Mijn zoon is ruim 10 en poept nog steeds in zijn broek. Het is begonnen toen hij 6 was. De laatste vier maanden was dat als bij wonder gestopt. Ik was zo gelukkig! Ik dacht dat die zorg van de baan was...
Helaas, sinds een week is het weer elke dag "prijs". Doordat ik dacht dat het probleem opgelost was, is de ontgoocheling bij mij nu enorm. Ik maak mij zorgen. Hoe moet dat verder met hem? Hoe ouder hij wordt, hoe groter de kans dat de kinderen op school met hem lachen. Hij is ook niet in staat passend op dit probleem te reageren, ondanks zijn hoge intelligentie. Ik voel mij zo moedeloos en machteloos. Ik ben zo bang.
Het is inderdaad een vervelend probleem, zeker op deze ouderdom (naar pesten toe, schaamte,...).
Het is begonnen op zijn 6de, dus hij is reeds zindelijk geweest voorheen. Nu weer begonnen na een tijdje dat het compleet goed ging op dit vlak.
Ik zou het ook bekijken waar eventueel een oorzaak, een aanleiding kan zijn die dit veroorzaakt. Soms kan het 1 reden zijn, soms meerdere, maar dat is zoekwerk. Is er iets gebeurd op school, thuis, ergens anders die voor hem een bepaalde stress geeft. Wellicht is er iets dat hem teveel wordt en is dit een reactie daarop. Weet de school dat jij je er zo bij voelt? Helpen ze u daarbij ?
Bij mijn dochter is het een jaar geleden ook terug begonnen. Toen 5, nu gaat ze zes worden. De oorzaak is dat ze zo geconcentreerd met iets bezig is dat ze te laat opmerkt dat ze moet gaan. Nu is er op school een vast moment ingelast waardat ze alleen en lang genoeg op het toilet moet blijven. (niet meer de verplichtte sanitaire stop met de hele klas voor de speeltijd) Dit helpt. Ze kan zich dan rustig concentreren op haar stoelgang. Ze heeft wel een vast wc routine waardoor dit moment voorspeld kan worden in zekere zin.
Beste,
Wij hadden ook dergelijk probleem met onze zoon van 6. Omdat hij ook altijd klaagde over buikpijn ben ik naar een kinderarts geweest gespecialiseerd in gastro-entero. (U.Z.) We hebben alle klachten verteld en de eerste tip was toen om elke dag een vast tijdstip te kiezen waarop je je kind op het toilet zet met een verhoogje voor de voeten zodat het een goede hurkhouding aanneemt. Daar blijft hij vijf minuutjes rustig zitten. Sindsdien is het "poep"probleem verdwenen omdat ik onze zoon heb aangeleerd om elke dag op een vast moment kaka te doen. Voorheen dacht ik dat hij dat zelf wel zou doen, maar hij voelde het altijd te laat.
Onlangs was hij bij de oma en opa, en ik was vergeten zeggen dat hij rustig op toilet moest gaan voor het slapengaan en ja hoor... volgende dag had hij kaka in de broek.
Succes!
Dag allemaal,
het probleem is nog steeds niet van de baan. De tips van regelmaat (kreeg die twee jaar terug ook in het UZ) helpen wel een beetje , maar niet voldoende om het probleem op te lossen. Ik kan aan de broekpoepmomenten ook niet aan omstandigheidsfactoren linken, ik ben al jaren op zoek. Het is niet zoiets dat volgt op stress ofzo, tenzij ik dat verkeerd inschat, het is nl niet altijd erg duidelijk wat wel of geen stress veroorzaakt bij K.
Hijzelf houdt het bij: " Ik voel het niet." Concentratie heeft er wel iets mee te maken, dat wel. Als hij een ongelukje heeft, is hij vaak boos want: " Hij heeft nochtans die ochtend al 5 minuten geprobeerd." Dat moeten -gaan- proberen zorgt vaak voor spanningen want "hij doet dat niet graag." Het is alsof hij er het belang niet van inziet en het niet ziet als iets preventiefs. Soms kan ik wel huilen. Los van het feit dat hij broekpoept, is er aan K weinig te merken. Dan staat daar, mijn grote , flinke , lieve , intelligente tienerzoon , te "stinken" . Dan slaat mijn angst weer toe. Binnenkort moet hij naar de middelbare school. Ze zullen hem... Help...
Het is moeilijk om ervan af te geraken. Bij onze zoon, hij is 6, is het ook alle dagen prijs, sommige dagen verschillende keren (sinds november). Hij loopt daar dan ook te 'stinken', krijgt opmerkingen van de zussen, maar niets stopt het, wat we ook doen. Ook hij zegt "Ik voel het niet". Maar soms betrap ik hem erop dat hij bezig is met kaka doen in zijn broek. En als ik hem erop aanspreek, dan nog zegt hij dat hij geen kaka aan het doen is. Terwijl het wel al zo is. Ik mag er niet aan denken dat hij dat nog doet als hij naar het middelbaar gaat, dan gaan ze hem zeker uitlachen en hij is er al zo gevoelig voor.
Ik kan er ook geen oorzakelijk verband meer mee linken, want het gebeurt ook op momenten waar je het niet zou verwachten. Is het dan een soort van gewoonte geworden??? Ik denk wel dat er in het begin, bij aanvang er wel een oorzaak kan geweest zijn, maar tegen dat we het wisten waarmee hij al die tijd zat, was het broekpoepen ook al zodanig aanwezig, dat het niet plots weer weg was, na het oplossen van het probleem dat er toen was.
Zo constant moeten gaan proberen, gewoonten aanleren, is niet zonder stress, ...
Gebeurt het bij jouw zoon ook (vaak) op school, of alleen thuis, of overal,..?
Bij ons was het in het begin alleen thuis, later ook bij familie en tijdens bezoekjes en nu ook op school (maar hij komt ermee naar huis).
Onze zoon doet nooit kaka op school, altijd op vaste tijdstippen.
Het is niet gemakkelijk, nee.
Voorheen hadden we dikwijls natte broeken, nu is het dat. Allebei niet leuk, maar die kakbroeken zijn toch moeilijker uit te wassen. Ook al is die grote broek niet vuil, die geur zit daar zodanig in, dat die ook mee moet gewassen worden. Gelukkig bestaan er de wasmachines ;)
Hallokes allemaal
Ik heb dank zij mijn beste vriendin me hier geregistreerd en dit omdat ik wat met mijn handen in het haar zit en ongerust ben over mijn zoontje van bijna 5j in mei.
In school en thuis maken we ons ongerust en denken we dat hij een vorm van autisme heeft en dit omdat hij heel angstig is en wat onhandelbaar.
Ook hij gaat perfect pipi doen maar kaka weigert hij uit angst en doet al1 kaka in zijn pamper s avonds(of met de morgend pamper) ik weet niet goed hoe ik dit moet aanpakken en dit omdat hij rechtstaand plast en weigert van op de wc te zitten als ik ehm dan toch zo ver krijg dan bibbert zen heel lijfje.
Ik heb in april een afspraak bij een psycholoog en ik hoop dat daar meer duidelijkheid van komt maar ik mag ook niet hopen op een wonder.
Maar ik hoop dat ik miss.wat raad van jullie hier krijg.
@tammeke33 - als het cht angst is, dan zou ik gebruik maken van een potje (kan hij niet invallen) of en verkleinbrilletje voor het toilet
@An het is hetzelfde op het potje zenne hij doet perfect pipi op wc of potje maar kaka durft hij echt niet doen en ik denk samen met de school en clb dat het te maken heeft met angst en psychisc iedereen zegt me van de vriendenkring er zal wel niets zijn tis miss.omdat hij een mulatje is dat zen bloed wa sneller kookt en zo actief is en boos etc.lol maar ik voel het aan mijn mama sprieten dat er iets mis is met hem ik zet al mijn hoop op 3april dat ze me kunnen zeggen wat er is en wat ik kan doen om hem te helpen en zodat mensen weten dat hij niet zomaar zo doet ene en kwade jongen is sommige hebben echt bang van hem niet leuk voor mij en vooral niet omdat ik toch ergens de mentaliteit heb mijn kind schoon kind lol het heeft wa teweeggebracht voor ik me hier durfde registreren lol maar ik denk echt dat hij een vorm van autisme heeft maar tijd zal raad brengen he :-)
R. is 6 en is sinds verleden jaar niet meer welkom op school wegens niet zindelijk. Het heeft vooral met stress te maken. Thuis in zijn rustige, vertrouwde omgeving, waar hij zich veilig voelt, is hij zindelijk. OK, s'nachts nog niet, we moeten nu ook niet teveel ineens willen. Maar stilaan beterd het wel. Als er zich stressmomenten voordoen hier thuis, wat je niet altijd kan uitsluiten, gebeurt er wel nog eens een accidentje. Maar vroeger op school was het 3x per dag een kaka-broek. Ik geef enkel een tip mee, je doet er mee wat je wil: stuur je kind niet meteen naar het BO, omdat de school of reva. vind dat dat moet. In mijn ervaring zitten ze er heel vaak naast. Vertrouw op je buikgevoel. Kinderen met ass, zijn nu éénmaal speciaal, maar het is de maatschappij die dat moet aanvaarden. Je kan onze kinderen niet dwingen om zich aan te passen, je kan ze enkel begeleiden naar een zelfstandig leven. Zich veilig voelen, zonder beoordeelt te worden is voor hen heel belangrijk. Dat weet ik omdat zowel mijn zoon, als mijn man als ik ass hebben.
Niet iedereen kan thuis blijven voor zijn kind, dat weet ik, maar zoek een school die bereid is extra energie in je kind te steken, vraag extra uren GON aan, wees kritisch, laat je vooral niet doen door betwetende onderwijzers en therapeuten. Er zijn er goeie hoor, maar ze worden meestal overstelpt door de betweters. Heel belangrijk voor ass'ers, voel wat je kind nodig heeft. OK, ik ga stoppen, want ik heb mijn stokpaardje ontdekt.
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
elisabeth,
ik denk dat je best op zoek gaat naar een mogelijke reden : is er iets gebeurt thuis, op school ? maakt hij zich zorgen/stress in iets ? ......soms zit het in heel kleine dingen die je niet vanzelf opmerkt maar waar je kind wel veel belang aan hecht.
en hopelijk kan je er dan aan werken want het is inderdaad een heel vervelend probleem.
Veel moed