Ik heb ooit eens op zondagmiddag - nog voor de sluitingswet, wij woonden midden in Brugge - de deur van de winkel gesloten omdat er op tv, tijdens een Western, werd gezegd: "Close the door". Mijn moeder was  verbaasd dat er al een half uur geen volk meer binnenkwam, tot ze de deur ging controleren.

Thomas ziet in iedereen een vriend! Zelfs wanneer een vlieg op zijn arm komt zitten, zegt thomas :die vlieg geeft mij kusjes omdat ze mij graag ziet.Wanneer de vlieg weg vliegt ,roept thomas de vlieg en als dat niet gebeurt is hij verdrietig!  thomas denkt ook dat hij de poes kan leren voetballen!  Als ik per ongeluk val vind thomas dat grappig,hij krijgt dan echt de slappe lach! maar wanneer hij bij iemand een wondje ziet,vraagt hij steeds of je pijn hebt? zoiets is natuurlijk bekend bij ass. Thomas heeft soms zo diepe emoties! bv: Hij speelt dat hij met een wals iedereen verpletterd,en plots stelt hij  zich  voor dat alles  werkelijkheid word en begint te wenen omdat hij zogezegd helemaal alleen is. En dat lukt niet om hem uit te leggen dat het niet werkelijk zo is. Dan bouwt hij een verhaal ineen waarin god alles weer levend moet maken! Ofwel ,zegt thomas,dan bouwt god een trapje naar de hemel om voor mij te zorgen!En dat duurt nog een ganse tijd tot hij weer tot rust komt! Kent iemand ook zo diepe emoties? cristine

Hoi,

Ik ben nieuw hier.  Ons zoontje van bijna 8 heeft vermoedelijk ASS maar de diagnose is nog niet officieel gesteld.  Hij heeft vele kenmerken van ASS en volgens mij heeft hij ASS, maar dat is dus nog niet uitgesproken.  Ik denk in de richting van Asperger, maar hij is ook hoogsensitief en meerbegaafd.  Het overlapt elkaar wellicht allemaal wat.

Hij is een superlief ventje, maar soms is het heel moeilijk en vermoeiend allemaal.  Maar vaak ook grappig en ontroerend.  Hij mocht gisteren een spin mee naar school brengen (elk kindje van de klas trouwens).  We hadden een trilspin gevonden en in een doorschijnend doosje gedaan.  Ik moest er direct gaatjes indoen opdat de spin zou kunnen blijven ademen.  Ook moesten er direct wat blaadjes in om de spin wat 'leefruimte' te kunnen geven.  Hij gaf de spin zelfs een naam, nl 'Trillie'.  Om half 4 kwam hij uit school met het doosjes in zijn handen.  We gingen ze samen vrij laten, hoewel hij zelf opzij sprong toen ik ze uit het doosje schudde.

Hij zei dat het spinnetje nu een vrouwtje kan zoeken en dat ze dan voor baby-spinnetjes kunnen zorgen, nog voor de winter begint.  Want in de winter gaan spinnen dood.  Toen we thuis waren, was hij wat droevig omdat hij Trillie miste.  Ik stelde hem gerust en zei dat Trillie nu gelukkiger is buiten dan in dat doosje.

Ons zoontje kan enorm empathisch zijn.  Als hij op een foto mishandelde dieren ziet, dan begint hij vreselijk te huilen.  Hij schrijft zelfs in vriendenboekjes dat zijn grootste droom is dat er een einde komt aan de walvissenvangst en de dolfijnenafslachtingen.

Heel aandoenlijk, maar soms toch wel zware kost.  Herkent iemand dit ?  Ik ga nog berichtjes plaatsen in andere rubrieken zodat ik misschien bevestiging vind of mijn zoontje nu wel of niet ASS heeft.  Hij hoeft niet zo nodig een stempel, maar het is inderdaad zo dat je dat eventueel kan vermelden in geval van moeilijk of 'raar' gedrag.  Dan moet je niet altijd zo verantwoorden of te bewijzen dat je wel een goede ouder bent. 

bedankt voor jullie luisterend oor.

groetjes,

mama van Stijn

Ik ben het eens met sky.  Voor jezelf kan je het gedrag dan een plaats geven, maar veel andere mensen hebben in de verste verte geen idee welk gedrag te verklaren valt onder autisme.

anekdote: een van mijn leerlingen moest zijn gezin voorstellen.  Hierdoor kwam ik te weten dat hij ook nog 2 halfzussen en 1 halfbroer had.  Hij benoemde dit echter niet zo en wilde mij er maar van overtuigen dat die toch niet half waren, maar heel.  Heb dit dan toch maar even verduidelijkt wat die half wilde zeggen.

Mijn dochter wil ook niks "moeten" en is ook allergisch aan huiswerk. Schoolwerk is voor op school. Thuis is voor andere dingen. Ze verdraagt niet dat die 2 werelden zich mengen. En ze is al 17. Groot probleem dus...

Mijn dochter is ook hoogsensitief. Toen ze voor een inenting naar de dokter moest was ze heel erg bang. Ze verdraagt absoluut geen enkele vorm van pijn, dus ook geen prikken.

Ze moest op de behandeltafel gaan zitten en de dokter stond aan zijn "aanrecht" de spuit op te trekken. Toen ze dat zag gilde mijn dochter keiluid "auw" met een enorme kreun erachteraan. En de dokter had haar nog niet aangeraakt.

aan de mama van Stijn :

ik heb het nog niet zelf geprobeerd, maar ik kan het me wel voorstellen dat het vermoeiend moet zijn om op eieren te lopen. Zijn het trouwens hard gekookte? Toch geen verse?

Nog een lollige over oversensitief zijn.

Ik val heel gemakkelijk flauw als iemand anders zijn/haar voet of hand  verstuikt. Het lijkt alsof ik die pijn meevoel.

Enkele jaren geleden liep er een reality-serie over een spoeddienst op een Nederlandse omoep. Ik vond dat ik mezelf wat moest trainen en begon dapper te kijken naar een gewonde die ze binnenbrachten.

Ik kreeg het al moeilijk bij het gekreun van die mens op zijn brancar. Toen ze die man, kreunend en wel, overtilden op de behandeltafel, ben ik voor de tv flauwgevallen en na enige tijd terug bijgekomen met mijn 2 poezen miauwend op schoot. Zij waren allebei bezorgd wat er baasje overkwam.

Sindsdien zap ik toch op tijd weg als er nog zo'n documentaire over een spoeddienst loopt.

Hallo,

Jullie hebben koddige zoontjes.

Er bestaat een opera "De liefde voor de 3 sinaasappels" van Prokofiev.

Voortaan denk ik aan "De liefde voor het patatje"

Groeten,

Nog eentje over contextblindheid.

Jaren geleden ten tijde van de Bende Van Nijvel was de politie op een gegeven moment op zoek naar een vrouw die richting grens reed in een rode wagen.

Ik had een mexico-rode wagen, het was donker en reed naar mijn werk in een gemeente bij de grens. Ik zie een combi en er springt er een agent uit de gracht, die heen en weer begint te zwaaien met een rode lichtgevende stok. Ik leerde ooit in de theoretische rijlessen dat je dan moet vertragen en uitwijken. Ik steek mijn linker pinklichten aan en doe dat. Plots springt er een 2° agent uit de gracht en richt op mij met een mitraettegeweer. Wij trekken grote ogen naar elkaar en ik rij door. Ik vermoed dat ik toen wat geluk gehad heb.

ps: Daar, wie zijn naam niet gekend wil zien, blijkbaar een roepnaam kiest, is de mijne in het vervolg Lila.

Dat is ook een leuke!

Ik heb het tijdens de GOn over de 4 verschillende smaken.  Ik vraag hem wat er bitter smaakt en hij zegt een bitterbal.

Wel goed gevonden, hij kon er zelf mee lachen.

Nog eentje ivm kerst :

Toen onze dochter 7 jaar was had ik de dubbele deuropening tussen de keuken en de woonkamer versierd met een gekleurde lichtjesslinger waarbij de lichtjes telkens gaan branden met andere intervallen. Naast die deuropening is ook de keukendeur naar buiten, langswaar ze telkens binnenkwamen na school.

toen ze die dag na school binnen kwam langs de keuken en de llichtjes zag zei ze : moeke wat hebben wij een mooie toekomst ! Ik wist niet echt wat ze bedoelde en vroeg uitleg waarop ze zei : maar moeke, hier "komen we toe" en het is hier zo mooi versierd dus hebben we een mooie "toe-komst".

De dochter is nu 17 en heeft pas 1,5j geleden de diagnose gekregen. De laatste 2 à 3 jaar waren hier heel moeilijk, en de diagnose was als een donderslag, maar beetje bij beetje zijn we allemaal uit het dal geklommen en dit jaar hebben we allemaal terug zin in Kerst. Dus : met het versieren van de kerstboom heb ik terug de gekleurde lichtjes opgehangen en hebben we terug een "mooie toekomst"

Zalige Kerst en Gelukkig Nieuwjaar en ik wens iedereen een MOOIE TOEKOMST !!!

In 2011 gaan we ook de leuke kant belichten, wat denken jullie?

Na 'mopje', is hier ook een mooie van mijn zoon (7-ASS):

Mama: We spelen 'Ik ga op reis en Ik neem mee'.

Zoon: Ok! Jij begint.

Mama: Ik ga op reis en ik neem mee: een luchtballon.

Zoon: Stop maar, ander spel, want die luchtballon gaat niet in onze auto.

Héérlijk toch! Geniet er ook van in 2011!

Groet,

Ann.
 

Ingrid,

Ik heb de diagnoses van mijn kinderen nu 14 maand en 10 maand. Ze zijn 11 en 7. (de oudste is bijna 13 maar heeft geen ass)

Vroeger hebben wij hulp gezocht bij een ckg maar ze weigerden hulp te bieden omdat alles MIJN schuld was. Mijn jongste was 2,5 jaar en was nog niet zindelijk. (wel bijvertellen dat hij enkele maanden later van de ene dag op de andere volledig zindelijk was overdag), het gedrag van mijn dochter, die heel explosief was/is, was ook mijn schuld (hoewel ik nu meer de indruk heb dat het de ass is) en tot slot mijn oudste begon op dat moment, ze was toen 8, terug in haar bed te doen. Natuurlijk was ook dat mijn schuld want dat lag "emotioneel". Met andere woorden; ik was een rotmoeder, misschien ben ik dat nog. Bij mijn oudste dochter is er, na jaren zoeken, gebleken dat ze een vlies rond haar blaas had en zo haar blaas niet kon groeien. Eens dat vlies verwijderd was en ze haar blaas getraind had zodat die kon groeien, was ook dat probleem opgelost. Het laatste was dus puur medisch. Maar ik ben een rotmoeder!!!

We zijn nu vele jaren later, maar het steekt nog heel goed in mijn hoofd dat ik een "rotmoeder" ben.

Gisteren was ik met zoon J aan het overleggen, terwijl zoon A (vanaf de keukentafel) constant ons gesprek verstoort, zich bemoeit en commentaar geeft. Ik zeg hem, meer dan lichtjes geïrriteerd: 'A, nu moet je stoppen met je te bemoeien, ik ben niet tegen jou aan het praten!'. Waarop hij antwoordt: 'nu wel!!'...

Ik ben jarig hé op 29 maart?

ja...

En ik ben ook geboren op 29 maart?

ja...

Dan was ik dus al direct jarig als ik pas geboren ben?!

Mijn zoon (en ook de andere kindjes van de klas) moest in de klas een spreekbeurt doen over het beroep van papa of mama. Aangezien wij allebei hetzelfde doen, vertelde hij over ons allebei.

Na school vroeg ik;

En,... Zijn er nog kindjes die verteld hebben over het beroep van hun mama en papa?

Hij; 'Nee, alleen de kindjes waarvan hun mama en papa hetzelfde doen.'

Ik; ' Zijn er kindjes die verteld hebben over het beroep van hun mama OF papa?'

Hij; Ja hoor.

Zus; 'Het is aan het motregenen.'

broer met ASS; ' Waar zijn die motten dan?'

(Zus heeft dan uitgelegd wat motregenen is en dat er eigenlijk geen motten zijn.)

Of "Het regent oude wijven" :-)

Sky

hilarisch, 'k zie het zo voor me gebeuren al vind ik dat 'oud' nog niet van toepassing is op jou hoor !!

We hadden het over het hebben van tics. 

Onze oudste gaf een voorbeeld van iemand uit haar klas die een bepaalde tic doet voor ze haar zin zegt.  (een tic die veel mensen hebben)

Onze jongste dochter vroeg na een tijdje; ' En wat doet ze dan met tegenzin?'

Gisteren zaten we met bezoek. Ik gaf ergens (op iets dat mijn zoon vroeg) een antwoord op, maar zei het helemaal verkeerd. Mijn zoon zat bij ons aan tafel op papa zijn schoot. Mijn zoon bemerkte dat ik het fout zei en papa zei dat ik mijn kluts kwijt was. 

Mijn zoon begon daarop een hele uitleg te geven van 'dasje en vosje' (filmpjes die hij gezien heeft in het eerste leerjaar). Daarin was er ook een verhaaltje waar er eentje de kluts kwijt was. Hij legde die link, dat vond ik al heel super.

Op het einde van zijn verhaal stelde hij plots de vraag: En waar zit die kluts eigenlijk, hoe ziet dat eruit?????

Tja,... 

In de auto,

mama, krijg ik een sjiek (kauwgom).

ja jongen.

zusjes vragen ook een sjiek.

Ik grapte, ja maar dan krijg jij een halve en jullie een kwartje.

Zoon daarop, .... maar krijg ik een ganse sjiek??? 

(hij had het niet begrepen dat ze eigenlijk alledrie een sjiek kregen)

grote zus, binnenpretje, mama hij neemt het letterlijk he. Hij heeft het niet begrepen.

Ik heb dan uitgelegd dat ik een grapje maakte ze alledrie een sjiek kregen. 

Wij gingen rolgordijntjes bekijken. Wij zagen een type dat ons aanstond, zo duogordijn, die je kunt zetten zoals dwarsliggende lamellen en als je een beetje verder draait, kun je volledig afsluiten. Wij een dame aangesproken om onze keuze bekend te maken en eens prijs te vragen. Op een gegeven moment vroeg ze welke kleur we wilden kiezen. Ik daarop; ach, zijn er nog kleurtjes ook? 

Mijn man vol hilariteit, tja ik had daar nog niet aan gedacht, ik zag enkel die gordijntjes. Bij de gewone rolgordijntjes zag ik wel verschillende kleurentypes. 

Gisteren was mijn zoontje vaak heel lastig. Om hem tot rust te brengen moesten we hem vaak in de time-out zetten. Op een gegeven moment zetten we hem er weer en hij wou ons niet horen. Om hem daarbij te helpen, bood ik zijn koptelefoon aan. Maar hij was teveel over zijn toeren. Dus zei ik dat hij zijn koptelefoon op zijn hoofd moest zetten en zette ik zijn koptelefoon over zijn oren. Hij smeet hem weer af. Ik zei nogmaals dat hij hem moest opzetten. Wat deed hij; hij zette hem op, op zijn hoofd welliswaar, zijn oren niet bedekt (wat dus wel de bedoeling was). Hij daarop; 'ik heb hem op mijn hoofd gezet'. 

En ja, ik had gezegd dat hij hem op zijn hoofd moest zetten. Ik moest toch even lachen in mezelf, ondanks dat hij het al heel ver had gedreven met zijn uitbarstingen. 

Naar aanleiding van het gebeuren met de bosmaaier vertelde mijn zoontje het verhaal. Twee kinderen van het lager kwamen het nieuws van de dag vertellen en zij vertelden over de verkeersagressie waarbij de ene de andere toetakelde met de bosmaaier. Mijn zoontje had goed geluisterd naar het verhaal. 

Zijn reactie erop was: ' Mama, die meneer mag dat niet doen he, alleen de 'bos'wachter mag dat doen (met die BOSmaaier werken).'

Ja, dat ken ik ook maar al te goed. het is soms erg grappig zoals zij het zien!Mijn dochter kan soms haar zoontje moeilijk volgen in zijn autisme. En hij kwam daarover weer bij mij vertellen. Ik zei tegen hem: kijk hé! als mama het nu niet doet, trek ik haar broek uit ! En hij vroeg direct, doe je dat echt haar broek uittrekken? toen vertelde ik hem dat men bedoelt dat mama het moet doen. toen zei hij: nou ik zou het echt doen  groot-mama!!lieve groetjes,cristine