Aanmelden op VVA
Ervaring
Tevreden over keuze overstap naar buitengewoon onderwijs?
Hallo,
Velen onder ons zullen wel met de twijfel gezeten hebben om een beslissing te nemen om hun kind in het gewoon onderwijs te laten of niet. Hoe is het voor uzelf en uw kind, de ervaring bij de overstap naar buitengewoon onderwijs? Ben je blij met die keuze? Zie je je kind evolueren? De schoolkeuze, hoe verloopt het contact met de school? Heeft er iemand spijt van de keuze te nemen om die overstap te doen naar buitengewoon onderwijs?
Wij hebben een kindje met (rand)normale begaafdheid en hebben voor onszelf uitgemaakt dat wij ons zoontje die overstap gaan laten nemen. Hij moet nog wachten tot er plaats is.
Wat de keuze ook is voor iemand anders situatie (wel in gewoon onderwijs of niet), die keuze respecteer ik. Het is eerder de vraag hoe het is als die overstap reeds gebeurd is en of bij jullie die keuze een goed gevoel geeft.
groet, Mie
Reacties
bintje op 25/10/2011 - 15:30:16Ons zoontje van !jaar is ook overgestapt naar een autiklasje.Wij zijn heel tevreden over het resultaat.Hij voelt zich daar heel goed,ik merk dat hij op school meer rust heeft dan thuis.Vorig schooljaar zat hij in type8,hij kon het lawaai rondom hem niet verdragen en ging niet graag naar schoo.Wij hadden aangedrongen voor een autiklasje,uit ervaring met onze oudste zoon.Ze hebben hem dan op de wachtlijst gezet.De laatste maandvan het schooljaar kon hij niet meer naar school,hij was doodop.Na onderhandelingen op school hebben wij in juli te horen gekregen dat hij toegelaten was in de autiklas,wij waren zo blij.Ons vermoeden was juist en we hebben de juiste beslissing genomen.Nu gaat alles goed met hem.
Bij ons was buitengewoon onderwijs nog een grotere ramp dan het gewoon onderwijs. Mijn dochter heeft tijdens haar middelbaar 2 jaar in het buitengewoon onderwijs gezeten.
Maar ik geloof dat het wel goed kan gaan in goeie scholen met gemotiveerd personeel.
Onze zoon is dit schooljaar overgestapt naar het buitengewoon onderwijs.
We zijn heel gelukkig met die overstap. Eerst twijfelden we of we geen stap hadden overgeslaan en hem niet beter eerst met Gon-begeleiding in het gewoon onderwijs hadden gelaten.
Deze twijfel is nu volledig weg. We zien onze zoon elke dag openbloeien. Ook op school zien ze hem elke dag vooruit gaan. Hij is heel gelukkig en geeft zelf aan dat het de eerste keer in zijn leven is dat hij graag naar school gaat. Dat is voor ons cruciaal.
Hij heeft enorme last van externe prikkels en in zijn klas zitten ze maar met vijf. Da's echt ideaal voor hem. Hij heeft ook een heel goeie band met zijn meester die ook op zoek gaat naar wat hem kan helpen. Daardoor heeft hij nu in twee maanden meer vooruitgang geboekt dan vorig jaar gedurende een heel schooljaar. Het blijft voor ons zelf ook soms moeilijk te geloven, maar het is zo.
Eén zoon is na het zesde leerjaar gewoon onderwijs overgeschakeld naar een OV4 in't buitengewoon (zeelyceum De Haan!).
Is in september ll terug naar't gewoon onderwijs gegaan, 5e middelbaar, en dit op zijn eigen verzoek. Het loopt, hadden we niet echt verwacht, heel goed. Maar.... hij was héél gemotiveerd en motivatie is hetgene hen vooruit kan helpen....
Bij ons is de overstap naar buitengewoon onderwijs echt een succesverhaal. Onze zoon volgde vorig schooljaar de derde kleuterklas en zit nu in het eerste leerjaar (type 3, voltijdse autiwerking).
Hij doet het op alle vlakken zeer goed. En wat het allerbelangrijkste is: hij voelt zich zeer goed in zijn vel. Daardoor gaat het thuis en in de jeugdbeweging/voetbal ook beter.
Het enige spijtige is dat kinderen/ouders die dan uiteindelijk de stap willen zetten naar buitengewoon onderwijs, vaak op een wachtlijst stuiten.
Onze dochter van 8 (bijna 9) jaar hebben we sinds dit schooljaar naar type 8 laten gaan. Lang getwijfeld, maar na de kleuterschool enorm ongelukkig kind, ging niet graag naar school, regelmatig conflicten met vriendinnen, huiswerk was 1 grote ramp.
Na de eerste dag in buitengewoon onderwijs zag ik dat mijn dochter al veel ontspannender was. Nu na een maand een nieuw kind. Mijn kind dat ik in de laatste kleuterklas achtergelaten heb, is nu terug. Kind gelukkig- mama ook gelukkig.
Ik twijfel nu voor mijn zoon. Hoogbegaafd, autisme. Heeft eveneens de kleuterschool met vrucht afgerond. Start in 1ste lj een grote fiasco (mede door onvoorbereid, in vol stress-wenmoment van 1ste naar 2de leerjaar overgeschakeld). Zit nu gelukkig en wel terug in 1ste lj. Is te gemakkelijk voor hem (ondanks goede differentiatie), voelt zich nog steeds niet echt gelukkig. Hij is wel terug rustiger. Niet dagelijks op school crisissen (vrijdag nog 1 gehad, maar is merkelijk beter). Toch twijfel of hij gewoon onderwijs wel aan kan ivm de drukte, onvoorspelbaarheid,....
Is heel moeilijk om zulke beslissingen te nemen!
Ik kijk altijd eerst naar mijn kind, ga eens scholen bezoeken en gesprekken voeren. Alle voor en tegens naast elkaar zetten en dan beslissen. Daar gaat wel wat tijd over...(en lange wachtlijsten!)
Veel succes allemaal,
Alle raad is welkom, ook voor mij ivm zoontje van 6 jaar!
Mijn zoontje van 9 jaar (met IQ van 112) zit sinds dit schooljaar in het buitengewoon onderwijs in een auti-klasje (in totaal 7 jongens).
Tot vorig schooljaar is hij altijd naar het gewoon onderwijs gegaan, maar op het einde van dat schooljaar was hij gewoon op. We hadden een ongelukkig kind met niks van zelfbeeld dat dood wou zijn ... Ze hebben hem daar echt kapot gekregen, alhoewel ik als mama gevochten heb.
De psychologe (die hem daar ook gaan observeren was) raadde ons buitengewoon onderwijs aan. Dit omdat hij ten minste weer rust zou vinden, op zijn plooi zou kunnen komen en een positief zelfbeeld kan opbouwen.
Het was voor ons werkelijk een verscheurende keuze (met vele traantjes bij mij). We zijn een school voor buitengewoon onderwijs gaan bezoeken, hadden een uitgebreid gesprek met de directrice en we hadden er toch wel een positief gevoel bij.
Uiteindelijk - wel na véél twijfelen om deze overstap te maken - kozen we er toch voor. Echt met de reden om het ventje terug bij zijn positieven te laten komen en zijn eigenwaarde op te krikken. Wat is hij immers met een diploma als hij niet goed in zijn vel zit en niet goed functioneert in de samenleving.
We hebben nog geen seconde spijt gehad dat we onze zoon de overstap laten maken hebben (ondanks de kritieken die we kregen). We zien hem terug openbloeien, hij heeft terug een stukje rust gevonden. En hij heeft nog nooit zoveel verteld van school als nu, echt ! We zien hem ook vooruitgaan qua sociale vaardigheden, wat toch ook belangrijk is. We hebben een ander kind terug gekregen ... dus voor ons als ouders doet het ook deugd om hem zo te zien (al zijn er natuurlijk ook wel nog moeilijke momenten, maar we zien op zijn minst toch vooruitgang).
De dokter van de testing pleit dat hij volgend jaar terug gaat naar het normaal onderwijs met GON-begeleiding omwille van zijn IQ. Maar daar denk ik nu even niet aan ... we gaan nu stapje voor stapje, dag per dag en zien wel ...
Wij zitten hier in een crisis situatie de tweede school in een week tijd heeft aan dat ze niet verder willen met mijn zoontje van 6 in het gewone onderwijs in de BO school staat hij op de wachtlijst geen plaats. Hij is normaal behaafd maar stoort de klas te veel. Iemand een idee wat we moeten doen?
Ik zou het clb inschakelen,en vragen wat ge moet doen.Die bespreken dan met school wat ze voorlopig verder kunnen doen.succes.
Hey Netje,ik lees precies mijn eigen verhaal,wij hebben dit ook moeten doorstaan.Een geluk dat er zo'n scholen bestaan he.Als je kind zich ongelukkig voelt schuurt je hart,we kunnen er van meespreken hoor.
Onze zoon heeft op 6 jaar de overstap gemaakt naar een autiklasje en we zijn er zeer tevreden over. Hij voelt zich er heel goed en maakt ook een zeer goede vooruitgang. Onderwijs op maat.
Onze zoon 11 jaar zit sinds dit schooljaar in een autiklasje en moet ik zeggen een heel groot verschil met de vorige jaren. Hij gaat namelijk al van het speelleerklasje naar een buitengewoon onderwijs toen was de diagnose ADHD dus volgde hij type 8 maar de laatste 2 jaren vertelde ze mij de leerkrachten dat ze niet kunnen door dringen tot mijn zoon. Dus vorig jaar laten testen en de diagnose is lichte vorm van autisme namelijk het asperge syndroom dit was een grote slag voor mij want ik gaf mijn kind al die jaren Rilatine en tenslotte zat hij in de verkeerde richting. Heb dus alles nog kunnen regelen eind vorig schooljaar attest enzo . Met het resultaat dat mijn kind eenheel ander kind is véél rustiger en als hij van de school komt is hij niet zo uitgeput. Staat ook al veel gemakkelijker op om naar de school te gaan. Ik ben dus zeer blij met de keuze die ik gemaakt hebt. Nu uitkijken dus naar een school secundaire onderwijs na dit jaar nog één jaar en onze zoon moet de school verlaten waar hij nu aanwezig is.
Bedankt voor jullie reacties allemaal.
De wachtlijsten zijn idd iets wat vervelend is. Maar over het algemeen is iedereen hier gelukkig met hun keuze. Naarmate de kinderen ouder zijn kunnen ze zelf ook al meer meebeslissen, dat vind ik ook goed dat dit mogelijk is.
Wij wachten nog steeds, hopelijk is er komend schooljaar een plekje vrij. Dit schooljaar lukte het niet.
Wij vinden het ook belangrijk dat ons kind zich echt wel goed kan voelen, dan voelen wij ons ook beter en het is beter voor het ganse gezin.
Hallo, mijn zoon is ook gestart in het buitengewoon in de autiklas, de eerste maand was moeilijk en de busrit verliep niet vlot. Dit hebben we kunnen veranderen en hij stelt het goed. Het is een heel ander kind zelfs de grootouders ervaren het. Ook zegt hij zelf dat het leuker is en j-hij bloeit open. Het is een moeilijke keuze maar als je ziet dat je kind gelukkig is, dan besef je dat je de juiste keuze hebt gemaakt.
Jill
wij ook heel tevreden tot nu van de overstap
naar eerste in autiklas type 3 na gewone kleuterschool
en hij is echt wel gemotiveerd - hoewel hij zijn probelemn heeft met taal
rekenen is echter welz ijn ding
Een gelukkig kind kan leren; voor een ongelukkig kind is dit soms te veel gevraagd.
Bij onze zoon (na twee jaar gewoon lager onderwijs) overstap gemaakt naar autiklas in het bijzonder onderwijs. In plaats van hem door de schoolpoort te moeten duwen, huppelt hij het schoolplein op sinds het begin. Naast de indivueel aangepaste leerstof, is ook de aandacht voor specifieke zaken zoals bijv. in ons geval motorische problemen, zeer belangrijk. Er wordt zeker niet aan hét doel om de kinderen voor te bereiden op (eventueel gewoon) secundair onderwijs voorbij gegaan. De extra aandacht is écht hard nodig.
Ook de aandacht van de juf naar de ouders toe (via email bijv., indien nodig is dit iedere dag mogelijk) is erg fijn en maakt het mogelijk om zeer kort op de bal te spelen bij problemen of bepaalde signalen.
Ook al was (en is...) het soms voor ons als ouders moeilijk om te accepteren dat ondanks een goede intelligentie een BLO school nodig is, het meest belangrijke is het gelukkig zijn van ons kind en daar gaat het per slot om.
Kortom, een heel gevoel gevoel aan de overstap gehouden.
Onze zoon heeft vorig jaar na de kerstvakantie de overstap gemaakt van het gewoon eerste leerjaar (met GON & met een fantastische juf) naar een auti-klasje (in type3). Het gewoon onderwijs was te stressvol voor onze jongen.
Het was niet direct onze eerste keuze, maar wel onze enige mogelijke. En we hebben er nog geen seconde spijt van gehad. Hij heeft - zonder problemen - zijn eerste leerjaar gehaald. En hij volgt nu het tweede leerjaar.
Het is enorm opvallend dat hij nu veel rustiger is, stiller, beleefder, minder aan zijn mama geplakt, ... .
Een kind dat niet kan lopen, dwing je toch ook niet tot een marathon. Mijn kind kon niet meer mee (sociaal, emotioneel, ... ) in het eerste leerjaar (lezen & rekenen was geen probleem).
Met het onderwijs op maat lukt alles goed (veel beter). Als ouder wordt ik ook meer serieus genomen, meer gehoord en meer ondersteund.
Ook wij hebben een heel goed gevoel overgehouden aan de overstap.
Hallo,
Onze zoon is twee geworden in juli en heeft diagnose autismespectrumstoornis. Wij persoonlijk opteren van hem zowiezo eerst in buitengewoon onderwijs te laten proberen. We vinden het belangrijk van een goeie start te maken zowel voor ons als voor onze zoon. Het is niet omdat een kind begint in buitengewoon onderwijs dat hij in buitengewoon onderwijs moet blijven. Ik vind dat buitengewoon onderwijs wat bang word bekeken maar vind juist dat dit buitengewoon goed onderwijs is. Ieder kind is anders en voor de één zal het buitengewoon veel beter liggen dan gewoon. Maar kan gerust omgekeerd ook. In mijn ogen is het belangrijkste dat uw kind zich goed voelt op school.
Hey Sven,
Op het einde van het tweede kleuterklasje had ik ook zoiets van is het gewonen onderwijs wel de juiste plaats voor mijn kind. Maar Mijn zoon is vrij intelligent en liep op dat moment vooral op sociale en emotionele punten.
Toch hebben wij, na advies van de school, CLB en Gon toch de derde kleuterklas in het gewone gedaan. Eden hiervoor was dat iedereen rond de tafel vond dat er weinig alternatieven waren. Er zijn namelijk heel weinig mogelijkheden in het buitengewoon kleuter.
In september is hij dan naar de autiklas gegaan en 't doet hem echt deugd en is inderdaad de goeie keuze.
Ik ben met hem 1 ochtend terug op zijn oude school geweest (om de zus weg te brengen) en als ik dan de reactie van de kalsgenoten van vorig jaar zie, dan heb ik zoiets van. Dat kleuteren in die school heeft hem en ook de andere kleuters deugd gedaan. Want ze waren op zijn vraag in de derde kleuterklas "geinformeerd" over zijn "anders" zijn. En als je nu ziet hoe ze allemaal dag komen zeggen en je oogjes ziet beginnen stralen als ze hem zien. Dan blijkt toch dat hij ondanks alles (geregeld conflicten, afwijkend gedrag) bij hen hoorde en graag gezien was. Dat doet deugd aan een moederhart.
@ann: Ja kan dat wel geloven dat het deugt doet voor een moederhart dat hij ondanks alles toch goed aanvaard is in zijn oude school. Kinderen kunnen echt meedogenloos zijn en dat maakt het soms nog moeilijker he. Gelukkig zijn niet alle kinderen zo. Onze zoon heeft het enorm moeilijk met andere kinderen. De "rustige" types mogen in zijn buurt komen maar de "actieve" kinderen mijd hij en als ze bij hem in de buurt komen begint reageert hij enorm agressief op hen. Het zal al een aanpassing zijn in buitengewoon onderwijs. Maar in een klas met 20 a 30 kinderen zien dwe dat echt niet slim komen.
Dat merken wij ook, bij rustigere kinderen of personen zal hij er beter mee om kunnen. Drukke kinderen geeft teveel onrust.
Groepswerkjes maken hem ook bang en hij zoekt zijn eigen stekje om apart te werken.
Mie en Sven,
bij onze zoon is dat niet anders: hij trekt altijd opnieuw naar de rustige types in zijn klas, de juf moet hem altijd porren om met de meer drukke kinderen ook om te gaan. Trekt zich ook heel veel terug (bijna altijd in de autohoek) om alleen te gaan spelen, zoekt nooit actief contact, maar ondergaat het wel als anderen hem benaderen.
Hij zit nu in het eerste kleuterklasje bijzonder onderwijs, na een gewoon eerste kleuterklasje vorig jaar, hetgeen een hel was! Wij zijn echt heel blij dat we de beslissing genomen hebben om hem te laten veranderen, hij bloeit helemaal open, leert heel veel dingen bij, hij heeft zelfs leren fietsen op een driewieler! Had je me dat 4 maanden geleden gezegd, ik had je uitgelachen. Dat hadden we echt nooit voor mogelijk gehouden. Gaat ook met plezier naar school, hetgeen vorig jaar echt niet het geval was.
Hoi
Onze zoon van 5 zit nu in de derde klklas en heeft sinds een half jaar diagnose ass gekregen. Hij heeft ook nog andere problemen zoals motorische achterstand, men twijfeld zelfs over stoornis, een afwijkin aan zijn oogje (draait niet nr buiten), aandachtsproblemen en NF1.
Nu krijgt hij sinds dit jaar gonn. Men ziet het niet echt zitten dat hij naar het 1e ljr gaat in het gewonen onderwijs. Men opteerd voor kleine klasjes.
Nu ben ik al op twee bo scholen geweest. In de ene school zou hij in type 8 zitten, met een autivriendelijke werking. Heeft hier gerechtigd busvervoer. De andere school twijfelen ze tus autiklas of type 8, geen recht op busvervoer enkel als er plaats zou zijn.
echter de tweede school heeft echt wel mijn voorkeur. Hij zou dan ook om 16.15 thuis zijn en om 8u vertrekken met de bus. De eerste school is dat veel vroeger vertrekken en pas ts 17 en 17.30 thuis en op maandag starten ze pas om 11u!
Overal krijgen we te horen dat hij een complexe samenloop van problemen heeft en men niet goed weer waar hij echt moet zitten.
Ik vind het jammer dat ik een schoolkeuze moet maken obv het busvervoer! In de tweede school (voorkeur) is er geen plaats in de ass-werking, wel in type 8. Nu wil ik het clb zover krijgen dat ze hem een type 8 attest geven zodat hij (mits plaats op de bus) toch op de voorkeur school kan starten. Zo hebben ze tijd om hem te leren kennen en zelf uit te zoeken of hij al dan niet in de autiwerking past.
Nu wil die school geen testing uitvoeren, omdat ze hem niet kennen. Het zou dan geen eerlijke kans zijn voor hem. Langst de andere kant weet ik ook niet of het clb en de klasjuf hier zo goed over kan oordelen. Hier heb ik het toch wel moeilijk mee, want hoe goed wij onze zoon ook kennen. Niemand, zelfs wij niet, weet hoe hij gaan evolueren, toch!
Hij is een vrolijke jongen van bijna 6. We beginnen wel meer en meer zijn autitrekjes te ontdekken. Hij kent iedereen op zijn school en anders om. Hij ziet er echt naaruit om naar de lagere school te gaaN samen met zijn vriendjes. Hij is echt gelukkig op de school waar hij nu zit. Ik heb het er enorm zwaar mee dat ik hem uit zijn geliefde omgeving moet halen voor iets waar niemand van weet wat de gevolgen gaan zijn.
Dit is een enorm zware beslissing! En ik hoop alleen maar dat we de juiste nemen, maar het maakt me moedeloos als de experts op dit vlak het ook niet goed weten.
alle tips en reacties zijn meer dan welkom!
groetjes lesley
Hey even een update,
Mijn zoon zit dus in een autiklasje met 6 kindjes. Zijn verjaardag kwam eraan. En hij keek er heel hard naar uit om een feestje te doen. Ons schrikte het echter wel wat af - want echt evident is het niet. Eentje heeft ook een lichamelijke beperking, de andere heeft last van drukte en lawaai, nog een andere angst voor 't onbekende en kan dus niet "achtergelaten" worden. Na een gesprek met de juf en in samenspraak met de andere ouders is er alvast 1 feestje geweest voor 2 kindjes samen in een zeer beperkte en rustig binnenspeeltuin waar ze ook een kwartiertje pony gereden hebben en waar de ouders gezellig samen aan de tafel gezeten hebben. De reacties waren positief van iedereen.
En er staat alvast nog zeker 1 feestje op het programma en 2 andere mama's overleggen wat ze gaan doen. Het is als ouder gewoon fijn om te zien, hoe goed je kind het op school doet na die stap en hoe zelfs die dingen waarvan wij denken dat het niet zal lukken, uiteindelijk toch een oplossing krijgen.
Niks dan tevredenheid over onze beslissing
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Wij hebben de overstap naar het buitengewoon onderwijs in het middelbaar gemaakt voor onze zoon. Hij volgt les in het zeelyceum in De Haan in autiwerking.
Wij zijn alvast een goed gevoel bij de keuze, al loopt alles nog niet van een leien dakje. Maar stap voor stap zal het hem lukken.