hallo iedereen,
Sorry maar ik moet mijn hart eens luchten ... ik weet het even allemaal niet meer.
We hebben een dochtertje van 5j met ass en dat gecombineerd met een serieuze ontwikkelingsachterstand van 2,5 jaar, ze kan ook niet praten.
Hiervoor heeft ze smoggebaren maar dat is soms niet voldoende om haar te uiten, wat tot serieuze fustraties leidt voor haar. We willen haar zo goed mogelijk helpen en we hadden het gevoel eindelijk onze draai gevonden te hebben.
Het ging allemaal heel goed maar jammergenoeg is ze opeens omgedraaid, we weten alleen niet waarom.
Ze heeft weer enorme driftbuien, ze is niet meer zindelijk, ze breekt letterlijk haar kamer (bed,...) af als we niet op tijd opstaan, ze maakt dingen stuk in huis en het is net of ze geniet ervan ...
Ik maak me serieus zorgen en het maakt mij ook een beetje bang te zien hoeveel macht ze al heeft als 5 jarige.
ik zie haar oooo zo graag maar het maakt me zo verdrietig om ze zo bezig te zien, ik heb het gevoel dat ik faal in alles!
Hebben jullie ervaringen hiermee, of tips ?
grts butterfly
Ik denk dat je op zoek zal moeten gaan naar de oorzaak.
Wat is er verandert in haar leventje?
Iets heeft haar duidelijk volledig van de kaart gebracht. Thuis zorgen voor duidelijke structuur en zelf proberen rustig te blijven. Eenmaal je de oorzaak kent kan je die aanpakken.
Het vinden is jammer genoeg niet altijd makkelijk, en het kan een klein iets zijn.
Veel succes
Ik denk niet dat je faalt hoor.
Iets moet je dochtertje zodanig getriggerd hebben dat ze dit gedrag stelt. Nu nog vinden wat het zou kunnen zijn, het is vaak een waterval effect. Het ligt soms in heel kleine dingen, wat voor een ander totaal geen probleem is zelfs.
Eigenlijk zou je weer van nul moeten starten, overtollige zaken laten vallen, de structuur, voorspelbaarheid goed duidelijk maken en daarbij jezelf niet verliezen he.
Het is een terugval, een teken dat het teveel geworden is.
Veel sterkte he
u
Er is een oorzaak, maar als ik kijk naar mijn ervaring is niet altijd dat laatste dingetje waarna zich het gedrag vertoonde de oorzaak. Dat waren soms dingen die wij anders net gebruiken om hem te helpen en die nooit problemen veroorzaakten, tot dat ene moment. Het is alsof er een emmertje langzaam volloopt en het regressieve gedrag zagen we pas als het emmertje was overgelopen. De trigger (of de laatste druppel) was ook maar die laatste druppel van de emmer en uiteindelijk niet de oorzaak. Hij kon dan bijvoorbeeld ineens een crisis krijgen bij het opstellen van de dagkalender bijvoorbeeld. Het was dan wel duidelijk dat dat niet de oorzaak was. Precies uitgestelde gevoelens. het was dan soms ook onmogelijk om de echte oorzaak nog te vinden, want dat kon iets van een maand terug zijn.
Dat hebben wij laatst ook gehad. Een verandering op school, die al enkele weken in gebruik genomen was, zonder enige uitleg. Het heeft toch lang geduurd vooraleer we het wisten, uiteindelijk heeft hij in een paniekmoment tijdens een rustige activiteit het ongeveer kunnen verwoorden. Dan ben ik gericht kunnen vragen beginnen stellen aan hem en aan de juf. We hebben samen de vernieuwde activiteit (andere naam en anders ingekleed) duidelijk uitgelegd en voorspelbaarder gemaakt. De juf had er tot zolang er niet bij stilgestaan dat die verandering voor hem moeilijk zou zijn, in haar enthousiasme. Nu proberen we of het zo beter lukt.
Maar vindt het maar he. Zoals Zinzia zegt, het is niet altijd het laatste dat de oorzaak is, het laatste kon er gewoon niet meer bij.
bedankt voor al jullie reacties!!!
we zijn nu volop aan het kijken wat de verandering was maar makkelijk is het niet , ik heb nu ook vernomen dat ze het ook moeilijk heeft op school en dat ze heel opstandig is , ook van de schoolbus kreeg ik de opmerking dat ze heel opstandig is.
wat ik wel weet is dat ze 2 klassen inzit nu , om te kijken of ze rijp is om naar de volgende klas te gaan en ja stress dat is hier ook het geval , we proberen het zo min mogelijk te laten merken .
grts butterfly
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
|
Mei 2013 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 29 | 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 |
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Ik vrees ,spijtig genoeg, dat je tot in detail op zoek zal moeten naar een mogelijke oorzaak.
is er in huis/op haar kamer iets verandert, iets verplaats ?
is er spanning tussen jou en je partner, loopt één van jullie met stress door vb werk, familie ? onze kinderen kunnen dit feilloos aanvoelen en raken er soms helemaal door overstuur terwijl wij denken dat ze van niets weten.
Gaat je kind overdag ergens naar opvang of schooltje ? is daar iets verandert ?
Het zijn soms hééél kleine dingen, waar wij niet bij stilstaan, die heel hun wereld overhoop halen.
HULP : heel erg naar je normale 'schema' leven, terug een stevige structuur aanhouden en hopelijk gaat het vlug beter.
Veel sterkte !