Aanmelden op VVA
Ervaring
gevechtssport?
Hallo,
Ik ben een mama van vier pubers, drie zonen en één dochter(de oudste). De oudste zoon heeft ass en is zestien jaar. Nu wil ik al heel lang de jongens een geveschtssport laten doen maar weet niet goed welk. Gezien mijn zoon niet goed lichaamscontact verdraagt, is het moeilijker om daar in te kiezen vind ik. Ikzelf heb vroeger judo gedaan maar toch wil ik vragen of er iemand ook zoon of dochter heeft met ass die een gevechtssport beoefent? Wat doet het voor zo'n jongeren? Is daar dan ook speciale begeleiding voor nodig?
Groetjes
patricia
Reacties
bolleke op 10/08/2010 - 20:01:21Beste,
Mijn zoon heeft jaren lang ju jutsu gedaan, en dat deed hem erg goed. De begeleider had voldoende geduld, en hij kent zijn lichaam nu beter. Het helpt hem ook om meer zelfzeker te zijn.
Mijn zoon en ik hebben ASS en doen judo bij JCL (de club waar Ilse Heylen uit komt). Het doet ons goed.
Ik had als kind ook moeilijkheden met lichaamskontakt en heb dat overwonnen door te volksdansen. De grote voorspelbaarheid zal wel het verschil gemaakt hebben.
Een gevechtsport zonder contact...
Dan denk ik bijna automatisch aan karate. Daarin heb je 2 onderdelen : kata en kumite. Een van beide ( kata ) is de stijloefening van de verschillende technieken. Daabij komt er geen contact te pas. Deze oefeningen worden wel per 2 ingeoefend, maar je hebt geen contact. Op demonstraties zie je deze dikwijls synchroon uitgevoerd worden door een groep. Het is een volwaardig onderdeel van karate en er worden aparte examens van afgenomen.
Een andere gevechtsport is wushu. Niet echt bekend hier. Het is een (Japanse) variant op een andere gevechtsport ( dacht kung fu, maar ben het niet zeker ).Hierbij worden schop en slagtechnieken geoefend op een (stevig) kussen dat door een partner wordt vastgehouden. In competitievorm is er wel lichamelijk contact...
Allicht zullen er nog wel andere gevechtsporten zijn, maar die zijn me niet of minder bekend.
Hallo Patricia,
mijn oudste zoon heeft een tijd judo geprobeerd maar dat bleek om een aantal redenen een niet zo evidente sport te zijn voor een kind met ass. Zijn motoriek was houterig wat hem belette mee te volgen op het tempo van de groep. Ook is judo een competitiesport waarbij je moet kunnen omgaan met winnen en verliezen, wat ook niet steeds evident is. Men heeft me verteld dat jiu jitsu een goede sport is voor kinderen met ass, maar dit hangt zowieso ook van een aantal factoren af. Hier in de omgeving van Brasschaat is er iemand die al jaren lesgeeft in diverse scholen aan kinderen met ass met groot succes blijkbaar. Ik heb met haar gepraat voor m'n jongste zoontje en ze zei me het gewoon te proberen. Deze sport is meer gericht op het verleggen van je eigen grenzen, competitie is anders dan bij judo en zoals bij meerdere gevechtssporten leren deze kinderen zich beheersen. Ik ga mijn jongste zoontje misschien in september ook terug laten proberen. Hij heeft twee lessen jiu jitsu mee gevolgd van aan de kant maar toen was de tijd er nog niet rijp voor. Misschien is het een idee om (er kruipt natuurlijk tijd in) met jou kind naar vrijblijvende lessen te gaan begin september. Elke club geeft normaal een twee tot drietal lessen gratis vooraleer je inschrijvingsgeld moet betalen. Zo kan je rustig verkennen wat het beste is voor je kind en er ook met de lesgever zo nodig over praten want ook dit is niet altijd evident. Ik kreeg bij de judoclub waar ik m'n zoon eerst wilde inschrijven te horen dat ze geen therapiecentrum zijn en bij deze wist ik weer wat het is om een kind met autisme te hebben. Maar gelukkig zijn er vermoedelijk veel clubs waar deze kinderen op z'n minst welkom zijn om eens te proberen. Niet te snel opgeven zou ik zeggen... succes!!
Even een stukje Japanse geschiedenis.
jiu jitsu betekent "De juiste Weg", en het is een naam voor een hele reeks traditionele Japanse krijgskunst scholen of stijlen. Die stijlen variëren van kei hard tot schijngevechten (pure kata).
Judo is ontstaan als een Ji JItsu school. Het betekent "De zachte weg". Het heet zo omdat de gevaarlijkste technieken er uit geweerd zijn, maar daardoor juist kon het een competitiesport worden.
Kijk dus met Ji Jitsu een beetje uit welke stijl je kiest.
Hallo, BIKKELTJE ,
Waarom eens niet proberen met Wushu (Kung fu),er worden zeker in
het begin geen lichamelijke contacten gebruikt.Ikzelf doe al 13 jaar
Tai Chi ,waar "vormen " aangeleerd worden waaruit al die gevechtsporten ontstaan zijn ,bewegingen die tevens het spirituele ten goede komen .Het heeft bij mij in alle geval een grote ommekeer teweeg gebracht.
Je kunt op een website wel een of ander adres vinden waar je deze sport kunt uitoefenen.
Ikzelf ben van het aalsterseen ben nu 61 jaar
Mijn man heeft autisme en heeft vroeger als kind nog judo beoefend, dit is hem echter helemaal niet bevallen. Voornamelijk het competitieaspect heeft ervoor gezorgd dat hij ermee ophield, de grepen beheerste hij echter vrij goed...dus ik geloof dat het bij sommige mensen wel kan lukken.
Ikzelf doe ninjutsu, een enorm leuke gevechtsport zonder competitie of bepaalde klasses om tegen elkaar te vechten. Lichamelijk contact komt er wel bij kijken bij de verschillende grepen, maar er is ook een luik dat men "wapens" vecht (denk aan lange stokken en werpsterretjes), waar praktisch geen lichamelijk contact voor nodig is. Het is wel een vrij harde sport, een paar blauwe plekken en wat pijn loop je er meestal wel van op. (dit is dan ook de reden dat er geen competitie is)
Onze zoon (12 jaar, ASS) doet al enkele jaren Goshindo. Ik denkt dat de soort gevechtssport minder belangrijk is, dan de club en lesgevers.
De lesgever van onze zoon is een oudere (70+) man, die erg staat op discipline. De les verloopt steeds via dezelfde structuur. Er zijn geen wedstrijden, en de banden worden verdeeld als hij vindt dat iemand er klaar voor is (dus geen "examens" op vaste tijdstippen). Er wordt getraind met jeugd tussen 6 en 18. Er is lichamelijk contact, maar onnodig pijn doen wordt bestraft.
Voor onze zoon heeft het zijn zelfvertrouwen en motoriek in ieder geval sterk verbeterd.
Ik ben zelf autistisch en ben al 20 jaar bezig met (ITF-)Taekwon-do sinds mijn 24 jaar.
Het is een Koreaanse verdedigingssport die verschillende aspecten omvat: fysieke gezondheid en fitness voor het ganse lichaam met een wetenschappelijk verantwoorde onderbouw, een uitgebouwde basisfilosofie met nobele doelstellingen zoals vrede en rechtvaardigheid, en zelfverdediging .
Vooral het gedeelte 'tul', een onderdeel dat bestaat uit individueel uitgeoefende choreografieën tegen ingebeelde tegenstanders, is een aspect dat me persoonlijk heel erg aanspreekt ook omdat je het op eigen tempo en met je eigen mogelijkheden en beperkingen kan uitvoeren.
Het is een sport, een krijgskunst en een mogelijkheid om op eigen ritme zelfvertrouwen en zelfcontrole te verwerven via progressief opgebouwde oefeningen die deskundig worden begeleid door de hogere dan-graden. Onze federatie tracht ook te waken over de kwaliteit van de lessen en de ethiek van de verschillende lesgevers via een goed uitgebouwde structuur en administratie. We zijn tevens internationaal verankerd in een Europese- en wereldorganisatie, en het niveau van België is meer dan goed.
Bovendien doet iedereen om zijn eigen goede redenen mee aan de trainingen zonder dat er druk wordt uitgeoefend om een bepaald niveau te halen, het moet leuk blijven en amusement is dan ook het eerste uitgangspunt in onze scholen. Anderzijds zijn de trainingen duidelijk, gedisciplineerd en sterk gestructureerd. Er zijn aparte trainingen voor kinderen en beginnende leerlingen waarbij men extra let op de veiligheid en omkadering. Van belang lijkt me ook de schoolverantwoordelijke op voorhand in te lichten rond specifieke aandachtspunten waarbij dient rekening te worden gehouden.
Met vele groeten,
Eddy Van Damme (ASS-partner van Pet)
Hallo,
Ik heb zelf ook autisme en heb 3 jaar Tai Tji gedaan. Maar voor mij was dit eerder een relaxatie dan wel een gevechtsport.
Ok het is een gevechtsport maar je leert er vooral vormen. Daarbij heb je de trage vorm en de snelle vorm, deze leer je pas vanaf jaar 3. Ik heb hier veel geleerd over de beheersing van mijn eigen lichaam.
hallo,
ik las net het boek "mafkezen en het asperger-syndroom", de 13 jarige schrijver vertelt dat hij taekwondo beoefent (misschien iets voor jouw zoon?), zelf zijn we van plan onze 14-jarige zoon mat asperger de verdedigingssport kraf maha te laten volgen samen met zijn papa.
groetjes
Hoi,
Zelf heb ik ook autisme en heb tijdens de humaniora karateles gevolgd omdat het goed voor mijn rug zou zijn.
Ik heb het ongeveer 2 jaar gedaan en dan gestopt omdat ik het daarna niet meer kon combineren met m'n hogere studies.
Ook mijn motoriek is niet alles en ging het soms wat te snel, maar toch kon ik meestal wel volgen.
Ik denk wel dat het voor iemand met autisme een toch wel vriendelijke gevechtsport is en (afhankelijk waar je het waarschijnlijk volgt) kan je misschien vragen of je zoon enkel kan/mag meedoen met kata (ingebeeld groepsgevecht, je vecht dus tegen 4 ingebeelde partners).
Mijn vriend en ik gaan waarschijnlijk tai-tchi volgen, wat inderdaad ook een gevechtsport is, maar minder nadruk legt op fysiek contact.
sinds enkele weken volg ik -naast 20j taekwondo- ook tai chi en deze zachtere vorm van vechtsportbeweging is een ideale combinatie met de actievere tegenpool; het zijn individuele bewegingsvormen die in groep worden uitgevoerd en aangeleerd, maar vereisen geen voorkennis en bevorderen de motoriek en lichaamsbewustwording; weinig jongeren in de club maar zeker een aanrader
Eddy Van Damme, 44j, ASS
Hallo,
Ikzelf heb ook autisme. Ik beoefen reeds 19 jaar Ju Jitsu (met enkele onderbrekingen wegens ziekte).
Ik kan gerust stellen dat Ju Jitsu mij geholpen heeft met
- het opbouwen van zelfvertrouwen
-sociale contacten
-het imiteren van "normaal" gedrag
-omgaan met mijn beperkingen
-doorzetten als het moeilijk is
-leren omgaan met schaamte
-hygiënisch zijn
...enz
Ik geloof dat vechtsporten voor veel mensen met autisme een hulp kan zijn op veel verschillende gebieden, maar de voorwaarden zijn
- geen al te grote groepen in de club
- iemand die meedoet met de trainingen waar je veel vertrouwen of bewondering voor hebt.
- er moet passie zijn voor die sport (zeg maar "speciale interesse")
Wouter Roelstraete
Hallo iedereen,
alvast bedankt voor de tips, ga zeker nog eens verder kijken of misschien, tai-chi, omdat mijn zoon ook houterig is, en misschien dat ik dan mee kan doen, dat hij iemand heeft waarmee hij vertrouwd is. Sorry voor het laat reageren, maar heb een hele hectische tijd achter de rug, maar hier ben ik weer.
Groetjes
Hallo Bikkeltje,
Tai-chi doen!!!
Het is geen sport waar je zo dingend mogelijk iets moet bereiken.
Je kan het rustig opbouwen en je kan het gerust je hele leven doen.
Je hoeft geen doelen te stellen dat je binnen enkele jaren super bedreven moet zijn .
Groetjes
Dank je wel Roger, ik ga het eens verder uitdiepen, hoe en waar en of hij het ziet zitten en misschien eens een keertje gaan kijken. Ik ben ook bezig om zelf yoga onder de knie te krijgen en alles zo'n beetje daaromtrent.
Groetjes
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Februari 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 1 | 2 | 3 | 4 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • gewoon onderwijs • gezin • groepsbegeleiding • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Beste , mijn zoon heeft een verstandelijke handicap en ASS en doet al 10 jaar aan judo ; wel bij een groep voor mensen met een verstandelijke handicap ; maar deze sport vind hij héél aangenaam ; hij doet ook mee aan tornooien en de special olympics!
groetjes !