Aanmelden op VVA
Ervaring
ASS en eten (uit verveling, uit angst, ...)
Mijn zoon, 8 jaar, eet veel (te veel als hij de kans krijgt) en roept regelmatig "ik heb honger" en dit ook als hij juist heeft gegeten. Iedere dag weer moeten wij paal en perk stellen aan de hoeveelheid en het type voedsel dat hij tot zich neemt want hij is al flink aan de maat. Bovendien is het nogal eenzijdig wat hij lust, vooral qua groenten... Fruit lust hij wel.
Het lijkt wel of hij eet uit verveling maar ook als hij zijn gedachten niet geordend kan krijgen.
Wie herkent dit? Bedankt alvast voor ervaringen van herkenning en tips uiteraard.
Reacties
An op 25/07/2010 - 16:49:55Dag GB,
Onze 2 kinderen met ass 12 en 14 jaar eten ook meer dan goed is. Wat bij ons wel geholpen heeft is het voorspelbaar maken van wat er zoal kan gegeten worden. Dit heb ik dan op papier geschreven zodat het voor hen een houvast is tijdens de maaltijd. bv. ontbijt = 1 kom cornflakes of 2 boterhammen, middagmaal = 1 bord soep + 1 bord spaghetti of aardappelen, vlees en groenten en 1 stuk fruit, als 4 uurtje 1 stuk fruit of 1 yoghurtje of 2 rijstwafels... avondmaal = 3 boterhammen . 's avonds 1 koekje... Ik hoop dat dit wat kan helpen... Het is idd niet simpel...
groetjes, do
Hallo,
Amai, inderdaad, heel herkenbaar. Onze dochter zou ook ganse dagen niets anders doen dan eten. Zij wordt in december 9 jaar.
We dachten dat het lag aan het snelle groeien. Ze is heel groot en fijn gebouwd.
We hadden nooit de link met ass gelegd.
'Wat kan ik straks nog eten ?' is een constante vraag.
Groeten, Lies
Dag allemaal,
ik zal mij maar aansluiten bij het rijtje zeker ... van onze 3 kids, allemaal met de diagnose ASS, zijn de 2 oudste echte etertjes (let op! 2 t's in het totaal en geen 3t's, want het zijn echte schatjes!). De jongste, daar krijg je amper iets in, het is dan ook de panlat van het gezin, terwijl de 2 andere een beetje te goed in't vel zitten. Bij de oudste speelt ook nog de rol van genieten van verschillende smaken, terwijl de middelste, onze zoon van 8, inderdaad eet om de spanning er af te krijgen, hoewel hij soms net omgekeerd reageert en geen enkele hap eet uit spanning. Neem daarbij nog eens dat wij als beide ouders ook nog eens niet maatje 38 hebben, dat zij dus genetisch gewijs ook nog eens zwaarder belast zijn. Het ergste is dan ook nog dat sommige kinderen hun daarmee "pesten" wat nog meer angst/spanning geeft en hun dus nog meer doet eten. Ons oudste hebben we kunnen aanleren zich niks aan te trekken van zulke commentaar, die zegt dan nu ook vlakaf "foert, alles wat je zegt ben je zelf!", maar de middelste, onze flauwe teddybeer, zinkt dan weer blijtend ineen. Zo'n visueel schema kan misschien wel wat soelaas brengen, we gebruiken al zoveel schema's dat dat er nog wel bij kan.
Alvast aan allen in hetzelfde schuitje : Veel moed!
Heb een dochter van 12. Ook zij heeft het hier moeilijk mee. Maar wat betreft de vragen rond eten loopt het nu vlotter...
ik schrijf ook elke dag op de muur (krijtmuur in de keuken) de uren (4 momenten) dat er samen gegeten wordt en wat er gegeten wordt. In de ijskast staat er een doos met haar naam op. Als ze tussendoor 'honger' heeft mag ze daarin kijken en kiezen. Die doos bevat eten voor die ene dag, ik vul elke dag een nieuwe. Eet ze het in één keer op, dan heeft ze pech de rest van de dag. In het begin gebeurde dat wel eens. Maar nu denkt ze als ze voor de doos staat na wat ze later nog zou eten (vooral voor 's avonds spaart ze op) en doet dit heel zelfstandig. En dat is iets dat wel helpt, dat ze zelf kan beslissen en de keuze heeft. Ze weet en heeft door dat ze niet meer over eten moet komen zeuren: het staat op de muur en anders kan ze haar doos gebruiken. In de doos zitten vooral rauwe groenten en fruit: stukjes wortel, komkommer, fruit, blokjes kaas, soepstengels ... Zo beheer ik haar hoeveelheid eten maar heeft zij toch het gevoel zelf er controle over te hebben.
En dit lukt... voorlopig toch :)
Hoi Inge,
dit lijkt me een goed idee ,nog niet aan gedacht .
Zo hebben ze toch nog controle over wat ze eten ,daar hebben ze inderdaad heel veel nood aan .CONTROLE over alles ...
Groetjes An
Hallo,
Mijn zoontje van 8 heeft ook ass en kent geen grenzen in eten. Ik maak per week een lijstje op wat we die dag gaan eten. En wanneer ik denk dat hij genoeg heeft, krijgt hij ook geen volgende bord meer. Wanneer het iets is dat hij niet graag lust, geef ik hem niet te veel, maar wat op zijn bord is geschept, moet hij wel opeten. Anders is er de rest van de namiddag geen tussendoortje of geven we hem een straf (bv geen tv vandaag, geen computer,...) Wanneer er tussendoortjes zijn, proberen we zoveel mogelijk fruit te geven.
Het is soms hard om dit te negeren, maar ondertussen heeft hij het wel door. Hij zal wel zeggen, ik lust dit niet graag, maar eet het dan toch op. En hij aanvaard nu ook wanneer ik zeg dat hij genoeg op heeft.
Ik hoop dat dit je kan helpen.
Groetjes, Sonja
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Februari 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 1 | 2 | 3 | 4 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • gewoon onderwijs • gezin • groepsbegeleiding • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Hoi
En of we dit herkennen ,maar al te goed .
Onze zoon is ook 8 jaar en wat u daar zegt klopt als een bus ,het is net of hij geen signaal krijgt dat hij genoeg heeft en dan nog het liefst koolhydraten , we hebben hem nu zo ver dat hij alle dagen een bord soep Moet uit eten , deze moet van hem wel rood zijn anders weigerd hij te eten . Ik ben nu een" dag voedsel kalender " aan het maken met een uurwerk er bij . Ben er nog niet helemaal uit hoe .....
Onze zoon kan als we aan het eten zijn al vragen wat er morgen op het menu staat .....
Groetjes An