Aanmelden op VVA
Nieuws
Het verhaal van Thomas
Het verhaal van Thomas in de Standaard en Vlaanderen Vandaag (min. 11:00) heeft velen aangegrepen.
VVA kreeg talloze reacties van zowel persoonlijk betrokkenen als mensen die (nog) geen contact hadden met ouders en/of personen met autisme. VVA stuurde een reactie op Thomas zijn verhaal naar De Standaard met de vraag om die te publiceren.
Opdat VVA de problemen met het onderwijs (nog) meer in de kijker kan zetten hebben we ook jouw ervaringen nodig. Zowel de positieve (want daar kunnen anderen van leren) als de negatieve ervaringen (zodat we die aan bevoegde personen en instanties kunnen bezorgen).
Wat staat er qua onderwijs op de VVA agenda?
Op initiatief van het GON-team van Jongelingshof zit VVA mee aan tafel om het probleem van “tijdelijk of definitief uitvallen in het onderwijs” met een 11-tal betrokken ouders en Hilde Maganck te bespreken. Hilde Meganck is zelf moeder van een zoon met autisme en deed onderzoek naar schooluitval.
VVA start een focusgroep van ouders en mensen met autisme om de recente mogelijkheden en moeilijkheden met onderwijs in kaart te brengen. Zo kunnen we dit najaar hun visie op autisme en onderwijs (ondermeer GON) toelichten op een symposium van de Referentiecentra Autisme. Ook het beleid is uitgenodigd.
We lichten onze Vlaamse Volksvertegenwoordigers in het Parlement (onder andere de leden van de Commissie Onderwijs en Gelijke Kansen) in over autisme in het onderwijs. Een eerste afspraak met volksvertegenwoordigers is gemaakt. Idem voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding.
Relevante ervaringen die op www.autismevlaanderen.be gepost zijn, worden samengevat en doorgegeven aan de Volksvertegenwoordigers en bevoegde overheden. (Voor alle duidelijkheid: de samenvatting zal geen persoonlijke gegevens bevatten en dus op geen enkele manier gelinkt kunnen worden aan de personen die de ervaringen posten. Dit om de nodige privacy te verzekeren.)
Hoe kan jij helpen?
- De ervaring leert dat de mogelijkheden en moeilijkheden van mensen met autisme nog te vaak onbekend zijn. Algemene standpunten verkondigen aan allerlei bevoegde instanties en politici kan helpen. Evenals beroepskrachten aanzetten om boeken te lezen en cursussen te volgen. Maar meer nog worden mensen (lees ook de man in de straat, politici, leerkrachten en andere beroepskrachten…) geraakt en in beweging gezet door de persoonlijke verhalen en getuigenissen van ouders, partners en last but not least van mensen met autisme. Dit wordt mooi geïllustreerd door de reacties die kwamen op de brief van Thomas aan Minister van Onderwijs en Gelijke Kansen Pascal Smet.
- Wil jij je verhaal vertellen? Neem dan contact op met VVA en wij bekijken samen met jou hoe je verhaal het best tot zijn recht kan komen. Je kan bijvoorbeeld getuigen op infoavonden. Lees meer over hoe ook jij je steentje kan bijdragen.
- Schrijf net zoals Thomas een brief aan onze volksvertegenwoordigers en/of jouw plaatselijke politici.
- Neem een kijkje in de VVA kalender en volg de activiteiten met als thema onderwijs.
- Post je eigen ervaringen met onderwijs (positieve en negaties) op onze community en of volg die van andere betrokkenen. Ook al is niet elke situatie dezelfde, toch kunnen anderen tips meenemen uit jouw verhalen en vice verca.
Interessante info:
- De Autisme resolutie die na jaren van VVA inspanningen in 1994 ondertekend werd door de Vlaamse Raad (voorganger van het huidige Vlaams Parlement)
- VN-Verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap (VRPH). De Verenigde Naties keurden het VRPH goed op 13 december 2006 en België ratificeerde (bekrachtigde) dit verdrag op 2 juli 2009.
Reacties
sky op 25/05/2011 - 11:35:59Ik heb al geschreven naar Prinses Mathilde, die belangenbehartiger is voor personen met handicap en andere voor gelijke kansen. Zodra zij reageert op mijn bericht laat ik jullie iets weten.
Hallo iedereen,
Ik ben de moeder van Thomas . Ik zou eerst en vooral iedereen op deze site willen bedanken voor de steun die ik de voorbije maanden kreeg,ik zag het op bepaalde momenten niet meer zitten dank zij jullie allemaal en de talloze keren dat jullie ook hebben geluisterd naar mijn telefoon gesprekken.
Dat mijn zoon niks liever wil dan een gewone jongen te zijn heeft hij vandaag heel duidelijk over gemaakt , tijdens de opnamens van Karrewiet ( hij zelf is op hun verzoek ingegaan omdat hij daar nu eenmaal naar kijkt ).
Dat hij nooit de gevolgen van zijn daden had ingeschat dat is een feit maar dat neemt niet weg dat ik mijn zoon blijf steunen in zijn droom
Hij heeft nu zijn 7 de gewone school achter de rug en ondanks zoveel inspanningen van leerkrachten,directie GON-Begeleiding en medeleerlingen is het hem nogmaals niet gelukt . Hij is het moe om telkens te moeten veranderen , zelfs de verhuis heeft hij mee genomen nu zegt hij ik ben het zo moe in het gewoon onderwijs dat ik als moeder kan begrijpen en aanvaarden.
Maar ik ben ook verplicht aan zijn toekomst te denken . Mijn zoon zou nu door zijn artikel zelfs voorsprong krijgen in een autiklas wat ik zeker niet toelaat omdat hij de plaats van een andere jongen afneemt . Daarbij waarom moet mijn zoon zijn droom ontzeggen omdat mensen hun probleem onderschatten en niet willen begrijpen.
Ieder kind ASS, ADHD enz heeft recht op onderwijs op maat en dat is eigenlijk Thomas zijn boodschap
En zijn zij de jongeren van vandaag niet onze toekomst ?
Hallo Roosje,
Je hebt wel gelijk, maar als Thomas hulp kan krijgen denk ik dat je die gerust kan aannemen. We laten het er niet bij zitten totdat de problemen worden erkend. En hoe eerder Thomas kan afstuderen, hoe eerder de volgende kinderen een goede advocaat kunnen krijgen. En zoals ze vaak zeggen....als er 1 schaap over de dam is....volgen er meer. laat Thomas zijn verhaal een voorbeeld zijn voor ieder ander.
ik heb net het filmpje gezien via deze site, en geweldig. Ook Karrewiet en Canvas nog?? laat maar komen, zolang hij het aankan, en jij natuurlijk.
Sterkte
Roosje,
Mijn dochter heeft ook al minstens even veel scholen gehad, heeft lang thuis gezeten, ... en nog steeds is het keihard knokken en proberen volhouden tot aan de examens binnen 2,5 weken.
Zij wil heel graag eens in contact komen met Thomas omdat ze hetzelfde steeds maar meemaakt. Kan dat voor jullie?
roosje,
ik zou toch ook elke vorm van onderwijs die je aangeboden wordt, aannemen (eigen school met aanpassingen, thuisonderwijs of autiklas,...); Ook via de reacties op de standaard zijn er aanbiedingen. Niemand gaat het je kwalijk nemen. Zelfs al vinden jullie een gebouw en personeel, de kans dat alles in orde komt tegen 1 september is realistisch gezien klein en dan heeft Thomas toch al een start.
Ik wil je niet ontmoedigen maar wees toch realistisch. Wat jullie nu in gang gezet hebben, gaat wel een tijdje doorgaan, dus er is hoop voor de toekomst, maar verlies 1september niet uit het oog !
Om een brief te schrijven naar de politici, welke kan je daarvoor het beste voor aanspreken , enkel Smet van onderwijs of zijn er nog anderen ?
VVA, bedankt voor jullie goede werk, waar zouden we zijn als we jullie en deze site niet hadden ;-))
De Prinses is zeer begaan met het lot van kwetsbare mensen, in het bijzonder kinderen. In december 2000 werd een “Fonds Prinses Mathilde” opgericht, dat aandacht besteedt aan problemen waarmee de zwakkeren van de maatschappij geconfronteerd worden.
Het Fonds identificeert ieder jaar projecten die een verschil kunnen betekenen voor de kwetsbare mens. Een jaarlijkse Prijs wordt uitgereikt aan het meest lovenswaardige project.
Verder verleende H.K.H. Prinses Mathilde haar Hoge Bescherming aan verschillende verenigingen die zich bezig houden met de bezorgdheden van de kwetsbaren. Opvoedingsproblemen zijn een centraal aandachtspunt van Prinses Mathilde, evenals de situatie van vrouwen.
rinses Mathildefonds
Aandacht voor de kwetsbaarheid van mensen
“Verbondenheid bij jongeren versterken: de band van de jongeren met het leven herstellen”. (Prinses Mathildeprijs 2009)
Het Fonds werd opgericht met giften die werden ingezameld voor de sociale werken van HKH Prinses Mathilde naar aanleiding van haar huwelijk. Het heeft bijzondere aandacht voor de kwetsbaarheid van mensen in onze samenleving. Elk jaar, in december, kent het Fonds de Prinses Mathildeprijs toe (waarde 10 000 €) aan een bijzonder initiatief dat, in België, de positie versterkt van een specifieke doelgroep. Naast de financiële steun, verleent de Prijs zichtbaarheid aan het project van de laureaat en erkent hij de waarde van het werk van alle mededingende verenigingen en organisaties.
Doelpubliek :
Elke editie van de Prijs heeft een thema en mikt op een specifieke doelgroep.
2001 : peuters en kleuters in een achterstandsituatie
2002 : kinderen geconfronteerd met verlies
2003 : jongeren op de tweesprong tussen kortsluiting en aansluiting
2004 : vrouwen in het hart van de multiculturele samenleving
2005 : vrouwen en economie : de kracht om de samenleving kleur te geven
2006 : vrouwen en gezondheid
2007 : kinderen en jongeren in hun relatie tot het opvoedingsgebeuren.
2008 : ouders ondersteunen in de opvoeding van hun kinderen
Opvoeden is een complex samenspel tussen volwassenen, jongeren en kinderen en hun omgeving. Wanneer men de oorzaken van wangedrag, agressief of zelfs racistisch gedrag bij jongeren onderzoekt, stelt men vast dat deze symptomen vaak te wijten zijn aan een escalatie die op gang is gebracht door een gebrek aan “verbondenheid”, de afwezigheid van een band met zichzelf, met de anderen, met de maatschappij, met het leven…
Iedereen beschikt over troeven waarmee ze anderen kunnen helpen. Vaak is er heel weinig nodig – positieve relaties binnen de naaste omgeving, tussen jongeren onderling, tussen grootouders en kleinkinderen, tussen buren… – opdat het kind zich erkend voelt, “verbonden” met zijn omgeving. Dit zal hen helpen verantwoordelijke volwassenen te worden. Daarom moet de “verbondenheid” bij jongeren worden versterkt, als strategie om problemen te voorkomen en een optimale ontwikkeling te verzekeren.
oproep 2009 nodigt de naaste omgeving van de jongeren, hun familie, buren, andere jongeren… die samen, in het kader van een georganiseerde structuur, originele projecten voorstellen die de talenten van de jongeren versterken en ertoe bijdragen dat de jongeren zich “verbonden” voelen met zichzelf, met de anderen, met hun materiële omgeving, de groep, de natuur of het leven.
De projecten worden beoordeeld door een onafhankelijke jury van deskundigen en door een jury van schoolgaande jongeren. De Prijs wordt op één december uitgereikt.
Contact:
Mevrouw Patricia Van Houtte
Opdrachthouder
Koning Boudewijnstichting
Brederodestraat 21
1000 Brussel.
Dag Roosje
Mijn zoon (volgende maand 14) zit inmiddels ook thuis van school - in ziekteverlof tot het eind van het schooljaar gezet door de psychiater - omdat het niet meer ging. Hij zat ook in 2e jaar latijn-grieks.
Ook ik ervaar dezelfde problemen. Een school vinden waar men de nodige aanpassingen wil en kan maken en waar hij toch een diploma kan halen dat klopt met zijn intelligentie - het lijkt bijna onmogelijk. De auti-school in de buurt biedt enkel handel en kantoor aan (en dat interesseert hem al helemaal niet)- ofwel moet hij inderdaad op internaat. Ik deel volkomen je mening, van een kind met een ASS verwachten dat hij bovenop al de rest ook nog eens de aanpassing van een internaat moet maken - dat wil ik hem ook niet aandoen. Thuisonderwijs, privéles - dat zou hem de beste kans geven om op intellectueel vlak eruit te halen wat erin zit - maar de organisatie en de kostprijs daarvan zullen ook wel niet evident zijn.
Ik heb dus weinig tips voor je, maar herkende helemaal het verhaal toen ik het las in de krant.
Heel veel sterkte in jullie zoektocht !!!
HOI ROOSJE,
Knap gedaan!!! En de steun is normaal he wij zijn tenslotte "lot" genoten he.
Mijn meid is nog maar 4 maar zou mijn verhaal ook wel willen delen om hierbij te helpen. Misschien kan je me volgende week uitleggen wat ik juist moet doen!
Groetjes patricia
De vier tv-uitzendingen die ik gemaakt heb met acht fantastische kinderen & jongeren met een
Autisme Spectrum Stoornis en hun ouders, gaat worden uitgezonden bij de EO
onder de naam ‘Autistisch wat nu’.
Het is beslist een aanrader om te kijken hoe deze bijzondere jonge mensen,
ieder op zijn eigen wijze, het redden met de mogelijkheden die ze hebben en de hulp die ze krijgen.
De uitzendingen zijn op dinsdagavond om 19.30 uur op Nederland 1 op:
31 mei Nederland 1 19.30 uur
07 juni Nederland 1 19.30 uur
14 juni Nederland 1 19.30 uur
21 juni Nederland 1 19.30 uur
Veel kijk plezier, met hartelijke groet,
Dit uit de nederlandse site van autisme
Ergens zou ik wel graag meewerken, maar ik heb prinses Mathilde ooit geschreven en kreeg een koele, door iemand anders geschreven brief terug. Ik kan me niet inbeelden dat zij diegene is die zal helpen.... Sorry!
Roosje,
Als je het aanbod krijgt voor een autiklas, zou ik het ook aannemen, al is het maar om van start te kunnen gaan. Want zoals creatiefje omschreef, moeten we realistisch blijven. Iedereen wil het beste voor zijn kind he.
Thomas zijn droom zal bij benadering wel eens werkelijkheid kunnen worden, maar dat is natuurlijk niet op zo'n korte tijd geklaard.
Goeie moed!
Sterre, er zijn andere manieren om iets te doen. Ik zou het ook niet doen via Mathilde. Maar help de VVA. Vertel hun je verhaal. Of schrijf naar politiekers. Dat zijn dingen die iets uithalen.
ik hoop toch ook dat Thomas zijn droom uitkomt. Het is al eens gelukt, waarom zou het hem dan niet lukken? Ok, misschien niet tegen september. Maar ik zou dit idee toch niet zomaar laten varen. Ondertussen wel het aanbod dat je krijgt aannemen hoor Roosje.
De vva wil ik zeker wel helpen, maar hoe? Hoe schrijf je nu je verhaal? Het is toch nooit compleet? En zet ik die dan op de site of hoe doe ik het?
En die politiekers? Wat moet ik hen schrijven? Ik kan hen toch moeilijk mijn verhaal schrijven? Of wel? En waar vind ik die adressen?
sky en Mie heelaas Thomas wil het aanbod niet aannemen en blijkbaar hebben ze het begrepen want ze zouden vandaag terugbellen.
Thomas blijft bij zijn standpunt en dat heeft hij vandaag nog eens duidelijk over gemaakt hij wil niet alleen voor hem een autiklas maar voor alle jongeren die het zo moeilijk hebben
Morgen zal zijn boodschap duidelijk te horen zijn op Karrewiet om 18 uur
Ondertussen heeft hij een filmpje gemaakt je kan het bekijken op
http://www.youtube.com/watch?v=7IPxFmKxJ1Q
Sky,
da's wat ik bedoel : allemaal voortijveren voor een school zoals Thomas ze wil, maar ondertussen realistisch zijn en zorgen dat hij zijn situatie tegen 1september veilig stelt door op een ander aanbod in te gaan.
roosje,
nu iets weigeren kan misschien bij CBJ geinterpreteerd worden als "ze krijgen dan een aanbod en dan willen ze nog niet!" en ik zou er toch voorzichtig mee zijn. Weeg alle opties goed af en maak een keuze maar neem geen risico's.
En ondertussen blijven we daar in Brussel maar 'aan hun oren trekken'
Roosje, Thomas,
net je filmpje gezien op youtube. Een hele mooie, duidelijke uiteenzetting, eentje die blijft nazinderen!
Ik hoop dat de ministers en andere verantwoordelijken eens de juiste dingen doen en er werk van maken. En hopelijk werken ze goed samen ipv wat we nu zien met onze regering.
Ik begrijp dat je weigert het aanbod aan te nemen, maar de uitleg van Creatiefje naar het CBJ toe is zeker iets wat je in het achterhoofd moet houden. Ook al is iets niet de beste oplossing, je toont nog maar eens dat je WIL. Jullie plannen en vraag naar gebouwen moeten daarom ZEKER NIET van tafel geveegd worden. Jullie hebben al zoveel meegemaakt dat het op de duur welletjes is geweest, ik zou er ook moedeloos van worden.
Maar onderschat de gevolgen niet van dat ze u van uw mama wegnemen, dat wil niemand niet. Je bent zeker en vast een fantastische jongen met zoveel talent. Jij kan er ook niet aandoen dat de druk te groot is, die veroorzaak jij niet. Ik bewonder uw wilskracht, je doorzettingsvermogen.
Schitterend filmpje! Mijn dochter herkent zich er volledig in, muziek, Harry Potter, lezen, ... Alles. Ook zij wil niks liever dan naar school gaan, als een "normaal" meisje. Waarom moet dat toch zo moeilijk zijn????
Ik heb het verhal van Thomas nu ook pas gelezen, prachtig hoe hij het allemaal verwoord!
Persoonlijk denk ik ook dat het voorstel best aanvaard wordt. Leg misschien aan Thomas uit dat het comité zich anders gaat moeien. Dat zal hij wel begrijpen, hoop ik.
Thomas, ik heb je filmpje bekeken, het is heel erg knap. Ik ben heel blij dat er ook zoveel trots doorklinkt, want je bent ook een jongen als de andere kinderen, en je kan heel veel om trots op te zijn. Wat je nu doet is ook wel heel sterk hoor, in de krant staan, naar een minister schrijven... en er komt gelijk hoe iets goeds uit, doe maar door, droom want jij zal zeker een plaats vinden waar je je goed voelt.
Ik ben ook mama van twee zonen met ASS, één is ouder dan jij, en hij heeft ook veel mee gemaakt, maar hij is net als jij blijven vechten.
ik heb nog drie kinderen , maar ik zou hem niet kunnen missen want ik hou evenveel van hem als van de anderen. ik ben vaak bang geweest dat hij al het gepest zo beu zou zijn dat hij ook wilde stoppen, en dat hij domme dingen zou doen.
vanaf het vijfde secundair is het met hem beter gegaan omdat hij dan een zeer computergerichte richting kon kiezen, maar het is nooit makkelijk geweest. Hij is nu 19 en hij studeert aan de hogeschool waar ze heel veel speciaals doen voor mensen met ASS- Hij heeft heel veel computerles en dat kan hij heel goed. hij zit op kot en ondanks ook daar problemen met teveel lawaai en zo gaat het ook vrij goed.
ik hoop dat je dit gelooft en dat het je hoop geeft om door te gaan, je mama is zeker heel fier op jou, en ik denk dat ze je keihard steunt.
veel succes, warme groeten van ikke
Vandaag verscheen mijn reactie op de brief van Thomas in De Standaard. Ik stuurde hem via Facebook ook naar Hilde Meganck en minister Smet. Van Hilde kreeg ik een hartelijke reactie, van minister Smet hoorde ik niets. Maar wat niet is, kan nog komen. :-)
In elk geval: ik wil graag helpen. Helpen om te sensibiliseren, helpen om naar oplossingen te zoeken, helpen om een doordachte reactie uit te werken. Jullie horen nog van me.
Wie De Standaard niet leest: hier is mijn reactie op de noodkreet van Thomas.
Ontroerend, die brief van Thomas. En oh zo herkenbaar.
Inclusief onderwijs: mooi op papier, maar moeilijk in de realiteit, meneer Smet. Zelf ben ik mama van twee behoorlijk slimme auti’s die zich elke dag weer met lood in hun schoenen naar school slepen. Ondanks de vele inspanningen van de gon-begeleiding, directie en leerkrachten, ondanks de vele overlegmomenten, ondanks de infosessie voor de klasgenoten met inleefopdrachten in het begin van het schooljaar. Onbegrepen en daardoor aan de kant geschoven door klasgenoten. Goedbedoelende en gemotiveerde scholen die wel willen, maar die expertise, ervaring en vooral middelen missen.
Het resultaat? Kinderen die zichzelf vaker dan je lief is in slaap huilen. Kinderen die je elke ochtend met de moed der wanhoop aanspoort om toch maar naar ‘die hel’ te gaan, terwijl ze in de lagere (Freinet)school zingend naar school gingen. Kinderen die letterlijk ziek worden van faalangst, daardoor flink wat schooldagen missen en nog meer onder druk komen te staan. Niet goed voor een moederhart, nog veel minder goed voor die kinderharten. En je elke dag bang weer afvragen hoe het in de toekomst verder moet. Of de school, jijzelf en vooral de kinderen voldoende draagkracht hebben om het die zes jaar vol te houden. Lees er het onderzoek van Hilde Meganck (“Ik ben er even niet”) maar eens op na. En na die zes jaar beginnen de problemen pas: sociale uitsluiting, gebrek aan zelfredzaamheid, niet met de druk om kunnen gaan.
Hoogste tijd voor meer scholen voor normaal tot hoog begaafde kinderen met autisme,
denk ik dan. Wiskunde-wetenschappen kun je in drie scholen volgen: In De Haan, in Rumbeke of in Lommel. Heb je na lang wikken en wegen besloten om die verre verplaatsing er elke dag bij te nemen, bots je op wachtlijsten die alle hoop doen verdwijnen. De psycholoog: “Tja, dan moeten ze maar iets anders kiezen dan hun droomrichting, maar dan krijgen ze tenminste de ondersteuning die ze nodig hebben.” De mogelijkheden? Elektriciteit, elektromechanica of kantoor-boekhouden. Dat dat totaal niet bij hun interesses of competenties aanleunt, moet je maar voor lief nemen: je mag al blij zijn als je ergens een plekje vindt. Een school kiezen voor autistische kinderen is als kiezen tussen de cholera en de pest: ofwel is er te weinig ondersteuning, ofwel is het onderwijsaanbod te beperkt.
Meneer Smet: iedereen heeft recht op onderwijs. Mag het ook een beetje geschikt onderwijs zijn? Dat is een win-winsituatie voor iedereen: op korte termijn maakt u ouders en vooral kinderen gelukkig, op lange termijn vaart ook de maatschappij er wel bij. Klinkt als duurzaam beleid, toch?
hallo,
ik ga gewoon afwachten wat er gaat van uitvloeien .Maar als ik in al die jaren geleerd heb is met mijn kinderen niet altijd het gezond verstand te laten spreken maar als ik mijn moederhart laat spreken dan haal ik het bij de jongens.
Ik denk dat zijn clipje heel veel zegt wat hij zo moeilijk kan zeggen . Hij heeft ook zijn clipje door gestuurd en wonder bij wonder heeft ze me gebeld en kom ze morgen praten , heeft ze duidelijk over gemaakt dat Thomas niet moet bijzijn dus mag hij een dag vroeger bij de grootouders ( weer een extra dag verwennen). Ben echt benieuwd want denk dat ik mijn mening zal moeten herzien dat ze misschien toch een hart heeft . Ik hou jullie zeker op de hoogte.
Morgen is Thomas op ketnet Karrewiet op 18 uur en maandag bij Goedele en dan stop ik er echt mee .
Ik ben ook aan het schrijven. Zal hem sturen naar Elisabet Meuleman, de onderwijsdeskundige van Groen!, Mieke Vogels en Caroline Gennez (als baas van Pascale Smet).
Ik vond je brief ook heel goed Suus.
Ik denk dat Thomas zijn clipje echt alles zegt wat moet gezegd worden .Zelf hebben wij in Belgie (nu niet meer want we wonen sinds 3 jaar in Spanje ) ook de grootste moeilijkheden gehad om dfe juiste school te vinden voor onze zoon met autisme .hij is 3 maal van school moeten veranderen en hij zat dan al in het buitengewoon onderwijs.Nu wonen we in Spanje ,gaat hij naar een gewone school en alles is aangepast naar hem tor.Hij heeft bv.moeilijkheden met schrijven ,wel,op zijn examens moet hij maar juist kruisjes zetten .Hij volgt waar hij kan en krijgt begeleiding in of buiten de klas waar nodig is.Ze doen dit niet alleen voor kindern met autisme maar voor alle kinderen die een handicap of een probleem hebben .Je ziet,het kan wel maar het is gewoon een andere manier van werken ,hier passen ze het systeem aan naar het kind toe en niet omgekeerd.Voorlopig voelt onze zoon zich hier heel goed en ik hoop naar de toekomst toe dat dat ook zo blijft .Ik hoop dat er voor Thomas en alle anderen een oplossing op maat word gevonden en dat we stukje voor stukje toch verandering kunnen teweeg brengen.
Suus, het is net ons verhaal wat wij meemaken met onze dochter van 15. (3de jaar Latijn) Sinds nieuwjaar kon ze voltijds onderwijs niet meer aan. Dan maar overgegaan op 20 lestijden op school en een aantal vrijstellingen. In de derde trimester gaat ze nog 15 lestijden naar school en krijgt 4 lestijden tijdelijk onderwijs aan huis. In die vier lestijden beent ze alle vakken bij die ze niet op school volgt. Dit lukt haar heel goed. Maar het clb verzet zich tegen de manier van werken. Zij vinden dat ze maar naar het beroepsonderwijs in autiwerking moet gaan. En wij weten dat dit net niet haar ding is. Latijn is haar ding. Wij willen haar niet afnemen wat ze graag doet.
Er is toch wel een groot verschil tussen latijnse richting en een beroepsrichting. Waarom zouden de kinderen niet mogen leren naar hun vermogen, wat ze graag willen. Met een beroepsrichting kom je ook heel ver, je leert een stiel, direct werk later. Maar als dat uw kind niet ligt, waarom dan in die richting duwen. Je hebt gelijk Bintje, haar niet afnemen wat ze graag doet.
Bintje en Mie groot gelijk dat is hier ook het probleem.Waarom zou Thomas een richting moeten doen die hem niet ligt ( watervalsysteem)
dat Thomas zijn artikel veel mensen boos heeft gemaakt dat hebben ze deze morgend bewezen , maar heelaas doe ik niet mee aan dat soort politiek en aankaarten zal ik
Ieder kind zou een vrije keuze moeten hebben of ze nu een handicap hebben of niet ,het gaat tenslotte over hun toekomst .Onderwijs op maat ,ik denk dat dat de toekomst is voor al onze kinderen ,leren kijken naar de noden van onze kinderen in plaats van ze ergens in te passen.
Prachtig vind ik het dat Thomas en jij Roosje zo mondig zijn en dit probleem aankaarten.
Twee van m'n drie kinderen hebben ASS, allebei met een normale begaafdheid. En dat maakt het juist moeilijk om een gepaste school te vinden...
M'n oudste is 12 en gaat in september naar het middelbaar. Ze heeft tot het vierde leerjaar in het gewoon onderwijs gezeten, nu zit ze in een auti-klas. De jongste is 7, heeft nog gon-begeleiding, ik weet niet of hij het gaat kunnen volhouden in het gewoon onderwijs.
M'n dochter dus is ongeschreven in OV4. Echt niet wat we wilden, en zeker niet wat zij wil...
Ook niet echt waar ze thuishoort, maar het was kiezen tussen dit; of OV3, waar een groter aanbod is, maar wat ook niet echt haar ding is; of het gewoon onderwijs, met twee jaar gon...
Ik heb jarenlang getwijfeld voor haar tussen gewoon onderwijs en OV4, omdat ze in principe beter op haar plaats is in OV4... maar juist die beschermde omgeving is ook het minpunt: ze moeten uiteindelij toch integreren...
Om te compenseren, zou ik ze in een KSO- of BSO/TSO-school ingeschreven hebben... want hoewel ze een ASO-leerling is, valt er veel te compenseren in het gewoon onderwijs...
Dus niet ideaal... maar de *** realiteit, zo zie ik het althans.
Uiteindelijk heb ik toch maar voor de veiligheid gekozen, hoewel ik haar héééél graag had zien starten in het gewone circuit... dan had ze tenminste die kans gekregen...
Maar weer bots ik dan weer op de *** realiteit, en bedacht ik me dat als ze na een jaar of twee, of wie weet wanneer, zou crashen... we zouden botsen op de realiteit van het TE KLEINE AANBOD in het auti-onderwijs... en dan zouden we helemaal uit de boot vallen, iets waar jullie nu op gebotst zijn, heb ik begrepen...
Dus heb ik eieren voor m'n geld gekozen, en geloof me, het was een zware beslissing...
Dan zijn we daarenboven nog twee weken (moeten?) gaan kamperen om haar ingeschreven te krijgen..., ten koste van weer andere kinderen...
En nu ben ik blij dat ze ingeschreven is in het veilige circuit, in principe kan ze daar een ASO-, TSO- of BSO-diploma krijgen.
Maar door die realiteit van dat te lage aanbod krijgt ze dus niet eens de kans om het in het gewone onderwijs te proberen...
Dat terwijl kinderen zonder zo'n zware problematiek nog alle kanten uit kunnen, heroriënteren...
Dus ja, jullie hebben gelijk: er is een tekort aan plaatsen! En zeker voor kinderen met een hogere begaafdheid... en ongetwijfeld ook voor de anderen natuurlijk, maar daar weet ik niet zoveel van...
Ik wil eens een vraagje stellen, mijn meid is 4 en heeft een normale tot hoge begaafdheid. ook zei heeft nu al veel last van prikkels in school. wat houd zo een autiklasje in? Volgens de gon is ze te slim om naar een speciale school te gaan maar ze moet ook alle prikkels aan kunnen he en haar compensatie niveau is zeer hoog maar ik wil niet altijd binnen men gezin de hete appels uit het vuur halen voor de school als jullie me begrijpen.
x patricia
Patricia:
Ga eens in een autischool in je buurt kijken als er opendeur is... of vraag gewoon vrijblijvend een gesprek aan, dat kan gedurende het hele schooljaar... Dan zie je meteen het verschil.
Elke school zal dan nog wel z'n eigen accenten leggen...
Idee is dat ze alle elementaire leerstof aangeboden krijgen op individueel tempo, en dat er héél veel prikkels gewoon niet zijn.
En ze zitten tussen lotgenootjes... wat natuurlijk een plus- maar tegelijk ook een minpunt is.
Meestal is zo'n autiwerking binnen een bestaande structuur van buitengewoon onderwijs, dus dan hangt het er vanaf: ze kunnen bij de licht- tot mentaalgehandicapten zitten, of bij de gedragsgestoorde kinderen... of bij de motorisch gestoorden... of bij de leerstoornissen... of bij de blinden/slechtzienden, of bij de doven/slechthorenden.
Dat geeft elke keer een andere invulling aan een school natuurlijk. Maar in principe zit de auti-werking gescheiden, en hebben ze bijvoorbeeld ook weinig tot geen contact met de niet-auti's op de speelplaats, maar dat hangt ook weer af van de visie van de school.
Mijn dochter is in principe ook "te slim" om naar een speciale school te gaan, maar toch heeft ze het gedaan, en ze krijgt de leerstof van het gewoon onderwijs, maar aan haar tempo dus.
Maar zolang je kind het aankan in een "gewone" school: daar blijven, want dat biedt zoveel meer leerkansen, vooral ook naast de eigenlijke leerstof.
School = meer dan leerstof alleen.
dat vind ik ook,
Ook de meer dan gemiddeld begaafde kinderen moeten zich goed kunnen voelen, al is dat in het Buitengewoon onderwijs. Dat ze zeggend dat ze er te slim voor zijn, daar kan ik voor een stuk inkomen, maar het onderwijs daar is toch meer op maat, dus moeten ze die kinderen niet dom houden en op HUN tempo leerstof aanbieden.
Maar buiten de leerstof is er zoveel meer waar onze kinderen mee te kampen krijgen, die ze dan niet altijd aankunnen in het gewone onderwijs, daarom kan het buitengewoon onderwijs soelaas bieden. Maar dat is een keuze die ieder voor zich maakt.
Clb of Gon kunnen dat wel zeggen, dat ze te slim zijn, maar het kind mag toch ook een beetje gelukkig zijn, he. Het is niet leuk voor hen om overal uit de boot te vallen. Ieder kind moet kans kunnen krijgen op zijn maat. Maar als het lukt in het gewone onderwijs, waarom niet.
De school en andere begeleiders hebben onze kinderen niet THUIS, waar ze al hun frustraties uitwerken van de dag.
Ik ben zo vrij geweest om het filmpje op youtube te knippen en te plakken in een mail, die ik naar al mijn contactpersonen heb gestuurd. Dit om meer begrip en aanvaardbaarheid voor autisme te krijgen.
Nu heb ik die mail, met link naar het filmpje, ook naar de NVA gestuurd en... reactie gekregen.
Kan iemand mij vertellen hoe ik het antwoord, een mail aan mij dus, op de site hier kan zetten? Goed uitleggen aub want ik ben geen held met computers!
Het antwoord was in ieder geval positief!!
Yelle en mie bedankt voor de reactie, kga toch eens kijken in een auti klasje als dat hier in de buurt open is.
Nog een vraagje, ok wel zeer voorbarig maar ik denk er toch over na. mijn mieke zegt altijd ik wil dokter zijn maar gaat dit nog als ze naar een auti klasje zou gaan, kunnen ze dan nog verder studeren en hogere of universitaire studie's doen? (ik weet dat dit zeer ver vooruit denken is als je kind nog maar 4 is maar ik zou willen met de beperkingen die ze nu toch heeft door prikkels dat ze toch haar dromen kan waar maken)
Patricia,
Ja, 't is geen doodlopend straatje...
Mijn dochter start bijvoorbeeld in september in het middelbaar, in een OV4- autiklas. Daarmee haalt ze een volwaardig ASO-, TSO- of BSO-diploma.
En als we ervoor gekozen hadden, was ze terug naar het gewoon onderwijs gegaan, wat ook kan.
Je hebt natuurlijk altijd de goedkeuring van het CLB nodig, maar die denken ook wel mee, en zien ook wel als je kind het aankan - of niet.
Het hangt er natuurlijk vanaf of je kind binnengeraakt, in dat specifieke soort auti-onderwijs dat je voor ogen hebt dan, want eigenlijk is er, zoals al gezegd, veel te weinig plaats.
Maar het kan, dat is belangrijk om weten. En ook belangrijk om weten dat er achteraf weer geswitcht kan worden.
Jouw kind is nu 4, dus je hebt nog tijd om je in te lichten voor loopbaanplanning! :)
Dag Sterre,
Ik probeer je even uit te leggen hoe je hier een e-mail kunt plaatsen. Misschien leg ik dingen uit die je wel duidelijk zijn, maar ik kan moeilijk inschatten waar je wel en geen uitleg voor nodig hebt...
1. Open de e-mail die je hier wil plaatsen.
2. Selecteer de tekst van de e-mail, bijvoorbeeld door met de cursor helemaal in het begin van de e-mail te gaan staan, je linkermuisknop ingedrukt te houden en over de tekst te slepen tot je alles geselecteerd hebt.
3. Klik op de CTRL-toets en op de c-toets om de tekst te kopiëren (of gebruik een andere methode: klikken op de rechtermuisknop en kiezen voor kopiëren)
4. Ga naar dit antwoordveld en plak de tekst erin (klik op de CTRL-toets en op de v-toets, of klik op de rechtermuisknop en kies voor plakken).
Je kunt voor of na de e-mail nog je eigen tekst toevoegen, als je dat graag wil.
Ik ben benieuwd!
Yelle,
Je vergeet een belangrijke stap als je je kind van BO naar het gewone onderwijs wil laten gaan. Als je de toestemming hebt van het CLB dan heb je ook nog de toestemming nodig van de klassenraad. Er wordt dan een toelatingsklassenraad gehouden. En als de leerkrachten nee zeggen kan je kind daar niet ingeschreven worden.
Persoonlijk vind ik dit zeer discriminerend. Kinderen zonder autisme krijgen die toelatingsklassenraad niet. Die kunnen switchen naar believen.
Persoonlijk vind ik het onderwijs in Belgie voor alle kinderen discriminerend.Als 'normale ' kinderen eens een slecht jaar hebben dan kan het zijn dat er bepaalde richtingen in het aso gesloten worden of ze moeten het jaar overdoen.Het is natuurlijk wel zo dat ze inderdaad een vrije schoolkeuze hebben dus hebben ze wel meer voordelen.Tegenwoordig draait het alleen nog maar om leren en presteren ,het gaat niet meer bver de kinderen.Als je een kind met een problematiek als dyslexie ,hoogbegaafdheid enzo.. hebt en het word wat moeilijk dan mag je zeker zijn dat je naar een andere school mag zoeken,ook in het bijzonder onderwijs.Onze kinderen met autisme zijn allemaal zo verschillend en toch hebben ze dezelfde stoornis maar je kan ze niet in hetzelfde hokje plaatse ,wat goed is voor de ene werkt niet voor de andere.op beide vlakken moeten er meer keuzes komen ,in het normale circuit meer intesieve begeleiding op maat en in het bijzonder onderwijs moeten ze stoppen de kinderen in types te steken en meer kijken naar het kind zelf enniet meer naar zijn intelligentie , werken op maat is zo belangrijk .
Thomas,
als je het aanbod dat je gekregen hebt niet aanneemt, help je ook niemand verder, dus zeker aannemen.
Ria
Sorry Ria maar daar ben ik het nu wel niet met eens. Ik kan mijn zoon niet verplichten iets te doen wat hem niet lig. Handel lig hem echt niet daarbij wat ga je na de handel doen als je verder wil studeren.
Dat klopt Roosje, je mag hem niet in een richting steken die hem niet ligt. Ik heb dat ook ooit gedaan, omdat ze dan binnen was in het BO. We zijn er weer moeten vertrekken. Nu geen BO meer, wel de richting van haar keuze. Maar dat werkt ook niet.
Geachte mevrouw ,
Bedankt voor uw bericht en de link.
U pleit terecht voor meer aandacht voor autisme. We hadden enkele weken geleden contact met de moeder van deze moedige jongen en de situatie is werkelijk schrijnend. Het is quasi onmogelijk om een gepaste school voor Thomas te vinden. De meeste scholen schermen met het argument dat hun leerkrachten er niet voor opgeleid zijn. En wanneer er dan toch een school is waar hij kan starten, loopt het al snel mis omdat de leerkrachten de raad en aanwijzingen van de moeder in de wind slaan.
Het is nochtans een erg pientere jongen die met gemak de richting Grieks-Latijn zou kunnen doorlopen. De video die hij zelf maakte en het interview dat onlangs in De Standaard verscheen tonen hoezeer Thomas zich bewust is van de situatie en hoe strijdlustig hij dit wil aanpakken.
Ik heb deze problematiek dan ook aangekaart bij onze fractie in het Vlaams Parlement, meer bepaald de leden van de commissie onderwijs. Het kan niet zijn dat de Vlaamse overheid hier geen oplossing voor kan vinden.
Hieronder vindt u nog het algemene standpunt van N-VA, ter info.
Voor N-VA is het onderwijs erg belangrijk en moet er voldoende aandacht zijn voor de zorgbehoefte van elke jongere. Onze concrete voorstellen uit het verkiezingsprogramma van 2009 zijn:
De N‐VA wil voor elke leerling een persoonlijk rugzakje waarin 'zijn' of 'haar' ondersteuning zit. Men neemt deze mee naar de onderwijsinstelling waar men studeert. Afhankelijk van het profiel wordt per leerling een budget toegekend . Deze budgetten moet de school dan vertalen in extra ondersteuning (GOn, extra ondersteuning, tolken VGT, hulpmiddelen zoals brailleregels, ...).
We versterken de bestaande ondersteuning in het regulier onderwijs van leerlingen met een zorgbehoefte en geven specifiek aandacht aan dove leerlingen en leerlingen met autisme.
Nogmaals dank voor uw reactie.
met vriendelijke groeten
Karen Van Herck
Ombudsvrouw
Nieuw-Vlaamse Alliantie
Koningstraat 47 bus 6
1000 Brussel
T 02/219.49.30
F 02/217.35.10
Deze mail heb ik ontvangen.
Bedankt Suus voor je uitleg! Weer wat bijgeleerd!
Roosje,
Thomas in de handel steken (BO) zal zeker geen oplossing zijn voor hem, daar zou hij zich zeker vervelen, aangezien het voor hem veel te gemakkelijk is. Hopelijk geraken ze daar in het Vlaamse Parlement eruit en kunnen ze oplossingen bieden, al is het maar tijdelijk.
Natuurlijk kun je niet alle voorstellen in de wind slaan. Maar ik begrijp uw reactie, dat deze richting ondermaats is voor UW zoon.
En in Karrewiet heeft Thomas het weer eens goed gedaan, proficiat Thomas voor je lef en doorzettingsvermogen.
Mie en aan alle andere,
ik ben de trotse moeder van dat klein ventje die momenteel niks kan plannen omdat ik dank zij die kapoen geleefd wordt.
Dat Thomas de mannen in Brussel duidelijk heeft waklker gemaakt bevestigd bovenstaande mail.
Dat ik de schuld krijg van veel mensen ( naam ik erbij) maar het is Thomas die achter alles zit.
Woensdag was er dus de opname van karrewiet wat hij allemaal verteld heeft weet ik niet . Dus was ik meer dan wie benieuwd naar het filmpje en inderdaad het is prachtig.
De mensen die de laatste tijd in contact komen met Thomas zeggen een voor een dat Thomas een prachtig ventje was ( iets dat ik al jaren wist ) maar nu de maatschappij blijkbaar ook
ONZE KINDEREN ZIJN PRACHTIGE KINDEREN ALLEEN IS HET VOOR DE MAATSCHAPPIJ ZO MOEILIJK TE TONEN DAT WIJ OUDERS ZIJN VAN PRACHTIGE KINDERS ALLEMAAL
Inderdaad Roosje,
Ik denk niet dat jij de schuld op u moet nemen. Ik denk, dat als de mensen eerst goed nadenken, ze u wel zullen begrijpen (of toch proberen) wat jullie doormaken. Je zoekt al heel zijn leven voor oplossingen om Thomas een zo goed mogelijk leven te geven. Je bent al vaak eens tegen die grote muur gebotst en toch vind je weer de moed om door te gaan. Er zullen altijd onwetenden zijn die HUN idee hebben over anderen en de opvoeding. Maar als ze er zelf voor staan, telkens opnieuw, dan zullen ze ook wel eens gek worden omdat ze met hun rug tegen de muur staan.
Jij steunt je zoon in iets dat voor vele mensen een oplossing kan worden, dus ik denk dat er nu aan het gebeuren is, wij daar heel dankbaar gaan mogen voor zijn. En jij mag fier zijn dat JIJ zijn moeder bent!
Eigenlijk is het erg dat zoiets groots, van een kind moet komen en niet vanuit een regering met al die slimme mensen samen, die enorm veel geld verdienen met ruzie maken en tegenwoordig er niet veel van bakken (ze zijn natuurlijk niet allemaal over 1 kam te scheren, er zijn ook goeie bij, he). Maar onderwijs is toch 1 van de belangrijkste basisbehoeften van de mens.
Dat is heel erg waar Roosje!
Ik maak me een beetje zorgen om jullie. Lukt het nog? Is dit vol te houden?
Ik ben ook bang, dat het zoals bij ons, terug in jullie gezicht zou kunnen ontploffen allemaal. Laat dat niet gebeuren Roosje. Jullie zijn daarvoor te mooie mensen.
Wij zijn beginnen te zwijgen toen al wat wij zeiden in ons eigen nadeel uitdraaide. Pas goed op dat het nu niet ook in jullie eigen nadeel uitdraait Roosje. Dat zou erg zijn.
Dank zij jullie heb ik nu ook mijn zwijgen even opgegeven en ben ook aan het schrijven naar politici e.a. De VVA trekt mee aan de kar... Jullie staan niet meer alleen Roosje. Stop op tijd als het niet meer gaat.
Roosje,
Je bent wellicht al moe van almaar uitleg te geven... maar ik heb nog deze vraag voor jou:
Staan jullie er nu helemaal alleen voor?... het lijkt alsof Thomas sinds oktober thuis is, en jullie nu helemaal uitgevallen zijn...
Is er dan niemand op die school of van het clb die deze situatie opvolgt en meedenkt voor een oplossing... dit schooljaar en zeker vanaf volgend schooljaar?
Heeft hij dan ook geen gonbegeleiding bijvoorbeeld die meedenkt?
Ergens moet er toch een regeling te treffen zijn... hetzij binnen het gewoon onderwijs, hetzij voor een overstap naar het buitengewoon...
Ik snap niet dat er blijkbaar niemand is die dit nu eens heel concreet zou bekijken en meezoekt naar een een regeling...
Thomas' droom van een school op maat is natuurlijk mooi, maar meer dan waarschijnlijk niet haalbaar...
Blijkbaar heeft hij 1a al afgemaakt, dus hij zou toch ergens terecht moeten kunnen?
Ik snap het niet...
Afgezien dan van de frustratie in het algemeen en zijn roep om onderwijs op hoog niveau voor jongeren met ASS...
Het is ook een hele problematiek: theoretisch kunnen alle kinderen met ASS terecht in het gewoon onderwijs met de fameuze gonbegeleiding... wel telkens maar twee jaar (maar in de praktijk zijn er dan weer uitbreidingsuren waardoor sommigen langer gonbegeleiding krijgen, voor een uurtje dan - het kan toch al véél verschil maken).
Maar de realiteit van school is natuurlijk veel ingewikkelder dan in die twee uurtjes kan bevat worden... communicatie met medeleerlingen, met leerkrachten, heel de rompslomp van elke dag, onuitgesproken verwachtingen...
En dan zijn er de fameuze OV4-richtingen. Een geweldig initiatief... maar veel te dun gespreid over Vlaanderen... en er zijn wel wat richtingen vertegenwoordigd, maar ik ondervind met jullie dat als mijn kind niet op internaat wil, of ik dat niet wil, ik met een probleem zit...
Theoretisch is de structuur er dus... maar in de praktijk zijn er maar enkelen die er gebruik van kunnen maken...
Het is zoals met de kampeertoestanden... ook in de pers geweest, in februari van dit jaar... Dan reageert Pascal Smet: het kamperen wordt afgeschaft: volgend jaar weer elektronisch inschrijven!
Alsof dat het probleem oplost!!! Nee dus: wij zijn net gaan kamperen om het tekort aan plaatsen te omzeilen... volgend jaar zal je in die school niet meer kunnen kamperen, wel een elektronisch ticket krijgen... en dan zullen er weer enkele gelukkigen geholpen zijn... en anderen evengoed in de kou blijven staan...
Maar daarmee ben ik van jullie situatie afgedwaald... ik hoop dat je nog tijd vindt voor een antwoord...
Hallo Sky en alle anderen,
Zwijgen stemt toe, kennen jullie dat spreekwoord?
Wij geven niet toe aan de problemen die ons worden opgelegd !!!
Laat het hier niet zover komen als in Afrika !!!!!
Twee ome broeders van mijn familie hebben ieder 40 jaar van hun leven ontwikkelingshulp gedaan in Belgische Congo, Scholen gebouwd en leerkrachten aangetrokken. Helaas allemaal voor niets, want de regering betaald geen leerkrachten. En dat vond ik het ergste wat hij me vertelde.
En wij west(europa)erlingen willen over de wereld gaan verkondigen hoe het moet terwijl we niet eens voor ons eigen volk kunnen zorgen en daarbij bedoel ik niet alleen onze kinderen, maar ook de ouderen.
Dus wat betreft dat de scholen geen leerkrachten hebben die kennis hebben over autisme vind ik eigenlijk een zeer flauwe opmerking. Leerkrachten doen regelmatig bijscholing en er zijn lezingen genoeg over autisme, die moeten wij toch ook volgen om iets te snappen van ons eigen kind.
Sommige aanpassingen lijken me op scholen zonder kosten te kunnen worden doorgevoerd zoals de pauzes waarin kinderen met ass rustiger plekken krijgen toegewezen, op een rustiger plek kunnen eten in een kleiner groepje (niet met het verhaal komen over toezicht, want elke leerkracht moet ook eten en die kan best bij een groepje zitten) lessen waarin de kinderen de druk te hoog vinden zoals turnles, die kinderen iets anders te laten doen bv. tekenles, studie, computer
Het is wat Yelle zegt, er moet toch IETS te regelen zijn met studiebegeleiders, CLB in samenwerking met de ouders. Het valt me op dat de ouders wel willen samenwerken maar de rest niet.
De leerkrachten op dit forum bedoel ik er niet mee, want die hebben genoeg kennis denk ik anders zaten ze hier niet
Zo is het Anca, de ouders willen wel maar de rest niet. Wij ervaren ook dat scholen, CLB, gon. en andere hulpverlening gemakkelijk afhaken als het te moeilijk wordt, als ze zelf geen oplossingen meer zien. Dan is het veel gemakkelijker om de moeders te gaan beschuldigen. Zo zijn zij ervan af.
nochtans zijn de kinderen al een hele weg geholpen met eenvoudige aandachtspunten die voor iedereen handig kunnen zijn en niets kosten en die dan al door de ouders worden aangeduid.
het enige moeilijke daaraan is het onthouden.
Het is waar,
Het is met vele kleine, kosteloze aanpassingen best wel mogelijk voor veel ASS kinderen. Maar op school zijn die aanpassingen vaak tijdelijk en na een tijdje vervallen ze weer in het vergeetstraatje.
Zich informeren, boeken lezen, luisteren naar de tips van de ouders, zou ook al veel kunnen helpen. Niet alleen lezen, maar ook leren dingen inzien, begrijpen en toepassen. Het is gemakkelijk uitgesproken dat leerkrachten niet geschoold zijn daarvoor, ik begrijp dat ze geen experts kunnen zijn daarin, maar door inzicht proberen te krijgen, interesse te tonen, kan die houding toch veranderen.
Gelukkig zijn er toch leerkrachten, die wel die inspanningen leveren en bij die leerkrachten kunnen onze kinderen meer bereiken en kansen krijgen. Het is soms wel eens zoeken naar de juiste weg, maar samen lukt het beter, dan als wij steeds het gevoel krijgen er alleen voor te staan.
Ik wou graag nog even reageren op dat berichtje van Karen van Herk van nva,Een aantal jaar geleden ben ik naar een bijeenkomst geweest waar het zorgplan vn Frank Vandenbroucke werd uitgelegd en daar werd de naam 'rugzakje 'ook gebruikt ,we zijn nu 3 jaar of meer verder en van dat plan is er blijkbaar niets van in huis gekomen en nu komt de nva op de proppen met exact hetzelfde plan,...(sorry,ik krijg het op mijn zenuwen van die vele beloften )
Roosje,jouw Thomas heeft de heren politici weer eventjes wakker geschud maar ik hoop echt dat ze wakker blijven en ik hoop echt dat je voor jullie de ideale situatie vind.
Petje af voor Thomas, en zijn mama! Ik bewonder jullie moed en doorzettingsvermogen. Het artikel in de Standaard, het filmpje op youtube: magnifiek, en heel knap gedaan.
Ik hoop met heel mijn hart dat er iets aan gedaan zal worden. En dat de politici weeral geen valse beloftes gaan preken.
Ik duim mee dat alle kinderen hun plaatsje kunnen vinden op een school. Ergens waar ze zich goed voelen, in de studierichting die zij kiezen.
Ik wou dat ik meer kon doen, maar weet niet zo goed wat? Hoe het aan te pakken?
Roosje,
ik dacht dat Thomas weigerde omdat het aanbod alleen voor hem gold. Ik had niet begrepen dat de richting hem niet lag.
Ik vind natuurlijk ook dat hij recht heeft op onderwijs in de richting die hij zelf wil.
Sorry voor het misverstand.
Handelingen Plenaire Vergadering van 25 mei 2011
Actuele vraag van mevrouw Elisabeth Meuleman tot de heer Pascal Smet, Vlaams minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en Brussel, over aangepast onderwijs voor begaafde auti-leerlingen
Actuele vraag van mevrouw Kathleen Helsen tot de heer Pascal Smet, Vlaams minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en Brussel, over de stand van zaken in het dossier leerzorg en het tekort aan schoolplaatsen voor kinderen met autismespectrumstoornis
Minister Pascal Smet:
Allereerst wil ik niet ingaan op het geval van Thomas. Ik heb dat verhaal grondig laten nagaan en stel voor dat we dat achter gesloten deuren toelichten in de commissie Onderwijs. Het verhaal is veel genuanceerder dan wat in de krant staat. Vele mensen, zowel op het niveau van het centrum voor leerlingenbegeleiding (CLB) als op het niveau van het ministerie van Onderwijs, hebben geprobeerd een oplossing te zoeken voor hem. Die oplossing was er overigens ook. Om redenen van privacy en om de familie te beschermen, wens ik hier vandaag niet op dit concrete geval in te gaan. Ik ben wel bereid dat achter gesloten deuren in de commissie Onderwijs te doen.
Mijn vriendelijk antwoord
geachte heer
ik ben op de hoogte van wat U donderdag over mijn familie heeft verteld.
Nu ben ik al heel mijn leven een brave moeder geweest maar denk nu wel dat ik niet meer braaf kan zijn
U beschuldig me in het openbaar van zaken die zeker niet waar zijn integendeel al heel mijn leven vecht ik tegen muur wat Thomas en het onderwijs aangaat. Jaren hebben scholen en CLB een jongen als Thomas letterlijk en figuurlijk gekleineerd en belachelijk gemaakt. jaar lang heb ik moet aanhoren dat ik spoken zag , dat Thomas een normale jongen was . Heb ik moeten voor vechten om zowel kinie als logo te kunnen krijgen
Heb ik een strijd moeten leveren centrums, kinderpsychiater in heel Belgie moeten aflopen om hulp te zoek voor mijn zoontje
Met het openbaar vervoer van st-lievens-Houtem naar Kontich en niemand wou me ooit geloven tot die ene dag in Oudenaarde
ik ben de directeur van die school het vandaag nog steeds dankbaar en ben heel blij zijn gouden raad te hebben gevolgd.
Het was dan voor mij een hele opluchting te mogen horen dat er niks fout was aan mijn opvoeding maar dat Thomas autisme had . iets waar ik me jaren steenvast had in gebeten dat Thomas een jongen met autisme was.
Jaren hebben CLB tegen gewerkt om GON begeleiding te kunnen krijgen. Duidelijk werd er gezegd zijn punten zijn goed ge hebt geen probleem.
CLB die je nog maals door verwijzen naar een kinderpsycholoog die bij jou zoon niet eens kon vast stellen dat hij autisme had.
Een ClB die het recht had mij zwart te maken tegen een advocaat ( maar wat ze niet wisten is dat de advocaat me beter kende dan ze dachten.)
Dat ze niet wisten dat niet ik maar mijn oudste zoon was die om hulp smeekte voor zijn kleinere broer . Je kind van 9 die smeekt om dood te mogen zijn , niet meer wou leven met zijn autisme dat heb ik jaren moeten meemaken
Veel hulp en steun heb ik toen gekregen van mijn thuisbegeleister Tanderuis. Samen waren we twee autiklassen gaan bezoeken en Thomas mocht daar beginnen zij kan het verhaal bevestigen maar het CLB vertikte om een attesten verandering te geven .
Ten einde raad heb ik een mail gedaan naar U voorganger en kreeg daarop een antwoordt met de diensten die een attest verandering konden geven
Ik ben dan naar Brugge gegaan in bijlage voeg ik U dan ook het verslag van de kinderpsychiater .
Dank zij de kinderpsychiater is Thomas naar een autiklas kunnen gaan. Dat mijn zoon daar zijn gelukkigste jaar heeft door gebracht daar mag U zeker van zijn. Telkens we voorbij zij oude school passeren zegt hij duidelijk ik mis mijn oude school en zijn clipje dat hij gemaakt heeft zegt heel duidelijk dat hij daar heel graag heeft gezeten. De reden waarom ik hem een jaar vroeger heb weg gehaald is omdat we geen antwoordt kregen op onze duidelijk vraag om hem meer wat leerstof betreft te prikkelen en omdat Thomas duidelijk niet moe was en hij een heel gezin ‘s nachts wakker hield.
Groot was zijn teleurstelling na een bezoek dag aan het secundair onderwijs te merelbeke , hij kon de praktijk vakken niet en hij zou daar al onder zijn voeten gekregen hebben van een leerkracht praktijk. Dat mijn zoon nu geen handige Harry is en zeker niet technisch is aangelegd in tegenstelling tot zijn moeder en zijn oudere broer is een feit. Dat ik niks tegen het technisch en beroepsonderwijs dat ik ook en feit want ik ben een van de weinige vrouwen die kan zeggen dat ik korte kwalificatie elektrische installatie om dan te proberen in het hoger beroepsonderwijs KTA I Gent Lindelei . Ook mijn oudste zoon heeft daar les gevolgd en volgt nu zijn 7 de jaar spec LPG en Diesel
Het was Thomas die de richting Grieks –Latijn heeft gekozen en omdat hij dagelijks in contact kwam met leerlingen van Don Bosco Zwijnaarde wou hij daar naar school, helaas werd Thomas om zijn autisme geweigerd en ook in andere scholen. Het is dat enen schooljaar dat ik niet via de Commissie leerlingenrecht ben gegaan omdat Thomas geen attest lager onderwijs had en omdat ik in Brussel werkte heb ik na enige zoekdagen een school gevonden die onmiddellijk wist wat ze moesten doen en aanvragen. Thomas heeft in het eerste Latijn geen boek opengedaan , bij inzage van zijn examens moesten we vast stellen dat Thomas de moeilijke vragen beantwoorde de gemakkelijke vragen gewoon openliet en vragen die ooit op een toets werden gevraagd en hij die juist had gewoon antwoorde zie vraag zoveel toets zoveel van die datum. We hebben hem verteld dat hij alle vragen ook al had hij die juist moet invullen. Een spijtig voorval ( een vechtpartij en het te laat duidelijk maken aan zijn klas heeft ervoor gezorgd dat Thomas maar weer eens begon af te hakken en het niet meer zag zitten naar school te gaan)
In mei ben ik begonnen aan een nieuwe ellelange zoektocht naar een school in de buurt . Rond de gemeente St-Lievens-Houtem had ik twee mogelijke scholen om Thomas in te schrijven nl Zottegem en Wetteren maar beide scholen weigerde Thomas in te schrijven. Dan aangezien Thomas toen hij nog naar zijn autiklas het aankon zelfstandig de bus te nemen naar Gent vond ik dan St-Pietersinstituut te Gent maar deze weigerde ook en schreef zelfs dat karaktereel Thomas moeite zou hebben met tucht, orde en dispiline net het omgekeerd als je bij het verkrijgen van die leuke brief contact opneemt dan krijg je prompt een antwoord van mevrouw het is niet zo slecht bedoeld. Zowel Wetteren als Gent werden door de Commissie leerlingerecht op dinsdag 29 juni ( want ik was zelfs een 15 min te laat op de zitting maar kon wel fier overmaken dat thomas een A-attest behaalde)
beide scholen werden in hun ongelijk gesteld. Mijnheer Emiel Bogemans heeft dan nog zelf moeten zorgen dat de scholen met mij contact opnamen wat ze dan uiteindelijk wel gedaan hebben . Maar mondeling kreeg je te horen we moeten hem wel inschrijven en we zullen hem inschrijven maar daar blijft het bij. Nu weet je als ouders dat je met een zo ingesteldheid van de school met een jongen zoals Thomas zeker niet moet beginnen
Ok Don Bosco Zwijnaarde en zottegem bleven Thomas weigeren. Na bijna onmogelijke oplossing nam ik als laatste contact op met St-Bavo en nog nooit had ik een zo warm gevoel dan daar. Mevrouw de Gryze heeft geen seconde getwijfeld en wat er daarop volgde had ik nog nooit mee gemaakt. Er werd de laatste week van augustus een bijeenkomst voorzien met zowel zijn oude GON juf van Kasterlinde als de nieuwe GON juf
Dat het ondanks alle inspanningen toch is mislopen is zeker niet de schuld van de inspanningen die de school heeft gedaan integendeel
Thomas zijn hart en droom liggen nog steeds op St-Bavo en dat zegt hij duidelijk alleen kan hij de spanningen , de drukte niet aan
Voor het eerst in Thomas zijn leven ging hij naar een school waar hij niet gepest werd, waar hij aanvaard was hoe hij was alleen had hij dat nog nooit mee gemaakt en kon hij dat niet aan . Dat maakt hij ook duidelijk over . Alles maar dan alles heeft Thomas gedaan om toch maar naar school te kunnen gaan. Ge moet er maar opkomen dat een jongen de krant aanspreekt om te vragen of er soms iemand hem wou meenemen naar school
zelfs heeft hij een brief geschreven naar mevrouw de Jeugdrechter om alsnog naar school te kunnen gaan. In afwachting dat U zijn mail zou antwoorden. Dat de brief naar mevrouw de jeugdrechter Thomas zo nadelig zou worden had Thomas nooit ingeschat . Het parket heeft toen de zaak aan de dienst bijzondere Jeugdzorg over gemaakt met alle gevolgen van dien . Ten einde raad werd er dan maar weer naar een internaat gezocht en die hadden we maar door de onduidelijkheid en het niet mee werken van de directie heeft Thomas aan de directie over gemaakt dat hij niet op het internaat wou. Als een jongen als Thomas een vraag stelt die voor hem zo onduidelijk is ( ze hadden Thomas gezegd dat hij zelf zijn kamer mocht versieren ) voor een gewone jongen mag dit duidelijk zijn maar voor Thomas zeker niet. Thomas werkt thuis met een dagkalender ( zeer gekend voor jongeren met autisme ) nu als een internaat hier al niet wenst mee mee te werken, een jongen zoals Thomas drie weken op het internaat wil zonder een overleg dan is dit een dovemans gesprek. Het is niet omdat je een kind heb gehad met autisme dat ze daarvoor allemaal dezelfde zijn. Een GSM mocht hij niet bij zich hebben maar wat moest Thomas dan doen bij een noodgeval. Hij werd veronderstel om de afstand van school naar het internaat zelfstandig te doen wel ik nodig U dan eens vriendelijk uit met Thomas tijdens de volle spits het openbaar vervoer te nemen . De reporter van Karewiet zal mijn verhaal van woensdag bevestigen. er werd wel mondelings gedreigd om maatregelingen te treffen en Thomas dus te plaatsen , dat dit niet gebeurd is heb ik enkel te danken aan de heer de directeur van het CLB van de school. Een oplossing was er niet dus zat ik weer van bij het begin en Thomas nog steeds thuis. Dus had ik volgende oplossing ik zou verhuizen wat ondertussen is gebeurd . Op 24 april mailt Thomas het volgende naar de directie mevrouw De Gryze
beste
een zalig pasen
er is heel veel gebeurd zit niet meer in de gips met mijn voet maar hij is niet helemaal genezen mama moet dinsdag naar de dr met mij voor iets in mijn schoenen geen steunzolen maar iets anders
Ik ben samen met mama en broer Bjorn verhuist ik woon niet meer in Houtem maar in Gent in de lobeliastraat 19
mag ik nog terug naar school komen
groeten
Thomas
De maandag maakt Thomas zo fier zijn boekentas, gaat gelukkig gaan slapen want morgen zou hij naar school gaan met zijn nieuwe fiets die hij van de paashaas had gekregen. Dinsdagmorgend staat hij vrolijk en al zingend op.
min voor hij moet vertrekken begint hij over te geven, buikpijn, hoofdpijn en bang voor de speelplaats de drukte van de klas enz dus nog steeds geen Thomas naar school.
Ik had geen zin meer om naar school te bellen dus nam ik maar weer contact op met het CLB om alsnog een attest verandering en Thomas in te schrijven in een autiklas. Gentbrugge geen plaats , Merelbeke geen plaats en enkel de handel
Nu dat Thomas de handel niet ziet zitten is zijn recht en het is niet omdat hij autisme heeft hij enkel de handel moet doen. Nog voor Thomas zijn artikel heb ik scholen gebeld , CLB gebeld alles maar nergens een plaats
Het artikel in de krant is er gekomen door een oude email dat Thomas heeft gevonden nog een mail van U voorganger . Daarin stond duidelijk dat een minister geen scholen maakt maar dat het de inrichtende macht was. Aangezien Thomas heel pienter is dat bewijst zijn mail als 10 jarige jongen naar U voorganger heeft hij dus de zin letterlijk vertaald wat hij dus door zijn autisme doet.
Hij heeft inderdaad de media aangeschreven maar zeker niet wat U denkt dit is de oorspronkelijke email dat ook mijnheer emiel Bogemans heeft
beste mensen,
via jullie weg zou ik heel graag een dringende oproep willen plaatsen
Ik ben Thomas Claerhout 12 jaar en heb autisme nu heb ik een groot probleem
als ik tegen 1 september niet naar school ga dan gaat CBJ me van mama wegnemen en dat is geen zever maar echt
alleen wil niemand mama geloven dat het in het gewoononderwijs niet lukt
nu schrijft de minister dat hij geen scholen maakt dus deze oproep
Ik ben opzoek naar iemand die een groot gebouw heeft dat leegstaat en aan ons wil geven
voor de opkuis zorgen wij wel voor en ook voor de kosten van elecriciteit enz
alleen een gebouw hebben we nodig
ik weet als er iemand mij een gebouw zou willen geven ik heel veel ouders maar vooral kinderen met het zelfde probleem als ik zou kunnen helpen
zouden jullie aub deze oproep willen plaatsen in jullie krant
vriendelijke groeten
Thomas Claerhout
092858384
Wat er toen is gebeurd kent U nu ondertussen.
Dat het zo fout is kunnen gaan is enkel omdat het systeem faalt en niet scholen
Als een directie me maandag overmaakt dat ze ne als alle andere scholen gefaald hebben dan kan ik heel fier zeggen St-Bavo heeft tegenover Thomas niet gefaald integendeel samen hebben we er alles maar dan alles aangedaan om het te doen lukken.
Als een directie toestemt om mijn zoon zijn noodkreet kracht bij te zetten dan is het aan de maatschappij om kinderen zoals Thomas onderwijs te geven waar hij recht op heeft. U veroordeelt nu een jongen zonder hem te kennen . Nu de voorbije week heeft zowel mevrouw vander Poorter Thomas leren kennen als journalisten en wat ze zeggen over Thomas is waar. Thomas is een prachtige jongen met autisme
Als U nu voor de commissie durft beweren dat U departement ooit maar dan ooit een voorstel heeft gedaan dan weet U goed genoeg dat dit onwaar is en zelfs gelogen. Thomas wacht nog steeds op een antwoordt van mail verstuurd in september 2010. U diensten beloven heel veel maar laten U gewoon in de kou. U werd door een pientere knaap openbaar voor aap gezet en daar heeft U enkel een probleem.
nu kan ik U verzekeren dat Thomas heel veel steun heeft van ouders en jongeren gesterkt door zijn beste vriend die nu al twee jaar thuis zit is hij meer en meer overtuigd in zijn strijd
Mijn zoon heeft jaren van pesten, uitschelden straffen doorstaan. Hij heeft een droom en ik heb het recht niet om mijn zoon zijn droom te ontnemen. Het zou maar U zoon zijn die geboren is als pientere jongen met autisme.
De maatschappij leert mijn zoon kennen zoals ik hem al jaren thuis ken als een lieve rechtvaardige jongen die het opneemt voor zwakkere mischien mijnheer de minister is het tijd dat U even de tijd neemt en mijn zoon leert kenen.
Ik vraag dan ook dat U stopt met me openbaar belachelijk et maken en zaken te vertellen die stroken met de waarheid
Mijn zoon kan de Grieks-Latijnse richting aan alleen kan hij de drukte en het systeem van het gewoon onderwijs niet aan , en hem te dumpen in het watervalsysteem om U dan te kunne overmaken dat % van de jongeren stoppen met school zonder diploma dan moet ik U gelijk geven alleen zegt U niet gaat het gaat om jongeren die afhakken omwille van hun gehandicap
Ik hoop dat U nu deze keer U belofte nakomt en mijn zoon een eerlijk en oprecht antwoordt geeft op zijn mail van september 2010 en onderstaande mail en met de bewijzen dat U diensten me ooit een voorstel zouden gedaan hebben
Vriendelijke groeten
Verween Carine
De fiere moeder van een dappere 12 jarige zoon
Mag ik even cru zijn; ik denk dat minister pascal smet, met kleine letters!, zelf een serieus probleem heeft. Hij komt mij over als een arogante XXX. Hij zal wel "betere" dingen te doen hebben zeker, zoals zijn eigen zakken vullen bv.
Besluit; beter nooit voor zo iemand kiezen! Ander en beter!
Sorry maar het maakt me nogal kwaad....
sterre dan zijn we toch al weer met een hoop.
Een goede korte nachtrust en een lekker tasje koffie heeft me het volgende doen inzien.
Ge hebt toch van die slechte verliezers . Zekers als ge als minister openbaar door een jongen van 12 voor aap wordt gezet en dat kind niet alleen door heel veel mensen gesteund wordt maar omdat hij de waarheid zegt
Mij maakt het ook boos... én bang. Ik ken dat verhaal zo goed! Dan gaan ze de situatie "grondiger" bekijken. Misselijk word ik er van. En het zal steeds zo zijn dat ze wel luisteren naar CLB's en zo, en niet naar de ouders.
Ik denk dat de hulp van de VVA hier op zijn plaats zou zijn.
En Katrien, misschien is het ook maar gewoon aan strategie van de NVA, maar zij doen tenminste nog de moeite om te antwoorden. De anderen hebben niet eens die beleefdheid.
sky dat hij zou iets zou gedaan hebben wist ik al van dinsdag door de directie en het CLB. Nu ik lig er niet wakker van want ik ben niet de pottendraaier. Als zegt dat CLB en het departement onderwijs me ooit een oplossing hebben aangeboden wel dat ze bewijzen
Ik denk dat het, om dat pottendraaien te stoppen, goed is dat ze meerdere verhalen te horen krijgen. Op die manier kunnen ze zich niet focussen op Thomas alleen. Dan wordt het ook veel moeilijker om het zomaar naast zich neer te leggen met de boodachap dat de situatie veel genuanceerder is.
Wie graag de volledige discussie in het Vlaams Parlement wil volgen, kan die lezen op http://www.vlaamsparlement.be/Proteus5/showJournaalLijn.action?id=633691.
Kort samengevat komt het erop neer dat er volgens de minister nog geen draagvlak is om extra middelen uit te trekken voor kinderen die extra leerzorg nodig hebben, en voor kinderen met autisme in het bijzonder.
Als dat draagvlak er is, vindt hij niet dat de oplossing ligt in een uitbreiding van het aanbod in onderwijs type 7. Lees: meer richtingen (onder andere ASO-richtingen) aanbieden in meer BusO-scholen. Wat hij dan wel als de oplossing ziet, is niet meteen duidelijk; ik veronderstel dat hij denkt aan een uitbreiding van gon-begeleiding.
Mijn mening als mama van twee heerlijke & intelligente jongens met autisme in het eerste middelbaar:
- Gonbegeleiding kan inderdaad helpen om hindernissen in de klas te nemen: opdrachten begrijpen, zelfredzamer worden, tips geven aan leerkrachten en directie.
- Gonbegeleiding is fijn voor de kinderen om af en toe eens stoom af te blazen, om ook op school iemand te hebben aan wie ze hun verhaal kunnen doen wanneer het hen allemaal te veel wordt.
- Gonbegeleiding kan niet helpen om de sociale gevolgen van autisme op te vangen. Mijn jongens waren vrolijk en ontspannen op de lagere school, nu staan ze eenzaam en teneergeslagen met gebogen schouders en hoofd naar beneden op de speelplaats. Ze horen er niet bij, en dat wordt hen elke dag weer duidelijk gemaakt, verbaal en non-verbaal. Ze pikken die signalen echt wel op, en ze zijn moegetergd. Ze huilen zich regelmatig in slaap, gaan met flinke tegenzin naar school, vertonen gedragsproblemen na school. Het enige waar ze zich aan optrekken, zijn hun schitterende schoolresultaten - iets wat weer jaloezie wekt, en sociale uitsluiting in de hand werkt.
- Gonbegeleiding kan niet helpen om je kinderen op school te krijgen. Omdat je voor kinderen met autisme niet de eerste de beste school kiest, probeer je een weloverwogen keuze te maken. Voor ons ligt die school 13 kilometer van huis, in een andere gemeente. Om daar op tijd met de auto te geraken, moeten we een uur vroeger opstaan dan in de lagere school. Met de fiets gaan is uitgesloten: soms gaan ze zo op in hun gedachten, dat ze blind zijn voor wat er om hen heen gebeurt. Bovendien is één van hen zo impulsief dat hij met gemak de andere een duw zou geven als er iets is wat hem niet aanstaat: je wil niet meemaken dat er net dan een auto langsrijdt. Met de bus, dan maar? We wonen op 3 kilometer van de dichtstbijzijnde bushalte. Hoe geraken ze daar? Bovendien moeten ze dan nóg een half uur vroeger opstaan, en het is nu al erg moeilijk om hen uit hun bed te krijgen. Bovendien: planning is niet hun sterke kant. Het is elke dag weer voor iedereen zeer stresserend om ze klaar te krijgen om naar school te gaan. Een minuutje te laat? Pech. Bus weg. En zelfs als ze op tijd op de bushalte zouden geraken: daar begint het pas. Overvolle bus, sociale jungle. De kans is groot dat ze ook daar de kop van jut zijn. Zelfs als dat niet is, dan komen de jongens gestresst en overprikkeld aan op een school waarvan de kinderen hen niet moeten. Dag in, dag uit. Dat is niet leven, dat is overleven.
En net als velen onder jullie richt ik mijn leven in om hen te ondersteunen. Ik gaf tot voor kort les aan een universiteit (50% wegens cvs), nu is dat teruggeschroefd tot 10%: als ik de jongens elke dag moet brengen en halen van school (om 15.15u) en van de Antwerpse zuiderkempen naar Antwerpen moet, is er amper tijd over om te werken. Laat staan energie, want mijn echte werkdag begint zodra de jongens van school komen. Bomvol frustratie, met gedragsproblemen of met depressieve buien tot gevolg. Je ziet hoe je kinderen in een negatieve spiraal terechtkomen, je ziet hoe het een impact heeft op het gezinsleven - voor zover dat er nog is. Maar aan de oorzaak kun je niets doen. Je voelt je machteloos.
Maar misschien is dit wel het moment waarop we van ons moeten laten horen en blijven laten horen? Duidelijk maken wat het probleem precies is, duidelijk maken dat we graag willen meedenken om oplossingen te zoeken op een budgettair verantwoorde manier. Dat we als ouders graag een deel willen zijn van die oplossing, want wij hebben ongelooflijk veel expertise en ervaring: daar kan geen bijscholing aan tippen.
Denk ik dan.
Suus net wat ik nodig had.Zat hier even in zak en as na het lezen van de commissie.
Ik deel U mening GON is niet altijd de enige middel dat ons kinderen de drukte van het gewoon onderwijs aankunnen;
Het doet pijn als de directie van zo'n pracht school ( waar Thomas naar ging ) moet zeggen van we hebben net als andere scholen tegenover Thomas gefaald.
Maar Suus ik heb uit het verleden geleerd dat niet iedereen naar ons wil luisteren enkel omdat wij over bezorgt zouden zijn enz
Net als zoveel andere kinderen heeft mijn zoon een droom en waarom zouden onze kinderen hun droom niet mogen waar maken alleen omdat ze ASS hebben
Je kan dat zo mooi zeggen Suus! Dat klopt! Ik denk ook dat we nu niet mogen opgeven, ook al komt er verzet. Het wordt hoog tijd dat ze de problemen zien, dat ze zien dat kinderen onderdoor gaan aan ons onderwijs en dat terwijl ze niks liever willen dan te leren.
Ik kan het zelf nog nauwelijks aan van elke dag die strijd te zien en mee te vechten. Tijdens vakanties zie ik mijn vrolijke, sterke meid van vroeger terug, tijdens het schooljaar gaat dat allemaal weer verloren.
Zoals jij dat zegt Suus, kunnen ze er misschien wel naar luisteren. Misschien willen ze samen met ons naar oplossingen zoeken?
Roosje, waar ik me ook zorgen over maak is wat ze bedoelen met een grondig onderzoek. Ik hoop niet dat het is waar ik bang voor ben en wat ik ook meemaakte, nl. dat ze gaan zoeken in jouw leven (vroeger en heden), in het leven van je overleden man, in het overlijden zelf van je man, in je financiële toestand, bij je andere zoon... om oorzaken te vinden van de problemen van Thomas. Op die manier moeten ze niet naar het eigenlijke probleem kijken en kunnen ze hun verantwoordelijkheid van zich afschuiven. Ik hoop dat je er voldoende tegen gewapend bent. Ik ben heel blij te lezen dat je een advocaat hebt die je goed kent.
Suus,
mooi verteld wat we allemaal voelen.
Wat betreft die GON zijn wij misschien een uitzondering. Onze dochter kreeg pas in de 4de de diagnose en alhoewel planning en dergelijke nog konden verbeteren is tijdens de GON wel de nadruk gelegd op het sociale. Lees : GON is bijpraten over de voorbije week, waar het moeilijk liep met de leerlingen, leerkrachten, zelfs buiten school, op sociaal gebied. Dan werd met haar overlegd hoe en wat ze kon doen om het beter te doen, hoe ze moest leren "relativeren". De GON was telkens een enorme peptalk om haar een week verder te krijgen. Wat die begeleidster heeft verwezenlijkt, konden wij nooit doen, de vooruitgang die ze heeft geboekt is onvoorstelbaar. We zullen die begeleidster écht missen in de toekomst.
Sky,daar heb je wel gelijk in maar het word echt tijd dat de politiek in actie gaat schieten om meer van deze situaties te voorkomen.Ik denk dat er weinig personen in de wetstraat goesting hebben om het systeem wat te veranderen of wat aanpassingen te maken.Ik vind de verhalen die ik hier lees verschrikkelijk,al die instanties zouden er moeten zijn om de ouders te helpen en niet tegen te werken.Het grootste probleem is het 'vakjesdenken 'en die vakjes hangen vast met een som geld.Zo word er in het buso gemakkelijk gevraagd naar een attest type 2 omdat ze dan meer geld krijgen .Onze zoon heeft in zijn schoolloopbaan wel 4 attesten gehad en ook ik heb geijverd om onze laatste te veranderen ,Hij had type 1 (licht mentale handicap)gekregen vanwege een slechte score on een IQ test (75),dat was ook de reden dat hij van school moest veranderen.Het antwoord was dat we er ons nu eenmaal moesten bij neerleggen dat hij een licht mentale handicap heeft.
Wij zijn dan 2 jaar daarna verhuist naar Spanje en daar weigeren ze aan te nemen dat hij een licht mentale handicap heeft,hier is hij een jongen met autisme en krijgt hij de hulp die hij nodig heeft.Voor ons werkt dit systeem hier als er problemen zijn op de speelplaats dan word er in de klas over gesproken of de psychologe van de school word erbij geroepen.Wij waren zo bang voor de verandering maar het is het beste wat onze zoon is overkomen.
Ik leef heel erg met jullie mee en ik voel me zelf een beetje schuldig omdat het voor ons hier zo goed gaat.
katrien je hoef je niet schuldig te voelen omdat jij in een warm lekker land woont.Ieder ouder vecht om het welzijn van zijn kind
Als er nu iets is waar ik niet tegen kan is tegen onrecht en die eeuwige onmacht.
Wat ik nu nog niet heb verteld is het wonderlijk goed nieuws van kapoen Thomas dus hirbij doe ik het
Heeft iemand al een maatschappelijke assistente van CBJ groen van koleire gezien wel ik gisteren
Aangezien Thomas vanaf 7 juni proef mag draaien tot het eind van het schooljaar in een prive school. 10 min voor de zitting werd de beslissing door gefaxt. Vond de jeugdrechter het niet meer nodig om een dringende maatregel voor kapoen Thomas op te leggen. Ook staat Thomas niet meer onder toezicht bij CBJ. De Jeugdrechter heeft enkel tegen Thomas gezegd dat hij een pienter jongen is die heel vel moed heeft en als hij zijn droom waarmaakt hij een hele goede advocaat zal worden.Ook heeft ze tegen mij gezegd dat ik een prachtige moeder ben die heel vindingrijk is ,waar ik enkel heb gezegd Het zijn mijn twee prachtige zonen die mij vindingrijk hebben leren worden. Het CBJ heeft goed onder zijn voeten gekregen waardoor ze heel boos de zitting heeft verlaten.1-0 voor Thomas Claerhout
Na maandag gaat Thomas een weekje mee met mijn ouders op vakantie naar ed Ardenen om niet alleen hij maar ook mijn gezin tot rust te komen
Nu wat dat onderzoek betreft laat maar komen ben er niet bang voor maar dat ze niet denken dat ik bang heb voor hun.
Wat mijn advocaat betreft zowel de jongens als ik hebben een prcht van advocaat die mijn jongens door de jaren heen hebben leren kennen en die weten wie en wat mijn kinderen zijn. dus laat maar komen
Het is toch heel spijtig dat er te weinig ASO richtingen zijn in het BUSO. Moesten ze nu in reeds bestaande scholen een extra richting kunnen bijmaken, beter verspreid over de provincies, dan zou dat toch ook al iets opleveren.
En inderdaad kan de GON niet alles oplossen. Die twee uurtjes in de week kunnen niet de ganse week goedmaken. Gelukkig bestaat de GON nog, als daar ook weer eens in gesnoeid wordt, zullen er nog meer leerlingen afhaken of nog meer achterop geraken.
Roosje, hopelijk krijgt Thomas een goeie indruk in die prive-school, misschien een tijdelijke redding, misschien beter. Hopen he.
Ik ben blij voor u dat je nu verlost bent van het CBJ. Succes verder.
Roosje,
Fijn te horen dat jullie een jeugdrechter troffen die begrijpt dat het geen onwil is van jullie kant, dat jullie alleen op zoek zijn naar geschikt onderwijs voor Thomas en dat je daarbij zijn welzijn voor ogen houdt. Geniet maar van de opluchting en van de adempauze voor iedereen.
Sky, dank je voor het compliment. Ik wil maar al te graag helpen om het verhaal van alle kinderen met autisme die zich ongelukkig voelen gehoord te doen voelen, om mee te denken over haalbare oplossingen, om een deel van de oplossing te zijn zelfs, als dat mogelijk is. Alleen is de komende maand hier een piekmaand: twee jongens die ik heelhuids door de examens moet zien te loodsen, en zelf bergen correctiewerk te verzetten. We zien wel.
Oh, voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen gonbegeleiding, integendeel. Alleen zijn de mogelijkheden beperkt, al zal dat afhankelijk zijn van veel factoren, onder andere het begrip en de bereidwilligheid van school en de tolerantie bij de leerlingen.
Maar ik zie het zo: een kind dat erg bijziend is, geef je toch een op maat gemaakte bril in plaats van een gonbegeleider die hem twee uur per week helpt om te functioneren zonder bril? Een kind dat niet meer kan stappen, krijgt toch een rolstoel in plaats van tips om met het hoongelach van anderen om te gaan wanneer hij zich voortsleept over de speelplaats? Van kinderen die zeer gebrekkige sociale vaardigheden hebben verwacht de maatschappij dat ze zelf in staat zijn om sociaal onaangepast gedrag van anderen te relativeren en zich zo te gedragen dat ze dat gedrag niet meer uitlokken. Waar is de logica?
Mijn jongens zien het gewoon niet meer zitten: wat ze ook doen, alles lijkt zich tegen hen te keren. En dat maakt hen moedeloos. Schoolmoe, ook, terwijl ik ze ken als leergierige kinderen. Ook zij leven helemaal op tijdens de grote schoolvakantie: dan worden ze weer de vrolijke, spontane, levendige jongens die ze vroeger waren. Ondanks het gebrek aan structuur. :-)
Roosje,
Fijn te horen dat jullie een jeugdrechter troffen die begrijpt dat het geen onwil is van jullie kant, dat jullie alleen op zoek zijn naar geschikt onderwijs voor Thomas en dat je daarbij zijn welzijn voor ogen houdt. Geniet maar van de opluchting en van de adempauze voor iedereen.
Sky, dank je voor het compliment. Ik wil maar al te graag helpen om het verhaal van alle kinderen met autisme die zich ongelukkig voelen gehoord te doen voelen, om mee te denken over haalbare oplossingen, om een deel van de oplossing te zijn zelfs, als dat mogelijk is. Alleen is de komende maand hier een piekmaand: twee jongens die ik heelhuids door de examens moet zien te loodsen, en zelf bergen correctiewerk te verzetten. We zien wel.
Oh, voor alle duidelijkheid: ik heb niets tegen gonbegeleiding, integendeel. Alleen zijn de mogelijkheden beperkt, al zal dat afhankelijk zijn van veel factoren, onder andere het begrip en de bereidwilligheid van school en de tolerantie bij de leerlingen.
Maar ik zie het zo: een kind dat erg bijziend is, geef je toch een op maat gemaakte bril in plaats van een gonbegeleider die hem twee uur per week helpt om te functioneren zonder bril? Een kind dat niet meer kan stappen, krijgt toch een rolstoel in plaats van tips om met het hoongelach van anderen om te gaan wanneer hij zich voortsleept over de speelplaats? Van kinderen die zeer gebrekkige sociale vaardigheden hebben verwacht de maatschappij dat ze zelf in staat zijn om sociaal onaangepast gedrag van anderen te relativeren en zich zo te gedragen dat ze dat gedrag niet meer uitlokken. Waar is de logica?
Mijn jongens zien het gewoon niet meer zitten: wat ze ook doen, alles lijkt zich tegen hen te keren. En dat maakt hen moedeloos. Schoolmoe, ook, terwijl ik ze ken als leergierige kinderen. Ook zij leven helemaal op tijdens de grote schoolvakantie: dan worden ze weer de vrolijke, spontane, levendige jongens die ze vroeger waren. Ondanks het gebrek aan structuur. :-)
Heb het hele verhaal met veel aandacht en bewondering (ook wel onmacht) gelezen en ik ben alvast verheugd dat er (voor zover ik lees) stappen in de goede richting gezet worden.
Wat de situatie uit het parlement betreft, merk ik vooral dat ze ter plekke blijven steken. Of er een draagvlak is of niet, doet er volgens mij zelfs niet toe. Er is vooral nood aan erkenning van bepaalde fundamentele rechten vanuit gelijke kansen. Ook voor mensen met autisme, welke leeftijd of begaafdheid ook, is er zoiets als 'redelijke aanpassingen' (dat is wettelijk bepaald). Uiteindelijk zal dat niet meer in het parlement maar in de rechtbank beslist worden.
Ik heb zelf ooit gedacht van naar het centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding te stappen.
Ik vind dat je voortdurend de nagel op de kop slaat Suus.
Roosje, ik vind het fantastisch nieuws voor jou en Thomas! Het is een enorme opluchting als je eindelijk van dat CBJ af bent he? Gedaan met de dreiging. Je zal zien dat je je snel al een stuk beter zal voelen. Heel erg goed nieuws. Proficiat, in de eerste plaats aan Thomas!
Langs de andere kant zit ik met de vraag: hoe gaan we aan oplossingen geraken voor onze kinderen? We kunnen toch moeilijk allemaal in de krant ons verhaal gaan doen en dan maar wachten tot er een school een aanbod doet om eens te komen proberen... Ik geloof dat we nog steeds moeten doorzetten nu.
tuurlijk moeten we doorzetten !
- hoe meer brieven (elk zijn verhaal) ze daar in Brussel krijgen, hoe beter ze de moeilijke situatie in kaart kunnen brengen.
- via oproep VVA bij 'nieuws'
het zal waarschijnlijk dan op lange termijn zijn.
De scholen die nu reageerden op de oproep van Thomas, kunnen anderen misschien ook aanspreken omdat die blijkbaar al meer vertrouwd zijn met de aanpak. In de Standaard.be waren er toch enkele die een aanbod hadden.
Deze scholen zijn genoemd in de reacties op Thomas zijn artikel in de Standaard.be :
St Jozefschool Aalst (internaat)
www.Sudbury.be
www.auctores.be
De 2 laatste zijn door ouders zelf enkele jaren geleden opgericht, de laatste werkt met thuisonderwijs
Hé komaan zeg, er zijn wél genoeg middelen! Ze moeten ze alleen beter gebruiken. Als ze al eens zouden beginnen met niet het 3 dubbele aan gerechtsgebouwen uit te geven, al die donaties aan een hele familie af te schaffen, die 91 miljoen euro (zoiets was het toch) aan de kerk af te schaffen want uiteindelijk betalen wij voor pedofilie! Schaf dat allemaal af, en nog een hoop idiote dingen, en er is geld genoeg.
Is het niet mogelijk om de mail-adressen, bv van smet, op de site te zetten zodat we allemaal kunnen mailen?
Die mailadressen zijn vaak: hun naam met daarna de partijnaam. Bijvoorbeeld: mieke.vogels@groen.be
Je kan de meeste van die adressen terugvinden op de site van de partij.
Inderdaad, bepaalde dotaties zijn ook nutteloos, sommigen kunnen net zo goed gaan werken zoals de modale medemens i.p.v. dat het op hun schoot wordt gesmeten. Ze zeggen dan eens de juiste woorden bij ongepast gedrag en de kous is af, ze kunnen weer verder. Maar als wij ongepast gedrag doen op het werk, maken wij grotere kans om ons werk te verliezen.
Men kan de begroting beter en anders indelen. Onderwijs, zorg, verkeer,... zijn toch heel belangrijke posten. De meeste zaken zijn belangrijk, maar er moet toch een goed evenwicht gebracht worden. Het zal natuurlijk geen gemakkelijke zaak zijn voor degenen die alles moeten trachten te verdelen.
De scholen zelf krijgen ook geld en moeten dat geld zo goed mogelijk trachten te spenderen.
Ik ben eens gaan kijken op de sites van Sudbury en auctores. Alleen auctores lijkt me een heel interessant initiatief. Alleen staat er nergens een adres op. Ik weet niet van waar ze zijn.
Zelf denk ik dat er maar 1 ding op zit voor ons en dat is tweedekansonderwijs proberen. Zelf een school opstarten is voor ons te laat. Ik geraak mijn moed kwijt. Gelukkig heeft de dochter nog wat kracht over om te blijven vechten om dit schooljaar haar A-attest proberen te halen. In september mag ze misschien niet meer terug starten in deze school omdat ze weigert de klas op de hoogte te brengen van haar autisme. En dat in een school waar "autist" een scheldwoord is en ze zou het moeten doen zonder enige begeleiding van haarzelf en van de klas. Ik heb mijn buik boordevol van al die scholen, weet je!
Waar ik ook zoveel last van heb in die scholen: daar komen nooit vriendschappen uit. In het begin lukt het wel om min of meer goeie contacten te hebben. Maar na een tijd haken die kinderen allemaal af of keren zich tegen haar.
En het erge is: ik kan haar niet eens beloven dat dat later beter zal gaan want dat is niet zo. Ik maak dat ook steeds opnieuw mee. Het gaat pas beter als je, zoals ik, niet meer gaat streven naar contact met mensen, als je er niet meer zo graag wil bij horen. Alleen dan wordt het wat leefbaarder. Enfin, dat is toch mijn ervaring. Ik vind het alleen zo vreselijk jammer dat daar in scholen niet meer aan gedaan wordt. Voor kinderen is het zoooo belangrijk om erbij te horen. Het zijn iedere keer nieuwe trauma's als de vrienden zich weer eens tegen haar keren.
Zij is nu ook weer helemaal alleen op school. Geen vrienden meer. Pijnlijk, maar ik heb wel de indruk dat ze er beter mee leert omgaan. Gelukkig is ze bezig buiten de school een leven uit te bouwen o.a. in Kazou (van de CM). Daar voelt ze zich (voorlopig?) heel goed. Ze wordt er naar waarde geschat. Dat helpt natuurlijk om die school proberen te overleven.
kabinet.smet@vlaanderen.be
hier is het email adres van kabinet minister Smet;kan jer nog even
bob.vandenbroeck@vlaanderen.be
werkt ook op het kabinet en hij zou normaal iets moeten doen voor het gelijken kansen onderwijs
maar ze beloven heel veel maar doen niks
Ik volg nu een tijdje dit verhaal maar heb nog geen reactie geplaatst omdat onze situatie wel ver weg ligt van deze situatie, wat ook weer het spectrum aspect van autisme verduidelijkt. Onze situatie, zoon net 17 geworden, diagnose pas op zijn 15de, nu gelukkig in een richting die hij zelf gekozen heeft en blijkt mee te vallen, lijkt overigens wel sterk op de situatie van Creatiefje. Vandaar misschien ook dat net haar opmerking mij wel zeer aansprak en ik ook deel, nl "nochtans zijn de kinderen al een hele weg geholpen met eenvoudige aandachtspunten die voor iedereen handig kunnen zijn en niets kosten en die dan al door de ouders worden aangeduid. het enige moeilijke daaraan is het onthouden." Dit wou ik daarom toch nog eens in de aandacht brengen. Onze indruk is momenteel dan nog dat zelfs dat weinige soms voor de school toch nog te veel gevraagd is. Als je daar dan een opmerking over maakt krijg je een algemeen nietveelverduidelijkend antwoord waaruit je wel kan afleiden dat je maar beter kan zwijgen en aanvaarden...Pijnlijk gevoel als onmachtige ouder om zo over je heen te laten rijden, en dit om je kind niet onnodig in de problemen te brengen...De brief van het VVA als reactie op het verhaal van Thomas gaf ons toch weer enige hoop....
michel,
Mijn jongste zoon heeft al heel wat scholen afgedweild en elk jaar heb ik er uit geleerd.Dit schooljaar stond Thomas erop dat zijn klas van in het begin zou weten dat hij autisme had. Dit heeft er voor gezorgd dat Thomas minder geplaagd werd in de klas maar had voor Thomas het nadeel dat hij niet wist hoe hij daar mee moest opgaan ( Hij zat dus in een drukke klas) daar door kreeg hij nog meer prikkels.
De directie en leerkrachten op één na hebben alles maar dan alles gedaan om het voor Thomas . Een leerkracht heeft er dus weer voor gezorgd dat Thomas echt heeft afgehaakt ( en het was dus muggeziften dat die vent deed).
Daarbij was de afstand van woning en thuis zo vermoeiend dat alles hem te veel werd .
Thomas heeft inderdaad alles opgang gezet maar hij heeft het zeker niet zo bedoelt. Ik heb hier de mail gekopieerd wat hij aan de krant vroeg.
geachte
ten einde raad richt ik tot de media
Als moeder van een 12 jarige jongen met autisme heeft mijn zoon geen recht op onderwijs
de weinige onderwijsniveau’s die er zijn in oost vlaanderen zijn dat er 4 nl Gentbrugge,merelbeke,Gavere en Ronse met al dan niet een autiwerking
heelaas heeft mijn zoon niet het geluk om het volgend schooljaar te kunnen starten ook heeft mijn zoon buiten zijn autisme geboren te zijn met een sterkte voor talen en een zwakte voor de technische richting of het beroepsonderwijs
Mijn zoon heeft in zijn jonge leven 8 scholen gehad in het gewoon onderwijs en elk jaar opnieuw moet je als ouder vast stellen dat door zijn gehandicap je kind klachten krijgt en zich niet gelukkig voelt. Moet je lijdzaam toezien hoe een leerkracht niet van zijn principe’s wil wijken waardoor je kind zo gefrustreerd is en tal van klachten zoals buikpijn,hoofdpijn enz niet meer naar school kan gaan
Ik weet dat ik niet de enige ouder ben met dit probleem maar als alleenstaande moeder kan ik niet thuis blijven en thuisonderwijs kan ik financieel niet aan.
Nu zegt de minister telkens opnieuw dat zoveel procent van de jongeren de school verlaat zonder diploma maar wat hij aan de buitenwereld verzwijgt is dat tal van die jongeren afhaakt omdat ze geen gepast onderwijs hebben
Mijn zoon weet heel goed dat hij autisme heeft maar als een jongen van 12 smeekt om geen autisme meer te moeten hebben of als hij niet meer wil leven dan breekt je moeder hart
Als niemand dit probleem kan of wil aan pakken dan blijft mijn zoon volgend schooljaar maar weer eens een jaar thuis en krijg ik met tal van instantie’s problemen die het duidelijk vermelden dat ik met een problematische opvoedingssituaie zit
Ik kan enkel hopen dat U als media mijn zoon met nog andere van zijn vrienden wil helpen
Vriendelijke groeten
Verween Carine
092858384
Op het moment dat hij deze mail verstuurde was hij bij mijn ouders .
sory maar had me hier net vergist . De voorgaande mail was een mail die ik vorige jaar had gedaan nadat ik 17 scholen had gecontacteerd.Er kwam dus geen reactie van .
beste mensen,
via jullie weg zou ik heel graag een dringende oproep willen plaatsen
Ik ben Thomas Claerhout 12 jaar en heb autisme nu heb ik een groot probleem
als ik tegen 1 september niet naar school ga dan gaat CBJ me van mama wegnemen en dat is geen zever maar echt
alleen wil niemand mama geloven dat het in het gewoononderwijs niet lukt
nu schrijft de minister dat hij geen scholen maakt dus deze oproep
Ik ben opzoek naar iemand die een groot gebouw heeft dat leegstaat en aan ons wil geven
voor de opkuis zorgen wij wel voor en ook voor de kosten van elecriciteit enz
alleen een gebouw hebben we nodig
ik weet als er iemand mij een gebouw zou willen geven ik heel veel ouders maar vooral kinderen met het zelfde probleem als ik zou kunnen helpen
zouden jullie aub deze oproep willen plaatsen in jullie krant
vriendelijke groeten
Thomas Claerhout
092858384
Ik ga straks of morgen, want ik heb weer een helse nacht achter de rug, de mensen van wie het mail adres hier ergens staat mailen.
Er is wel 1 bedenking; de meeste mensen denken bij autisten aan Rain man. Ik vroeger ook. Het is (meestal) pas als je er echt mee te maken krijgt dat je je mening verandert. (bij mij toch)
Zou het niet kunnen dat die ministers het eigenlijk ook niet weten? Misschien moeten ze eens een weekje met iemand van ons leven, ze zouden dan wel weten wat het is.... Maar ik ben geen kandidaat...een hele week met zo'n minister...nee dank u.
Sterre Thomas is bezig met nog een clipje
zo kan hij momenteel zich het best uitleven maar hij moet via mij op internet zetten.Hij heeft momenteel geen internet
als het af is zal ik het jullie laten weten
Dag Roosje,
Intussen heb je nog veel meer uitleg gegeven... ik snap het al beter, ook al heb ik er niets mee te maken natuurlijk.
Wel voel ik me betrokken... en kan ik me de toestanden wel enigzins voorstellen, vandaar...
Blijkbaar stellen jullie (of Thomas) de studierichting voorop (Latijn/Latijn-Grieks), en de optie "geen internaat". Dan ben je wel beperkt natuurlijk, dan kan je maar in een straal van X km alle scholen afgaan met die richting... en een gesprek aanvragen.
Als dat dan niet lukt, "moet" je dan niet ergens een andere piste gaan bewandelen? Dus bijvoorbeeld opentrekken naar een andere studierichting?
Ik begrijp ook wel dat Thomas dat zelf niet zo zal willen, maar ik denk gewoon praktisch/pragmatisch...
En ik wil echt niks afdoen aan zijn verzuchting hoor, mijn dochter zou trouwens ook Latijnse gaan volgen als ze
* of geen autisme had
* of we in de buurt van De Haan woonden
* of ze al aan internaat toe was (of wij) - trouwens elke week 4x het traject vanuit Vlaams-Brabant: geen lachertje.
ja Michel,
onze situatie is dan misschien niet zo uitgesproken, maar ik herken toch veel van de anderen hun frustratie hé. Bij ons was het het eerste jaar ook een vechten tegen het ongeloof, telkens opnieuw aangeven waar het verkeerd loopt, wat ze kunnen doen, en toch niet gehoord worden of vlug vergeten.
Nu het 2de jaar verloopt de samenwerking véél vlotter al is er ook 1 leerkracht die blijkbaar over alles zijn idee heeft, en dus telkens het slechtste uit haar boven haalt. Hij doet eigenlijk tegenover iedereen zo, niet speciaal tegen haar, maar ze kan met hem niet om, weet zich geen 'goede' houding te geven tijdens zijn lessen. Ze krijgt dan wel de steun van andere leerkrachten die vinden dat het maar 'een rare, moeilijke' is en dat helpt haar dan weer een paar lessen vooruit.
Volgende week beginnen de examens, voor haar eigenlijk een zalige tijd op school (overal stilte, geen sociale contacten, ...) en ze telt al weken de uren af. Ze vulde onlangs voor het laatstejaarsboek in bij mooiste schoolherinnering : hier afstuderen ! Dat zegt genoeg denk ik.
Ze leeft eigenlijk al met haar gedachten bij volgend schooljaar, in Leuven, een studie die haar volle goesting is, zelfstandig op kot, hopelijk met een bende studenten die toch allemaal een beetje hetzelfde voor ogen hebben,....en voor zover de ondersteuning al is uitgewerkt : veel beter dan in het middelbaar. We leven op hoop !
Michel, dat klopt van die andere richting zoeken als je nergens anders terecht kan. Maar het klopt tegelijkertijd ook niet.
Mijn dochter is ook hoger begaafd. En toch is ze al 3 jaar kwijt. Ze heeft economie geprobeerd omdat er geen andere keuze was. Daar zakte ze verschrikkelijk want het interesseerde haar totaal niet.
Nu doet ze humane wetenschappen in het gewone onderwijs. Haar punten zijn redelijk goed (zolang het niet gaat om groepswerk of talen die ze niet kan omwille van dyslexie). Maar ze heeft geen vrienden, is de pispaal van de klas en ze verveelt zich steendood in de les want veel te gemakkelijk. Ze leest ettelijke boeken uit tijdens de les of bereidt toetsen van andere vakken voor. Dat is niet houdbaar hoor.
Opentrekken naar een andere studierichting is dus niet altijd even vanzelfsprekend en al zeker niet voor onze kinderen.
Yelle
De haan is geen optie reden heel simpel de autiwerking is maar twee jaar
Het internaat is met het openbaar vervoer ( zelfstandig ) naar Knokke 1u10 min.
internaat weer gewoon onderwijs en dan zwijg ik over de rest want twee jaar geleden bezocht
De Haan is geen optie
Yelle
De haan is geen optie reden heel simpel de autiwerking is maar twee jaar
Het internaat is met het openbaar vervoer ( zelfstandig ) naar Knokke 1u10 min.
internaat weer gewoon onderwijs en dan zwijg ik over de rest want twee jaar geleden bezocht
De Haan is geen optie
Thomas, wat heb jij dat weer schitterend gedaan bij Goedele! Ook al waren de vragen en opmerkingen van Goedele niet allemaal even verstandig, toch ben jij erin geslaagd je boodschap klaar en duidelijk over te brengen. Je mag oprecht heel erg trots zijn op jezelf!
Zelf volgde ik Peter heel erg toen hij zei dat het niet goed is om autisten samen te steken in het bijzonder onderwijs. (Ik weet niet meer letterlijk hoe hij het zei). Later moeten ze ook hun plaats kunnen innemen in de gewone maatschappij, dus is het misschien wel beter dat ze in het gewone onderwijs veel beter begeleid worden. Cis zei daarop dat ze ook die gedachtengang wel kon volgen en dat BO tijdelijk goed kan zijn om tot rust te kunnen komen.
Ook normaal begaafde autisten samen in woongelegenheden laten wonen... ik sta er erg huiverig tegenover. Het is zoals we ook bejaarden samen steken in serviceflats en zo. Ik geloof veel meer in meer begeleiding voor normaalbegaafde autisten om het te kunnen redden in de "normale" wereld.
Veel meer gon dus en veel meer coaches of maken dat wij ook, snel, in aanmerking kunnen komen voor PAB zodat we zelf onze hulp (of die voor onze kinderen) kunnen aanwerven. Dat is mijn mening.
Zo had ik het nog nooit bekeken, sky! Eigenlijk is het wel een goed ide; het BO voor tot rust te komen en het gewone onderwijs met gon en inderdaad zou pab een prachtige stap in de goede richting zijn. Maar of de heren ministers er ook zo over denken, durf ik te betwijfelen....???
Want is het gisteren weer niet bewezen? Zolang er niks ergs gebeurt doen ze niks! Hoeveel jaar wordt er al koper gestolen en wat werd eraan gedaan? Nu er afgelopen weekend iemand gestorven is, kunnen ze er opeens wél iets aan doen! (identiteitskaart)
Jammer dat ik goedele gemist heb. Is dat via internet ofzo nog te zien?
hij is dus weg maar geen oplossing dus Thomas Claerhout zit volgend schooljaar gewoon een jaartje thuis
http://youtu.be/CsLS0Eb-CFg
dit is het laatste filmpje dat Thomas gemaakt heeft
Ik kan niet zeggen dat het me verbaast maar ik vind het toch heel erg voor jullie Roosje. Jullie hebben wel 1 ding bereikt dat heel positief is: Thomas mag bij jou blijven.
Hij heeft dat enorm goed gedaan! Het zijn anderen die stijfkoppen zijn.
Kan je zeggen wat er gebeurd is? Hoe weet je dat er geen oplossing komt voor het schoolprobleem van Thomas?
hallo
heel simpel het voorstel van de minister is Zeelyceum alleen wist hij niet dat jongeren met autisme daar niet mogen blijven slapen en dus ergens anders op het internaat moeten , dat het maar 1 ste en tweede jaar een autiwerking is ( dus oplossing voor een jaar). Ik heb hem nu een voorstel gedaan alleen zal hij hier niet op ingaan
Hier komt mijn voorstel
Geachte,
Dat iedereen zich weer eens aan Thomas heeft laten vangen dat is een feit.
Dat Thomas jullie al duidelijk heeft gemaakt dat hij U voorstel niet ziet zitten en dat hij nu zelf boos is op St-Bavo , heeft hij deze nacht hier
heel duidelijk gemaakt. Om niet te zeggen dat we hier niet hebben geslapen.
Als ik nu een ding heb geleerd met mijn zonen is dat ik als moeder mijn hart moet volgen wat beslissingen betreft en niet mijn gezond verstand en om heel eerlijk te zijn is dit al altijd de beste oplossing en keuze geweest en heel veel ouders met ASS-kinderen zullen dit beamen.
U mag dan overtuigd zijn als minister dat het Zeelyceum de enigste oplossing is voor Thomas alleen vergeet U een belangrijk punt dat Thomas er nooit zal geraken en al van de eerste dag zal afhakken.
De reden heel simpel U steekt hem in een domme school enkel omdat hij autisme heeft en omdat hij U een voorstel doet die U misschien geen oplossing vind maar Thomas is rots overtuigd dat het wel een aanvaardbaar oplossing is.
Tenzij U hem kunt uitleggen waarom hij zowel op de KAK als op alle andere scholen in een tweede jaar 4 uren Grieks krijgt en in de school die volgens U de beste school is maar 2 uren Grieks.
Ik nodig U vriendelijk uit om de reisafstand met Thomas eens uit te proberen en dan bedoel ik van de woning naar school en van school naar internaat. Of U tot in Gent St-Pieters zult geraken is nog maar de vraag
De verplaatsing van huis naar school is de maandag 1 u 56 min met het openbaar vervoer .
Voor een jongen als Thomas niet aan te raden en zelfs niet uit te leggen.
Ik doe U dit voorstel als het U lukt van de verplaatsing van 6 u 30 ( ‘s morgens ) te doen met Thomas naar school ( aankomst 8u28)
en van de school naar het internaat te doen dan pas wil ik verder praten.
Het zou niet eerlijk zijn dat U zogezegd een oplossing zoekt maar niet nagaat dat Thomas door zijn autisme dit aankan en dan te oordelen dat ik alle oplossingen en voor stellen niet aanvaard.
Vriendelijke groeten
Verween Carine
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Dank je voor jullie inzet!
Ik ben van plan ook te schrijven naar politici.