan stopt het niet.
HET STOPT NOOIT!
En het moeilijkste van al is dat anderen ons niet vaak verstaan omdat ze deze prikkelingen zo niet mee maken