Dag Do,

Veel gemeenten in Vlaanderen hebben een fijne tienerwerking (Grabbelpas en Swappas) met tal van leuke en afwisselende activiteiten. Normaal gezien is er zelfs extra aandacht voor bijzondere doelgroepen zoals ASS en ADHD. Ik snap best dat voor hen de vakantie goed ingevuld moet zijn. Mijn dochter van 15jaar kwam vanochtend aan van haar eerste kamp (met het MPI), zag in onze keuken het vakantieschema hangen en sloeg al in paniek dat week 6 nog vrij was. Direkt beginnen surfen om nog een kamp te boeken, maar nog niets gevonden dat haar interesseert. Dit jaar neemt zij slechts deel aan twee kampen, minstens de helft van de voorbije jaren.

Succes hoor!  Ingrid.

Hallo,

ik ben gaan netwerken. Onze dochter wil best wel dingen doen hoor maar het moet uiteraard verduidelijkt worden (in zoverre mogelijk)

Vermits zij absoluut niet op kamp wil gaan, heb ik zovele contacten gelegd dat mensen haar hier thuis begeleiden, zoals dansen, paardrijden, pianospelen, juwelen maken van fimo-klei, .... Dit kost uiteraard tijd en energie maar zij kan tijdens de grote vakantie activiteiten doen zonder al die drukte en die regels en die prikkels ...

Dit zijn de vruchten van een aantal jaren zoeken, kijken, vooruitdenken geweest....maar het is zo de moeite waard !

Grote vakantie betekent ook voor onze kinderen ontspanning en ja, dat betekent ook bij ons iets langer voor de laptop of aan TV zitten. Maar is dat niet juist wat 'vrije tijd' inhoudt. Een beetje ongestructureerd niks doen kan ook wonderen verrichten bij je kind.

Kinderen zonder autisme mogen en doen dat toch ook.

Mij lijkt dat je gewoon voor jezelf en je kinderen een gezond evenwicht dient te zoeken wat helemaal niet vanzelfsprekend is...

Veel succes

Weliswaar ben ik geen jongere met autisme of een ouder, maar misschien kan ik een klein steentje bijdragen als persoon met autisme (met diagnose).

Sinds mijn kindertijd heb ik ervaren (en gehoord van mijn ouders) dat het voor mij zeker niet gemakkelijk is de vakanties (zowel zomer als winter) door te komen. Mijn ouders waren allebei zelfstandigen in een drukke zaak en haden dus geen tijd en energie om zich met mij bezig te houden.

Mijn moeder zorgde in elk geval voor een strikte planning met af en toe een vrij moment waarbij ik voor mezelf een lijstje kon maken wat ik wilde doen. Het was eigenlijk vooral een zomerslaap, maar ik was in die tijd ook wel heel erg op mezelf.

Aangezien ik geen vrienden had, waren dat vooral ofwel nuttige activiteiten (met pa mee de baan op bloemen afleveren, al dan niet tegen wat zakgeld of met ma op boodschappen - hoewel ik dat liever niet deed) ofwel activiteiten waarbij ik me kon uitleven in mijn eigen wereld.

Ik was toen niet toegelaten bij de jeugdbeweging (wegens fysieke en gedragshandicap, naar 't schijnt) dus dat was niet echt een oplossing. Ik ben later (als 28-jarige) wel meegeweest als begeleider op zomerkamp/reis in een groep voor mensen met een verstandelijke beperkingen.

'Voor 't gemak' zorgde ik ook voor een 'tweede zit' zodat ik een beetje schoolwerk had in de vakantie. Ik had dus een doel om aan te werken. Soms volgde ik daarvoor ook bijles (dan was dat ook een vast punt in mijn planning), maar niet altijd.

Op mijn blog heb ik er ook een tekstje over geschreven: http://tistje.wordpress.com/2010/06/25/zomers/

Ik kan beamen wat sommigen hier aanhalen. Onze zoon met ASS , 16 jaar en normale begaardheid, gaat al jaren dolgraag naar Crea kampen van SPORTA en taalkampen van INTACO. Voordeel van dergelijke kampen zijn de duidelijke dagindelingen, goed georganiseerde activiteiten en dan is het kwestie te zoeken wat ze graag doen. Hij vindt het nu al spijtig dat de leeftijd van 18j nadert en hij aan dergelijke kampen niet meer zal kunnen deelnemen.