uitgebreid

Aanmelden op VVA

wachtwoord vergeten?
registreren / meer weten?

Ervaring

In een meer van drijfzand...

Aangemaakt door: Titine

Op: 18/11/2011 09:25 (laatst aangepast op 23/11/2011 14:14)

Zal Ik ooit oud genoeg worden
om ten volle te beseffen dat mijn kind autisme heeft,
laat staan het te aanvaarden ???

Ik heb de laatste 4 jaar steeds vaker het gevoel dat ik op drijfzand leef,
en beetje bij beetje zink, bijna verdrink…

Waar vind ik terug vaste grond onder de voeten,
want ik weet dat ik zonder die vaste grond
onmogelijk mijn kind kan begeleiden
noch hem kan ondersteunen
bij het leren zwemmen in dat meer van drijfzand…
 

Thema: begeleiding | ontwikkelen

item doormailen • printvriendelijke versie • vertel het verder

Reacties

Je zal voor jezelf MOETEN zorgen, ook al zijn het je laatste krachten, want pas dan kan je het terug aan om voor je kind te zorgen...Zoek voor jezelf iemand( psycholoog of goede vriend/in)waar je raad aan kan vragen of gewoon even te praten. Probeer gezond te eten, op tijd te gaan slapen. Je zal merken dat je beter kan denken en gepast reageren naar je kind toe. Je MOET sterk blijven voor je kind, want je kind heeft je NODIG, het is je "levenswerk"...Neem al je moed bij elkaar, ook al denk je dat je gaat blijven zinken...je gaat beetje bij beetje terug die vaste grond voelen( af en toe zal je nog eens wegzakken), maar blijf vechten, blijf vooral geloven in jezelf en in je kind...Probeer je kind te aanvaarden zoals hij is, het is moeilijk omdat je dingen "verwacht" van het leven. Door minder dingen te verwachten, heb je minder teleurstellingen. Je kind heeft het moeilijk in deze wereld van drijfzand, jij bent de enige die hem de hand kan blijven geven, zodat hij niet verder zakt...je kind heeft je nodig. Sterkte
Reactie geplaatst door Ta op 23/11/2011 - 21:20:37

Dit klopt inderdaad.Het is een zware taak,maar we zien onze kinderen zo graag dat we willen dat zij zich goed en veilig voelen .Ik heb ook heel diep gezete en soms heb ik het nog heel moeilijk,maar ik moet er zijn voor mijn twee jongens!Ik denk bij moeilijke momenten,er zijn er nog zovelen die dit ook meemaken,en nog erger.Het is voor iedereen niet makellijk,maar denk aan de positieve dingen die je terugkrijgt van je kinderen.Jij bent de lijm van je gezin voor je kinderen,laat je niet meesleuren,vecht ertegen.sterkte.

Reactie geplaatst door elsje op 24/11/2011 - 06:52:25

Ik denk dat we allemaal dit gevoel kennen. Het is een hele uitdaging....

Zorg in de eerste plaats goed voor jezelf. Hopelijk heb je iemand bij wie je je hart kan uistorten zonder dat je jezelf steeds moet gaan verdedigen. En probeer van dag tot dag te kijken. En vooral positief denken. Elke overwinning die je kind maakt is goud waard. Hoe klein en onbetekenend die voor een ander kan zijn. Geniet er met volle teugen van. En verwacht niet teveel. Als je weinig verwacht krijg je meestal veel meer....

Onze kinderen hebben ons heel hard nodig. Voor hen doen we dit allemaal. Je komt er wel.

Reactie geplaatst door bintje op 24/11/2011 - 17:48:00

Het aanvaarden kan even een tijdje duren (verschillend van mens tot mens), maar eens je daar bent, dan zul je gemakkelijker vooruit geraken (met ups en downs). Zoals hierboven al omschreven, verwacht niet te veel, leg de lat niet te hoog en probeer te genieten van elke kleine stap vooruit. 

Natuurlijk mag je jezelf niet vergeten en op tijd eens iets voor jezelf doen, zo kan je energie bijtanken om verder te kunnen. Dat kan op allerlei manieren zijn, zoek iets voor jezelf (sport, shoppen, bij iemand gaan praten, een avondje uit, hobbyclub,....). Hopelijk vind je iets voor jezelf, want je kind steunt op jou. 

Het zal altijd een extra zijn bovenop de gewone bekommernis die je in elk gezin hebt.

Zorg goed voor jezelf, laat je helpen als het niet alleen gaat, sterkte he.

Reactie geplaatst door Mie op 24/11/2011 - 18:04:10

Blijf niet op je eentje vechten, Titine,

niets weegt zo zwaar als een probleem waar je geen zicht op hebt, en je krijgt er maar zicht op door ervaring te delen met mensen die verder staan dan jij.

Kom naar de activiteiten van de VVA of van auti-OK of nodig met de familie iemand uit via Rent-an-autist. 

Tot ziens, misschien.

Reactie geplaatst door Dirk op 01/12/2011 - 23:59:14

Hoi,

wel herkenbaar. Ik lijk ook jaren een strijd te voeren om maar vooruit te geraken. Komt er nog bij de verwachtingen van school, extra gesprekken van CLB om toch maar te laten weten dat hoewel mijn zoon slim genoeg is dat het toch onhaalbaar is voor hem in de klas. Elke keer dat je bijna iets verwerkt hebt en denkt van oef, nu kunnen we vooruit lijkt er nog iets te komen, weer een stap achteruit. Ik heb sedert oktober een all round begeleiding van autimaatschap dat net gestart is. Niet alleen voor mijn zoon, niet alleen op thuis vlak maar die er staat op alle vlakken en mij hierin helpt. Ook naar mijn verhaal luistert wanneer het weer eens te veel voor mmij word en helpt mij ook de positive laat zien dat voor mij allang begraven ligt onder al de miserie. Voor mij helpt dit enorm.

Reactie geplaatst door Sarah op 03/12/2011 - 20:05:37
autisme telefoon

Vlaamse Vereniging Autisme

Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk

Kalender

Mei 2012
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
30 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 1 2 3
Vraag je infopakket aan

Steun ons!

Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!

Je kan ons ook financieel steunen.