Misschien dat je je als officiële vrijwilliger kan opgeven. Op onze school zijn er ook ouders die vrijwillig het fruit snijden voor de tuttie fruttie, ouders die meegaan als begeleiding bij het zwemmen en het omkleden. Misschien dat er wel zoiets kan toegestaan worden tijdens afgesproken momenten. De school moet ook rekening houden met de verzekering, vermoedelijk.

Schrijf een brief met je vraag aan de directie. 

Jouw keuze om je kind niet naar het BO te laten gaan, is jouw keuze en jouw visie. Ik vind dat het wel kan dat sommige kinderen wel naar het BO gaan, ondanks hun IQ. Maar dat is te bekijken van kind tot kind.

Hopelijk kun je iets bereiken voor jouw kind waarbij jij je goed kan vinden. Al is het maar een paar momenten per week, alle beetjes helpen.

succes

Ik vind dit eigenlijk ook een goed idee. En ik kan me heel goed voorstellen dat ze dat niet graag hebben op school. Volkomen onterecht vind ik he. Maar ze gaan je inderdaad zien als een pottekijker .Mensen voelen zich zoooo snel bedreigd. Ik hoop dat je een school vindt die ervoor open staat.

Ik begrijp je afkeer voor BO niet !  Ze krijgen daar de begeleiding die ze nodig hebben met veel meer aandacht voor elk kind persoonlijk.

mijn zoontje is normaal begaafd ( ass),  toch gaat hij volgend schooljaar naar een autiklasje, hij zal zich daar het best voelen, minder prikkels, de juiste aanpak, een lespakket op maat .   In een stressvrije omgeving en met de juiste begeleiding kan je veel meer uit je kind halen !

En wat is er als ouder belangrijker dan een gelukkig kind te hebben?

Ik hoop dat je een school vind die kan meegaan in jullie verhaal, veel succes alvast .

Ik weet dat ik veel vraag. mss. sta ik daar wel alleen in. Mijn opties zijn meestal heel alternatief en vangen overal bot. Kan ik eraan doen dat ik nu zo ben. Om te reageren op een zinnetje hierboven: "de lessenpakketten" zijn aangepast. Wat bedoeld men daarmee? Zijn de lessen minder zwaar gemaakt? Ik pas mijn zoon zijn lessenpakket ook aan, maar hij leert meestal al dingen die men pas op het einde van het lager onderwijs leert. Hij is 6 en kent al het ontstaan van het heelal, alle namen en kenmerken van elke dino, hoe baby's ontstaan in de baarmoeder, enz...

Als hij spontaan daarover begint te vertellen tegen een ander kind, zie je dat kind een gezicht trekken, want die begrijpt er nog niet veel van. Ik heb wel al info opgedaan in BO-onderwijs hoor, in verschillende scholen. Maar hetgeen zij aanbieden is voor mijn zoon een peulenschil. Ze leren over het algemeen meestal zelfredzaamheid. En ja, dat moet hij ook leren, want dat kan hij nu nog niet. maar naast die zelfredzaamheid is het aanbod heel mager. Uit ervaring weet ik dat als ik alleen maar focus op zelfredzaamheid, hij opnieuw dichtklapt en we nog verder van huis zijn. Hoe meer ik push en dwing op die zindelijkheid, op eten met mes en vork , op manieren, hoe slechter hij het doet. Hoe losser ik het laat, hoe beter het vlot.

DAAROM ben ik zo tegen BO en tegen therapie. Omdat de "pedagogen" steeds maar beginnen te pushen dat hij dit MOET kunnen voor zijn leeftijd en dat hij dat "moet" kunnen. Ze zien enkel wat hij niet kan, maar nooit wat hij WEL kan. Er lopen niet veel kinderen rond die op het eerste zicht eender welke walvis of haai herkent bij zijn naam en tevens zijn leefomstandigheden kan opsommen, alle haaien hé. over 't laatst zei papa dat het een walvis haai was op tv, en hij was boos, want dat was helemaal geen walvishaai, dat was een reuzenhaai, dat is niet hetzelfde en hij somde de uiterlijke verschillen op. Wij zijn gaan checken in een boek en mijn zoon had wel degelijk gelijk. Zie je ze dat al leren in een BO? Dat leren ze zelfs nog niet in een gewoon onderwijs. Mss. begrijpen jullie nu beter waarom ik er zo tegen ben.

WDR

In jouw situatie zou ik ook niet kiezen voor BO, denk ik. De scholen voor hoogbegaafde kinderen zijn ook niet altijd evident (kostprijs, afstand,...). Goed dat jij die keuze hebt kunnen maken voor TO. In het reguliere onderwijs zou je alleen maar botsen op frustraties, jouw zoon zou zich er ook niet goed voelen. 

Maar aan de andere kant zijn er net zo goed kinderen die hun capaciteiten niet kunnen benutten en dan toch doorstromen naar het BO,  maar die het later toch nog ver kunnen schoppen. 

Ik hoop dat jij een oplossing kan vinden voor jouw zoon.

"dat soort dingen leren ze zelfs niet in gewoon onderwijs".

Maar je rekent het BO wel af op dat soort dingen. Ik snap je aversie ook niet. Bo was voor mijn meergegaafde zoon echt een verademing, al zou ik niet elke school hebben gekozen. Dat moet ik toegeven. Ik heb de school met type 2 ook niet genomen, omdat het niveau te laag zou zijn. Nu is dat niveau in zijn klas wel hoog en worden er ook andere dingen gedaan. Dat is het voordeel met kleine klasjes van 7 kinderen, natuurlijk. Hij krijgt dingen die mijn andere kinderen nooit zouden zien in hun school.

Maar inderdaad, er wordt ook gewerkt op zelfstandigheid, al wordt dit niet opgedrongen. Hij is nu bijna 9 en nog steeds niet zindelijk. We hebben een tijd hierop gefocust en toen het slechter ging na een tijd, hebben we beslist hiermee te stoppen en hem gewoon een pamper aan te doen en overdag na en ongelukje, gaat hij naar de leefgroep, broek wisselen en terug naar de klas. Dat is ook de taak van die school, vind ik, niet forceren, maar begeleiden. Dus de hele zindelijkheidstraining laten we nu voorlopig achterwege.

Voor het sociale contact moet je imo niet perse in een school zijn. Ik denk dat het sociale contact buiten de school eens zo belangrijk is. Als je dan toch altijd op de school wil blijven, waarom blijf je dan niet eerder TO met regelmatig afspraken met andere TO-ouders om naar educatieve dingen te gaan, of andere activiteiten?

Waarom wdr? Je komt met goeie ideeën waar anderen misschien ook iets kunnen aan hebben.

En weet je, misschien vind je zo geen school, maar misschien is het ooit mogelijk zelf met zo'n school te starten. Je zou niet de eerste zijn die zelf een school begint omdat haar kind nergens terecht kan in het onderwijs. In Schoten zijn enkele ouders samen ook met een school voor hun ASS-kinderen begonnen. Dat is nu wel al jaren geleden. Mijn dochter kon daar niet terecht omdat ze te jong was. De school was mee gegroeid met hun kinderen en voor jongere kinderen was er dus geen plaats.

Draai of keer het zoals je wil, er bestaat eigenlijk geen aangepast onderwijs voor veel van onze kinderen.

Bij ons op school is er ook een kindje met een motorische handicap, hij kan op school blijven, mits de hulp van een persoonlijke assistent. Die taak is verdeeld over twee dames die pwa-er zijn. Zonder die persoonlijke assistenten kan die jongen niet blijven in de school.  Hij heeft ook extra materialen nodig, hulpmiddelen en ion- begeleiding. Mentaal heeft die jongen geen achterstand, maar fysiek heeft hij zware beperkingen. Het wordt vergoed met het PAB. Het vraagt de nodige inspanningen, maar het lukt goed zo. De mama is ook in het oudercomité en zij gaat door vuur om dingen geregeld te krijgen. 

WDR, ook al zijn jouw ideeën misschien niet haalbaar, het is toch een punt dat we soms in een keuze geduwd worden, omdat er niet echt een optie is. Misschien dat er toch iemand iets kan doen met jouw idee. Als ooit de gon wordt afgeschaft (als ze daar ook nog eens op besparen), zullen ze misschien wel moeten rekenen op de ouders voor de extra ondersteuning. 

Wdr, jou oplossing vind ik zeker het proberen waard! Het vinden van een open minded school daarentegen zal wat anders zijn. Ik heb dit idee ook aangehaald. Het antwoord was " Als je teveel tussen komt dan kunnen we het diploma normaal onderwijs niet geven" Tja, daar sta je dan. Het gewone onderwijs staat blijkbaar een beperkte begeleiding toe maar focust veel op zelfstandigheid enz... Mijn kinderen gaan wel naar het BO type 8. Wat mijn zoon betreft ben ik vaak gaan ijveren het lessenpakket moeilijker te maken. Het was inderdaad onder zijn niveau. Ik heb het geluk gehad dat de school luisterde en hem ook apart heeft getest. Hij leert nu zelfstandigheid en krijgt ook op verschillend niveau leerstof aangeboden. Zo leest hij een niveau hoger, rekent hij op zijn leeftijd en wat wetenschappelijk werk betreft krijgt hij het vijfde leerjaar aangeboden. Hij wordt nu 8 jaar.

Ik vind dat je je idee moet promoten maar zorg dan ook voor een contract waar instaat in hoever je hem mag en kan begeleiden. Want als na al je inspanning alsnog het diploma geweigerd wordt zou dat heel jammer zijn. En vergeet niet: "De creatieve denker ziet het onzichtbare, voelt het ontastbare en bereikt het onmogelijke...."

Awel merci, dat heeft deugd gedaan. Soms geloof ik niet altijd in mezelf, maar het doet dan eens goed dat anderen het positief bekijken.

Bedankt.

Hallo,
In Freinetscholen maak je misschien meer kans. Omdat men daar
zowiezo meer met ouders werkt.
Je hebt binnen het buitengewoon onderwijs ook scholing met hetzelfde
niveau als het lager onderwijs. Het is aangepast voor kinderen met ass
door bvb. het organiseren van kleine klasjes.  
Grtn, Hanne

Best Wdr 

Ik ben een mama met een zoontje met ass. Hoe kan je zo over het BO denken. Mijn zoontje zit in een gewoon schooltje maar als hij naar het Bo moet het zij zo iedereen vind dat zo vreselijk. Weet je mensen zonder kennis van ass zeggen tegen ons dat we onze kinderen etiketjes geven he awel sommige mama's met ass kinderen geven zelf etiketjes als het erop aan komt zenne... van mijne kleine heeft ass maar hij is hoogbegaafd of normaal begaafd asjeblieft zeg!!!! Uw kind heeft ass. hij kan mee en probeer gewoon hem los te laten want hij moet het later toch redden in deze "zelf door de mens zot gemaakte maatschappij"  Ipv van thuisonderwijs of constante aanwezigheid daar leert hij niets uit mijn gedacht.... In school proberen ze mijn zoon dezelfde opvoeding mee te geven als de rest van de "normale" kinderen. En dat was één van mijn eisen zenne behandel hem niet anders als een andere maar probeer hem te begrijpen en dat doen ze met picto's en datin  een nogwel "normaal" schooltje waar hij dolgraag naartoe gaat en ach ja wss. wil weten welk etiketje mijn zoontje voorlopig heeft zwakbegaafd :-)))) en weet je wat ik wil hem niet anders hoor!!!!!!

Ik ben helemaal mee met het verhaal van F 

Wat er wel van aan is - hoe meer mijn zoon thuis kan zijn en hoe meer iedereen uitzonderingen voor hem maakt, hoe meer hij ook verwacht dat alles steeds gaat op de manier zoals hij het wil en dat iedereen zich aanpast voor hem (in de plaats van soms toch ook eens omgekeerd). Dat zet zich door van het schoolse naar alle andere aspecten van zijn leven. In die zin kan schoolgaan wel een meerwaarde geven bij thuisonderwijs - maar t blijft afwegen wat wel en niet kan/belangrijker is.

Groetjes

Sylvie een mama van 2 fantastische zoontjes 

mijn oudste dochter heeft toen ze 13 jaar oud was aktief de vraag gesteld naar thuisonderwijs.Als alleenstaande mama met vier kinderen om voor te zorgen, met mijn eigen autisme dat toen nog maar net ontdekt was, en met mijn karakter, met alle voor- en nadelen, ik vond dat te zwaar. Mijn dochter vond schoollopen in het middelbaar onderwijs heel zwaar. Het sociale, de overprikkeling, het tempo waarin de leerstof werd gegeven lag haar niet, het hele systeem maakte haar ongelukkig. Echt zwaar ongelukkig... depressief noemt men dat dan. Aan de unief ging het beter maar ook daar was ze niet echt gelukkig. Ook daar was de situatie niet aangepast aan haar kwaliteiten, ook daar was te weinig structuur, geen aangepaste begeleiding, heel veel prikkels, geen individuele benadering enz Elk jaar haalde ze schitterende punten en toch heeft ze haar studie voorlopig niet afgemaakt.Ze is ermee gestopt omdat het leven in een onaangepaste situatie teveel op haar is gaan wegen.Gelukkig heeft ze wel een bachelor, maar haar studie omvatte normaal gesproken ook een master.

Als mama wil je inderdaad het beste voor je kind en dat heb ik haar niet kunnen geven. Ik heb wel mijn best gedaan, maar wat ik met mijn best te doen gegeven heb was zeker niet het beste dat er te geven viel aan mijn kind. Waar waren de scholen die rekening wilden houden met de vragen en noden van mijn kind? Waarom werd zij niet begrepen? 

Daarnaast zat ik in een juridisch gevecht met een vader die weigert te aanvaarden dat zijn kinderen ASS hebben, die verhinderde dat gonbegeleiding of thuisbegeleiding opgestart zouden worden laat staan een overstap naar BO. Zelfs maar veranderen van school heeft hij onmogelijk gemaakt. 

Nu is mijn dochter,21,sinds  één jaar gestopt met elke vorm van onderwijs. Ze trekt de wereld rond, verkent het leven, doet ervaring en talenkennis op. Ik zie haar veranderen, al hou ik mijn hart vast en bid ik dat er geen ongelukken gaan gebeuren...Ik heb haar volledig los moeten laten ook al was ze nog maar 20 en helemaal niet klaar met al haar vragen rond oa ASS.

Vele mensen oordelen over mij om wat mijn dochter doet, vinden dat ze niets doet omdat ze noch werkt noch studeert. Nochtans heeft ze geen enkele uitkering en zorgt ze voor haar eigen levensonderhoud door vrijwiligerswerk en door heel zuinig om te gaan met geld dat ze nog verdiende als jobstudent. 

Ik heb mijn dochter jarenlang zien lijden, tot ze niet meer kon.Iedereen wees naar mij. Ik die mijn kind een echtscheiding had laten ondergaan, ik die zelf ASS heb en dus wel geen kind zou kunnen opvoeden... Ik voel me daar niet gelukkig bij , bij al die wijzende vingers.

Nu heb ik een fantastiche, avontuurlijke, ondernemende dochter waar het steeds beter mee gaat .Ze legt sociale contacten en leert daaruit hopen dingen. Ze spreekt meerdere talen en leert allerlei vormen van samenleven kennen. Ze ziet delen van de wereld waar ik nooit gekomen ben. Ze trekt ongelooflijk haar plan op haar eigen manier. Ze doet dingen die in de boekjes onmogelijk geacht worden voor jongeren met ASS. Ze is weerbaar geworden. En ze voelt zich goed. 

Soms ben ik bang over hoe het verder moet, wat er van haar zal worden heet dat dan. Maar ik heb vertrouwen en hoop dat ze geen te grote tegenslag te verwerken krijgt. En ik blijf er voor haar, vanop de zijlijn voorlopig. Ik geef haar voortdurend de boodschap dat ze gewenst is in deze wereld, in ons gezin, in mijn hart. 

Het is anders dan ik verwacht had, anders dan ik gewild had maar  ik ben fier op haar. Zij gaat haar weg zonder enige vorm van aanpassing vanuit de maatschappij, zonder enige tegemoetkoming, zonder aangepast onderwijs. Dat is niet onze keuze geweest. Het is het resultaat van hoe het nu eenmaal gelopen is. 

Dus mensen met jonge kinderen, zorg voor hen op de manier die mogelijk is in je eigen situatie. Geef hen de beste kansen die binnen je bereik liggen. Oordeel voor jezelf hoe het voor je eigen kind best loopt en wat haalbaar is en mogelijk. Wees dankbaar om elke vorm van tegemoetkoming en aanpassing waarvoor gevochten is en die al bereikt is. Wil je er zelf geen gebruik van maken, laat dan de kans aan anderen. Allen de toekomst zal uitwijzen wat goed of beter is voor elk kind individueel. En er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden hoor. 

@sky,

Ga ik eens contacteren. Alleen doe ik niet aan unschooling. Unschooling werkt voor Robin niet, dan doet hij werkelijk niets. Ik hou me wel aan schoolse methodes en hij "moet" toch wel een uurtje of 2 per dag werken met mij. Anders zou ik een negatief advies kunnen krijgen van de inspectie en dan kunnen ze hem verplichten om  naar school te gaan. Dus om dat te vermijden probeer ik toch wel een beetje een planning te hanteren.

Vanaf nu zeg ik niets meer over dat stomme BO. Ik wil mensen alleen maar waarschuwen dat er ook andere manieren bestaan, die mss. wel iets moeilijker zijn voor de ouders, maar dat heb je toch over voor je kind veronderstel ik. Dat daar zoveel ouders zich persoonlijk door aangegrepen voelen vind ik jammer. Mijn bedoelingen zijn goed, maar niet iedereen begrijpt ze. Ik weet dat ik soms kan doordrammen, maar er zijn hier ook veel ouders die ook heel kwetsend uit de hoek kunnen komen, dus ze moeten niet alleen naar mij wijzen met de vinger. Keer eens voor jullie eigen deur eerst.

Er zijn ook mensen die wel positief zijn en daar ben ik heel dankbaar om. Die begrijpen wel wat ik bedoel. Laten we dit hoofdstuk maar afsluiten, ik heb er mijn les weer eens uit geleerd.

Ik denk dat Thuisonderwijs heel leerrijk kan zijn en dat je hier heel veel uit kan leren. Ik zou persoonlijk eerder opteren voor thuisonderwijs dan een hele dag op een stoeltje in school te zitten en te wachten dat je kind je nodig heeft. Ik zou daar helemaal zot van komen, denk ik. Want je bent ook wel gewoon om dan meer inzeg te hebben en ik denk dat er inderdaad een reëel gevaar is dat er een clash komt tussen school en ouder

Dat idee van die facebookgroep vind ik fantastisch, toch die sociale contacten en samen leren, zonder het schoolaspect dan

Omdat ik vind dat mijn kind te weinig kansen krijgt in BO, wil dat niet zeggen dat ik andere kinderen dom zou vinden. Er zitten volgens mij veel kinderen in BO die daar ook niet op hun plaats zitten, maar het is die ouders hun beslissing. ik beweer zeker niet dat anderen hun kinderen dom zijn. In tegendeel, ik wil die kinderen juist behoeden voor een schoolcarriere waar ze niet genoeg kansen zouden krijgen. Maar ik kan niet beslissen voor die kinderen, dat moeten de ouders doen. Ik wil alleen die ouders laten weten dat zij de verantwoordelijkheid dragen over het welzijn van hun kind. ongeacht of BO nu wel of niet een goede keuze is. Maar voor ons is het geen goede keuze. En er zijn ook ouders die ons daarvoor veroordelen hoor, dat wij hem niet naar een BO doen. Dus uiteindelijk zijn wij hier alleen maar onze kinderen aan het verdedigen, ongeacht welk onderwijs ze volgen. Ik sta er niet achter , achter BO, anderen wel, ok dat is goed.

Je bewoordingen waren hier wel hard, dat kan dus wel kwetsend overkomen.

Het is een eeuwig zwaard van damocles. Had ik mijn kind in een gewone school gelaten, had die ook nooit de kansen gekregen om te laten zien, wat hij kon, nu hij in een BO-klas zit, is het alleen dankzij het feit dat het al een school voor normaal tot hoger begaafde kinderen is, dat hij nu wel les op zijn niveau krijgt. In een andere BO-school had dit ook niet gekunnen, vrees ik.

Voor het middelbaar is het nu al 'zorgen hebben', want hij is meerbegaafd, dus ik wil natuurlijk ook graag dat hij in het middelbaar voldoende gestimuleerd wordt en les op zijn niveau krijgt. Dit kan niet in een gewone school, om dezelfde reden waarom hij nu niet in een gewone school kan leren. Daar zou hij niet eens aan het leren toekomen, omdat de rest te zwaar is.

Ik vind het spijtig dat men in de scholen al te vaak uitgaat van het cognitieve, het leren en aannemen dat als je het een kan, dat het andere dan wel komt (het sociale en al de rest), maar dan heb je kinderen die heel slim zijn, maar waar al die rest niet zomaar komt en hier is er gewoon te weinig plek in de scholen. Ik wil voor mijn zoon graag een school waarin hij voldoende gestimuleerd wordt op cognitief vlak, maar dat hij op sociaal vlak en andere vlakken toch die begeleiding krijgt die hij nodig heeft.

Zinzia, ik zou tegen jou net hetzelfde zeggen als tegen wdr. Je moet die dingen niet persoonlijk nemen. Je hoeft je niet gekwetst te voelen door uitspraken van wdr. Zij spreekt vanuit haar eigen situatie, zoals ze hierboven nogmaals zegt.

Wie zich gekwetst voelt door uitspraken van iemand die niet eens aan hem/haar gericht zijn, daar is iets anders aan de hand. Misschien niet klaar met de iegen keuze voor BO, misschien het beu zijn van je steeds maar weer te moeten verantwoorden voor de keuze die je maakt of nog andere dingen...

Het is al te gemakkelijk steeds de schuld bij anderen te leggen.  Ik heb geleerd mezelf in vraag te stellen en, geloof me, dat kan heel verhelderend werken. Maar ik weet ook dat dat niet eenvoudig is als je steeds in een ander patroon hebt gezeten. Ik heb er ook veel werk mee gehad en heb dat nog steeds. Hier zit dus geen enkel oordeel in.

Wel hartelijk bedankt Dirk! Ik zal jou ook nog eens gelijk geven in het vervolg, een wolf in schapenvacht dus. Nu laat je werkelijk je gezicht zien! Tja, de wereld is aan de keiharde mensen hé, ze maken er een hel van.

Dirk, wat heb je grote oren!
Dat is om je beter te kunnen horen WDR.

Dirk, wat heb je grote tanden!
Dat is om je beter te kunnen opeten WDR.

Ik was eigenlijk even terug gekomen om hetvolgende te posten:

Meesje,
jij bent er in geslaagd jou waarschijnlijk zwakbegaafde kind naar een gewone school te sturen, met een paar aanpassingen die voor de leerkracht haalbaar zijn.

Wdr,
Jij durft je hoogbegaafde kind nog niet naar school sturen zonder jou. Je hebt nog een lange weg te gaan.

Ik denk niet dat begaafdheid het enige is wat speelt bij de beslissing om een kind al dan niet naar een gewone school, naar Bo of naar TO te sturen. 

Ik weet wat het is om te zien dat je kind niet krijgt wat het eigenlijk nodig heeft en wat je zelf zo nodig had toen je ook kind of adolescent was... Je kind zien lijden is één ding, weten wat de gevolgen van dat lijden zijn op de ontwikkeling van je kind, en dus op hoe het zich zal voelen op oudere leeftijd, dat is een veel groter en erger ding. Daar heb ik nachten wakker van gelegen. En nog altijd...

Natuurlijk is de cognitieve ontwikkeling van groot belang, zeker in onze huidige maatschappij. Maar ook emotioneel moet je min of meer lekker in je vel zitten om goed te kunnen functioneren. Dingen als zelfvertrouwen en eigenwaarde maken je ook weerbaarder hé.Daarnaast moet je oefenen in sociale relaties, liefst in een situatie die zo goed mogelijk lijkt op de situatie in de wereld waar je nadien in terecht zal komen, meestal de gewone maatschappij als je normaal begaafd bent dus. En dan spreek ik nog niet over het belang van de ontwikkeling van dingen als taal en motoriek die spaak loopt bij sommige ASS kinderen. 

Ik begrijp dus de keuze van WDR voor thuisonderwijs maar al te goed. Ik denk ook dat het voor haar zoon heel helpend kan zijn om een tijdje thuis te blijven. Dankzij de begeleiding van WDR kan hij toch cognitief verder groeien en dankzij het thuiszijn kan hij emotioneel een aantal vaardigheden ontwikkelen, in alle rust, omdat hij niet telkens verstoord wordt door problemen in sociale omgang en communicatie. Ik denk dat je als persoon met ASS meer tijd nodig hebt om jezelf te kennen en te aanvaarden, om zelfvertrouwen en eigenwaarde te ontwikkelen. En als je sociaal steeds maar botst heb je daar gewoon geen tijd of gelegenheid voor. Ik denk ook dat WDR haar zoon wel terug naar school zal sturen eens zij voelt dat die tijd gekomen is, eens haar zoon in zijn gedrag aangeeft er klaar voor te zijn.En intussen houdt de inspectie een oogje in het zeil, hoeven wij dus niet te doen hé... Dus dat komt allemaal wel in orde hoor, het is haar weg om de dingen aan te pakken. Ik ben niet ongerust over haar zoon , alleen een beetje over WDR. Het moet wel heel zwaar zijn voor jou, ik wens je veel moed om deze zware jaren door te geraken met je kind WDR. 

Wat BO betreft, ook daar leert een kind vaardigheden ontwikkelen waar het meer tijd voor nodig heeft. In een veiligere omgeving en met minder kindjes tegelijk, dus met meer tijd en aandacht. Dat is toch de bedoeling. Of dat ook lukt zal van school tot school en van kind tot kind bekeken moeten worden. Maar als het lukt om sociale, cognitieve en emotionele vaardigheden aan te leren, en nog veel meer, is dat meegenomen voor de rest van het leven van dat kind. Deze vaardigheden kan het kind ook meenemen naar het gewone onderwijs indien de overstap later mogelijk of wenselijk is. Voor sommige kinderen is BO een hele schoolloopbaan nodig,voor anderen misschien maar een deel van de schoolloopbaan. En sommige kinderen zitten zeker in een grijze zone, voor hen biedt BO mooie  kansen en biedt gewoon onderwijs op een andere manier ook mooie kansen. Het is toch normaal dat de ouders dan kiezen hoe zij willen dat hun kind ontwikkelt en begeleid wordt. Wie daar verder over oordelen is in de wet voorzien, School , Clb enz. 

Ik ben voor een vlotte overgang tussen de verschillende soorten van onderwijs, iets waarvoor verder gevochten moet worden want nu loopt dat niet vlot genoeg. Zo zou een kind van de voordelen van de systemen moeten kunnen genieten op het moment dat het nuttig en nodig is. Nu is het vaak vechten voor een plaatsje in een BO school eens je kind gestart is in het gewone onderwijs. Ik denk zelfs dat er kindjes in BO blijven om de bekomen plaats daar open te houden, wat natuurlijk geen reden is om BO te volgen, maar wat ik wel heel goed begrijp. Dat is realiteit, je kind kan niet vlot wisselen tussen de systemen. En natuurlijk kan je ook je kind niet om de zoveel tijd van school laten veranderen...

In het gewoon onderwijs is er ook nog de Gon begeleiding, een mooie tussenstap vind ik. 

En dan het gewoon onderwijs, zodat latere integratie in de maatschappij zo vlot mogelijk verloopt. Als je er niet teveel schade hebt opgelopen tenminste. En dat laatste valt soms reuze mee. Bij mijn kinderen ben ik daar banger voor geweest dan nodig. Ze brengen het er goed vanaf ondanks de moeilijkheden die er waren in het gewoon onderwijs. Ze hebben die moeilijkheden beter leren overwinnen dan ik ooit gedacht had eerlijk gezegd. Ik ben fier op mijn kids. 

TO, BO, gewoon onderwijs, wat maakt het uit.

Er zijn soms gewoon achterbakse en kinderachtige ouders, die denken dat ze het warm water uitgevonden hebben hé Dirk. Kleine ettertjes. Wat jij over mij denkt of zegt, je doet maar. je bewijst er hier alleen maar mee dat je zelf een heel slecht karakter hebt. Verder ga ik hier niet meer op in. Je hebt al vaak bewezen wat voor iemand je bent, ass of niet. Dat heeft niets te maken met een geweten hebben.

@ lalewo : eveneens veel succes voor je zoon en dochter !

en.... je hebt nog wel wat maandjes om te oefenen in loslaten ;-) veel succes !

Hiep hiep hoera, Lalowe

Maar mensen toch! Wat is de zin hier nu weer van? Heen en weer verwijten heef nog nooit iemand vooruit geholpen. Stop er nu maar mee. Hier heeft niemand ies aan.

inderdaad, aan die zoveelste discussie over schelden/argumenteren/verwijten/..... heeft niemand meer een boodschap !!!! vrije meningsuiting ? ok, maar dit is erover, het blijft duren en heeft volgens mij geen enkel nut meer :-(((

ik kan me goed voorstellen dat 'nieuwe' gebruikers bij het lezen van deze discussies afhaken op deze site, wat ik hééél erg spijtig vind omdat  de meesten hier toch komen zoeken voor hulp, begrip en dat is op deze manier ver te zoeken.

Iedereen heeft het recht om zijn/haar eigen mening te hebben.  Onze zoon rondt in een autiklas (BO) zijn 6e leerjaar af, haalt zijn getuigschrift, en start in september in OV4 (BO) zijn middelbaar.

OV4 is gewoon onderwijs in een autiklas - prikkelarm - op individueel niveau aangepast onderwijs.  Hij gaat dus perfect zijn diploma halen van het middelbaar onderwijs, en daarna de kans krijgen om verder te studeren.  Voor mijn zoon werkt dit, en ik ben blij met onze keuze.

Voor andere kinderen werkt dit misschien niet.  En dan is de keuze aan de ouders om een andere vorm van onderwijs te kiezen.  Ik vind het heel erg om als ouder ellenlange verwijten te moeten lezen.  Dat kan nooit het opzet van deze website zijn.  We moeten het niet allemaal met mekaar eens zijn, en gelukkig heeft iedereen zijn mening, maar het is verkeerd om mensen af te kraken.  Of je nu ASS hebt of niet.

Vroeger had ik een eigen website met forum, ik ben hiermee gestopt omdat het door een 2e diagnose niet meer haalbaar was daar meer tijd in te steken, ik heb alle mensen die op mijn site actief waren doorgestuurd naar hier, omdat hier ook kan gepraat worden, maar dit is niet meer praten.

Respecteer aub mekaars mening, we hebben mekaar nodig!!!

Valt het jullie ook op hoe verschillend al deze verhalen zijn?

De noden en mogelijkheden van onze kinderen zijn zo divers dat we blij mogen zijn dat er zo veel mogelijkheden zijn, van GON en coaching over onderwijs voor kinderen met leerstoornissen tot diverse auti-specifieke vormen van onderwijs tot en met, voor zover dat haalbaar is, thuis onderwijs.

Ook al vallen er nog steeds mensen uit de boot, ik vind dat er echt wel veel geld en moeite wordt gedaan voor ons in dit landje.

Bovendien luistert de Vlaamse overheid echt wel naar ons, via gebruikersraden en brainstorming sessies. Bij de laatste was ik zelf betrokken.

Hoi Melanien,

Mijn twee spookjes gaan ook naar het BO type 8. Wat mijn zoon betreft kreeg hij ook niet genoeg uitdaging in de leerstof en ging hij thuis zelf op zoek naar meer informatie. Na een gesprek met de school is hij her test geweest. Hij kreeg veel meer aangeboden. De combinatie prikkelarme omgeving en voldoende uitdaging waren ideaal. September mag hij terugkeren naar het gewoon onderwijs. Hijzelf is er helemaal klaar voor! Ik nog wat minder. Na een gesprek vandaag met de directeur van zijn toekomstige school ben ik nog meer gestresseert. "Mag hij zeker terugkomen? Je weet dat het een grote klas is hé? De taken zijn op tijd gemeten ook hé mevrouw... enz..." Wel ja, meneer de directeur dat weet ik, en ja meneer de directeur hij kan het zeker aan," Geef mijn kind minstens de kans!! Mijn zoon is klaar, ik sta ook in de strijdblokken en dat onwetende stuk directeur zullen we nog eens wat laten zien se!!!! Vooral de telefoon van de directeur BLO naar de directeur GLO was hilarisch. Directeur GLO stond mijn zijn broek op zijn enkels. Misschien grappig ergens maar anderzijds zal het strijden worden, mijn manneke zal zichzelf eerst moeten bewijzen, maar hem kennende zal hij dat snel doen.....

@ lalewo,

gaat je zoon nu naar het middelbaar of nog in het lager ?

Laat die directeur maar denken, veel belangrijker is dat je zijn leerkrachten meekrijgt in het verhaal. Uiteindelijk zijn zij het die met je zoon constant omgaan en hier en daar wat moeten aanpassen. Wacht af tot september en probeer dan zo snel mogelijk in een gesprek met de leerkracht de moeilijkheden te schetsen en ev. al mogelijke oplossingen zelf aan te bieden. als de directeur dat het in de lessen redelijk goed loopt, zal die wel bijdraaien !

Veel succes alleszins, maar geniet eerst nog van de vakantie hé !

@ lalewo,

inderdaad, zoals je het allemaal beschrijft zal het wel meevallen, maar ja, als mama ben je toch nooit gerust hé !

Als het in de klas vlot loopt, kan de directeur of clb toch niets zeggen, want elke opmerking zal waarschijnlijk gecounterd worden door de juf. We hebben ongeveer hetzelfde meegemaakt maar dan in het middelbaar (eerst weigerachtig tov 'alle aanpassingen', maar eens ze zagen hoe goed de dochter het wel deed, sloeg het helemaal om).

Dag Melanie, wat het middelbare onderwijs betreft heb ik geen idee over de mogelijkheden. Mijn kindjes zijn nog klein en het lijkt nog een zo ver van mijn bed show. In de derde kleuterklas is mijn zoons IQ getest. Het CLB zei, het zal speelleer type 8 of type 1 worden aan de hand daarvan. Zijn ass en ADHD diagnose had hij nog niet. Het resultaat was 80. Rand begaafd maar we mochten type 8 proberen. Na de diagnose ass en extra aanpassingen begon hij met reuze sprongen vooruit te gaan. De school twijfelde erg over zijn IQ en hij werd opnieuw getest. Resultaat 132. Stel dat hij 78 had gescoord? dan zat hij in type 1, dan lagen de kaarten helemaal anders. Ik stel mij veel vragen bij de criteria en de competenties van het CLB. Ik heb vooral geleerd mijn gevoel te volgen. Nu maar ook later naar het middelbaar toe. Ik zou zeggen, zoek de opties uit en volg je gevoel.

Dag Lalewo

Kylian heeft 2 jaar thuisonderwijs gehad van mij dan is mijn man overleden en kon ik het alleen nimmer aan daarmee dat ik hem naar school deed maar ook dat hij onder kinderen zou komen .De psychiater had Kylian IQ getest en het was 94 dan ging CLB hem testen en was het ineens 64 ,wat een verschil dacht ik .Nu denk ik dat die 2 de test helemaal niet klopt omdat hij toen niet goed meewerkte en de school nog niet gewoon was ;Daarna heeft CLB geen IQ test meer willen nemen omdat volgens hun het IQ altijd hetzelfde blijft.Nu gaan ze na lang aandringen van mij toch in september een nieuwe IQ test doen .Ik ben er zeker van dat die in de 90 gaat zijn ,want mijn zoontje is echt niet dom soms wel slimmer dan ik ,hij weet zoveel en onthoud alles ...hij is net een computer .Ik heb zo het gevoel dat er echt wel weinig voor onze kinderen word gedaan . Ja  het middelbaar is nog ver van je bed maar het gaat zooooo erg vlug weet ik nu ;...ik had een kllein manneke en nu ineens is hij groot ....kan het soms nog zelf niet geloven ,gelukkig ben ik er heel blij mee want van als ik alleen ben komen te staan wou ik hem vlug groot hebben ...

Ja Mie dat dacht ik ook al ,het kan toch niet dat het IQ hetzelfde blijft en zeker niet hoe ze het bij hem hebben afgenomen .Dan kreeg ik thuis begeleiding en die zeiden hetzelfde .Ja en toen geloofde ik hun ook nog ....maar nu ben ik wel blij dat ik hun er zelf nog eens over heb aangesproken .Wat ze ook altijd op school zeiden was dat IQ niet veel rol speelt ..en dat geloof ik dus ook niet want volgens mij zit hij al 2 jaar verkeerd ,want hij kan meer maar krijgt zo de kans niet 

@Mie

Dat is interessant die studie! Ik wist wel dat IQ kan evolueren met opgroeien, toen mijn zoon zo een reuze sprong gemaakt heeft vond ik dat erg raar maar blijkbaar bevestigd die studie dat zoiets kan. Onze dochter is ook getest in de derde kleuterklas, ikzelf en de school hadden haar voorbereid en deze testing gaf wel de resultaten die we verwachtten. Mijn dochter is zeer hoogbegaafd maar ik zie haar echt niet terugkeren naar het gewone onderwijs. Er is zoveel chaos in haar hoofdje. Stappenplannen volgen doet ze niet want ze vindt dat stom enz... Niet evident allemaal.

@Melanie, goed dat er een nieuwe testing gebeurt. Je voelt zelf toch aan wat je kind kan hé. En ik vind het zo erg dat IQ scores nog steeds gebruikt worden om kinderen te oriënteren. Ik en het CLB, we zullen nooit vrienden worden vrees ik. Al moet ik toegeven dat in het type 8 onderwijs de twee CLB medewerkers echt mensen waren met kennis van zaken. September, zucht. Mijn zoon in zijn oude school en weer dat incompetente mens waar ik het zal mee moeten doen, :-( , dat beloofd. Maar we blijven best op ons gevoel afgaan en jammer genoeg betekent dit vaak strijden om onze kinderen een kans te geven.

Lalewo,

Goed voor je zoon dat hij het aandurft om terug de stap te zetten. Voor jou is het terug een beetje loslaten. Nu de school het ziet zitten, is dit ook al een stapje vooruit. Het is voor de school ook een nieuwe ervaring waar ze zullen uit leren. Hopelijk vangen ze je zoon goed op en geven ze hem tijd om te acclimatiseren (terug grotere klassen, tempo,...). 

Succes in de voorbereidingen naar september toe.

Lelawo ik heb net zoveel slechte ervaring met het CLb ,zo erg dat ik mijn zoontje weer wou thuis houden en zelf les geven ;Ze geloofde de uitslag van mijn dokter professor niet en wilden dat ik mijn zoontje liet opnemen voor een onderzoek of hij wel autisme heeft pfff .Ze bleven zo aandringen en dat net na de dood van mijn man dat ik er zelf bijna ten onder ben gegaan ...Toen ben ik van school veranderd en kwam ik bij een andere CLb terecht en die laten mij helemaal met rust mss omdat ik de eerste dag al zei hoeveel slechte ervaring ik met CLB had gehad .Nu zij zijn nu een beetje te stil ...maar nu gaan ze toch een nieuwe IQ test doen ;En mijn gevoel zegt dat mijn kind zeker niet dom is maar net een computer ,hij weet zoveel en neemt alles dadelijk op ,leert ook zo vlug ...toen hij 1 jaar was merkte ze het al .Hij praate wel pas op 6 jaar 

Melanie, 

die testing kan voor je zoontje misschien teveel spanning geven, met gevolg dat hij veel lager scoort dan hij werkelijk weet. Misschien kan hij het zo niet verwoorden wat hij in zijn hoofd verwerkt. 

Voor een ander type moet het clb wel mee willen om een ander attest uit te schrijven. Ik weet niet hoe dat juist zit bij een type 1 of dat zomaar kan (daar heb ik geen ervaring mee, dus ik wil u ook niet fout informeren). 

Wat ik wel weet, dat is mij onlangs gezegd door mensen uit het onderwijs (buso), dat je altijd advies kan vragen bij een ander onafhankelijk clb, als je bij jouw clb niet terecht kan (of niet gehoord wordt). Ik wist dat ook niet. Ik denk dat het goed is, dat je zoon nog eens een nieuwe iq test kan doen. Met die gegevens kun je dan weer verder kijken wat je kan doen en wat niet. 

Voor mij mochten ze die IQ-testen ook afschaffen. Dat zijn cijfers waar je echt niet op mag verder bouwen.

Het hangt zelfs af van het type test dat gebruikt wordt. Mijn dochter deed onlangs de test van de VDAB. Ze scoorde véél lager dan anders. Die cijfers zeggen zo goed als niks over de intelligentie van je kind.

Met IQ testen moet je voorzichtig zijn, maar ze zijn wel degelijk heel nuttig.

Heel wat mensen met autisme worden schromelijk overschat omdat men zich blind staart op een hoog IQ of onderschat omdat men de resultaten van een mislukte IQ test voor waar neemt. Maar van net zo veel mensen zijn de verborgen capaciteiten ontdekt dankzij zo'n test.

Het grootste probleem is dat je kinderen met autisme niet kan typeren omdat ze zo verschillend zijn,vorig jaar spraken ze over een aparte typering voor kinderen met autisme ,ik vind dit onnodig .Die typering hangt inderdaad vast met subsidiering en dat zou ook niet mogen .Ik blijf een voorstander van het leerzorgplan van Vandenbroucke waar voor iedereen afzonderlijk word bepaald welke hulp hij nodig heeft.Dan spreken we echt over onderwijs op maat.

Katrien wat is Spanje dan een verschil met hier ....mijn zoontje geraakt  maar niet af van zijn type 1 of eigenlijk type 2 met de lessen van type 1 zeggen ze Ah neen zeggen ze hij zit niet op type 2 wel op 1 ...ik kan nimmer volgen ... want op zijn attest staat type 2 . Ik ben al zo ver dat ik terug thuisonderwijs wil geven dan is hij zo van zijn type 1of 2 af geraakt  .Morgen is het ouderavond en ga ik het weer eens bespreken maar weet al wat ik ga horen ...ja hij zit op Type 2 maar krijgt wel lessen van Type 1 en 8  pff ik geraak er zo niet uit .Ze hebben toch altijd een uitleg ,volgens CLB en de school zit hij in type 2 omdat hij extra begeleiding nodig heeft voor kine en ergo.Maar moet mijn zoontje dan bij zwak begaafden zitten terwijl hij eigenlijk wel heel slim is .Het erge is dat hij daar veel rare dingen overneemt ,echt kopieergedrag heeft hij en dan komt hij met de gekste dingen naar huis .Ik ben benieuwd naar morgen ....Hoop dat ik eruit geraak 

Het is hier in spanje ook niet altijd rozegeur en maneschijn maar ik heb er toch een beter gevoel bij.Doordat onze zoon hier naar een normale school gaat is hij toch sociaal enorm gegroeid.In Belgie was hij eerst type 2,dan type3,vervolgens 7 (denk ik ,ben niet zeker )en hij is geeindigd bij 1.Eerst had hij een IQ van bij de 90 en bij de laatste test 72 en dan zeiden ze op de school voor normaalbegaafde autisten dat hij naar een school met type 1 moest,en dat in het BO.

Als ik dat zo lees over type 1, type 8, type x,....

Ik had nog nooit echt stil gestaan bij het plaatsen van kinderen in hokjes of types. Ik heb echt wel erg veel geluk met het type 8 onderwijs en de school. Mijn kinderen waren en zijn daar echt op hun plaats. Maar als ik dat zo lees dat een kind van type 8 naar 1 moet, en dan toch weer 2 of nog wat anders.... Waar zijn de ministers dan mee bezig? Laten we een type 9 oprichten zeggen ze dan! Ik voel mij hier niet gelukkig bij. In het gewoon onderwijs stappen ze af van het aso, tso, bso en B-attest, in het buitengewoon onderwijs gaan we nog wat typetjes bij creëeren. zucht.

In ieder geval, dankzij type 8 is mijn vroeger zo faalangstig zoontje opengebloeid tot een kind vol zelfvertrouwen. Hij deed dit weekend mee aan een tennistornooi. Ik had hem voorbereid dat het zijn eerste tornooi was en hij waarschijnlijk ging verliezen. Hij antwoordde"Ik ga toch proberen te winnen hoor mams, mijn oog hand coördinatie gaat toch veel beter?" :-) Hij was 2° van de 18!!!! Ik apetrots, deze reuze evolutie kon hij enkel door de zorg op maat in type 8, dit was in de parkschool te leuven. Onderwijs op maat? Absoluut nodig!!! Meer types in het BO? NEE ABSOLUUT NIET!

Beste 

Hier de boze mama met wss. een slecht verleden neen ik ben een trotse mama op mijn kleine zoontje die door iedereen graag gezien wordt en geloof het of niet ik ben heel gelukkig maar uw reactie daar kreeg ik de donders van WDR maar bon je denkt maar en doet maar en hiermee zijn wij uitgepraat!

Ik ken een jongen met autisme en  HB deze een onderscheiding heeft gekregen op unif. en geloof me hij kan wel 7 verschillende talen waaronder Chinees :-/ Ik kan maar één ding zeggen ne supergast hij kan verhalen vertellen over vroeger waar ik uren naar kan luisteren en hij is gewoon lief... ook altijd meegedraaid in het gewone onderwijs soms moeilijk verteld hij nu maar uiteindelijk is hij bibliothekaris geworden en hij wordt dat niet beu want hij kan lezen, bijleren en toch nog sociale contacten hebben.

Dan ken ik nog een meisje met autisme en mentaal gehandicapt indertijd verklaard. Ze is naar het BO geweest met autiwerking. Ze zou nooit haar rijbewijs kunnen halen of kunnen werken in een normale omgeving en zeker niet zelfstandig wonen. Mag ik u trots vertellen dat dit meisje dat niet praatte lomp overkwam en negeert werd nu een knappe verschijning is met ja haar rijbewijs en werkt maar dat is nog niet alles ze woont alleen in een door haar zelf gekochte appartement!!!!! Ik vroeg haar moeder hoe ze dat had klaargespeeld???? Ze zegt wie gaat er voor mijn dochter zorgen als ik er niet meer ben? Ik heb haar altijd behandelt als een "normaal persoon" met de hulp van de leerkrachten in het BO die prachtig werk leveren om deze kinderen leren zelfstandig te worden in deze hectische maatschappij waar de lat voor de mens steeds maar hoger gelegd wordt... 

Het COS in Leuven krijgt ieder jaar meer aanvragen dan denk ik soms dat moet er toch iets mis zijn in de maatschappij? Als ik die vraag stel aan hun fronsen ze hun wenkbrauwen en zeggen dat we het beste ervan moeten maken.

Mijn zoontje zijn iq is ook getest en dat was laag volgens COS ik aanvaard dat maar het COS zegt dat zijn autisme te sterk aanwezig is en dat hij veel meer aankan maar door de teveel aan prikkeltjes is het voor hem moeilijk om hem te concentreren in de klas en ja ik kijk uit naar de periode dat hij mss. naar het BO met autiwerking thuis in de buurt kan gaan zodat ze hem goed gaan kunnen helpen want ik kan dat niet, ik laad mijn batterijtjes op tegen hij naar huis komt zodat ik hem kan opvangen als hij het moeilijk heeft meestal slaapt hij dadelijk in de zetel met zijn dekentje en heel het huis hangt vol met picto's dankzij een schat van een vrouw van het LSA thuisbegeleiding!!!!!

Dank u Dirk voor u reactie ;-)

Lieve groetjes van een mama met een kindje met ass en een nog een kindje deze dit jaar nog getest dient te worden op ass. 

Meesje

Om het bij het topic school met een visie te houden,.... Ik denk dat wij allemaal het liefst zouden hebben dat onze kinderen zich goed in hun vel voelen. We willen ook dat ze later zelfstandig zijn, werken, gewoon integreren. En ja, mensen met ass moeten dit leren. Terwijl de andere mensen dit automatisch kunnen. Ikzelf had het liefst een school met een visie gevonden. Een school waar mijn ass kids met aangepast onderwijs in het normale circuit konden meedraaien. Ik had niet zo een school gevonden. De kinderen moesten naar een andere school BO. Nieuwe omgeving, vroeger opstaan, lang onderweg,... Is dit leuk? Nee, voor miemand niet. Was dit nodig? Absoluut! Heeft het geholpen? OH JA!!!! De kinderen bloeien er open, ze zijn zelfstandig, leren enorm bij zowel de leerstof als motoriek als emotionele aspecten. Nu mag de ouste terug naar het gewoon onderwijs. Ik vind het nu best eng maar anderzijds is dat hoe ik wil dat mijn kinderen opgroeien. Ik wil dat ze later integreren in de maatschappij. Voor onze oudste kan dat nu al, onze dochter nlijft nog in het BO, en eerlijk gezegd zal ze daar langer moeten vertoeven dan haar broer. Ze begrijpt de sociale regels nog niet. Ik kreeg erg veel tegenwind van familie en vrienden wat de keuze BO betrof. Nu ze zien wat een effect dat heeft op de kinderen prijzen ze mij voor mijn goede keuze. Maar het liefst van al had ik gewild dat de BO aanpak in elk normaal onderwijs kon gebeuren. Zodat het integreren van onze kindjes daar kan beginnen. Zodat ze niet hun vrienden en school moeten achterlaten, zodat ze niet geconfronteerd moeten worden met het gevoel uitgestoten te worden uit de maatschappij.

Wat een school met een visie betreft; Gewoon onderwijs voor iedereen met BO werking in de school voor diegene die het nodig hebben. Enkel zo kunnen onze kinderen optimaal integreren. Mijn zoon zei vroeger vaak "Waarom moet ik naar een school voor domme kindjes? ik ben toch niet dom ? ik ben anders" Waar hij dit gehoord had? geen idee. Maar nu is hij strijdlustig en zegt "Ik ga terug en wacht maar, ik zal eens laten zien wat ik kan" Het blijft vechten om als auti je plaats te zoeken in de maatschappij. Ik spreek van ervaring. Ikzelf zat in het normale circuit en was dood ongelukkig, had ik toen maar een auti zorgjuf gehad,.....