Greet,

ook ik kan je frustratie heel goed begrijpen, en als ouder ken je je kind het best! Wij hebben ook het geluk gehad dat het CLB achter onze keuze stond, ook al zat onze zoon nog maar in het eerste kleuterklasje. Waarom zij akkoord gingen? Misschien omdat er vanuit het COS ook een sterk advies richting bijzonder onderwijs gegeven werd? Omdat onze zoon echt diep ongelukkig was in het gewoon onderwijs? Net als An, hebben ook wij van begin af aan open gecommuniceerd met school en CLB, alle verslagen doorgespeeld en om de 14 dagen hadden de juf en ik overleg. Hadden wij dan het "geluk" dat onze zoon ook in de klas autigedrag vertoonde? Ik weet het niet.

Wat ik wel weet, is dat onze zoon in zijn autischool type 7 nu wel heel gelukkig is, ook al moet hij hiervoor 2x2uren op de bus zitten. Hij is weg van 's morgens 7 tot 's avonds 17 uur, en dat voor een 4-jarige. Best zwaar hoor, want als hij thuiskomt is hij echt bekaf! Maar als ik opnieuw voor de keuze kwam, nam ik hetzelfde besluit, want DAAR zit hij echt op zijn plaats.

Daarom Greet: geef niet op, want jij als ouder weet best waar je kind nood aan heeft. Ga desnoods nog eens met het CLB praten, en leg hen de thuissituatie uit, want die zal zonder twijfel verschillen van die op school. Zij nemen de beslissing, maar ik vind dat ze meer naar de ouders zouden mogen luisteren.

Veel sterkte!

Zo moeilijk he als het cLB niet mee wil. Je habt hen nodig want anders geen BLO (zij moeten een attest schrijven). Ik vraag me soms af of ze in de opleiding van hulpverleners verwerken dat er niet mag geluisterd woren naar de ouders. Frustrerend is dat! Dan mag je nog zoveel je hart volgen als je wil. Als zij niet mee willen kan je geen kant op en is er inderdaad geen sprake van enige keuze.

Kan je dat attest ook op een andere manier te pakken krijgen? Zijn er andere diensten die zo'n attest mogen schrijven? Of misschien als je met het advies van een psychiater of zo naar het CLB kan stappen om hen onder druk te zetten om toch voor het attest te zorgen?

Ik kan me volledig achter voorgaande reacties zetten. Ik zou het er ook niet bij laten en inderdaad andere wegen zoeken of je laten steunen door een arts/kinderpsychiater die je kind kent. Het lijkt erop dat het CLB nog onvoldoende zicht heeft op de situatie. Wat zegt de school zelf? En de leerkracht? Het moet toch op één of andere manier te argumenteren zijn? Ik wens je veel goede moed en geloof in jezelf! PS Mijn zoon van 15 heeft ook een zéér goed iQ (net niet hoogbegaafd) en zit nu voor het eerste jaar in het bijzonder onderwijs OV1.Ik zie hem iedere dag een beetje meer openbloeien na een lange lijdenwseg van stress en pesterijen in het gewone onderwijs.. Ik ben momenteel de gelukkigste mama ter wereld. Ik wens het iedereen toe!

Dank je wel allemaal, het doet deugd nog even te horen dat ons gevoel volgen toch nog altijd het beste is...

We blijven dan maar op deuren beuken, ook al is alles wel al eens gezegd. De diagnoseverslagen, de medicatie,... Alles gebeurt openlijk, waardoor je letterlijke reacties krijgt als "alle, wie geeft nu zijn kind antidepressiva?" (= een uitspraak van de CLBmedewerkster). Het besluit gaat boven ons hoofd, zelfs een ander CLB (dat van de autischool, ander schoolnet) vind dat we dan een serieus dossier moeten hebben, maar niemand kan ons zeggen wat er dan in dat dossier moet staan.

Gelukkig hebben we héél hard gestreden voor Gonbegeleiding nu al, want "dat heeft hij absoluut niet nodig mevrouw". Hij voelt zich er goed bij, en zij is zo eerlijk om mee te signaleren wat goed en minder goed gaat met onze zoon. De school is gealarmeerd, ze observeren extra en morgen is er een MDO (overleg tussen klasleerkracht, zorgleerkracht en directie), maar blijkbaar is daar geen plaats voor ons, ouders. Hopelijk krijgen we deze keer een verslag of een actieplan...

Blijf vooral geloven in jezelf. Jullie weten wat het beste is voor jullie kind.

Jammer dat CLB's soms zo moeilijk samenwerken en alleen cognitief kijken. Misschien overwegen een ander CLB te nemen.

Blijf vooral geloven in jezelf. Jullie weten wat het beste is voor jullie kind.

Jammer dat CLB's soms zo moeilijk samenwerken en alleen cognitief kijken. Misschien overwegen een ander CLB te nemen.

Blijkbaar denkt dit CLB dat alles buitengewoon onderwijs voor mensen met een 'mentale achterstand' bedoeld is, en dat klopt niet. Er bestaan trouwens scholen voor kinderen met autisme met een normale begaafdheid. Zaak is uiteraard zo spoedig mogelijk een doorverwijzingsattest te verkrijgen, van het CLB. Contacteer zo spoedig mogelijk een ander CLB (zoals reeds eerder gezegd kunnen jullie dit doen) of anders proberen te werken via een COS die een doorverwijzing naar buitengewoon onderwijs maken.

Greet,

Als het CLB zo gekant is tegen type 8 voor uw kind, zou het eventueel beter in hun oren klinken voor een type 7. Ik weet natuurlijk niet of hij leerproblemen heeft die type 8 vragen. Maar aangezien dat het CLB zijn IQ te hoog vinden kan type 7 misschien wel van toepassing zijn op uw kind. Daar geven ze ook les op maat van uw kind (differentiatie).  Misschien heb je al een school in gedachten waar het voor u haalbaar is.

Spijtig dat er zo weinig geluisterd wordt naar wat de ouders vertellen. Precies of wij allemaal leugens vertellen, ik weet het niet. Hoe kan het CLB het zoveel beter weten, ze komen haast nooit in contact met het kind (wel voor een medisch onderzoek of zo, maar verder heel weinig). 

Denk niet dat je een slechte moeder bent, je wil alleen maar doen wat jij voor jouw kind het beste vindt op dit moment, wat is daar verkeerd aan?

Nee, het IQ is niet het enige referentiepunt, maar bij hoger dan gemiddeld begaafdheid wordt er blijkbaar ervanuitgegaan (in veel gevallen) dat deze kinderen plots alles snappen en het maar moeten aankunnen. Er is zoveel meer waar er rekening moet mee gehouden worden, dat wordt soms wel eens vergeten. 

Gelukkig is het niet overal zo, maar het is toch lastig als je daarvoor ook nog eens een strijd moet leveren, terwijl je al zoveel extra moet doen om het (over)leven in de school en thuis en daarbuiten toch nog op een redelijke manier wilt leefbaar houden.

En dan komen we soms wel eens over als 'bazig' of als die 'zaag' of die overbezorgde,... maar dan moet dat maar he. 

Zo herkenbaar! Wij werden door de CLB-medewerkster van de lagere school wel gehoord mbt de problemen van onze zoon en ook de school zelf werd bereid gevonden allerlei zorg omtrent hem op te nemen en in de gewone basisschool te organiseren. Het advies om hem te laten testen op ASS resulteerd niet in een daignose en toch hebben ze de zorg steeds verdergezet naar eigen goeddunken en afgestemd op zijn specifieke noden en leerproblemen.

Het grote drama begon bij ons toen zoonlief de overstap maakte naar het secundair onderwijs. Geen attest, geen diagnose betekent immers geen extra ondersteuning via de beperkte zorgmodaliteiten in een gewone secundaire school. En wij intussen oververmoeid van alles wat we meemaakten. In de schoolse context wist zoonlief alles immers zeer goed te camoufleren. Het CLB vond hem normaal functioneren tussen zijn leeftijdsgenoten. Ook bij de tweede secundaire school kregen we helemaal geen gehoor. Onze info werd verticaal geklasseerd. Intussen begon zoornlief wel uitval te vertonen op zijn resultaten. Ten einde raad zocht ik steun bij een cggz waar ik hem aanmeldde voor individuele begeleiding. Vandaaruit werd hij doorverwezen en kreeg hij op nog geen 3 maand tijd de diagnose ASS. Mijn vermoeden na al die jaren werd hiermee  over de ganse lijn bevestigd. De school en het CLB konden hier niet meer omheen en moesten zorg installeren. Intussen pleitte ik verder voor individuele nazorg na een korte opname in een psychiatrische unit. Dank zij de omkadering die werd opgezet kregen we de school mee op de kar, al ervaren we van Directie en CLB dat dit niet in dank wordt afgenomen. Ook wij zetten door gesteund door de hulpverlening die terdege begrijpt wat we meemaken. Het moet van mijn hart dat CLB-medewerkers en bepaalde zorgleerkrachten en Directies totaal geen besef hebben van wat ASS inhoudt. Zoonlief gadraagt zich anders in de thuisomgeving dan op school, dan bij familie ed. afhankelijk van de context waarin hij zich bevindt. Raar maar waar maar nu komt er toch plots reactie vanuit de school dat er toch ook gedragsproblemen zouden zijn, waar er eerder totale ontkenning was? Begrijpe wie het begrijpen kan. Vroeger werd alles toegeschreven aan de puberteit en aan zoonlief die niet altijd wil meewerken, wat toch allemaal normaal is. Intussen stel ik me de vraag of ze de diagnose nu tegen hem gebruiken en hem op die manier toch willen weren uit de school? Schandalig allemaal. Toch voelen we ons nu gesteund door de kinderpsychiater die hem verder opvolgt en ik stuurde aan op een gezamenlijk MDO met alle partijen zodat CLB en school ook eens de stem van de hulpverlening konden horen. Het wordt dringend tijd dat secundaire scholen wakker geschud worden. Ze staan op het kruispunt van een mensenleven en fileteren de kids die geen resultaat halen er gewoon uit in plaats van inderdaad eens te luisteren naar de ouders en de intellectuele mogelijkheden die er wel zijn te herkennen en naar waarde te schatten. Bij gebrek aan kennis over ASS wijten ze alles aan puberaal gedrag en niet willen terwijl zoonlief er zeer graag wil bijhoren en op zijn niveau van onderwijs wil blijven. Jammer genoeg zullen ook wij moeten opteren om hem naar een BUSO-systeem te laten doorstromen. HIj zou er op veel meer begrip kunnen rekenen. Stapsgewijs en met veel geduld geraken we uiteindelijk waar we willen komen maar het is inderdaad een weg van zeeer lange adem.

Niet opgeven en je intuïtie als moeder nooit laten varen. Steun zoeken bij hulpverlening die wel snapt waarover het gaat kan een opening brengen!! Veel succes verder.

Ik heb zelf geen ervaring met BUSO maar liet me intussen door de GON-leerkracht van onze zoon en andere betrokken hulpverleners waar ik intussen het volste vertrouwen in heb toch vertellen dat een BUSO-systeem veel meer zorgondersteuning biedt zowel naar de leerling zelf als naar diens ouders. Ik blijf niettemin de mening toegedaan dat ieder ouder naar eigen goeddunken en geloof in het kunnen van zijn kind zelf best kan inschatten wat het meest aangewezen is. Jammer inderdaad dat daar niet steeds oor naar is en misschien wordt wel te snel gegrepen naar een doorverwijzing naar BUSO omdat het nu éénmaal bestaat???? Ik weet het ook niet.

Wij hebben omwille van die wachtlijsten al van in de kleuterklas geopteerd voor het bijzonder onderwijs. Vanaf het moment dat je naar het lager moet, is de wachtlijst zo groot. En dat risico wou ik niet nemen, ondanks het feit dat het op dat moment wel 'goed' ging op school (hij verleerde wel alles, maar in school waren er verder geen problemen). Zijn IQ is meer dan in orde, maar hij is zo hoogsensitief, dat hij in een gewone klas niet kan functioneren. Het lukte al moeilijk in het gestructureerde klasje van 7 kinderen.

Ze heeft ook een hekel aan kleuren. En al de oefeningen in het derde kleuterklasje zijn met kleuren. Sinds ik zelf terug beetje buiten de lijntjes kleur,neemt ze de stiften terug vast. Maar het kleuren wil niet vlotten op school. Resultaat : opdracht wordt weer te traag gedaan.

Enige tips voor terug plezier in het kleuren te krijgen ?

@Christina.

Mijn oudste zoon had net hetzelfde in de derde kleuterklas. Hij was de snelste in puzzelen, kon als eerste enkele woorden lezen, was een ramp in kleuren en tekenen en had een immens traag werktempo. Hij is naar de speelleerklas type 8 gegaan. Nu doet hij daar zijn tweede jaar, het i-niveau. Resultaat, hij leest een jaar voor op zijn leeftijd, rekent een jaar later op zijn leeftijd en krijgt begeleiding voor zijn motoriek. Aan de PC werkt hij razendsnel, maar als hij de uitkomsten moet schrijven is hij heel traag. Kindjes met ass hebben vaak een houterige motoriek, mijn zoon heeft het schrijven nog niet als een automatisme verworven. De school denkt dat hij dit rond zijn 9 à 10 jaar wel verworven zal hebben en dan ook naar het normale circuit kan terugkeren. Ik heb nog geen seconde spijt gehad over het BO. Maar de omgeving snapt dit helemaal niet, hij is toch slim,...hoor je dan. Maar het gaat niet over slim of niet, het is zoveel meer dan dat. En ondertussen kleurt mijn zoon graag en goed omdat hij daarvoor trukjes leert op school en merkt dat hij niet de enige is met een 'lelijke'tekening zoals hij vroeger wel eens hoorde.

Christina

Goed dat je dat gevonden hebt, dat een kookwekker haar tijd kan aanduiden en dat ze zo haar tempo aanpast.  Hopelijk werkt het ook op school en wil de juf dit gebruiken. 

Kan het zijn dat je dochter niet graag kleurt omdat ze niet goed weet welk kleur ze moet gebruiken in welk vlak? Soms kan dit verholpen worden door het kleurtje aan te duiden en dat ze zo ziet waar welk kleur moet gebruikt worden. Soms is kiezen moeilijk. Of vind ze het niet leuk dat ze soms eens buiten de lijntjes gaat, dat dan haar tekening niet meer perfect is? Er kunnen zoveel redenen zijn.

Ja,er kunnen verschillende redenen zijn. Meestal heeft ze geen problemen met het kiezen van een kleurtje. Ik laat haar eerst nadenken in welke kleur ze iets wil kleuren,en dan het kleurtje zoeken. Dat helpt. Ze mag van mij een beetje buiten de lijntjes kleuren. Nu pakt ze tenminste terug een stift vast. Ze moet ook niet overdrijven,hé. T moet geen kribbelwerk worden.

Maar in de derde kleuterklas zijn ook alle oefeningen met kleur. Vb kleur de eerste en de laatste etc. Van de juf mag ze er al een cirkel rondtrekken ipv kleuren. Eerlijk gezegd,als ik grote vlakken moet kleuren,hangt het ook men voeten uit,:-)

Schilderen,etc doet ze dan wel graag. Vrije tekeningen en princessen kleurt ze ook. Ik denk dat het vooral,het 'moeten kleuren op dat moment' is dat haat tegenstaat. Alé,laat ons hopen,dat het keukenwekkertje werkt id klas. Dit had al veel vroeger moeten gebeuren. We zijn al voorbij de helft van het schooljaar. De gon hield zich met dingen bezig,die het revalidatie-centrum al doet. Ipv haar tempo te bevorderen. Ik voel mij kwaad. Er is veel tijd verspild. En het is net haar tempo,wat haar tegenhoudt,om naar het eerste leerjaar te gaan. En ik weet dat ze sneller kan. Thuis is ze nooit traag. Een spelletjesboek werkt ze op zichzelf af in 10 minuten. Zonder hulp.

En met de kookwekker,maak ze 5 werkjes,op 10 minuten. In de school doet ze er een uur over. Hier klopt iets niet,hoor !!

Dat ze nog trager gaat werken,betwijfel ik. Trouwens het woord traag gebruiken we nooit,:-) Als ze niet sneller werkt tegen het eind van het jaar,dan blijft ze een jaar zitten,of naar speelleerklas. Want tempo is belangrijk in het eerste leerjaar.

Ja,tis zeker frustrerend. Want hadden ze daar eerder iets van gezegd,dan had ik sneller van mijn tak gemaakt op de school. Hoe kan een kind nu weten wat er van haar verwacht wordt,als ze er daar amper iets van tegen haar zeggen. En als de gon zich bezighoudt met andere dingen,waar het revalidatie centrum al mee bezighoudt. Tijdverspilling. En heeft niets opgebracht. Nu heeft ze nog maar vier maand om haar te bewijzen.

Men dochter begrijpt het goed genoeg,wat er nu van haar verwacht wordt. De veranderingen op school,gaan van start vrijdag na de vakantie. Ik ben benieuwd.

Beste An,

Daar was ik ook al over aan het denken. Want heb al veel gelezen. En studies maken uit dat blijven zitten,weinig opleverd. Oké,ze zal na een jaar blijven zitten beter praten en nog meer begrijpen. Maar er is geen uitdaging meer. En ik heb nu al het gevoel dat ze zich verveeld. Zij wil leren. Ze is enorm met letters,woorden en cijfers,zelfs optellen bezig. Ik forceer haar daar niet in. Ze komt er zelf mee af.

Dus was ik nu aan het denken aan een brugklas. Men moeder ontplofte toen ze dat woord hoorde. En heb haar dan ook op straat gezet. Letterlijk ! Die denkt aan het ideale kind dat netjes blijft doorgaan totdat ze niet meer kan. En dat kan veel schade teweegbrengen. Ik weet dat men dochter anders is ! En ik wil haar gelukkig zien met veel zelfvertrouwen. Je kan zien aan mijn berichten dat ik mij heel kwaad voel. Maar het doet mij enorm pijn,dat ik mijn moeder haar steun niet krijg. Als ze gewoon maar eens haar oogkleppen zou willen afdoen.

Wat het brugklasje betreft...was ik ook al aan het denken...wat als ze daar zeggen,toch in het BO te blijven. Zou ze dan niet beter ineens in het 1ste in BO starten ? Ge ziet,ik ben mij gek aan het denken. De reva had al voorgesteld BO. Het school zei van nee,jaartje blijven zitten. Wat ik ergens toch wel positief vind. Want de school ziet haar meer dan de reva. En toch vind ik blijven zitten geen oplossing. In het eerste jaar blijven zitten,zou heel veel schade kunnen aanrichten bij zo'n kind, heb ik gehoord. Trouwens de kleuterjuffen in haar school zijn schatten.En begrip voor probleemkinderen. Maar van 1 juf van het eerste leerjaar heb ik een heel slecht gevoel.

Missch heb je gelijk ? Missch moet ik maar eens gaan kijken naar zo'n scholen. En met die mensen praten.

Hoi lalewo,

Ik ben aan het nadenken over brugklasje. Ik vraag mezlf af of ik dan niet beter ineens 1ste jaar BO zou kiezen. Ik wil zo weinig mogelijk tijd verliezen. Brugklasje is in ieder geval betere optie dan te blijven zitten. Want als ze dan naar het eerste nog eens moet overdoen,dan is ze al 2 jaar ouder dan haar klasgenootjes. En vrees ik dat het veel schade gaat doen aan haar zelfvertrouwen,etc. Ik heb een gelukkig kind, en ik wil dat zo houden

Kan je me vertellen wat de leerstof is van het brugklasje. Ik heb mij laten vertellen dat de leerstof van de derde kleuterklas grondig wordt hernomen en dat ze dan ook effectief aan schrijven,lezen en rekenen beginnen. Is dat zo ? Of is dit pas op het einde van het brugklasje ?

Beste mensen,

Wet je wat me nog tegenhoud van het BO ? Dat is dat Laura de leeftijd heeft dat ze gemakkelijk dingen overneemt. Vervelend gedrag van andere kinderen,etc. Ok,op de BO zit ze dan wel tussen lotgenootjes. Maar wat gaat ze daar allemaal van gedrag overnemen ? Wat gaat ze van taal bijleren tussen kinderen die zelf niet goed spreken,etc. Help,ik vind aan elke oplossing zoveel nadelen. Blijven zitten,overgaan,brugklasje,BO. Er is aan alles zoveel nadelen.

Beste Greet,

In principe moet élke Gewone School dat een kind met een handicap - al dan niet geweten op het moment van inschrijven - blijven ondersteunen met àlle mogelijkheden die er ter beschikking zijn.

Mij lijkt het dat de 'school' weer niet de nodige inspanningen heeft willen leveren om uw kind de nodige begeleiding te geven.

Het is idd. aan het CLB om een doorverwijzingsattest te schrijven, daar heb je gelijk in.

Hebben jullie nog andere elementen aangebracht om een doorverwijzing naar type 8 te verwezenlijken? Verslagen van psychiater, begeleidende artsen, eventuele opnames, .... ?

Let wel op het volgende: eens je kind in het buitengewoon onderwijs zit is het onzettend moeilijk om terug in het normale onderwijscircuit te komen omdat dan - weerom - een attest van het CLB vereist is en dat is veelal een ander CLB in het buitengewoon onderwijs en die hebben zo ook hun stereotiepe denkwijzen over kinderen met autisme.

Mijn oudste zoon, met diagsnose autisme, hebben ze zo constant van het CLB liggen doorverwijzen naar een internaat, terwijl wijzelf als ouders noch onze zoon dit zagen zitten. Elk jaar opnieuw werden wij hiermee geconfronteerd. En zelfs in het middelbaar werd dit nog doorgevoerd door een aantal leerkrachten tot ik eens héél boos ben geworden en toen is alles eigenlijk een beetje zijn gangetje beginnen lopen en heeft iedereen wat bijgeleerd van iedereen.

In de eerste plaats moet de school waar uw kind NU zit de nodige aanpassingen doen. Heb je dit met de thuisbegeleiding besproken?

Tenslotte wil ik nog zeggen dat er scholen bestaan voor kinderen met een normaal IQ maar die toegespitst zijn op het autisme. Spijtig genoeg zijn dit meestal internaten maar mits de nodige overtuigingskracht moet het lukken om dit te bekomen.

Spijitig dat het CLB hier weer tekort geschoten is: het CLB had jullie al veel langer alternatieven moeten geven. Jullie moeten niet 'afzwakken' naar een type 8 auti, er zijn ook 'normale scholen' auti. Alleen zijn die niet zo toegankelijk (lees: er zijn er maar enkelen van) en dan word je meteen met een internaat geconfronteerd.

Nog een laatste opmerking over dat internaat: ondanks wat de directie of secretariaat moge zeggen: jullie kind is NIET VERPLICHT om op internaat te gaan. Als de school dan nog zegt dat interaatskinderen voorrang krijgen is dat compleet buiten het inschrijvingsrecht. Een school kan dit niét verplichten.

Vele mensen kennen het BO nog niet. Dat is duidelijk. De zin "afzwakken naar type 8" is een goed voorbeeld van totale onwetendheid. Mijn beide kinderen gaan naar het type 8 onderwijs. Ze testen het kunnen van de kinderen op regelmatige basis en geven hen dan een onderwijspakket op maat. Mijn zoon leest een jaar voor op zijn leeftijdsgenoten maar rekent een jaar achter. De dochter doet de speelleer en zal volgend jaar waarschijnlijk de terugkeer maken naar gewoon onderwijs. Ze krijgen tijdens de schooluren kiné omdat hun fijne motoriek nog houterig verloopt. Vroeger moest dit na de schooluren of in het weekend. Het IQ van mijn kindjes is respectievelijk (zoon verbaal 121, performaal 98; dochter op beide 142) Het gemiddeld IQ in het gewoon onderwijs is 100. Intellegentie heeft NIETS te maken met BO. Ja er zijn types voor zwakker begaafde kinderen maar dat is een andere problematiek. En in het BO zijn er types voor gedragsgestoorde kinderen ook. Mijn kids gaan naar een school waar enkel type 8 aanwezig is. Ze leren er niet het slecht gedrag van anderen. Ze leren wel dat iedereen een talent en een tekortkoming heeft en dat door te proberen, je veel kan leren. Ze zijn ondernemend en zelfzeker ! En dat door een type 8 BO,...stel je voor....

Hoi, even over bijzonder onderwijs, ik heb 6kinderen mat ASS, allen gaan naar bijzonder onderwijs, toen de oudste als eerste werd aangeraden door zijn GON juf, was ik bang, ook door de verhalen die de ronde doen en zo dus een beetje bevooroordeeld. Maar eenmaal in de school toen we gingen bezichtigen voelden we ons direkt gerustgesteld. Elke juf, meester zelfs de poetsvrouwen waren er echt vriendelijk en leken allemaal mensen die hun job van harte deden! Toen de oudste op die school zat zagen we na een maandje al een heleboel stress van hem afvallen! Als er geen tijd is om bv zijn huiswerk te maken omdat hij het moeilijk heeft kan ik nu zonder problemen een nota in zijn agenda zetten en daar wordt absoluut geen punt van gemaakt. Niet lang na de zoon, hebben we onze 2e oudste, dochter ook naar het bijzonder onderwijs gestuurd, bij haar wou het clb ook niet volgen omdat haar juf in het gewone onderwijs weigerde haar problemen onder ogen te zien, ook al had zij een behoorlijke achterstand, een keertje dubbelen en het zou wel opgelost zijn zei ze. Toen het clb niet mee wou hebben wij heel vriendelijk geantwoord, ok, dan zoeken wij eeen clb dat wel mee wil. En het probleem was direkt opgelost. Uiteindelijk zijn nu alle 5 de schoolgaande kinderen, want de jongste blijft nog even thuis, in het bijzondere onderwijs, allemaal in een auti klasje; Zo wordt de stress beperkt op school... Wij hebben met alle juffen een goed contact, we werken bij allemaal via een soort heen en weer boekje. De school heeft ons helemaal in het begin voorzichtig gevraagd of het voor ons niet makkelijker zou zijn als de kids op internaat zaten, maar wij hebben helemaal in het begin gezegd dat we dat absoluut niet wilden, en dat ze dat ook niet meer hoefden voor te stellen want dat ons gedacht daarover niet zal veranderen en ze houden zich daar ook aan. Ohja, als je trouwens een verwijsbrief hebt van de psychiater die je kind heeft onderzocht hab je het clb niet nodig, om in het bijzonder onderwijs terecht te kunnen.

Omdat de reistijd bij ons kinderen ook erg lang is, ook ongeveer 1u45, gaan we ze savonds halen, dan zijn ze een uur vroeger thuis.

Dat vraagt natuurlijk wel een behoorlijke inspanning maar de jongste is ook pas 5geworden. Hij gaat van zijn 3,5 daar naar school, hij heeft het gewone onderwijs zelfs niet bezocht. De jongste die nu nog thuis is, zal in september ook rechtstreeks in een autiklasje starten, dan is hij ook 3,5. Ons kinderen hebben allemaal een ander iq. Van zeer zwak tot hoogbegaafd, ze zitten allemaal in een type 7. De kinderen worden volgens niveau bij elkaar gezet, zodat ze ongeveer rond hetzelfde niveau zitten...

Groeten

wat zijn cito-testen? Zijn dat testen van op school? Zoals de toetertesten en de contrabas in de derde kleuterklas?

Dag Greet,

Dat vechten tegen de "alwetendheid van clb en school" dat moet zo vermoeiend zijn voor jou. Ik had het geluk een goede school en clb te treffen op dat gebied.

Je zoekt een auti klas binnen type 8 zeg je. Maar zou gewoon type 8 ook kunnen? Onze zoon is zo gestart, soms moest hij een hoofdtelefoon gebruiken om prikkels uit te schakelen maar dat is nu niet meer nodig. Hij heeft een auti zorgjuf maar ook zij moet steeds minder coaching geven. Onze dochter heeft haar begeleiding nog wel erg hard nodig. Kan je een ander clb aanspreken? Eventueel een clb verbonden aan type 8 school?

De moed niet opgeven hé, blijven clb aanspreken! Hoe bedoel je 'geen uitzicht op welke school volgend jaar'? Twijfel je over het type onderwijs? Zijn er in de buurt veel scholen?

Greet, als het een troost mag zijn wij varen momenteel ook in dat schuitje. En het is lastig en ontmoedigend.

Voor mij was jou berichtje een troost. We zijn niet alleen...

Sterkte

Dat klopt van die super-mama's en papa's!!!! Ook al zien de professionals (CLB e.d.) het heel vaak niet en geven ze ons van alles de schuld. Dat is een heel mooi compliment Greet dat zeker ook voor jou geldt. Dank je!