Drie jaar nadat hij trouwde, kreeg Chris Slater-Walker de diagnose Asperger-syndroom. Voor hem verklaarde dat waarom hij zich altijd sociaal gehandicapt had gevoeld. Voor zijn vrouw Gisela betekende het dat ze moest leren aanvaarden dat er nooit sprake zou zijn van het intuïtief herkennen van elkaars gevoelens, ondanks alle goede bedoelingen.
Chris en Gisela geven in eenentwintig hoofdstukken om beurten hun kijk op belangrijke aspecten van hun relatie. Aanvankelijk had Gisela vooral oog voor de aantrekkelijke kanten van Chris' afwijkende gedrag, maar geleidelijk kwamen ook de problemen naar voren. Openhartig beschrijven beiden hoe zenuwslopend communicatie met een Asperger is, en hoeveel geduld en doortastendheid van de naaste wordt gevraagd. Daarnaast gaan zij in op onderwerpen als affectie, intimiteit, romantiek, seks, samenwonen, ouderschap, sociaal leven en werk - met indrukwekkende voorbeelden van situaties die onvermijdelijk voorkomen in een Asperger-relatie.
"Dit is het eerste boek waarin een geslaagd huwelijk vanuit het gezichtspunt van beide partners wordt bekeken. Het biedt veel wetenswaardigs, niet alleen voor stellen in dezelfde situatie of voor individuen met Asperger die een relatie overwegen, maar ook voor de organisaties die dit soort relaties ondersteunen." - uit het voorwoord van Tony Attwood
Type: boek
Uitgeverij: Nieuwezijds
ISBN: 9789057121890
Doelpubliek:
familie, partners, volwassenen met autisme
Alleen jammer dat het altijd maar weer gaat over hoe moeilijk het is voor een NT-er om met autisten om te gaan en vrijwel nooit omgekeerd. Nochtans is dat even (of soms zelfs nog meer) zenuwslopend en vermoeiend. De communicatieproblemen zijn zeker wederzijds.
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Ik herken mij heel goed in de problematiek, ik ben nu drie jaar samen met iemand die asperger syndroom heeft. Ik heb zelf HSP dus dubbel moeilijk. Wanneer ik ween, biedt hij mij geen troost, en laat mij uren en uren wenen, zonder dat hij mij troost,en zegt dat ik een dinne huid heb. Hij voelt zich verongelijkt, en zegt dat hij niet aan mijn kuren tegemoet komt. Soms ben ik doodongelukkig en wil ook echt dood. En dan denk ik, is het dit wel allemaal waard?