Bij mijn dochter was het al zichtbaar toen ze nog een baby was. Alleen wist ik toen nog niks van autisme. Er nu op terugkijkend weet ik dat het toen al vast te stellen was.

Dus het kan zeker dat je dat op 2-jarige leeftijd al ziet.

Hallo,ik heb een zoontje van 4,5 jaar met ass en een zoontje die 2 jaar wordt deze maand.Mijn zoontje van 2 was een echte huilbaby en toen hij 17 maanden was begonnen de driftbuien en woedeaanvallen.Hij kan heel moeilijk tegen veranderingen,drukte,is heel vlug overprikkelt.Ik zag heel veel dingen in hem van mijn oudste zoontje.Ik heb men zoontje van bijna 2 laten testen in het reva waar men ander zoontje revalidatie volgt.En daar bleek inderdaad dat hij veel kenmerken geeft van ass.Ondertussen loopt hij nu ook dagelijks revalidatie in het centrum ingeschreven bij kindjes met ass.Zo zie je maar dat ze toch vroeg kunnen gestest worden.En een moedergevoel zegt nog altijd veel meer dan het gevoel van mensen van het zal wel uitgroeien.Veel succes met je zoontje.

Bedankt voor de goede tips iedereen. Ons grootste probleem is dat er voor het moment geen rust is thuis voor ons oudste dochtertje. Zij heeft ook ASS, maar het uit hem op een heel andere manier. Alicha is zeer rustig bij momenten ook zeer angstig, ze geraakt ook rap overprikkeld en daar geraakt ze dan zeer moe van. We hebben ze vorig jaar ook tot 2 maal toe voor een langere tijd van school gehouden omdat ze oververmoeid was. Dit jaar kunnen we dit niet meer aangezien ze in het eerste leerjaar zit. Zoals eerder gezegd ze doet het nu supergoed (ben er eigenlijk heel fier op) en we willen dat ze het kan blijven volhouden zo.

Ze heeft zelf 2 weken terug gezegd dat ze heel veel moeite had dat Lucca mij altijd zo opeist. Ze slaapt ook terug wat moeilijker. Daarom dat ik met Lucca niet teveel wil afwachten omdat het voor ons dochtertje ook zeer moeilijk is. Lucca is net de 30 maanden gepasseerd dus ik vermoed dat hij terug op een wachtlijst zal komen.

Groetjes,

Daphné,

wij hebben een zoontje van 4 met diagnose ASS, en een zoontje (deel van een tweeling) van 22 maanden, die heel druk is, zich op niets kan concentreren, driftbuien, anderen pijn doen (en er duidelijk plezier in hebben), niet luisteren, alles doen wat niet mag. En ook bij hem is er niets dat helpt! Straffen, negeren, slaan, roepen, of gewoon heel kalm proberen uit te leggen: het helpt allemaal niet. Hij heeft allemaal kenmerken van peutergedrag, maar wel allemaal in het extreme...

We zijn van plan om bij hem de vroegbegeleiding in te schakelen, omdat ik ook het gevoel heb dat hij een taalachterstand heeft.

Maar vaak is het idd zo dat je moedergevoel niet liegt, ook al spreken de instanties je tegen.

Hoi Daphné,

Ik ben hier nog maar pas nieuw op deze site.

Mijn oudste zoontje van 8 heeft recent de diagnose ASS gekregen.

Al van kort na zijn geboorte vond ik dat er 'iets' niet klopte bij hem, mensen vonden mij een overbezorgde moeder- je kent dat wel, eerste kindje.

Hij was een huibaby,weende tot 22u per 24u,ontroostbaar,niets hielp.

Hij was pas 2 (!) dagen oud toen hij zich voor eerst bewustloos huilde.

Hij was prematuur geboren maar vreemd genoeg op motorisch vlak voor "op de boekjes".

Op 2,5 jaar bij de start van de kleuterklas hebben we die moeten stoppen,hij kon er niet tegen en praatte op dat moment praktisch nog niet.

In de kleuterklas was ook vrij snel duidelijk dat er "iets scheelde",zeer traag werken bvb.

In de tweede kleuterklas is logopedie opgestart omdat hij nog bijna niet sprak.

In de derde kleuterklas is er lang getwijfeld geweest om hem naar het eerste leerjaar te laten gaan omwille van "onrijpheid"

Het is de juf van het eerste leerjaar die de kenmerken herkend heeft en zo is bal aan het rollen gegaan.

De diagnose werd dus sindskort bevestigd.

Maar ik, als moeder voelde al lang dat er 'iets ' niet klopte, ook al had ik er geen idee van toen was ASS was.

Ik ben er geen expert in vanaf op welke leeftijd testen kunnen maar dat je als moeder aanvoelt dat er iets niet klopt...dat is zeker!

Veel sterkte

Hallo iedereen,

Ik ben vandaag naar het PAK (centrum voor opvoedingsondersteuning) geweest. Had echt het gevoel dat er geluisterd werd en volgende week gaan ze al beginnen met de testen. Ben echt blij dat er zo rap werk van gemaakt word. Ze hebben wel een vermoeden van ADHD in plaats van ASS. Er komt ook al redelijk rap opvoedingsondersteuning aangezien er thuis toch heel wat problemen zijn en zusje ook haar rust nodig heeft.

Volgens het CLB was het wel niet nodig om hem te testen. Ze zien wel dat Lucca heel veel nood heeft aan structuur en paniekerig reageert als er niets verloopt volgens plan maar testen is niet nodig! Soms vraag ik mij af wat voor personen daar werken en of ze uberhaupt wel iets over kindjes weten. Ik heb vorig jaar ook alles op alles moeten zetten om GON begeleiding te krijgen, de kinderpsychiater vond het nodig maar het CLB niet en blijkbaar mogen ze dit weigeren. Ze hadden Alicha dan misschien 1 maal gezien.

Bedankt iedereen voor de reacties, het doet deugd om te weten dat je ergens eens je hart kan luchten want soms kan ik de reacties zoals alé, je ziet daar toch niets aan of het zal wel uitgroeien niet meer horen.

groetjes,

Daphné