Voor mijn dochter zijn de paarden heel belangrijk. Enkel daar kan ze tot rust komen. Ze kan zeer moeilijk praten en gevoelens uiten. Maar tijdens het werken met het paard communiceert ze vlotter. Als ze het heel moeilijk heeft gaat ze gewoon maar rijden. Liefst zonder zadel om dicht contact te hebben met het paard. Zij volgt hippotherapie. In een gewone manège lukt het niet meer.

Ik hoorde gisteren van iemand dat het mogelijk is in de manege een 'zorgpaard' te hebben. Je betaalt maandelijks een vaste kost, het dier is eigendom van de manegeg maar wij zorgen ervoor. Een beetje een vast huurpaard of hoe moet ik dat beschrijven? Ik ben een leek in de paardenwereld. Ik zoek nu naar manieren hoe ik de dochter regelmatig kan laten rijden (2 keer de week gedurende één uur) zonder bankroet te gaan. We hebben xel wat financiële middelen, maar er zijn nog twee broers ook, ene die goed is in tennis. Ook niet het goedkoopste hé.

Ik zoek verder, in een manege kan de dochter het momenteel goed aan. Ze is zo in haar wereld dat ze niet merkt of er 2 of 200 mensen rondom haar staan. Donderdag heb ik haar voor de allereerste keer een hulpvraag horen stellen. Dat doet ze anders nooit. "juf krijg ik een zweep want mijn paard is te traag?" Ik stond met open mond te kijken. Ik heb een andere dochter gedurende een half uurtje, kon ik die tijd samen met paarden maar verhogen.

Mijn zoon gaat sedert kort ook 1x per week naar de manège en heeft daar enorm deugd van. Ze laten hem daar gerust - hij kan zijn ding doen en zijn grenzen worden gerespecteerd. Hij rijdt nog niet maar is gewoon een middagje in de stallen. Rijden komt misschien ook nog, ik forceer niets. Hij praat met de paarden en zelfs met de uitbaatster - dat eerste had ik wel voorspeld, dat tweede is een hele prestatie. De manege is de enige plaats waar hij niet onmiddellijk weg wil als ik hem kom ophalen.

Trouwens niet alleen de paarden helpen hem - ook de hond thuis is een hele steun - sedert zijn papa gestorven is (die de baas was van de hond) is het echt zijn hond geworden. Ze zijn onafscheidelijk en op die manier draagt hij verantwoordelijkheid voor een ander levend wezen en komt hij dagelijks buiten om te gaan wandelen (anders zou hij zijn leven slijten achter zijn computerscherm als dat zou mogen)

Mijn zoon is begonnen met hypotherapie van toen hij 5,5 jaar was en is op leeftijd van eind 7 jaar mogen overgaan naar de manegelessen zelf in groep. We hadden het al eens geprobeerd 6 maand ervoor en dit was tevroeg. Het paardrijden ging maar de verandering van prive nr grote groep en nieuwe lesgever was een stap teveel. Dan terug een stapje terug en nog wa meer vertrouwen en nu doet hij het super in groep en heeft zelf de lesgever heel graag. Ook door hem te laten paardrijden zagen we hem geleidelijk openbloeien in het begin zei hij niet veel vooral tegen vreemde maar na een tijd hoorde je hem zelfs al praten in groep. Dus ik zou zekers paardrijden aanraden als het een beetje kan helpen waarom niet he.

Mijn dochter heeft 2 jaar gevraagd om paard te rijden. Door mijn schoonzus zijn we dan geweest. Nu wil ze niets anders meer doen of naar de manège gaan. Niet alleen om te rijden bij de paarden in de stal voelt ze zich goed. Intussen zijn we 1,5 jaar verder en zit ze al bij de half gevorderden. Ze is 10jaar en had ik geweten dat ze daar zo tot rust zou komen was ik al vroeger begonnen. Ze praat zelfs met andere meisjes van haar leeftijd en dat lukt. Bij andere sporten lukte dat niet of heel moeilijk. Zelf zegt ze dat ze ontspannen is als ze van bij de paarden komt. Als ze dan thuis komt is ze idd. rustiger en beter handelbaar. Voor mij is het echt een verademing. In de vakanties gaat ze van 's morgens tot 's avonds en soms wil ze nog langer blijven. Financieel valt het nog mee het is een kleine familie manége waar iedereen welkom is en zich direct thuis voelt. Voor mij geen betere therapie.

Onze zoon heeft ook een tijdje hippotherapie gevolgd. (Buggenhout : hippocenter caballinus) Hij werd individueel begeleid door de therapeute zodat alle aandacht naar hem ging en er op zijn concrete noden werd ingespeeld. Tijdens de vakanties werden er ook groepsdagen georganiseerd zodat kinderen met eenzelfde probleem ondervinden dat ze niet de enigen zijn die het af en toe moeilijk hebben. Jammer genoeg heeft onze zoon afgehaakt omdat hij nog steeds weigert zijn probleem onder ogen te zien en hij vindt dat paarden "stinken". Veel succes !

hallo San

een heel goed voorstel van je. Jammer dat ik te ver woon want ik was direct enthousiast!

groetjes

Mijn dochter van 8j is ook aan het paardrijden.. Dit doet zij in een kleine manege... ze voelt zich er heel goed omdat het een kleine groep is. Het is in Tielen (kempen). De prijs valt er ook heel goed mee, 8 euro per uur en als je een beurtenkaart neemt is het maar een 6 euro per uur.