nog aanvulling ik kon niet naar Geel verwezen worden OPZ omdat ik daar de weg niet vond Herentals kende ik wel.

Dat hoeft echt niet zo te gaan hoor. ASS heeft op dit vlak soms ook voordelen. Mijn dochter van 18 heeft, jaren geleden al, in haar hoofd gestoken dat drugs, alcohol, sommige medicaties en dereglijke, vuiligheid zijn, dat het heel ongezond is en ze er ziek van kan worden, dat ze zichzelf dan niet meer onder controle heeft enz... Ze wil er absoluut niks mee te maken hebben, vaak tot wanhoop van sommige vrienden die het wel nemen. Niemand kan dat idee van haar doorprikken. Het is zo en ze zal nooit of nooit iets van die dingen nemen. Ik ben daar 500% gerust in. Ik ken haar goed genoeg. Dat is niet te doorprikken, ook al wil ze er natuurlijk ook graag bij horen. Maar dan wel zonder al die middelen.

Niettegenstaande dat het risico van verslaving bij mensen met ASS en ADHD merkelijk groter is dan bij de gemiddelde bevolking ,heb ik ook meermaals opgemerkt dat er dikwijls mensen met ASS zijn die bijna fanatiek niet willen weten van al dat "ongezonde " gedrag.

Zoals sky ook schrijft , dat zijn van die "voordelen " van ASS.

Het is wit of zwart een alles of niets.Maar in dit geval is    "niets" dan toch het positieve.

Hey, als autist kan ik bevestigen wat sky schrijft. Ook ik heb het al van jongs af aan in mijn hoofd gestoken dat drugs en andere vuiligheid mijn persoonlijkheid zouden aantasten. En toen was dat vooral mijn wiskundige persoonlijkheid waarop ik heel fier was die ik wou beschermen.

Toen ik in het vierde leerjaar zat kregen wij onderricht over drugs, alcohol en roken van onze meester. Het was misschien wat vooruitstrevend in die tijd om daar in het vierde lager al over te praten, maar ik heb toen mijn meester beloofd nooit sigaretten of drugs aan te raken. Ik weet het niet meer zo zeker, maar ik dacht dat ik toen ook had beloofd nooit alcohol te drinken. Die laatste is niet moeilijk vol te houden, alles wat alcohol heeft smaakt mij niet, veel te slechte bittere nasmaak ...

Nu 34 jaar later heb ik die belofte nog altijd gehouden. Voor mij is een belofte een belofte. Dus meerster Saelens, bij deze weet u nu dat ik mij aan mijn woord gehouden heb.

Wat betreft het zichzelf zwak voelen en daardoor zwak aantrekken, ik herken dat ook. Ik voelde mij in zeker zin net niet de rode lantaarn in de klas of probeerde daar toch voor te zorgen dat er toch nog minstens één iemand achter mij was. En afhankelijk van dewelke de studierichting is of de vriendenkring waarin je je bevind kun je in aanraking komen met drugs. In mijn geval was het zo niet, want ik begon medeleerlingen die het nodig vonden om zichzelf in hun status bevestigd te zien via het roken of stoer omgaan met drugs juist als minderen. Intussen ben ik de kinder- en puberjaren ontgroeid en beschouw ik, tot mijn eigen tevredenheid, iedereen als gelijkwaardig en bestaan er geen minderen of meerderen meer.

Het hangt er dus van af hoe jouw kind naar drugs kijkt, als iets vies en vuil dat de persoonlijkheid stuk maakt of juist iets wat een "betere status" geeft. In het tweede geval wordt het gevaarlijk, want iedere autist in puberjaren heeft problemen met zijn "status" of positie binnen een groep en wil die verbeteren. Een betere status die gebaseerd is op een valse status is natuurlijk geen betere status. In tegendeel, een zeer slechte status en op zeer lange termijn.

Dus voor jouw kind een goede raad van een andere autist : drugs is niet de oplossing, blijf er af !

Zeg nooit "nooit "

Er van uitgaand dat onze kinderen of wijzelf nooit in een verslavingsmilieu terecht zullen komen kan dikwijls voorbarig zijn.

Wanneer ik rond mijn twintigste plechtig verkondigde dat ik nooit zou worden als mijn vader, want ik had thuis al voldoende ervaren wat de gevolgen van drankmisbruik waren, dan moest ik op mijn veertigste erkennen dat ik niettegenstaande die ervaring toch een alcoholist was geworden !