Aanmelden op VVA
Lees- & kijktip
Ze noemen mij Gabriel, opgroeien met ernstig autisme.
Gabriël is zwaar autistisch. Hij leeft in zichzelf gekeerd. In dit boek beschrijft zijn moeder wat het is te leven met zo'n opgroeiend kind . Wat dit boek ver boven andere getuigenissen uittilt, is het talent van Kate Rankin de wereld door de ogen van Gabriël te zien. Zo stelt zij de lezer in staat iets te voelen van wat het wil zeggen, te zijn als Gabriël.
‘Ik was erg geraakt door Kate Rankins relaas van het leven met haar zoon Gabriël, die speelt met fluortape, rubberen handschoenen, sleutelhangers en koordjes. Als hij 15 is, is hij incontinent, heeft gewelddadige buien, spreekt niet, bonst met het hoofd, toont geen spontane affectie en eist voortdurend de aandacht op. Het is een verhaal van menselijk uithoudingsvermogen, van trouw, frustratie en aanvaarding. Het stelt de prangende vraag naar de levenskwaliteit met (en rond) autisme en naar hoe mensen met een “ander perspectief” denken en voelen.’ - Times Educational Supplement
Type: boek
Uitgeverij: EPO
ISBN: 9789064454059
Doelpubliek:
beroepskrachten, ouders
Auteur(s)
- Rankin Kate
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Persoonlijk heb ik dit boek nog nooit gelezen. Denk ook niet dat ik dat ooit ga doen... Precies omdat ik niet het idee heb dat het autisme centraal staat, maar wel zijn zware mentale beperking waardoor het voor mij wat veraf van mezelf staat... Ten eerste ben ik geen kind meer, ten tweede ben ik hoogfunctionerend (net zoals zijn broer trouwens).
Wat mij vooral verontrust aan Kate Rankin is haar uitspraken; in autisme centraal hebben ze ooit het artikel gekopiëerd dat in Het Nieuwsblad had gestaan, en waar ze onomwonden vertelde dat haar zoon erger is dan een hond, die kun je tenminste nog iets aanleren.