Aanmelden op VVA
Ervaring
dubbel gevoel na oudercontact
Op woensdag zijn we naar het oudercontact van onze zoon geweest. 6 jarige die het eerste leerjaar in het BLO doet omwille van ASS en DCD.
Hij krijgt ook kiné en logo. OP vlak van zijn schoolse prestaties en enthousiaisme, niks dan lof over onze zoon. Hij heeft echt een superstart genomen. Maar wat de logo en de kiné zeiden, doet me toch wel nadenken.
Beiden kwamen ze - onafhankelijk van elkaar aan met de opmerking dat ze toch ook een factor ADHD vermoeden. Want hij kan niet stilzitten , loopt altijd, is snel afgeleid, kan niks volhouden, als hij speelt houdt hij ook al het andere in 't oog, .... hij is tijdens de logo al letterlijk van zijn stoel gevallen.
Dus rijst nu de vraag: wat doen we met dit vermoeden? Gaan we voor een bijkomende diagnose? Of brengt dit niks op. Wij kennen ons kind alleen zo. Dus voor ons verandert er niks aan ons kind. Dus waarom zouden we die diagnose ook weer najagen, zijn blad met etiketjes is al vol genoeg vind ik dan.
Anderzijds, is ADHD vaak gevoelig aan medicijnen en zou je dan wel denken dat een diagnose nuttig kan zijn. Maar moet dit echt?
Op dit moment hebben we in maart of april een afspraak in Leuven en ben ik van plan om daar navraag te doen wat zij van dit vermoeden vinden.
Of zouden we er toch al sneller op ageren?
Ik vind het echt heel moeilijk en heb heel veel twijfels. Weer testen, weer afspraken, ...
Wat zijn jullie ervarineg daarbij?
Reacties
Mie op 30/12/2011 - 19:40:00 Reactie geplaatst door Dirk op 30/12/2011 - 22:02:40Hallo,
Bij mijn zoontje was er vroeger ook sprake van ADHD en DCD. Na een nieuw diagnostisch onderzoek (2de opinie ) zei de dokter dat het om het autisme spectrum ging, waarin zijn aandacht en taal de moeilijkheden zijn. Hij kon nochtans vroeg praten en als je mijn zoon ziet verwacht je veel van hem, maar hij valt na een tijdje door de mand...
De dokter formuleerde het zo, als je griep hebt, dan heb je ook koorts, spierpijn en ben je vermoeid. Hier is dat net hetzefde, in het spectrum zijn er ook concentratie, motorische en aandachtsproblemen ...
We zijn nu terug gestart met rilatine, met het minimum want het moet weer worden opgebouwd na zijn epilepsieaanval. Ik ben hier geen voorstander van, maar als mijn zoon daarbij geholpen is, waarom niet? Zijn concentratie is er alvast beter door. Het is soms een zoeken als ouder, maar het helpt als je een goeie dokter gevonden hebt.
Veel succes in Leuven.
Mvg
Beste An,
Ook ik herken je verhaal. Vorig jaar kreeg mijn zoontje de diagnose "ASS met hoog risico op ADHD". Toen nog in de kleuterklas, dus de ADHD kon nog niet voldoende vastgesteld worden. Ondertussen is dit wel bevestigd en rijst ook het vermoeden van DCD.
Aan het begin van het schooljaar drong zijn juf (1e leerjaar normaal onderwijs) aan op een definitieve diagnose rond al dan niet ADHD. Reactie van het CAR- multidisciplinair team: maar mevrouw, als je weet dat er een hoog risico is, dan handel je daar toch naar. Waarom moet dat expliciet op papier staan?
Ik weet dat velen schrik hebben van al die etiketten en deze ook vaak onnodig vinden. Voor onszelf is dat ook zo, wij kennen ons kind en weten dat hij of zij een speciale aanpak nodig heeft en daarvoor hebben we geen etiketjes nodig. Maar het is mijn ervaring dat de buitenwereld dat nét wel heel erg nodig heeft als leidraad voor een juiste aanpak van ons kind. Het lijkt voor hen een houvast in een wereld die zij onvoldoende kennen.
Aangezien het met jouw zoontje zo goed gaat op school, vind ik persoonlijk niet dat je hoogdringend die diagnose moet gaan najagen, maar op lange termijn zou het misschien toch wel gemakkelijker zijn om die achter de hand te hebben.
Veel succes en sterkte!
Het vergt ook wel veel, zo een schooldag. Het is ook niet zo verwonderlijk dat hij het thuis dan 'uithangt', al die prikkels.
Ik vind dat niet dat je kan zeggen 'op school gaat het goed, laten we wachten'. Als hij het thuis zo moeilijk heeft, heeft hij er wel duidelijk weet van.
Nu hebben we bij onze zoon wel geen extra diagnose gekregen bij die vaststelling, maar we zijn wel met rilatine begonnen om het voor hem gemakkelijker te maken. Stil zitten kan hij nu wel nog altijd niet, maar het lukt wel beter in communicatie en concentratie. Hij is bereikbaarder voor elke vorm van communicatie, die daarvoor geen effect had (nee, ook niet de visuele, want hij was gewoon veel te vluchtig)
hey iedereen bedankt voor jullie reacties. We zullen het in april gewoon in Leuven vragen en zien dan wel wat ze zeggen.
An
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Als hij op school goed presteert en school zelf heeft er geen last van, kun je misschien voorlopig het zo houden. Als je dan naar die afspraak moet in Leuven kun je er nog altijd navraag rond doen. Hebben jullie er zelf last van, heeft je kind er last van, je omgeving,...? Het is natuurlijk weer een extra etiketje, maar langs de andere kant, zonder is het ook moeilijker om aan medicatie te geraken (moest dit nodig worden).
Met de begeleiding dat je kind krijgt, zal je kind ook al heel veel van de juiste aanpak krijgen (die ook nodig is bij kinderen met adhd), dus daarin zal er niet veel veranderen.
Misschien dat de juf het ook wel al heeft opgemerkt.
Het is ook wel een kwestie in hoeverre het storend is.
Doe wat je zelf denkt er goed mee te doen, wat je nodig acht.
Toch al heel tof om te horen dat je kind het goed doet op school, al het lof over je kind!