Aanmelden op VVA
Ervaring
pestgedrag
Siebe is 7 en 'pest' de hele tijd. Vooral zijn zusje van 3 moet het ontgelden - waarschijnlijk omdat zij het meeste tijd met hem doorbrengt en verbaal niet erg sterk is. Dingen als haar pop door het autoraam naar buiten dreigen te gooien, spullen afpakken, haar snoepjes opeten,... Maar ook zijn papa plagen door voor TV te gaan staan, luid te roepen, ... Zelfs vrienden van ons en ook vreemden moeten het ontgelden als we ergens komen. Bijna de hele dag non-stop! Gebrek aan aandacht is het niet want ik plan regelmatig aparte aktiviteiten in voor beide kinderen en Siebe krijgt zowieso meer aandacht omdat hij niet zo zelfredzaam en ook meer aanhankelijk is dan zijn zusje. Zijn vrije tijd niet zelf kunnen indelen heb ik ook al gedacht maar ook hier geen resultaat na het plannen van knutselwerkjes, spelletjes, ... Belonen of straffen werkt niet.
We worden er gewoon gek van en hebben er zelfs aan gedacht om toch met medicijnen te gaan beginnen. Maar is het goed om een kind al zo jong aan de medicijnen te helpen? Helpt het om dit gedrag te verminderen? Is dit wel te wijten aan zijn ASS?
Wie kan ons helpen?
Groetjes,
Inge
Reacties
Dirk op 09/08/2010 - 16:14:29Hoi Inge,
Ik weet wat je doormaakt, hier net hetzelfde maar dan met zijn zus van 19 ! ook naar mij toe verschrikkelijk en uitputtend mathieu is nog geen zes soms vraag ik me af wat dit later zal worden ? het is uitputtend en neemt heel veel energie van me af . Ik ben heel blij dat ik dit forum gevonden heb, alleen moet ik er nog aan wennen .
Mijn zoontje van 4 pest niet echt maar doet altijd tegendraads. Bvb als we de trap afkomen en ik geef geen hand begint hij te roepen handje geven, geef ik de volgende keer spontaan een hand als we de trap afkomen dan duwt hij mijn hand weg. Hij zal ook vaak dingen doen die niet mogen want hij verwacht dan dat ik hem berisp en dat vind hij juist leuk. Als ik niet reageer dan zegt hij zelf neen Y. mag niet he. De begeleidster zei me dat sommige kinderen met autisme dit uitlokken voor de reactie die erop volgt. Mama en papa worden boos en zusje die weent, voor hen een heel spectakel waar hij van geniet en het is ook zo voorspelbaar voor hem want er zal opdezelfde manier geregeerd worden. Maar wat doe je eraan??? Mij ook een raadsel. Ze geven vaak verklaringen voor het gedrag, maar wat je eraan doet???????????????
Hallo,
Ook in ons gezin was er geen enkele uitweg meer buiten rilatine. Dit medicijn maakt alles doenbaar, zowel voor ons als voor onze zoon.
Onze dokter overtuigde ons door te melden dat wij ons kind tekortdoen door het niet te geven, wij vullen hiermee een tekort in zijn hersenen aan. Dat is iets anders dan het te geven aan een kind die het niet nodig heeft, en die je zo een teveel geeft. Dus , zoals Dirk zegt, wees ook niet bang voor medicatie als het niet andes kan!!
Hallo,
Wij zijn zelf ook lang weigerachtig geweest tov medicijnen. Tot de neuroloog ons vertelde dat iemand met diabetes toch ook zijn insuline krijgt. Ze vertelde ons dat het in sommige gevallen echt nodig is. We hebben een ander kind gekregen. Jan (11j) neemt reeds 3 jaar Rilatine, als dit onder een goede opvolging en begeleiding gebeurt, zou ik het toch zeker overwegen. het kind wordt er uiteindelijk zelf ook gelukkiger van als hij wat meer rust vindt. Hier thuis reageren de andere kinderen ook positiever op Jan en dit is voor hem toch ook wel erg prettig.
Groetjes - Annick
Beste Inge,
mijn ohrudste zoon heeft ass en adhd. Hij heeft een 4 jaar jonger broertje met ass. De oudste pest zijn broer al vanaf dat deze kon lopen, al is het in zijn belevingswereld net het omgekeerde. Hij heeft geen besef dat hij pestgedrag vertoont, dit maakt het samenleven zeer zwaar. Hij heeft op zijn zes jaar rilatine voorgeschreven gekregen maar dit verergerde enkel het drukke gedrag. Ik ben toen bij een kinderarts terecht gekomen gespecialiseerd in ass en adhd. Deze heeft me gezegd dat rilatine niet altijd het gewenste effect bereikt, en stelde voor om te starten met risperdal. Beide kinderen nemen dit medicament, ben er niet zo met opgezet maar het maakt voor hen toch wel een groot verschil. Het voordeel is dat het in druppelvorm kan gegeven worden en dus ook in een zeer lage dosis, wat niet kan met risperdal. Spreek erover met een kinderneuroloog zou ik zeggen want het zijn toch allemaal zware medicamenten. Aroma's werken ook zeer positief op het gedrag van beide kinderen. Misschien toch de moeite om hier ook eens je licht over op te steken.
Veel moed,
Carla
Hallo,
Na een lang gesprek deze nacht met mijn oudste dochter van 15 j ben ik op zoek gegaan naar hulp of een forum voor haar probleem en hier uitgekomen. Haar broer van 13 j heeft een 7-tal jaar de diagnose van Asperger. Dankzij Gon-begl loopt zijn schools functioneren behoorlijk. De problemen zijn hoofdzakelijk thuis, meer bepaald ongelofelijk pest-gedrag naar de oudste. Zo erg dat zij aangeeft het niet meer aan te kunnen en het liefst alleen op haar kamer zit. Ik herken haar probleem maar al te goed maar ik luk er niet in hem te stoppen of te laten inzien hoe hij ons, haar, het leven zuur maakt. Ik lees hier ouders die met relatine begonnen zijn maar dat is toch een medicijn voor ADHD, wat hij niet heeft...
Op dit moment weet ik het niet meer zo goed. De gezinsbelasting wordt precies alleen maar zwaarder. Het laatste wat ik wil is mijn twee andere kinderen door zijn gedrag te traumatiseren of weg te jagen...
groetjes, sabien
ADHD en Autisme gaan soms samen. Laat het onderzoeken.
Kan je die 13 jarige niet deeltijds ergens anders onderbrengen? Dat zou de anderen ten goede komen, en ook je relatie met de je andere kinderen.
Voor hem is het ook niet noodzakelijk slechter.
Risperdal is inderdaad een zwaar medicijn. Ook mijn zoon neemt het al 1.5 jaar. Daarvoor Rilatine geprobeerd maar dat hielp enkel maar voor een verbetering van zijn gedrag en niet voor zijn ADHD.Mijn ervaring ermee is dat hij enorm iverdikt is, er zonder niet meer kan in slaap geraken en 's morgens nog heel moe is.
Hallo,
Ondertussen is het al wat rustiger bij ons. Het schooljaar is weer begonnen en dit is voor Siebe een hele ommekeer geweest. Er zijn nog wel af en toe wat incidentjes maar al bij al ben ik blij dat we nog niet met medicatie begonnen zijn. Best zoeken we voor hem toch een bezigheid met andere kinderen tijdens de vakanties zodat het niet weer zo uit de hand loopt.
Groetjes,
Inge
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Februari 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 1 | 2 | 3 | 4 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • gewoon onderwijs • gezin • groepsbegeleiding • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Hallo Inge
Ongepast aandacht zoeken hangt wel degelijk samen met ASS, maar hier is meer aan de hand.
Eerste raad: zorg goed voor je zelf en de andere gezinsleden. Zorg dus dat je er regelmatig tussenuit bent en dat je als gezin af en toe samen bent zonder Siebe. NEEN, NIET SCHULDIG VOELEN, ook hij word er beter van als jullie standhouden.
Tweede raad: experimenteer niet zonder begeleiding met medicatie, maar wees er ook niet bang van. Relatine heeft ons gezin terug leefbaar gemaakt en zorgt er voor dat mijn oudste zoon kan studeren, wellicht zonder blijvend letsel door zijn jeugd zal geraken en zelfs enkele vrienden heeft.