Ik heb daar veel interesse in. Ik heb al veel conatcten gehad met centra die in België honden opleiden, maar honden voor mensen met autisme worden hier nog niet opgeleid. Elders in de wereld wel (Amerika, Denemarken, Nederland...)

Ik heb ook geprobeerd mijn eigen hond op te leiden, maar omdat dat niet officieel is krijg ik geen toestemming om mijn hond overal mee te nemen. Waar ik hem het meeste nodig heb is vb. in een winkel, maar zonder officiele papieren mag hij niet mee.

Hoe ik dat moet oplossen weet ik niet.

Voor mij is mijn hond ook mijn grootste en enige vriend. Zonder hem kwam ik niet buiten denk ik.

Hallo,

toevallig heb ik ook een Mechelse Herder(in)

Mijn broer(ASS) nu een volwassen man van bijna 40 woont bij m'n ouders en zij hebben een Golden retriever. Tijdens onze jeugd hadden we ook altijd grote honden thuis.

Wat ik merk is dat als ik op bezoek ga bij mijn ouders, m'n broer via de hond tegen mij praat, als ik echt met m'n broer wil praten moet ik m'n hond thuis laten want zijn concentratie is direct weg ('t is te zeggen bij de hond) als ik onze bruine viervoeter meeneem.

Dit lijkt mij allemaal heel interessant, maar hoe gaat het dan eigenlijk in zijn werk ? Hoe kan een hond of eender welk dier eigenlijk iemand met autisme helpen ? Ik lees bijvoorbeeld dat Sky de hond het hardst nodig heeft in de winkel, maar hoe helpt die hond dan ?
Ik heb zelf altijd een enorme voorliefde voor honden gehad, maar er goed mee om gaan is voor mij even moeilijk als sociale contacten met mensen. Enkele jaren geleden had ik twee dwergkonijntjes maar het knaagt altijd zo aan mij dat ik die diertjes in een kooi moet opsluiten. Mijn man is allergisch voor de meeste dieren dus is het geen optie om ze binnen te houden.

Ik vind het prachtig dat er nog meer mensen zijn die ervaren dat een hond heilzaam kan zijn voor mensen met autisme. De hond is het dier dat het kortst bij de mens staat. Het is een dier waarmee je echt contact kan hebben. Het is voor iemand met ASS bijvoorbeeld moeilijk om oogcontact te hebben met andere personen. Een hond dwingt je tot oogcontact, je kan een hond enkel een opdracht geven wanneer hij naar je kijkt en door hem recht in de ogen te kijken. Je moet een hond vriendelijk en op hoge toon aanspreken wanneer hij het goed gedaan heeft, een opdracht geef je dan weer op een duidelijke correcte toon, kort en bondig. Wanneer je boos bent of hij heeft de opdracht niet naar behoren uitgevoerd, dan spreek je op een lage vermanende toon. Kijk, dit zijn maar een paar voorbeelden uit de omgang met de hond. Zij leren ook vriendschap sluiten met een levend wezen, dat naar hen luistert als je hen correct behandelt. Zo kan ik nog heel lang verder gaan, ik zie dat de omgang met een hond het autisme niet geneest, maar dat het wel een aantal zeer belangrijke vaardigheden bijbrengt. Wanneer er mensen zijn die er interesse in hebben, ben ik altijd bereid om er verder op te antwoorden.

Een tijdje geleden hebben mijn man en ik overwogen om een duitse herder te kopen omdat ons jongste zoontje (vermoeden van autisme) een heel ander kind is als er honden in de buurt zijn. Hij is 2,6 jaar en praat helemaal niet, maar met een hond in de buurt brabbelt hij wel woordjes. Ik stond versteld toen ik dit opmerkte. De overwegingen werden snel van de kaart geveegd omdat onze oudste zoon met de diagnose ass echt bang heeft van honden of ik kan beter zeggen van alle dieren. Hij wil ze niet aanraken, ze niet bekijken en zeker niet in de buurt van ze komen. Wat voor de ene dan goed zou zijn zou misschien voor de andere wel eens helemaal mis kunnen lopen. Of ben ik mis? Hoe kan je weten wat het resultaat zal zijn? Je kan nergens proef draaien hé, eens een hond gekocht, ga je ervoor...

Dirk, ik ben het helemaal met je eens. De "klik" tussen een hond en een autist is bijna vanzelfsprekend. Het lijkt er wel op dat honden gewoon gewaar worden dat die kinderen anders zijn. De hond reageert ook altijd positief, is heel eerlijk en blijft enthousiast. De hond vraagt niet wie je bent, hij neemt je zoals je bent! Mensen lachen soms met autisten, een hond doet dit natuurlijk niet. Het contact is echt!

Men spreekt niet voor niets over "dieren-rijk en mens-dom"! 

die tip van sky kan ik bijtreden een aanbevelen !

toen onze dochter in opname was, gingen ze met de instelling regelmatig naar het asiel enkele gemeenten verder om daar met de groep enkele honden uit te laten en dat was steeds heel positief ! Ze mensen van t asiel weten daar ook dat ze geen 'losgeslagen honden' moeten meegeven en je moet dus ook geen schrik hebben om een 'moeilijke hond' mee te krijgen.

Is er een asiel in de buurt, ga er eens langs, dan zie je hoe ze bezig zijn en kan je de vraag eens stellen, gegarandeerd zijn die mensen blij voor je inzet !

de band tussen mens en dier interesseert me al van kleins af aan. Ik kwam in contact met dieren die andere mensen niet konden aanraken, en waar ik eigenlijk makkelijk contact mee zocht. Dit ging vaak makkelijker dan het contact met mensen. 

Door mijn interesse ben ik op zoek gegaan naar een opleiding. Ik ben nu afgestudeerd aan postgraduaat 'training en begeleiding van dieren in de hulpverlening.' Ik heb mijn stage gelopen bij een hondengedragstherapeut en ik denk er al langer over na om iets te doen met honden (en dieren in het algemeen) en kinderen met autisme omdat ik weet dat dit (meestal) een meerwaarde is. Ik zeg meestal want inderdaad houden sommige kinderen helemaal niet van honden, wat normaal is.

Ik heb enkele jaren geleden ook vrijwilligerswerk gedaan in Ecuador. Ze hadden daar ook een hondenproject waar ze kinesitherapie deden met behulp van de hond. Daar was het niets anders dan met het hoofd op de flank van de hond liggen en zo kine doen. Ik vroeg me af of het niet anders kon. Zo ben ik aan de slag gegaan met een jongetje van ongeveer 7 jaar met autisme. De jongen sprak niet (met woorden), maar zei zoveel met lichaamstaal. Ik liet hem met een hond werken. Hij had er zoveel plezier in.

Ik woon in België en hoop ooit zo'n project op te starten.

Als er nog vragen zijn, mag je deze altijd stellen

Ik zie nog steeds een begeleide hond als een hond die sleutels opraapt of blaft wanneer iemand een epilepsieaanval krijgt. Maar dit is hier niet nodig.

Het moet een hond zijn die je vaardigheden bijbrengt en die je vooral meer zelfstandigheid geeft. Een hond voelt angst, frustraties, boosheid etc aan van nature. Hierond kan hij ook getraind worden, vb dat hij uitgang zoekt in drukke ruimtes wanneer hij angst bij je opmerkt.

Ikzelf ga in de toekomst eerst starten met kleine bezoeken (ongeveer een uur) af te leggen met honden rond contactvaardigheid en omgang met honden. Ik dacht ook om een beetje als freelance (via PAB budget) activiteiten aan te bieden met en rond dieren (niet enkel honden). Wat vinden jullie van dit idee? Tips en opmerkingen zijn altijd welkom.

Het lijkt mij fantastisch als het leven van een autist makkelijker en aangenamer wordt gemaakt door een dier. Maar lopen we niet het risico om te afhankelijk te worden van dat dier ? Ik bedoel dit als een oprechte vraag niet als een terechtwijzing.
Een van de redenen dat ik in de nt-wereld redelijk goed kan meedraaien is mijn drang naar zelfstandigheid en de angst om afhankelijk te zijn van anderen.

Ik wil ook niet zeggen dat het verkeerd is maar ik wil graag zo zelfstandig mogelijk zijn. Je hebt wel gelijk als je zegt dat je beter afhankelijk kan zijn van dieren dan van mensen.

dan denk ik dat het hoogst nodig is om daarvoor oplossingen te zoeken. Ik heb de laatste weken verschillende mensen gehoord die meer willen weten over opleiding van honden, over de therapie zelf en nog veel meer. Het woord therapie dient wel iets meer verduidelijking. Momenteel schrijf ik aan een artikel waarin ik tracht duidelijk te maken wat wij hiermee bedoelen. Een hond is altijd eerlijk en oprecht, hij houdt altijd rekening met je echte persoonlijkheid. Iets waar een autist echt nood aan heeft.

Ik hoop een aantal mensen samen te krijgen die hieraan willen weken. Het is alleszins veel belovend om een aantal autisten uit hun isolement te halen!

André

Ik zou hier wel willen mee mee doen.

Ik denk dat we nog allemaal veel moeten leren, maar al doende leert men :). Ik ga eens eens een mail sturen naar een centrum in Nederland die honden opleiden met de vraag of ik er gedurende enkele niet mag meedraaien (desnoods vrijwillig). Ik heb al wat ervaring met het trainen van honden (maar nog niet zoveel) en andere dieren, maar zou hier inderdaad ook nog meer in willen groeien. 

Ik vind dat maar een raar mailadres. Wat is de bedoeling ervan? Gaat dit om het africhten van honden voor autisten? Wat hebben de hoogbegaafden daarmee te maken?

Hej Sky,

dit is echt wel het e-mailadres van André. Mocht het je nog afschrikken mag je me gerust mailen op mijn e-mailadres; namelijk ilskemoons@hotmail.com 

Ok ik stuur jullie een mailtje.

Beste Sky ,
In je bericht zie ik enkele punten waar inderdaad over nagedacht moest worden , wijzelf zijn dankzij André en andere mensen met kennis van zaken ondertussen dit project aan het uitbouwen . We zijn zelf ouders van een kind met autisme en luisteren aandachtig wat mensen met autisme over dit alles te vertellen hebben . Het is de bedoeling ons zowel op kinderen als op jongvolwassenen te concentreren . De locatie zal op verplaatsing zijn , onze eigen hond zal dan ambulant worden ingezet om zo langzaam aan contact tussen de persoon met autisme en het dier op te bouwen. Hierdoor is ook niet iedereen verplicht een eigen dier aan te schaffen wat veelal voor vele mensen niet mogelijk is omdat ze bijvoorbeeld huren waar geen huisdieren toegelaten zijn . Tevens wordt er nu de mogelijkheid uitgewerkt om een opleiding te voorzien voor mensen die hun eigen hond willen trainen om thuis hun eigen hond als therapiehond te laten functioneren. Deze trainingen zullen dan wel op een eigen locatie gebeuren. Contacten met de overheid zijn alreeds gemaakt , rekening houdend met de lange duurtijd van zulke aanvragen zal zulk een erkenning ook niet een kwestie van weken of jaren zijn .
Een therapiehond doet geen praktische zaken zoals een hulphond , indien de persoon zijn fysieke gezondheid dit als noodzaak heeft dan is er een mogelijkheid om met een hulphond te werken. De visie is vooral aan de geestelijke toestand te werken , onderzoek uit Canada heeft enorm positieve veranderingen waargenomen bij angst , stress en communicatie . Voor meer informatie over de werkwijze of het nut verwijs ik u graag door naar http://autismeinfo.be/nl/animal-assisted-therapy waar u meer gedetaileerde uitleg kan vinden.

Ik hoop dat ik zo een beetje uw vraag kon beantwoorden.

Hey

Mijn zoon van bijna 8 jaar, heeft de diagnose ASS en DCD. Hij heeft al enkele keren een hondje gevraagd.  Maar wij houden het een beetje op een afstand.  We vinden hem wat jong. Zelf heb ik niet genoeg tijd om met de hond bezig te zijn.  Dus het moet echt zijn hond worden. Hij heeft 2 dwergkonijntjes waar hij toch redelijk goed voor zorgt.  Als hij er een op zijn schoot neemt, wordt hij heel rustig. Natuurlijk zullen niet anders kunnen dan toch naar een hond uit te zien. Maar welk ras past er bij hem? Ik vind het toch een moeilijke keuze.  Mijn man is ook niet echt een dierenliefhebber dus als mijn zoon er niet naar omkijkt, is de verzorging voor mij.

Heeft er iemand raad voor ons?

@ Creatiefje

Alvast bedankt maar we hebben een kat in huis rond lopen.  Hij heeft daar geen band mee.  Hij zegt dat is mijn mama haar kat want ik heb die niet gekozen.  Zijn konijnen heeft hij wel gekozen. 

Het geeft een heel dubbel gevoel want soms is hij heel lief tegen de kat.  En de andere dag jaagt hij ze op.  Daarom dat we het nog wat tegen houden.  Want als hij hetzelfde gaat doen tegenover de hond.

We hebben tegen hem al gezegd dat hij nog wat moet wachten.

Ik heb inderdaad al gedacht aan een kitten die hij zelf mag kiezen. Maar ik weet niet of dat voldoende zal zijn om de hond uit zijn gedachten te houden.

En een pup bij een kat van 5 jaar oud zetten of nog wat ouder, ik weet niet of dat een goed idee is.

Als iemand hiermee ervaring heeft, graag zijn/haar reactie.

André, alvast heel veel succes met die prachtige initiatief !!!