Bijna alle jongeren spelen games, samen of alleen, online en offline, even tussendoor of uren aan een stuk, ter lering of voor vermaak... Over de impact van games op jongeren wordt veel gezegd en geschreven, deels op basis van onderzoek, deels op basis van overtuigingen, deels op basis van al dan niet gezond verstand. Er klinken waarschuwende woorden: games zouden verslavend zijn, kinderen gewelddadig of neerslachtig maken en ze in een sociaal isolement brengen. Maar games worden ook bejubeld als het ultieme leermiddel en een ideale vorm van ontspanning. In ‘It’s all in the games’ belichten we het gamen van beide kanten. In ‘Gamen is geweldig’ vertellen we over de voordelen van gamen, in ‘Gamen geeft problemen’ gaan we in op de nadelen en risico’s van gamen.
Doel van dit boek is om ouders, leraren, hulpverleners houvast te bieden bij het begeleiden van jonge gamers in de leeftijd van 8 tot 25 jaar. Dat doen we door objectieve informatie te geven, praktische adviezen en door de lezer kennis te laten maken met de wereld van het gamen en de beleving van gamers.
Dit boek tot stand gekomen door gesprekken te voeren met deskundigen, maar vooral ook door te luisteren naar ervaringen uit de eerste hand: de verhalen van gamers en hun ouders. We hebben daarvoor tientallen interviews gehouden en een aantal enquêtes uitgezet, die door ruim 400 respondenten met opvallend veel toewijding zijn ingevuld.
Type: boek
Uitgeverij: InnoDoks
ISBN: 978-94-90484-01-9
Doelpubliek:
beroepskrachten, jongeren met autisme, ouders, volwassenen met autisme
Hey Chris,
Ik herken mezelf in jou beschrijving. Zelf lijd ik ook aan autisme. Maar bij mij werd dat 6 jaar geleden, op mijn 26ste(!) pas vastgesteld. Ik was ook heel veel bezig met computergames. Maar ik had steeds een tijdsperiode opgeplakt omdat ik anders te hyper was. Ik kon moeilijk studeren, en na het blokken zocht ik steeds een virtuele wereld op. Rollenspelen zoals Final Fantasy waren mijn toevluchtsoord. Mij werd verslaving of luiheid toegeschreven. Op school werd niets opgemerkt, vanwege mijn hoge algemene kennis.
Maar toen ik een zware depressie kreeg op mijn eerste werk werd duidelijk dat er iets mis was. Tijdens die zwarte periode zat ik ook hele dagen te gamen. Mijn ouders wisten geen raad, werden constant boos en ik kroop in een 'emotioneel' hoekje weg. Na een een bezoek bij een psycholoog werd na een 2de bezoek al snel duidelijk dat ik vermoedelijk aan ASS lijd (met epileptische toevallen). Na een test in het Indigo instituut werd dat vermoeden bevestigd. Sindsdien werd ik anders behandeld. Ik kreeg dagelijks een kort schema opgelegd, ik ging naar GOCI, om mij toch dagelijks bezig te houden. Zij hielpen mij ook aan men 2de werk.
Nu ben ik ook weer thuis na een burn-out van de stress, wegens de nieuwe aanpassingen en bezuinigingen op het werk. (na 5 jaar) Ineens werd ook opnieuw niet meer aan mij gedacht, aan wat er kon mislopen na die vele veranderingen. En weer zocht ik snel toevlucht in de games. Maar dankzij mijn vrouwtje (ben ondertussen al 1,5 jaar gelukkig getrouwd), die een sinds kort een weekschema heeft opgesteld, voel ik me weer rustiger worden en voel ik me ook weer 'nuttig'. Gamen doe ik nog steeds, maar minder hevig.
Samen met men vrouw hebben we ook een hond gekocht, waar ik op vastgestelde tijdstippen, mee ga wandelen. Om toch frisse lucht op te doen. Nu ben ik op zoek naar iets wat mij gaat liggen. Het 'gewone werk', zelfs part-time, gaat mij ook erg moeilijk het laatste jaar.
Daan
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
|
Mei 2013 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 29 | 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 |
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Mijn zoon is ook ganse dagen aan het gamen, vooral oorlogsspelletjes.
Hij is twintig jaar. Gelukkig heeft hij tijdelijk werk gevonden zodat hij wat minder aan de computer zit. Van zodra hij thuis is zit hij aan zijn computer. Hij komt er alleen maar af om te eten en te slapen. Voor hij werk vond speelde hij voortdurend tot diep in de nacht. Ik ben blij dat dit nu voorbij is. De computer is een echte verslaving.
Chris