Ik vermoed dat hij in dat ijsberen veel woede en frustratie kwijt kan. Ik zou zeggen, beter zo dan dat hij agressief wordt.

Mijn zoon van 6 loopt rondjes, knijpt zijn vuisten tot knuistjes en springt van de ene zetel op de andere. Op school moest hij van de juf zijn vuistjes naar beneden houden, zodat het niet zo opvalt. Zo heb ik mijn knijpen leren verbergen, maar weg is het niet hoor. Ik vind dit uitermate grof van een juf om een kind zijn uiting van vreugde/ verdriet/angst/stress te ontzeggen. Waar zijn die nu toch mee bezig zeg in de scholen? Het aantal onprofessionele leerkrachten swingt de pan uit.

Toppunt van al  zij zijn ervan overtuigd dat zij het juist doen. Ik heb echt geen goed woord over voor mijn zoon zijn vorige juf. Die profiteerde gewoon van het feit dat ze benoemd was en daarom zeker was van haar job. Zo leer je de andere kinderen in de klas dat kinderen met een tick slecht zijn en dat zij "ongepast" gedrag vertonen. Als dat geen discriminatie aanleren is. En trouwens wie bepaald eigenlijk wat ongepast gedrag is? De leerkracht? Wel heel wat toupé om zichzelf die rechten aan te meten. Goh, ik moet stoppen want ik begin te koken. Ik ben zo woedend op de school waar hij vroeger ging, dat ik liefst tegen heel de wereld zou zeggen hoe bekrompen en achterlijk ze zijn. Liefst van al zou ik willen dat ze gesloten worden wegens onetisch gedrag van de leerkrachten. Geloof me, dat zulke mensen in het onderwijs mogen staan is een schande.

Op die jonge leeftijd hebben ze nog niet de sterkte om bepaald gedrag om te buigen naar wat voor de juf meer gepast is. Het is hun manier om hun emoties te tonen of te uiten. Als ze rondjes lopen met vuistjes doen ze een ander er ook geen kwaad mee he. Mijn zoon gebruikt vaak zijn vuistjes op een ander kind en dat vind ik dan wel iets om aan te pakken of om te buigen, wat ook niet gemakkelijk verloopt. 

Voor de medeleerlingen is het zodanig ingeburgerd dat ze er eigenlijk geen last van hebben van sommige tics, het hoort bij dat kind. Het is vaak door opmerkingen dat men er meer gaat op letten.

Hoeveel mensen zijn er niet met een of andere tic (zonder ass), er zijn er veel hoor. De ene is meer storend dan de andere. 

Er kunnen wel dingen aangeleerd worden, maar men mag niet vergeten dat als dat gedaan wordt dat het kind niet het gevoel krijgt dat hij 'slecht is' of 'fout' is door dat te doen, wat hen eigenlijk tot rust brengt op dat moment. 

Als die juf het ijsberen wil afpakken en die jongen kan het niet opvangen door iets alternatiefs te doen (en dat gaat hij waarschijnlijk ook niet uit zichzelf kunnen oplossen hoor) waarmee hij 'zijn' rust vindt, dan gaat die jongen ofwel nog meer ijsberen ofwel het op een negatievere manier uitwerken, denk ik. 

Als de juf er zoveel last van heeft dat hij het bvb in de klas ook doet, dat ze hem dan leert dat hij het wel nog kan doen, maar dat hij tijdens de les dit op de gang kan doen. Dan ziet ze hem dit niet doen en dan werkt het niet op 'haar' zenuwen. Die jongen komt tot rust, kan een tijdje door om te functioneren en de juf kan verder lesgeven zonder zichzelf erin op te winden. Een nerveuze juf kan ook invloed hebben op het kind.

Ik slorp dat op van mensen rondom mij. 

Die jongen voelt dat, haar houding.

Kan het zijn dat je zoon zich helemaal niet meer goed voelt in zijn vel, naar een depressie neigt? Of dat de druk, de spanning te groot wordt. Hij doet zijn best, maar steeds voelt hij die afkeuring. Thuis steekt hij zich weg, weert hij zich af, een teken dat er iets scheelt. Dit moet je zeker aankaarten, dat het niet te ver gaat he. Zowel op school als bij de psycholoog of psychiater.

Je wil je zoon helpen he.

Is er op school een zorg-juf of een psychologe waarmee je eens kan samen zitten? Probeer eens een weekend-dag (bijv. de zondag) op papier te zetten - wat jullie willen doen - wat je zoontje niet meer aankan (bijv. samen ontbijten, ... ). Misschien kan je op school zo de ogen doen open gaan. 

Hoe is je zoontje na enkele dagen vakantie? Rustiger? 

Volgt je zoon les in een auti-klasje? Kan je op school niet vragen of hij tijdelijk naar een andere klas mag?

Hopelijk lukt het nog om hem met een beter gevoel de vakantie te doen ingaan.