Aanmelden op VVA
Ervaring
Slaapproblemen bij onze zoon
Hallo, Ik ben Eline, mama van Zoran...Sinds kort werd bij Zoranneke Autisme vastgesteld, in een vrij ernstige vorm met een mentale achterstand van 18mnd... Na de kerstvakantie start onze jongen in het bijzonder onderwijs, in een autiklas.
Sinds de diagnose is vastgesteld, na maanden twijfelen, vermoeden van, werd alles bevestigd. Ik moet eerlijk toegeven dat het toch hard aan kwam... We wisten dat de diagnose ging bevestigd worden maar dat hij het in die mate en met zo'n achterstand heeft, hadden we niet voelen, niet zien aankomen...
Sinds enkele weken hebben we nu met een slaapprobleem te kampen bij onze jongen waar we voordien nooit last mee hadden. Wij dachten eerst dat het wat door ons verdriet, onze zorgen, onze stress kwam van de eerste slag, maar dit blijft nu al weken doorgaan, waarbij Zoran amper slaapt, huilt uren aan een stuk, dit telkens wanneer zijn muziekje ten einde is (speelt 10 min,dan is hij stil). Van zodra de laatste noot speelt, kruipt hij al uit zijn bed, begint hij heel hard te huilen en is direct weer stil van zodra hij onze kamer deur hoort open gaan. Hij houdt dit werkelijk uren vol, waarbij de broer en de zussen er echt wakker van worden. We probeerden al zoveel, na ons denken bijna alles en zijn wat ten einde raad...
Kan iemand ons helpen? Alvast bedankt!
Reacties
creatiefje op 11/01/2012 - 19:41:06Altijd handig om te weten hoe oud Zoran is, of hij veel taal verstaat en gebruikt, of de andere kinderen ouder dan wel jonger zijn enz.
Zonder deze informatie denk ik toch al aan een paar oplossingen.
° vervang het muziekje door een lamp die langzaam uitdooft (kan je kopen)
° neem het muziekje tien keer op, maar telkens een beetje zachter tot het bijna onhoorbaar is
° zeg duidelijk dat het muziekje nog maar één keer mag.
De eerste nachten met nieuwe regels zullen hard zijn. Breng de andere kinderen maar naar oma. Laat minstens één van jullie buiten gehoorsafstand (of ook bij de oma) slapen.
Succes
PS: liefde is iets anders dan massochisme. Voel je niet schuldig wanneer je doorbijt.
Ook mijn zoon en dochter hebben problemen met slapen.
Onze zoon krijgt nu melatonine een half uurtje voor het slapengaan. Het bevordert het inslapen. Door het moeilijke schoolleven komt hij 's nachts veel wakker, nachtmerries over school en dan lukt inslapen niet meer.
Ook onze dochter heeft inslaapproblemen. Wij geven haar dan ook sedinal-druppels. Maar echt werken doet dit niet bij haar. Vrijdag vraag ik advies aan haar arts.
Zoals Dirk ook zegt is veel leeftijdsafhankelijk. Onze zoon had op zijn twee jaar van die slapeloze nachten, zijn zus had dat ook rond die periode. Nu zijn ze 7.5 en 6 en kunnen ze zelf iets beter bepalen wat kan en wat niet. De oudste moet ik soms ook nog helpen met in slaap te vallen hoor. Dan moet ik bijna hypnotisch vertellen van...je benen worden zwaar, voel je dat? enz... Dat is niet elke avond maar wel bij een verandering in zijn leven, of iets waar hij mee zit. Jongere kinderen kunnen deze aanpak nog niet plaatsen natuurlijk. Routine is wel belangrijk, steeds hetzelfde, in dezelfde volgorde op hetzelfde uur... Misschien is hij plots bang in zijn kamer. Onze oudste had dat ook. Plots kon hij niet meer slapen, hij hoorde mensen onder zijn bed. Bleek dat het onze tv was in onze woonkamer beneden. Hij had daar nooit eerder last van gehad. Maar hij was toen wel oud genoeg dat te verwoorden. Hoe jong kinderen ook zijn, ze voelen meer dan we soms vermoeden. Wij hebben ons ook erg droevig gevoeld met de diagnoses, autisme, adhd, hypersensitiviteit bij twee van de drie kids. Ja we wisten dat wel een beetje, maar die eigenlijke diagnose is een harde dobber. Maar nu is die diagnose een geschenk! Door een andere aanpak zijn mijn kinderen opengebloeid. Zelfzeker geworden, mondiger,.. en dat maakt dat ze later wel zullen aarden in de maatschappij. Zonder diagnose zouden we niet zo ver staan. Maar het vroeg van mij en mijn man een verwerkingsfase. Maar ook voor de kinderen. Zij voelden zich ook 'anders' en weten nu ook hoe dat komt. Veel sterkte. En je mag mij altijd contacteren. Ondertussen leven wij al jaren met onze diagnoses want ik heb onlangs ook dezelfde diagnose gekregen. Er zijn ook PASS partout avonden die heel leerrijk zijn. Ik ben slechts één keer geweest maar ik voelde mij meteen minder alleen met deze problematiek. Je gezin en Zoran staan er niet alleen voor.
hey eline,
heel herkenbaar !
wij hebben een dochter van 5 ( met ASS) en zij heeft ook een achterstand van 2.5 jaar ,ook is ze motorisch achter .
ze heeft soms ook periodes dat ze niet kan slapen , meestal is dat als de routine verbroken word of als ze iets niet kan verwerken.
we wisten ook niet wat te doen , ik moet zeggen dat routine heel veel doet , elke dag het zelfde slaapritueel , hier is dat eerst samen met broer een verhaal , daarna mag ze helpen haar kleine broer in bed te doen en nadien krijgt ze nog een verhaal op haar kamer en dan haar muziekmobiel ( die ze al heeft sinds haar geboorte). en dit helpt , het was serieus doorbijten om die routine erin te krijgen maar eenmaal ze het gewoon was ging het beter . ik hoop je een beetje raad gegeven te hebben.
veel sterkte en als je een zin hebt in een babbel , laat maar weten !
Dag Eline,
Idd. heel herkenbaar. Al is onze zoon ondertussen 18 jaar oud. Ik heb dit lang voor de diagnosestelling - die gebeurd is op zijn 4e dus voor die tijd ontzettend vroeg - dit item aangekaart bij Kind & Gezin en ze hebben mij toen een folder meegegeven, gezegd dat ik niet streng genoeg was en mij na enkele keren hetzelfde eindresultaat gezegd te hebben zelfs geadviseerd zijn slaapkamerdeur op slot te doen. Dat heb ik 1 keer gedaan en na 13 jaar voel ik mij daar nog schuldig over dat ik toen in die 'adviezen' heb durven geloven.
En wat betreft uithoudingsvermogen: dat van mijn zoon was alleszins véél groter dan het mijne. Wij woonden toen nog in een appartement en hij was bij momenten vlugger terug in de living dan ikzelf.
Bespreek dit best met je thuisbegeleiding - als je dit al hebt? - om dit systhematisch aan te pakken.
Indien niet, probeer dan toch maar een zelfstandige begeleidster te contacteren hieromtrent: dan kost inderdaad een pak meer maar je hoeft tenminste geen 2 jaar op hulpverlening te wachten.
Wij hebben nooit maar dan ook nooit enige medicatie gegeven aan onze zoon. Hoewel het ons langs diverse kanten werd aangeboden; wij vonden medicatie pas gepast als geen enkel ander hulpmiddel nog werkte. En ik ben blij dat ik dit heb volgehouden, maar heb evenveel begrip voor mensen die wél medische hulpmiddelen gebruiken.
hoi Eline
Onze zoon is nu negen, tot zijn zes maanden sliep hij `s nachts door. daarna moesten we er iedere nacht uitkomen voor onophoudelijk huilen en krijsen. Dylan sprong zelf zijn bedje kapot op 1jarige leeftijd. Nu slaapt hij relatief goed als hij in slaap geraakt. Nu kan hij alleen slapen als hij in ons bed ligt. hij ziet en hoort dingen op zijn kamer en durft daar iet meer slapen, dus os kamer afgegeven. We hebben alles gedaan om hem te doen slapen jaren gezocht en verandert aan zijn kamer en blijkbaar was het gewoon iets simpel. geef vooral de moed niet op wij hebben 8,5 jaar gezocht en een oplossing gevonden. hij heeft soms nog huilbuien maar al veel minder. wij wete nog maar een jaar dat dylan aan ass lijdt.
Veel succes verder en vele groetjes
linda
@Linda,
Ik zit een beetje met dezelfde vraag als Dirk. Akkoord dat er soms aanpassingen nodig zijn, zoals muziekje, lichtje, minder knuffels of boeken,... Mijn kids hebben ook getracht onze kamer in te nemen maar dat was duidelijk NEE. Ass of niet, ze moeten zich ook leren aanpassen. Een "nee" zorgde in het verleden voor woede uitbarstingen, onbegrip, ik was een slechte mama, noem maar op...maar, nu weten ze heel goed waar hun plaats is en dat je in het leven niet altijd kan hebben wat je wil, dat ze zich soms moeten neerleggen bij iets. Harde lessen maar wel noodzakelijk. Vind ik persoonlijk natuurlijk. Ik wil hier niet met het vingertje wijzen en ik ken jou situatie helemaal niet, maar ik wil ergens zeggen dat ass of niet, onze kinderen ook moeten aanpassingen doen.
Hallo!
Bedankt voor de vele reacties! Sorry dat ik nu pas antwoord geef, maar ik dacht dat het niet gelukt was om mijn bericht te posten, vandaag mail gelezen dat het goedgekeurd was mijn berichtje...(nog maar nieuw hier en ken het nog niet goed)
Ik was idd vergeten erbij te vermelden dat zoran, 3jaar is.
Wij hebben dus nachten en nachten opgelopen en zoran proberen te leren dat hij zelf zijn sterretje mag aanleggen en blijkbaar kwam dit bij hem goed aan, want sinds een aantal weken wordt zoran soms s nachts wakker en legt hij gewoon zijn sterretje aan en valt terug in slaap. Dus ons probleem is voorlopig toch opgelost!
Merken nu ook dat zoran rustiger geworden is, sinds hij in aangepast onderwijs zit, blijkbaar onze beste beslissing ooit want we zien hem met de dag veranderen! Hij heeft zich heel snel aangepast in zijn nieuwe klasje en doet het goed, werkt goed mee, knutselt, maakt zijn verplichte werkjes steeds af, en mogen steeds horen dat het goed gaat, hij geniet van de massagekes die hij krijgt, geniet intens van de snoezelmomenten en is veel rustiger als hij van uit school komt. Enorm moe, van al het werken en heel welgezind, wat bij zijn vorige school niet het geval was.
Vanaf dinsdag die nu komt, starten de testen voor zilas, onze oudste zoon, testen gaan door gedurende 3volgende weken en waarschijnlijk ergens eind febr begin maart weten we daar de uitslag van... dus wel weer wat stress voor wat de uitslag zal brengen...
groetjes
Dag Eline,
Wat fijn te lezen dat het al beter gaat. Het aangepaste onderwijs is vaak een grote stap en als je dan de vorderingen ziet die de kinderen maken kan je je alleen maar afvragen waarom je er ooit aan getwijfeld hebt hé.Doordat Zoran zich beter voelt gaat ook het slapen beter. Ze hebben minder stress. Ik begrijp dat er voor jullie weer een stresserende periode aanbreekt wat Zilas betreft. Zijn er problemen dan of is het omdat zijn jongere broer de diagnose heeft?
Ik heb twee kindjes met de diagnose ass en ADHD. Twee totaal verschillende kinderen die elk een specifieke aanpak vragen. Het was even slikken toen de tweede diagnose viel. Maar anderzijds ben ik nu heel erg blij dat beide kindjes de gepaste begeleiding krijgen en zie ik ze met sprongen vorderingen maken. Bij ons is er nog een derde spookje dat twee zal worden in april. Voorlopig is hij anders dan de andere twee. Hij vertoont echt spelgedrag maar anderzijds flappert hij soms met zijn handjes. Wat hem betreft kan het ons niet veel meer schelen of hij al dan niet ook ass heeft. We zien wel hoe hij ontwikkelt. Elk kind is uniek en ik ben erg fier op hen alledrie. Misschien wel trotser dan andere mama's met normale kindjes omdat ik weet dat mijn spookjes extra hard werken om zo goed mogelijk te integreren.
Ik wens jullie nog veel succes en Zoran zal erg blij zijn dat jullie hem aanvaarden zoals hij is en hem ook aangepast onderwijs laten volgen. Niet alle ouders zijn daar klaar voor jammer genoeg.
Mijn zoon is nu 8 jaar en heeft ASS en ADHD. Ook wij ervaren heel wat problemen rond het slaap gedrag. Hij ken de slaap niet vatten en loopt dan rond in huis en maakt het 7-koppige gezin wakker. Midden in de nacht staat hij onze deur met het idee dat het ochtend is. enz enz...
Hij heeft een lampje op kamer.. met de wekker..beloningssysteem, maar dat helpt niet zo...
Zelf lijkt hij daar weinig last van te hebben en is zijn kortere nachtrust op het eerste zicht geen probleem, maar de voor de rest van het gezin is dit heel nefast. We kunnen hem natuurlijk moeilijk vastbinden. Eigenlijk zijn we wat ten einde raad, hopelijk kunnen jullie ons wat tips geven.
Misschien is acht uur slapen gewoon TE lang voor hem, en is vier uur slaap een uur pauze en weer drie uur slaap haalbaarder.
Je kan een GSM programmeren om bijvoorbeeld
een signaal te geven om 3 uur: "je mag opstaan en je ontspannen"
een signaal om 4 uur: "terug je bed in"
een signaal om 7 uur: "de dag begint"
Je kan ook een lapje op een tijdschakelaar aansluiten zodat het een uur brandt midden in de nacht.
ja maar, tussen 3-4 zal hij iederreen wakker maken... en die hebben natuurlijk wel recht op slaap :(
ja maar, tussen 3-4 zal hij iederreen wakker maken... en die hebben natuurlijk wel recht op slaap :(
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
waarschijnlijk is er iets gebeurt en is hij uit zijn ritme, maar die oorzaak zoeken is niet evident en soms onmogelijk.
Wij nemen hier soms onze toevlucht tot sedinal druppels, een plantaardig middel vrij verkrijgbaar bij de apotheek, en dit helpt dikwijls om een negatief slaappatroon te doorbreken en het terug tot normaal te brengen. Onze dochter (18j-ASS) neemt het als ze niet in slaap geraakt 's avonds (uren liggen woelen) en ik neem het om na een periode slecht slapen, terug in mijn normaal slaappatroon te komen. De druppelvorm kan je echt zelf heel minimaal doseren naar eigen noodzaak als je wil zodat je niet de vaste dosering van de pil moet innemen. Ik moet die druppels maar 2 of 3 dagen nemen 's avonds om terug in mijn patroon te komen.
Veel succes