Aanmelden op VVA
Ervaring
Ik zou hem zo graag een beetje meer gelukkig willen zien...
Hallo,
Mijn zoon (met ASS/MCDD) is 15j en pubert... niet makelijk voor een alleenstaande mama.
Hij is depressief en vindt zijn weg niet, hij is wanhopig op zoek naar vriendschap (jongen/meisje). In school lukt het ook niet, hij wordt gepest (wel goede werking mt de school). Hij verblijft naandag en dinsdag op internaat, elke woensdag komt hij naar huis en donderdag en vrijdag gaat hij op en af met de trein (brugge-gavere). Het zijn lange dagen: van 6u op en om 18u thuis, om 20.30u ligt hij al in bed, doodmoe..
Ik heb zo te doen met hem, thuis loopt het tussen ons wat stroef de laatste tijd. Ik verlang dat hij opruimt en soms wat helpt in het huishouden, kleine taken zoals eens stofzuigen en de afwas doen of helpen met de afwas. Soms betrap ik mezelf erop dat ik weer eens aan zagen ben en soms ga ik er dan echt over. Dan heb ik achteraf spijt en voel ik me schuldig omdat hij het al zo moeilijk heeft en ik hem niet kan helpen, hoe graag ik dat ook zou willen.
Hij weet ook nooit wat gedaan als hij thuis is, op de pc en gamen, dat gaat nog maar niet voor uren...
Nog niet zolang geleden zag ik op zijn facebookpagina staan 'wil er iemand met mij iets doen deze avond'? Niemand reageerde, 2 uur lang heeft hij dat bekeken... 'Niemand wil met mij iets doen mama, ik ben een domme AUTIST' zei hij, ik was er het hart van in! Pijnlijk is dat om te horen en te zien dat hij verdriet heeft.
Gelukkig kan hij om de 14d. met mijn vriend z'n zoon (16j.) mee naar de zummies (skate indoor), die skate is populair en hij heeft veel vrienden en valt zeer in de smaak bij de meisjes. Mijn zoon gaat ook soms naar een nabij gelegen skate-park waar m'n vriend z'n zoon ook is, hij zou natuurlijk altijd willen samen optrekken met hen, maar dat gaat niet en dat wil m'n vriend z'n zoon ook niet en dat respecteer ik ook. Toch blijft het moeilijk en zwaar, ik zou hem zo graag een beetje meer gelukkig willen zien...
Sociale vaardigheidstraining heeft hij ook al gehad, een soort project TIME-OUT. Dat was vorig jaar, het heeft hem wel wat geholpen want hij durft nu toch al mensen aanspreken. Maar jongeren aanspreken blijft een struikelblok, hij weet niet wat te zeggen en verstaat niet altijd de grapjes die ze maken. Dan wil hij ook grapjes maken, maar het zijn helemaal geen grappen... dan komen die onaangename blikken waardoor hij zich dan weer gaat afzonderen of terug naar huis komt... dan keert hij soms na een uur terug naar het skate-park.
Ik zou iets moeten vinden voor mijn zoon, met jongeren met ASS hier in de omtrek van brugge zodat hij kan zien dat hij niet alleen is met ASS.
Ook ik zou er nood aan hebben om met andere ouders te kunnen praten hierover...
Dank om eens naar mij te luisteren!
Reacties
bintje op 12/12/2011 - 14:13:35Hey
Ik ben er zelf nog nooit naartoe geweest, dus ik kan me er niet echt een idee bij vormen, maar er bestaat zoiets zoals het PASS.
www.pass-partout.be
Het is jammer dat het op de school niet klikt met iemand. Ik geef zelf les en bij ons worden jongeren met ASS allemaal goed geïntegreerd. Een van die jongeren heeft een vriendin gevonden die ook ASS heeft. Beiden zijn het heel rustige jongeren. Een andere jongen is samen met een meisje dat een echte wervelwind is (helemaal in contrast met hemzelf). Nog een andere jongen vindt zijn sociale contacten op de sportclub...
Jongeren meten hun "populariteit" nogal vaak op facebook tegenwoordig en dat is niet altijd goed, zelfs niet voor jongeren zonder ASS... Maar het is en blijft als ouder pijnlijk om te zien.
Staat je zoon open voor hulp van buitenaf?
Pass is voor volwassenen. Voor jongeren heb je Jonass, een soort jeugdbeweging voor jongeren met autisme.
Ik kan je goed begrijpen. Ik zou mijn dochter ook liever wat gelukkiger zien.
Die Jonass jeugdbeweging heb ik al bekeken maar tis altijd zover van brugge weg...
Welke hulp bedoel je dan?
Ik ben ook alleenstaande mama van een puberjongen met asperger. Mijn zoon is 14j - zijn problemen situeren zich vooral op het schoolgaan. Momenteel zit hij al opnieuw weken thuis omdat hij de druk van de schoolomgeving niet aankan
Wij wonen ook rond Brugge
Als je weet hoe het hier wat discreter kan wil ik je wel mijn privémail doorgeven om te praten ?
Je kan zelf bepalen wie je mag contacteren d.w.z. wie je een
persoonlijk bericht kan sturen binnen de VVA-community:
via privacy beheren> contact > wie mag mij contacteren.
Daar kan je kiezen wie je een bericht kan sturen via de website, je e-mailadres wordt nooit getoond, enkel 'bericht sturen' (deze mogelijkheid zie je dan verschijnen op jouw profiel, rechts bovenaan).
Groetjes, Natalie
Hey,
Het inderdaad niet makkelijk om je kind zo te zien worstelen. Maar de puberteit is één met grote verschillen in emoties. Ik denk dat het belangrijk is om wat extra hulp in te schakelen waar je zoon zijn verhaal een kwijt kan en dat je zelf wat op adem kan komen. Wat ook wat kan helpen is het visueel maken van hetgeen dat wel goed gaat of hij goed kan. dit wordt meermaals vergeten.
Groetjes Dagmar
Beste,F van Brugge,
Normaal zou je me nu een bericht kun.sturen hoe dat het moet weet ik niet precies...
Maar kzou het wel tof vinden.
Beste Dagmar,
Mijn zoon die krijgt al hulp van psycholoog en psychiater.
Kheb nu ook hulp gevraagt via school voor thuisbegeleiding maar er zijn lange lijsten...
@ Tann, hier van t zelfde - ik vind niet hoe ik je een bericht kan sturen, we zien wel wie het eerst vindt hoe het moet ????
F.,
Normaal moet het lukken als je op de naam van Tann klikt, gewoon onder haar bericht. Het lukt wel alleen als Tann haar instellingen zo heeft ingesteld dat het mogelijk is van haar een bericht te sturen.
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Onze dochter (16j) kent dezelfde problemen. Optrekken met leeftijdsgenoten is voor haar niet makkelijk. Leren aanvaarden wie ze zijn is een moeilijk leerproces. Haar wekelijkse sessie bij de psycholoog en bij de hippotherapeute zijn deugddoend. Daar kan ze dan eens haar verhaal kwijt. Ook zij had in januari een depressie en momenteel loopt de behandeling nog altijd verder.
Het is vreselijk je kind elke dag te zien worstelen.