Al een groot aantal jaren is er niet ver van ons een festival speciaal voor mensen met een beperking "Rock for Specials". Op een PLAN bijeenkomst werd er besloten dat het de moeite was om dit eens met onze Seppe te proberen omdat hij toch zot is van muziek.
Woensdag vertrokken we samen naar het onbekende. Véééééééél volk en veel lawaai maar Seppe vond dit niet direct erg. We hadden zijn koptelefoon mee en een schema van wie er allemaal kwam optreden. De optredens zjn echt de moeite. Het is hedendaagse moderne muziek. Je kan er blijven kamperen maar dit leek me voor de eerste keer geen goed idee.
De momenten van het wisselen van de groepen en de soundcheck was niet steeds leuk maar de muziek op zich vond hij super!! Het liefst van al stond hij dicht bij het podium tenmidden van de muziek! Hij stond te "headbangen" en te springen zoals een échte festivalganger. Op dit festival kijkt er niemand raar op als er iemand raar stond te doen. Alles verliep zeer ontspannen en relaxt.
Volgend jaar zien ze ons er zeker terug!! Want dit festival krijgt van ons een 10/10!!
mama van een rockende Seppe
Ben ook al een aantal keer naar dat festival geweest. In de begin periode was het klein schalig maar nu is het inderdaad een echt groot festival met veeeeeel volk. Maar super ambiance. Vind het spijtig dat ik nu niet meer kan gaan.
Het is een traditie bij ons om elk jaar naar Pukkelpop te gaan (werken of gewoon genieten) en ik wist dat dit echt iets zou zijn voor Oskar (24 j), maar hij zag het niet zitten: de drukte, zoveel mensen. Tot er een artiest zou optreden die hij echt heel erg bewonderde. Dus ticket gekocht, duidelijke afspraken gemaakt (gsm op zak, mama, broer en zus altijd bereikbaar ergens op de wei tussen die 60.000 mensen) een plek afgesproken buiten de wei (bij mensen in de buurt die we persoonlijk kennen) als het echt niet zou lukken en dan hop hop ... op hoop van zege.
En Oskar heeft genoten en hoe? hij kwam de danstent haast niet uit, de muziek, de speciale lichteffecten, de sfeer, geweldig vond hij het. In de drukte bij het verlaten van de tent bezeerde hij zich aan zijn hand, maar in plaats van in paniek te slaan, stuurde hij iedereen een sms dat hij het moeilijk had en hebben we ergens afgesproken om bijeen te komen. Gewoon even geruststellen en hij kon weer verder. Het was de allereerste keer dat Oskar mij een sms stuurde om te zeggen dat hij het 'moeilijk' had. Ik heb dit ervaren als iets heel positiefs, dat hij in zo'n chaos toch kalm bleef en gewoon contact zocht. Een hele geruststelling. Sindsdien gaat ook hij elk jaar drie dagen naar pukkelpop. Hij heeft dan wel een tentje op de camping, maar komt meestal toch gewoon naar huis voor een frisse douche en zijn vertrouwde slaapplek. Puur genieten.
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
toch tof dat het bij momenten gewoon 'genieten' kan zijn, he? Daar moeten we ons aan vasthouden als het weer efkes moeilijk is...
Nog veel fantastische genotsmomenten gewenst!