Beste,

een IQ test is altijd een momentopname die dikwijls met een korrel zout moet worden genomen : misschien heeft je zoontje slecht gescoord op de test omdat hij op dat moment een beetje de kluts kwijt was, uit zijn normale doen, angstig omdat hij wist dat hij moest presteren ?! Veel kleine dingen kunnen daarvan de oorzaak zijn.

Als hij overkomt als een pienter kereltje zou ik me niet te veel zorgen maken en  ev. verduidelijking vragen bij die testresultaten. Spijtig genoeg is het herhalen van een IQtest gebonden aan een bepaalde periode die moet verlopen zijn vooraleer een nieuwe kan gebeuren.

Bij een IQ test heb je dan ook nog het onderscheid tussen het Verbale IQ (kennis vergaren)en het Performale IQ (uitvoeren, verwerkingssnelheid). KInderen met ASS hebben daar dikwijls een groot verschil tussen en misschien komt een kind met een mindere motoriek dan echt zwak motorisch over.

Van al die goedbedoelde tips die je krijgt kan ik enkel meegeven : proberen kan geen kwaad en misschien zit er wel een goeie tussen. Maar vooral : volg vooral je gevoel en laat je leven niet bepalen door wat iedereen erover zegt, dit kost ontzettend veel energie. 1 stapje met een keer !

Veel goede moed

Het zou wel eens waar kunnen zijn,wat Mieke schrijft dat een IQ test niet aangepast is aan de denkstijl van de autist.

Ik merk het dikwijls bij mezelf en zie het ook bij anderen.

Ik weet het antwoord wel,maar begrijp de vraag niet !!

Beste,

Die IQ-testen zijn inderdaad een momentopname. Een kind met ASS reageert helemaal anders als hij voor de 1ste maal ergens komt evenals bij mensen die hij/zij niet kent. Het onbekende, teveel prikkels, de vragen niet begrijpen... Er werd mij indertijd meegedeeld dat ze heel streng beoordelen. Ze kunnen het of niet. Ze begrijpen de vraag of niet. Bovendien kan hij of zij de dag nadien stukken beter scoren door een betere dag te hebben of gewoonweg door de mensen beter te leren kennen. Mensen die ik ken hebben soms hele negatieve informatie moeten verwerken, terwijl die kinderen jaren later wél in het gewoon onderwijs les konden volgen. "Al die jaren zorgen gemaakt voor niks", vertelden ze mij. Jammer genoeg zijn er ook gevallen waar de score niet gefaald heeft... Ik ken mijn kind heel goed want ik oefen elke dag met haar. Ik weet dat de score die ik gekregen heb jammer genoeg klopt. Als je merkt dat jouw kind behoorlijk is,... dan hoef je je nog geen te grote zorgen te maken. Luister ook eens wat de leerkrachten vertellen. Met een aangepaste aanpak in de klas kan het veel beter lukken.

Mijn zoontje van 6 heeft 2 jaar geleden de testen gehad, en hij heeft een Verbaal IQ van 138 en een performaal IQ van 91. Dit noemen ze een V-p kloof. Motorisch zwak, en voor de rest goed intelligent. Hij heeft nu reeds 2 jaar psycho-motorische therapie gehad, en dat heeft hem enorm goed geholpen. Ook zijn zelfvertrouwen ging daardoor omhoog.

Blijf dus kijken wat hij nodig heeft, en reageer daarop, met 1 stap tegelijk. En de rest volgt vanzelf......

Succes!

Daniëlle

Mijn dochter is ook op 5jaar getest geworden en scoorden ook laag.Ik en de juffen van de kleuterklas zijn toen uit de lucht komen vallen.We hebbenhaar met veel moeite in type 8 onderwijs gekregen, dit heeft ze goed afgewerkt en heeft nu het 1ste jaar beroeps onderwijs achter de rug , daar hebben ze zelf haar in het technisch onderwijs willen laten beginnen omdat ze vonden dat ze het zo goed deed. Dit hebben we wel tegen gehouden omdat ze zeer slecht met een hoge druk om kan en ze is zeer gelukkig en voelt zich zeer goed in haar vel in het beroeps onderwijs. Enis de primus zijn doet ook zeer goed voor haar.

Mijn zoon van 4 heeft nog geen IQ test gehad maar wel een ontw onderzoek. Hij heeft een mentale achterstand van 1,5 jaar voor de moment. (=2,5jr) Maar hij kan wel al alle letters en cijfers lezen en tellen tot 1000 en het alfabet opzeggen! Hij heeft dan ook een zeer goed geheugen. Is het dan zo dat bij autisme bvb zwakbegaafde kinderen ook zulke extreme dingen goed kunnen of hebben wij toch wel een pienter ventje in huis en zal hij zijn achterstand nog inhalen?

Ook mijn zoontje heeft een IQ test ondergaan door het CLB en bleek zwak begaafd.  Ik schrok enorm toen ik dit hoorde omdat ikzelf vaak versteld sta van zijn inzicht en geheugen.  Relativeren kon ik het pas toen de juf van de kleuterschool me zei dat ze de test hadden moeten onderbreken omdat hij niet mee wou werken en dat ze in zijn geheel 1u30min had geduurd..... Hoe verwachten ze in godsnaam van kinderen die vaak vlug afgeleid zijn en blijven hangen op details om het goed te doen op zo'n tests????  Onze Siebe is zeker niet zo vlug van begrip dan andere kinderen, maar wel net zo slim.  Hij heeft gewoon wat meer tijd nodig en extra uitleg om dingen op te nemen maar uiteindelijk komt hij vaak uit de hoek als degene die het meeste details weet over dingen.  Ik maak me geen zorgen over wat hij later zal aankunnen maar probeer hem zo zelfstandig mogelijk te maken zodat hij later zijn eigen keuzes zal kunnen maken.  Hij is nu 7 en ik hoop dat hij binnen enkele jaren zal ontdekken waar zijn interesses liggen.  Of hij nu later boer, IT'er, brandweerman of politieagent wil worden... Ik ben er zeker van dat hij één van de besten wordt... wat hij ook zal kiezen.

Maak je geen zorgen.. ze komen er heus wel.

groetjes,

Inge 

zoals zovelen al aanhaalden zijn IQ testen een momentopname.  Ik ken in mijn naaste vriendenkring 2 personen die in hun kleutertijd zeer slecht scoorden op de IQ testen, men wilde hen in de kleuterklas houden ipv naar het eerste leerjaar....

Miijn broer: altijd primus van de klas geweest en door zijn universitaire studies van burgerlijk ingenieur op zijn sloffen gekomen..

een meisje uit de straat: bleek achteraf hoogbegaafd maar luisterde niet naar de vragen, ze stelde zelf vragen,...

dus panikeer niet en volg voorlopig je gevoel

Toen ons zoontje 5 jaar was, hebben wij de diagnose ASS en ADHD gekregen. In overleg met het COS en de school hebben wij besloten  om hem naar een speelleerklas in het buitengewoon onderwijs te laten gaan, als overgang naar het eerste leerjaar. Op het einde van de speelleerklas had hij voor taal het niveau van het eerste leerjaar behaald, voor lezen zitten hij zelfs niveau einde tweede leerjaar, voor rekenen zit hij op niveau midden eerste leerjaar. Wij hadden nooit verwacht dat hij zo ver zou geraken en zijn ervan overtuigd dat dit in het gewone onderwijs ook niet was gelukt. We hebben besloten om hem nog een jaar naar type 8 te laten gaan en dan zullen we wel zien. Ik geef zelf ook les en merk op dat onze zoon veel verder staat dan sommige kinderen die naar het tweede leerjaar gaan waar ik les geef. Soms krijg je dan de vraag waarom hij in het buitengewoon onderwijs zit en niet in het gewoon? Het belangrijkste voor ons is een gelukkig kind en welke weg hij aflegt om er te komen in zijn leven speelt geen rol als hij maar gelukkig is!

Hallo allemaal,

Het doet me echt deugd jullie verhalen te lezen, want ook hier twijfels bij de IQ-testen en veel zaken zijn zo herkenbaar in al jullie schijfsels. Mijn zoontje is getest op 4j, diagnose ASS en heeft het ook moeilijk op motorisch vlak. Tijdens de test was het voor mij overduidelijk dat hij gewoon niet begreep wat er van hem gevraagd werd. Ik zag hem ook op een manier zoals ik hem nog nooit gezien had. 'Rain Man' kwam voor het eerst echt even boven drijven, zo extreem en confronterend vond ik het. Hij zat echt de ganse tijid te wiebelen en te draaien op zijn stoel en naar het plafond te staren. Ik vond het vrij duidelijk dat hij bijzonder zenuwachtig was. Ik heb de psychologe er nadien wel over aangesproken en ze zei me ook dat dat nu eenmaal de 'test' was. Het was juist niet de bedoeling om opdrachten anders te formuleren en het observeren van zijn gedrag vormde ook net een belangrijk luik in de diagnose.

Ondertussen is hij 5 en merk ik ook hier een bijzondere affiniteit met cijfers en tellen in de eerste plaats en ook met WO en nu recent een fascinatie met lezen en het alfabet. Hij maakt vlot sommen tot 1000, kan al vrij vlot vermenigvuldigen tot 100 en zo meer. Laatst viel ons in vermnigvuldiging ('mama, hoeveel is 4x24?') op dat hij blijkbaar visueel de oplossing ziet. We zeiden hem namelijk dat hij eerst 4x20 en dan 4x4 bij elkaar moest optellen ('s avonds in bed). Hij zei dat het antwoord '69, euh neen, 96' was. Op de een of andere manier 'ziet' hij dus het antwoord in zijn gedachten. Dat was voor ons nog maar eens de bestiging dat hij duidelijk anders denkt dan wij. Tegelijkertijd heeft hij enorme moeite met het schrijven van zijn eigen naam en dergelijke. Hij krijgt nu 2x per week psychomotore kine. Hij maakt wel vorderingen, maar o zo kleine stapjes. We beginnen ons nu toch ook al zorgen te maken voor het 1ste leerjaar (regulier onderwijs met GON, maar hij start komende woensdag in de 3de kleuterklas). Hij gaat qua leerstof zo snel uitgekeken zijn, maar tegelijkertijd het zo moeilijk hebben met schrijven en met het op papier zetten van zijn gedachten/antwoorden. We hopen zo dat hij niet gedemotiveerd gaat raken, maar goed aan ons, het leerkrachtenteam en de GON om dit te trachten vermijden.

Bedankt voor jullie verhalen allemaal!

@Chris Verbeeck

Toffe reactie.  Ik heb nog een hele weg af te leggen.  En inderdaad, hun welbevinden voorop!  Ben ik mee akkoord, maar de toekomst die je voor ogen had voor je kind loslaten, is niet gemakkelijk.

Mijn IQ (met ASS) is mettertijd sterk geëvolueerd. Eerst mijn ouders dan ikzelf hebben wel altijd het gevoel gehad dat dit mijn functioneren weerspiegelt.

Als kind was ik 'achter' op vlak van ontwikkeling (diagnose ontwikkelings - en verstandelijke retardatie) ondermeer ook door fysieke/motorische beperkingen (heb een fysieke handicap & chronische ziekte).

Dat toonde zich in de IQ-testing. Maar dat gaf voor mijn ouders nog steeds geen waarde-oordeel over wie ik was als persoon en zelfs ook niet voor het toekomstperspectief.

De testomgeving was volgens mijn ouders ook niet 'aangepast' aan mij (te veel afleiding, te weinig duidelijk verwoorde vragen). Ze wilden vooral dat de testing niet aangepast werd omdat dit dan geen juist beeld gaf tegenover de gemiddelde bevolking.

Ook verdere IQ-testings in lager en secundair  (allen met resultaat randnormaal tot net gemiddeld begaafd) hebben wij niet echt geloofd.

De twee laatste IQ-testings waren wel heel vreemd. Een in een CGG toonde aan dat ik superbegaafd was (zelfs ik kon dat niet geloven), maar daar had de psychologe in kwestie de test 'auti-vriendelijk' gemaakt.

En de laatste, bij mijn coach (Dynamiek), was het meest geloofwaardig van allen, vond ik. De testomgeving was niet bijzonder aangepast (hoewel sober ingericht), maar de psychologe wist de vragen duidelijk te stellen, geen 'ruis' te produceren door emoties toe te voegen, mij dus niet af te leiden.

Op die laatste test kwam ik uit op een gemiddelde begaafdheid, maar wel met een sterke kloof (+/- 45 punten) tussen performant en verbaal, wat helemaal overeenkomt met mijn aanvoelen van mijn handicap. Het is ook een opluchting geweest, en een reden om ermee rekening te houden.

Cijfers zeggen inderdaad niet veel. Net als bij velen zit er ook bij mij een discripantie tussen het verbaal IQ en Performaal IQ. Mijn PIQ is hoger dan mijn VIQ en in het algemeen heb ik een bovengemiddelde begaafdheid gekregen.

Ik genoot dus van de vakken fysica, chemie, wiskunde, aardrijkskunde en baalde van nederlands, frans, dictee, ... Maar daar ik meer interesse had in de mens dan in wetenschappen ben ik terecht gekomen in de sociale sector.

Ik vind het nog steeds leuk om te neuzen in plannen, geokaarten, ... en lees niet zo graag een boek. Ik vind het niet leuk om elk detail te onthouden en zo vaak in dicussies te belanden waarin ik uiteindelijk toegeef maar naderhand blijkt dat ik gelijk had.