Aanmelden op VVA
Ervaring
Tips om je kind met ASS een positieve booster geven!!!!!
Hallo ,
Ik ben nieuw op deze site . Ik ben de mama van Margot een 11jarig meisje met ASS. Na jaren van strubbelingen , tranen ,frustratie en onbegrijpelijke angsten werd er bij ons dochter Asperger vastgesteld. Sinds een paar weken is zij nu ook op de hoogte van haar diagnose. Mondjesmaat komen de vragen en bijbehorende emoties naar boven. Margotje vroeg me om een boek waarin zij kan lezen over ASS en autisme. Uren heb ik zitten zoeken maar tevergeefs. De exemplaren die ik vond waren nogal confronterend. Enkel negatieve artikels of lectuur. Hoe kon ik haar dit aanbieden zonder op nog meer vragen en verwijten te botsen. Het is voor haar al moeilijk genoeg om te horen dat je "anders" bent en dit net op de "pubertijd". Toch ben ik erin geslaagd om voor haar gepaste artikels te vinden. Een aanrader voor alle leeftijden: "Alle katten hebben Asperger"van de uitgeverij Pica. Een pareltje, zeer begrijpelijk door de foto's en bijbehorende teksten. Zo kan een kind op een speelse wijze leroen en meer inzicht krijgen in zijn of haar situatie. Wat mij opviel is dat er enkel over de negatieve kant van autisme gepraat en geschreven wordt. Probeer dan maar eens aan je kind uit te leggen wat haar zo anders maakt zonder er complexen aan over te houden!!!! Nog een aanrader! Op een de site http://www.autisme.synesi.nl/sterke-kanten kan je de positieve kanten van autisme leren benoemen. Ik heb deze gekopieerd en er een poster, boekenlegger en post-its van gemaakt. Deze hangen in mijn dochter kamer op en in haar kast. Telkens zij iets uit haar kast haalt kan zij naar haar positieve eigenschappen kijken en dat geeft toch wel een stimulans. Ik hoop hier ook andere ouders een plezier mee te bewijzen om hun kind te helpen in hun zoektocht naar passende en vooral begrijpelijke antwoorden. Want wie houdt er nu niet van hun "Specialleke"!!!
Reacties
Witte op 05/01/2011 - 20:12:46Hallo, ik heb de poster van de website waar je naar verwijst zonet met mijn zoon (16j met ASS & ADD sedert eind 2009 gediagnosteerd) doorgenomen en hij herkende zich in elke tekening en hij vond het een pracht van een poster.
Mooie poster, maar helemaal kloppen doet hij niet. Ik ben nooit bang bijvoorbeeld... Autisme betekent veel angst o.a. doordat de omgeving zo onbegrijpelijk is en door veel negatieve reacties van mensen. Ik kan je verzekeren dat mensen met autisme zéér veel te kampen hebben met angst. Dat zie je, in sommige gevallen, reeds als ze nog baby zijn.
Mooie poster. Ik heb ze even gecheckt bij mezelf.
Ik zie dingen anders dan de rest : ok
ik kom mijn afspraken na : ok
ik heb veel doorzettingsvermogen : ok
ik ben bijzonder : betwijfel ik, ik voel me wel anders maar niet speciaal
ik ben erg gefocust : als het mijn fixatie aangaat, voor de rest niet
ik ben niet makkelijk bang: ik ben meestal wel bang, tenzij bij vertrouwen in de situatie, dan ga ik ervoor
ik heb een eigen gevoel voor humor: dezelfde als mijn ouders blijkbaar
ik blijf mezelf: dat is praktisch gezien onmogelijk
ik kan mij heel goed alleen bezighouden: dat wel
ik geef nooit op: jammer genoeg
ik hou van structuur en orde: in mij wanorde zit orde
ik ga nooit liegen: jammer genoeg, ik zou 't erg graag kunnen, vandaar dat ik er binnenkort een cursus over volg
ik ben heel geïnteresseerd in bepaalde dingen: ok
ik heb een eigen manier van denken: die valt onder het autistisch denken, ik denk, dat is bijzonder vergeleken met neurotypicals (hoewel er daar ook wel zijn die moeite doen om te denken, maar de meeste dus niet)
ik ben erg gefocust: staat er twee keer in
ik heb oog voor details: alleen deze die mij opvallen of interesseren
ik ga nooit roddelen: ik heb een hekel aan indirecte communicate, ik roddel terwijl iemand erbij staat
Hallo , bedankt aan iedereen die rageerde op mijn tips om je kind met ASS een positieve boost te geven. Ik kreeg als reactie ook dat het nog steeds een ontwikkelingsstoornis is. Dat klopt maar probeer deze positieve aspecten te gebruiken om de negatieve te verduidelijken en besprekkbaar te maken op het tempo dat je kind zelf aangeeft. En samen met je kind op weg te gaan en niet steeds te blijven hameren op "ontwikkelingsstoornis". Het is ook niet mijn bedoeling om dit uit de weg te gaan maar het helpt wel om een deur open te zetten naar dialoog en uitleg durven vragen en geven.
Vroeg of laat wordt je als ouder geconfronteerd met deze vragen en soms zelfs verwijten waarom zij het hebben en jij niet...
Inderdaad SKY angst is zeer prominent aanwezig bij autisme. Daar kan ik over meespreken mijn dochter is daar een voorbeeld van. Als er een kind vertelt op school dat haar oma is overleden in haar slaap dan denkt ze dat dit haar zelf ook zal overkomen en doet ze bij gevolg haar ogen niet dicht. Zo kan ik wel duizenden voorbeelden aanhalen ook al van uit de babytijd .Ik ben er mij ook van bewust dat dit voor elke persoon met autisme anders is (groot of klein!!). Haal er daarom de dingen uit die bij jouw kind passen en ga ervoor. Het helpt echt wel!!!
Ik gebruik bij mijn dochter het codewoord "Neerdwarreltijd" als ze weer boos of oververmoeid is en extreem prikkelbaar. We spraken dit samen af zodat ik weet dat ze er behoefte aan heeft en haar er ook attent op kan maken. Neerdwarreltijd : zoals sneeuwvlokjes die uit de lucht vallen , zo kan ze zich even terug trekken om haar gedachten als sneeuwvlokken rustig te laten neerdwarrelen zonder haar broers of ons als ouders te kwetsen.
Het is zeker niet mijn bedoeling om autisme als iets banaals af te doen want dat is het zeker niet. Maar ik probeer gewoon samen met haar een manier te zoeken om het enigzins leefbaar te houden thuis en buitenshuis. Het is en blijft mijn kind en ik hou zielsveel van mijn "specialleke"
Ik geloof ook in die positieve benadering hoor. Ze ervaren het negatieve al veel te veel. Het is niet nodig daar ook nog eens de nadruk op te gaan leggen.
Zelf ben ik ook gek van het boekje "alle katten hebben asperger".
Beste allemaal,
Ik had de poster ook al via mijn zus gekregen en hij is inderdaad top!
Nu ik mijn zoon meer en meer observeer, krijg ik ook de indruk dat vooral de zekerheid krijgen over 'wat ik anders kan of doe is ook goed' héél belangrijk is in hun ontwikkeling. Zijn zelfvertrouwen gaat erop vooruit en hij ziet er geen erg meer in dat hij in sommige dingen anders is dan de anderen.
Wat ik als ouder wel heel moeilijk vind, is hoe buitenstaanders het gedrag van autisten proberen te banaliseren of veralgemenen.
Wanneer ik iets specifieks vertel over het gedrag of de denkpatronen van mijn zoon is de eerst reactie die bij de meeste mensen opkomt: "Ja,maar dat hebben alle kinderen". Soms wordt ik daar zo moe van.
Ik preek niks, ik probeer niemand van iets te overtuigen, maar toch voelt dit zwaar aan.
Enfin, da's maar de verzuchting van een moeder, het geluk van mijn zoon komt natuurlijk op de eerste plaats en als die poster hem daar een stukje bij kan helpen, dan komt die eraan!
Grtjs en fijn weekend!
Ann.
Ann,
Dat banaliseren is inderdaad om moedeloos en wanhopig van te worden.
Wij zijn er mee gestopt om het altijd uit te leggen aan iedereen. Ons kind heeft onze energie meer nodig. Soms zei ik wel eens : ze mag eens 2 weken bij jou komen dan ?!
hallo sensitiefje
Hartelijk dank voor je mededeling.
Ik ga de poster ook afprinten en ergens ophangen dat ik hem dikwijls zie!
Top.
Groetjes
Chris
Hallo,
Je zal merken die poster of post-its zetten een deur open naar dialoog. Mijn dochter heeft een "geheime" kaft waar ze al haar informatie over ASS in bewaart. Nu heeft ze samen met mij zelf een lijst opgesteld over war haar net zo speciaal maakt. Ik legde haar uit dat iedereen wel aparte dingen heeft. Nu kan ze ook beter de link leggen naar de minder goede dingen toe. Zo zei ze onlangs ik heb wel een heel speciaal gehoor. Het maakt me soms bang zo hard dat het geluid is . Ik vertelde haar dat het ook zo speciaal is omdat ze door dat gevoelige gehoor in staat was om dingen meer waar te nemen, meer dan "gewone" mensen . Ik ben ook begonnen met de "wegwerpgedachten" in haar kaft te verwerken. Dat zijn gedachtyen die een serieuze impact hebben op ons gedrag en gevoel maar waar die helemaal geen nut hebben. Zo kan zij niet slapen als mijn echtgenoot en ik samen naar bed gaan . Dan is zij ervan overtuigd dat ze niet kan slapen. Dan probeer ik haar uit te dagen door een reden te geven waarom niet en wat er allemaal kan gebeuren. Ook hebben we samen een kistje met gedachten die we op papier hebben gezet (want als de paniek echt toeslaat kan ze niet meer helder denken) die ze kan bovenhalen om weer rustig te worden. Hersenpuzzels bijvoorbeeld tellen naar honderd en terug, gedichten opzetten, een muziekje dat voor haar veel betekent.
En inderdaad het irritante banaliseren van ASS. Ik word er soms zo boos van . Zeg bemoeder haar eens niet zo, het is nogal een flauwe (mijn dochter heeft veel angst!!) ;Als ik probeer uit te leggen wat haar overstuur maakt. Je krijgt meestal antwoorden van : oh dat ken ik korte metten mee maken, of dat heeft die ook, of bij mij is ze zo niet , hier heeft ze daar geen last van of nog zo'n goeie geef ze eens een week aan mij...
Al die betweters of net niet-weters ze houden het nog geen dag vol!!! Dat is hetgene waar ik me probeer aan op te trekken , als mijn dochter ergens mee zit ze dit ook na verloop van tijd met mij durft te bespreken . Dat we samen naar mogelijke oplossingen zoeken. Dat versterkt onze band alleen maar. Hoe moeilijk het ook is, daar moeten we onze kracht uit putten om tegen die niet-weters te vechten!!!!
En inderdaad om alles tot in den treure uit leggen en dan onze uitleg in dovemansoren te laten vallen dat kost ons teveel energie. Kostbare energie die we beter aan belangrijkere personen kunnen besteden!!!!! ;)
Warme Sensitieve Groeten!!
Bedankt !
Ik heb de site opgeslagen. Alleen dat nooit bang zijn klopt bij mij ook niet, al viel er na de diagnose veel op zijn plaats.
Groeten,
Ik ga die poster morgen ook eens aan mijn zoon tonen.Alleen heb ik wat schrik voor zijn reaktie.Hij weet zelf nog niet zolang dat hij ASS heeft en wordt meestal nogal boos als dat woord valt.
Over dat liegen ben ik het met Tistje eens,mijn zoon liegt zelfs heel erg veel,omdat hij bepaalde dingen van zichzelf niet kan aanvaarden,probeert hij te doen alsof ze er niet zijn door te liegen.Liegen dat ze het zelf geloven zeggen ze soms en ik moet zeggen bij hem lijkt het er sterk op dat hij zijn eigen leugens gelooft...
Hallo,
Ik begrijp je zoon hoor. Hoe voelde jij jezelf als je vroeger wel eens gepest werd. Helemaal geen fijn gevoel hoor! Mijn dochter heeft veel aan het boekje "alle katten hebben asperger" en "ik ben speciaal" van Peter Vermeulen. Volgens mij zit je zoon in een soort van verwerkingsproces verwikkeld. Een rouwproces om iets wat hij graag zou willen zijn maar niet is. Het is een soort van ontkenning om zichzelf te beschermen volledig normaal hoor.
Door hem op zijn speciale" kwaliteiten" te wijzen en te blijven wijzen en niet steeds de negatieve gevolgen van ASS aan te halen hoop ik dat hij het makkelijker zal krijgen in zijn verwerkingsproces.
Alvast sterkte!!!
Graag nog een korte bedenking wat het "bang zijn" kan betekenen. Ik vermoed dat het hier over ingebeelde angsten gaan, bv in het donker dat er eventueel iets griezeligs zou gaan gebeuren. Onze zoon heeft bij ons weten nooit enige angst in het donker gehad, of om alleen thuis te blijven. Dergelijke angsten zijn iets anders natuurlijk dan de onzekerheid voor nieuwe situaties..;
En inderdaad het banaliseren van het autisme door familieleden is enorm frustrerend en bij momenten moet je je echt beheersen om je niet kwaad te maken. Ik vrees dat we daar allemaal mee te maken krijgen. Pas wanneer men er zelf mee geconfronteerd wordt begint men het te begrijpen. Gebrek aan empathie bij de gewonen mensen ?
Dag Sterre,
Dat zullen ze waarschijnlijke bij Autisme Centraal weten. Ik ontleende daar al enkele keren een boek.
Groeten,
Je vindt bij onze Lees- & kijktips meer informatie en het isbn nummer van 'Alle katten hebben asperger' (http://www.autismevlaanderen.be/wg/antwerpen/content/alle-katten-hebben-asperger)
Ik vind dit echt TOP, dank voor de site, heb hem direct afgeprint en nog een paar andere dingen, en ben er zeker van dat mijn zoon dit leuk gaat vinden en ik ook want ik heb in de familie en schoonfamilie al veel te verduren gekregen en zelfs van mijn ex-man , dat je soms begint te twijfelen aan je eigen, maar als ik dan deze dingen lees , dat sterkt me dan toch en weet ik dat we er niet naast zaten en dat ik ons specialleke, hahahahha, al zeer goed heb bijgestaan met al zijn ups en downs.
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Hoe je het ook draait of keert en het is zeker niet aangenaam.
Maar autisme is nog altijd een ontwikkelings - stoornis !