Hey Isabelle

Echt ervaring heb ik niet.  Mijn zoontje - bijna 7 - heeft eerst zijn diagnose ASS gekregen op 4-jarige leeftijd.  Gaat sinds zijn 3.5 naar de kinesist en de logopedie.  Dit jaar op aandringen van ons verder getets op motorisch vlak en bijkomende diagnose van dyspraxie.

Wat ik bij hem opmerk is dat hij echt wel de dingen wil doen en dat het te moeilijk voor hem is opmotorisch vlak.  Schrijven, fietsen, zwemmen en dat dit voor hem heel frustrerend is omdat hij toch zo goed zijn best doet.  Op vlak van zijn dyspraxie kan hij heel slecht automatiseren.  Dit wil zeggen dat je de volgende dag net hetzelfde moet herhalen als de vandaag.  Het aanleren van heel veel vaardigheden duurt daarom langer.  Bij ons is het heel opvallend dat als hij iets een hel tijd niet meer gedaan heeft (voorbeeld fietsen na de winter) dan moet je het effe terug aanleren.  Zwemmen gaat heel moeilijk.  Voor een stuk kan je een deel samen opvangen.  Als ze gebaat zijn bij visualisatie kan je bepaalde dingen opsplitsen en visualiseren.  Belangrijk is vooral heel veel geduld, tijd en ondersteuning.  Datis wat ik ondervonden heb

An

Bedankt voor jullie reacties!

Eline heeft het zelf vooral moeilijk met schrijven/kleuren/tekenen. Ze kan fietsen sinds ze 5 is, maar zwemmen gaat nog altijd niet vlot, na toch bijna 2 jaar individuele lessen. Over de LO les klaagt ze niet, maar ze klaagt eigenlijk niet veel, af en toe barst ze helemaal uit en komen alle frustraties er in 1 klap uit maar in het algemeen leeft ze ermee. Op school wordt ze fantastisch goed begeleid vind ik. Dictee bv doet ze de woordjes mee met de rest maar de zinnetjes mocht ze vorige keer apart doen met als resultaat dat ze maar 1 foutje had ipv 6 de keer ervoor. Ze doen daar echt wel heel veel moeite en dat is voor ons uiteraard heel fijn. Eventueel gaan ze haar ook meer laten werken met de computer maar daar wachten we nog even mee omdat ze bij de kiné wel veel vooruitgang boekt en hoe meer ze oefent, hoe beter het gaat. Maar je blijft een enorme kloof met haar leeftijdsgenoten zien, en dat stoort haar het meeste. Ze is in het algemeen wel heel handig met de computer.

De kiné heeft haar net terug getest en daaruit bleek dat vooral handigheid met de bal een probleem is, maar daar heeft ze zelf eigenlijk geen probleem mee, dat doet ze gewoon nooit uit zichzelf. Ze wil dat ook nooit oefenen, om haar daarvoor te motiveren moeten we echt alle truken uit de kast halen.

't is altijd moeilijk om het evenwicht te vinden tussen hen het leven niet te moeilijk te maken en toch voldoende te oefenen. Wat ook lastig is, is dat ze thuis en bij de kiné veel mooier schrijft dan op school, dus wat ze op een andere plaats aanleert, copieert ze daarom nog niet naar school. Wat je zegt An, over die frustraties omdat ze zo hard hun best doen en het dan nog niet lukt, dat is ook zo bij Eline. Ik word daar zelf soms ook heel erg moedeloos van, eventjes dan toch, want de volgende dag moet je er weer staan hè ...

Ik weet niet hoe oud je zoon is Bintje, maar misschien dat je wel over die LO les kan praten met hem. Wil hij zelf liever niet meer meedoen? Misschien kan de school hem in de periode dat de anderen LO hebben, een andere individuele les geven waar hij meer aan heeft? Hangt natuurlijk ook altijd van de goodwill van de school af...

Isabelle, mijn zoon is 12. Er zal nu inderdaad gekeken worden wat we er mee doen. De kine gaf aan dat Robbe voor de LO-les niveau tweede leerjaar heeft en niet verder zal komen.

Dit is natuurlijk moeilijk doenbaar in een eerste middelbaar. Ook hij ziet ook dat hij niet hetzelfde kan als de rest. En daar lijdt hij erg onder. Misschien overwegen we beter een vrijstelling via medisch attest voor deelname aan LO en kan hij op dat moment een andere les volgen. Dit zou daar eventueel mogelijk zijn.

Onze kiné w

Dag An,

onze kiné heeft ondertss wel gezegd dat ze dyspraxie heeft maar de diagnose moet door een dokter gesteld worden, we gaan dit nu proberen via de psychiater. De diagnose autisme is gesteld geweest via een zelfstandige praktijk van psychologen/psychiaters omdat daar de wachttijden korter waren.

Ik moet dan nog eens navragen of ze dan recht heeft op 2 jaar GON voor autisme en 2 jaar GON voor dyspraxie. Ze zit nu in het tweede leerjaar maar ik twijfel steeds meer en meer of ze het gewone onderwijs wel zal blijven aankunnen. Maar probleem is dan de wachttijden voor het buitengewoon onderwijs...

Groetjes

Isabelle

Hallo Leen,

Mijn zoon heeft ook een normale (tot bovengemiddelde) begaafdheid en wij hebben in samenspraak met school, CLB, kiné, logo en GON besloten om hem te laten starten in het eerste leerjaar autiklas (NIET in een speelleerklas of brugklas) in het buitengewoon onderwijs.

Wij zijn heel tevreden dat we dit gedaan hebben.  We stellen namelijk vast dat het op vlak van schoolse prestaties heel goed gaat - hij kan echt al veel.  Maar wat we vooral merken is dat zijn beperkte motoriek hem parten speelt.  Schrijven is voor hem echt een marteling en hij doet het niet graag daardoor.  Maar ze werken eraan op een veel rustiger tempo.  Hierdoor moet hij niet op de tippen van zijn tene lopen.  Op vlak van rekenen staat hij voor op zijn leeftijdsgenoten en op vlak van lezen gaat het nu ook vlot. 

Hij krijgt nu op school 1 uur logo en 1 uur kiné en wij zorgen thuis nog voor een extra half uur kiné (grove motoriek) en een half uurtje zwemles.

Ik ben zelf heel tevreden en er van overtuigd dat we de beste keuze voor hem gemaakt hebben.

Veel succes met jullie keuze

An