Aanmelden op VVA
Ervaring
Twijfels over een gepaste school
Graag deel ik via deze weg ons verhaal. Ons zoontje van 4 heeft sinds begin 1e kleuterklasje problemen in de klas: is zeer vlug afgeleid, stoort de klas, luistert niet en slaat (veel) andere kindjes. Ook dominantie en slaapproblemen ('s nachts wakker liggen) met een tekort aan slaap tot gevolg, enz... Hij heeft een teveel aan prikkels en kan die niet selecteren. Na verschillende gesprekken met de juf en zorgjuf, hebben we ons zoontje laten testen in een centrum voor ontwikkelingstoornissen. Daar werd ASS vastgesteld. Na de paasvakantie is hij overgegaan naar het 2e klasje. Op die manier hoopten we op meer uitdaging voor hem maar helaas, het verbetert er niet op. Op taalontwikkeling staat hij ver voor op zijn leeftijd, ook verstandelijk heeft hij een duidelijke voorsprong maar door een tekort aan emotionele ontwikkeling wordt dit onderdrukt met alle gevolgen van dien.. In september gaat hij over naar de 3e klas. Hij is daar verstandelijk wel klaar voor maar helaas denken we dat dit geen oplossing biedt, en het misschien alles alleen maar erger maakt. We hebben wel al GON begeleiding aangevraagd en de school doet erg haar best! We zouden het spijtig vinden dat ons zoontje van school moet veranderen maar soms denken we dat dat wel het beste is zodat er meer rust in zijn hoofdje kan komen en hij (nog) meer persoonlijke begeleiding krijgt. Erg graag reactie van wie met ons tips en/of ervaring kan uitwisselen!
Een bezorgde mama
Reacties
markies op 05/07/2010 - 14:14:08Mijn dochter redde het niet in het reguliere onderwijs. Nu gaat ze naar het buitengewoon onderwijs en nog steeds zijn de druk, de punten, de regels,... erg zwaar. Maar ze vindt er nu wel aansluiting bij de andere jongeren met autisme. Voor het eerst is ze geen buitenbeentje meer. Het pesten is nu eindelijk gestopt. Ze is daar graag op school. Ze leert er heel veel over zichzelf, over de sociale omgang met mensen... en dat vind ik zelf ook heel belangrijk, zelfs veel belangrijker dan het halen van goeie punten. Dat laatste kan later ook nog. Ze is zo gelukkig dat ze er eindelijk kan bij horen en dat is van heel groot belang. Haar zelfvertrouwen groeit terug, haar zelfbeeld is veel beter nu. Ik zou niet meer twijfelen aan buitengewoon onderwijs, ook al lukt het studeren ook daar nog niet. Het is toch een heel groot succesverhaal ondanks alles...
Als je een goede verstandhouding met zijn leerkrachten kan opbouwen, dan kan je zoontje wel in een normale school blijven. Probeer te ontdekken welke prikkels voor hem te belastend zijn; zodat je die alvast kan verminderen. En laat hem thuis echt tot rust komen, vooral buiten, met zijn voetjes op de aarde. Soms doet een lievelingsdier ook veel wonderen om tot rust te komen.
Mijn zoon was een zeer moeilijk kind met een laag zelfbeeld. In het buitengewoon onderwijs (leefgroepjes met andere autistische kinderen) leerde hij heel wat sociale vaardigheden. Hij leerde er omgaan met zijn handicap en zag er dat hij niet de enige was met dat probleem. Hij bloeide open en werd een aangename kerel en werd niet meer gepest. Het is belangrijk een school te vinden waar er voldoende structuur is voor de kinderen en waar ouders welkom zijn en gehoord worden.
Ik herken jou verhaal. Mijn beide kinderen met ass hebben de kleuterschool in het gewone onderwijs doorspartelt. Bij de oudste was het heel snel duidelijk dat hij het in het eerste studiejaar niet zou redden in het gewone onderwijs, hij is doorverwezen naar buitengewoon onderwijs met autiwerking. tot hiertoe, wel met vallen en opstaan, is dat de beste oplossing voor hem.Mijn jongste zoontje heeft tot in het eerste studiejaar het gewone onderwijs gedaan. Maar, ondanks het feit dat de kleuterklas, met fantastische begeleiding van de juffen, zorgleerkracht en directie, ging het in het eerste studiejaar helemaal niet goed met hem. De druk in het eerste studiejaar is veel groter. Mijn ervaring is dat de kleuterklas nog net leefbaar was voor hem, maar (hij is verstandelijk meer dan gemiddeld begaafd), de druk, de prikkels, het tempo was veel te groot in het eerste studiejaar. Hij leerde niets, had de ene crisis na de andere, hij lijdde duidelijk. Met veel pijn in het hart, hebben we met Kerstmis 2 jaar geleden, de knoop moeten doorhakken om naar het buitengewoon onderwijs te gaan. Eerst een "gewoon" klasje binnen type 3, sinds het voorbije schooljaar een specifieke autiklas. Voor mij staat het als een paal boven water, ook al is het altijd een moeilijke beslissing, voor mijn zoontje was dit nefast. Hij heeft enorme vorderingen gemaakt. Doet nog steeds crisissen, het is niet makkelijk, maar hij leert en gaat vooruit. Ik hoop dat hij in de lagere school nog naar het gewone onderwijs kan overstappen, maar besef dat deze jaren cruciaal zijn voor zijn ontwikkeling. Het is natuurlijk mijn verhaal, maar hoop toch een beetje te delen met lotgenoten.
Onze dochter van 7 gaat al 2 jaar naar het buitengewoon onderwijs, waarvan het voorbije schooljaar met auti-werking. Ze heeft een super jaar achter de rug, en wij zijn zeer blij dat we de stap ooit gezet heeft. Zelfs met haar licht verstandelijke beperking behaalt ze toch mooie resultaten nu. Als het niet lukt in het normale onderwijs, moet je zeker niet twijfelen om naar het bijzonder onderwijs te stappen, daar krijgen ze op maar de aandacht die ze nodig hebben !
Hallo bezorgde mama,
ik snap volledig wat er in je omgaat.
Wij hebben pas laat een diagnose gehad maar ik heb altijd getwijfeld of mijn zoon de gewone school aan kon. Ondertussen is hij dit jaar afgestudeerd in het ASO en begint hij volgend jaar in de hogeschool.
Mijn zoon heeft een hoog IQ maar een laag EQ, als je hem soms bezig ziet ( zoals onlangs nog met het verwoed verzamelen van de onozel prulletjes die je bij carrefour cadeau kreeg en nu weer met de Disney pins... Je zou niet zeggen dat hij bijna 18 is.
Voor het slapen kan ik je alleen aanraden om naar nederland melatonine te gaan halen. In België wordt er alleen melatonine met bijvoegingen verkocht en die is niet echt aan te raden.
Melatonine is een natuurlijk product dat we allemaal produceren tegen dat we gaan slapen, bij kinderen met ASS zou dit dikwijls verstoord zijn.
Onze zoon neemt dit nu al enkele jaren en is veel rustiger sinds hij een goede nachtrust heeft, zeker het proberen waard.
We hebben wel de dosis moeten aanpassen voor hem want de dosis die op het doosje stond was te zwaar, daar sliep hij zo goed van dan hij de hele dag terg in zijn bed wilde kruipen en dat effect is niet waar we op hoopten.
Ik hoop dat het bij jullie ook lukt.
Groetjes
Brigitte
Hallo,
Ik zie dat jullie GON-begeleiding aangevraagd hebben. Voor onze dochter was dat toch de oplossing om in het regulier onderwijs te kunnen blijven. Veel hangt natuurlijk af van de GON-leerkracht, maar het is het proberen waard, zeker als je een goede medewerking van de school hebt!
Veel succes!
Heidi
P.S. Voor ons werd alles toch wat gemakkelijker toen Emma leerde lezen (gemakkelijker om dingen op papier te zetten: picto's + geschreven zodat er geen/minder misverstanden zijn).
@Brigitte
"Voor het slapen kan ik je alleen aanraden om naar nederland melatonine te gaan halen. In België wordt er alleen melatonine met bijvoegingen verkocht en die is niet echt aan te raden."
(N-acetyl-5-methoxytryptamine)
Het wordt wel niet in limburg verkocht, m'n vader is er speciaal voor naar Utrecht gereden. Het was blijkbaar erg duur, maar het heeft me niet echt kunnen helpen. Gewoon omdat ik niet gewent ben om medicijnen te slikken. Maar daar heb je alleen last van als je alleen woont.
Zal het adres nog eens gaan zoeken of vragen...
Groeten: Roger Keulen.
Beste bezorgde mama
Één van onze auti-zonen was ook bijzonder druk in de kleuterklas, zeker niet onverstandig, maar op sociaal vlak duidelijk niet mee.
Na de kleuterklas heeft hij een jaar speel-leerklas gedaan (Parkschool Leuven, type 8) Groot succes, al bleef hij sociaal duidelijk achter op leeftijdsgenoten.
Daarna is hij aan het gewone lager onderwijs begonnen, die we gekozen hebben omwille van de kleine klassen, de huiselijke sfeer en de houding tegenover GON-begeleiding.
Er kwam ook een aanvullende diagnose ADHD. We hebben ons lang tegen rilatine verzet, maar zijn blij dat we het uiteindelijk toch gedaan hebben. (Minder verwondingen tijdens het spelen, betere studieresultaten, leefbaarder thuis en op school, minder uitsluiting door klasgenoten)
Als je zoontje thuis komt van school is hij vast heel druk. Probeer eens het volgende: neem een blad papier en schrijf vijf minuten lang alles op wat hij doet. (Bijt op je tanden en kom niet tussen.)
Als je die lijst aan andere ouders toont, zullen ze waarschijnlijk zeggen dat die van hen dat ook doet. Vraag dan hoe lang die van hen er over doet om dat allemaal te doen. Als blijkt dat die van jou in vijf minuten tijd even veel energie kwijt moet als en ander kind op een ganse avond, zorg dan als de bliksem voor een aanvullende diagnose ADHD.
Toch oppassen met je kind in het bijzonder onderwijs stoppen, voor je daar heel, heel zeker van bent. Hoe dan ook etiketter je ze dan toch meer. Bij een goed IQ, en een normale begaafdheid zijn ze meer gebaat volgens mij met het gewone onderwijs. Onze zoon met Ass is nu 12 en volgt nog steeds gewoon onderwijs met succes. Wij kregen rust in zijn hoofd door rilatine te geven. We zijn daar tegen, maar het helpt hem echt... dus dan moet je toch die klik maken. Hij gaat nu naar het moderne en mits goede begeleiding en Gon, moet dat zeker lukken!!
Dus oppassen met te snel de overstap te maken naar het bijzonder onderwijs!! Ook al hebben we veel respect voor de kids die daar terecht kunnen, en de richting op zich, hoor!!!
Onze zoon is gelukkig nu, en wil helemaal geen buitenbeentje zijn, en hij voelt zich met die rilatine echt rustig, en functioneert perfect normaal bij zijn klasgenoten!!
Ik heb drie kinderen met autisme. Ze hebben allen normaal kleuteronderwijs gevolgd in een kleine school die nu niet meer bestaat, daarna zijn ze naar een type 8 school gegaan zonder al te veel problemen. Ene heeft een jaar beroeps onderwijs gevolgd in een normale school met gon,toch hebben we daar geen al te beste herinnering aan o.a werd hij veel gepest,hij kon er ook niet goed mee om met wat mocht en niet, was een zeer gemakkelijk slachtoffer. Het volgende jaar is hij naar auti onderwijs gegaan waar ook zijn oudere broer zat. De dochter heeft nu het eerst jaar beroeps in het gewone onderwijs zonder gon ging perfect. In de school was zelf een tijdje spraken van technisch onderwijs, dit heb ik zeer bewust tegen gehouden omdat de druk dan te veel zou worden. De oudste gaat volgend jaar hoge school proberen met Gon
Ik begrijp niet waarom oppassen voor het bijzonder onderwijs. Als je kind echt niet functioneert in het gewone onderwijs, ook niet met de hulp van gon, dan is het absoluut een zegen. Ik vind niet dat je het daarmee etiketteert. Het diploma is gelijk aan dat uit het gewone onderwijs.
Wij hebben onze zoon ingeschreven in een Freinetschool.
Hij start in september, maar ik ben wel benieuwd of het gaat lukken. Heb er voorlopig alle vertrouwen in.
Mijn oudste zoon heeft ook één jaar ( het eerste secundair ) in een methodeschool gezeten, en het was allesbehalve goed omdat de structuur daar heel ver zoek was, ze heel veel zelfstandig en in groep moesten werken, en net dat moeilijk loopt bij veel kinderen met ASS - ik had die school gekozen omdat ze voor alle vakken maar een zestal leerkrachten hadden, wat inderdaad wel positief was. Maar dit voordeel woog niet op tegen de nadelen.
Je hebt gelijk als je zegt dat je moet nadenken over de stap naar het buitengewoon onderwijs. Het is belangrijk goed naar je eigen kind te kijken. Mijn oudste zoon (normaal begaafd) zit in het buitengewoon onderwijs en redt het amper maar mijn andere zoon (normaal begaafd) die redt het prima met gon-begeleiding. We hebben een gedreven begeleidster. We overleggen de aanpak, houden contact via mail.
Bij autistische jongeren ben je zo afhankelijk van je omgeving maar af en toe mag een (autistisch) mens ook een beetje geluk hebben, nietwaar!
Dank jullie allemaal hartelijk voor reacties en tips. Blijkbaar is dit erfelijk voor broer/zus...?
Groeten,
Ellen
Hallo,
Mijn zoontje is 5 en heeft net zijn 2de kleuterklas met GON achter de rug. Het gaat met hem ook niet goed in de klas. Hij is er druk, luistert niet, doet andere kindjes pijn, ...
Bij het begin van de 2de kleuterklas was het allemaal nog veel beter, maar hij krijgt het steeds moelijker in de klasgroep, het verschil met zijn leeftijdsgenoten wordt steeds groter (op sociaal vlak vooral)
Zowat wat jij beschrijft. Toch zal hij volgend jaar nog in het gewone onderwijs zijn derder kleuterklasje doen in de school waar hij nu zit. Waarom? omdat alle professionelen rond de tafel (klasjuf, gon, clb, zorgcoordinator) van mening waren, dat er op dit moment geen beter alternatief voor hem is. Voor kleuters met een normale begaafdheid is er bij ons in de buurt niet echt een mogelijkheid en vandaar dat we er met z'n allen voor gekozen hebben hem te laten verder kleuteren in de voor hem vertrouwde omgeving met de mensen die hem kennen.
Wanneer zijn "gedrag" in de klas niet betert en blijkt dat hij het niet aankan, dan zullen wij hem voor het eerste leerjaar wel naar het BO laten gaan.
Een heel moeilijke keuze inderdaad, maar laat je begeleiden door de school, het clb en dergelijke.
Groeten
An
Ik heb een dochter van 7 waar een paar jaar geleden eerst de diagnose ADHD is vastgesteld en het jaar daarna ASS. Ze heeft de kleuterschool in het gewone onderwijs gedaan. Hier heeft ze wel de tweede kleuterklas gedubbeld, maar dit heeft haar zeker goed gedaan. Ze deed vooraleer de diagnose vastgesteld was ook veel kindjes pijn, zette de klas op stelten, ... maar sinds ze rilatine en nu concerta neemt is ze een pak rustiger geworden en willen de kinderen van haar klas ook meer met haar spelen. Ik was ook geen voorstander van medicatie en zeker niet omdat ze nog zo jong was, maar ik ben toch blij dat we ermee gestart zijn. Volgend schooljaar start ze in het BO. Het is inderdaad een zeer moeilijke stap, één waar veel tranen bij gevloeid zijn, maar dankzij de school, de GON en het revalidatiecentrum ben ik er dan toch uitgekomen. Ik ben de school een paar keer gaan bezoeken en ik heb er een goed gevoel bij. In het gewoon onderwijs zou mijn dochter het ideale slachtoffer zijn voor pesterijen en ook al kan je ze niet van alles beschermen, dat is toch iets wat ik haar voor wil behoeden. Ze zit bij de jeugdbeweging, dus het is niet dat ze geen contact heeft met de "echte wereld". In E. zit veel in, het komt erop aan het eruit te krijgen en volgens mij kan dit veel beter in de kleine klasjes in het BO waar alles op eigen tempo kan, dan in het gewoon onderwijs, in grote klassen en alles tegen de tijd. Nee, ik denk dat voor E. het BO een goede oplossing is. Ik ben echt heel benieuwd naar het volgende schooljaar...
Ook wij hebben onlangs de diagnose gekregen dat ons zoontje van zeven ASS heeft. Hij heeft het eerste leerjaar in het gewone onderwijs gedaan in een héél klein klasje - maar hij had het ondanks alle inspanningen zeer moeilijk. Wij hebben lang getwijfelt maar dan toch de beslissing voor BO genomen.In september start hij in het BO en ik hoop dat hij na verloop van tijd zich daar veel beter gaat voelen wegens minder druk. Het was een moeilijke keuze maar hopelijk de juiste keuze. Ben benieuwd!
Mijn zoontje met ass heeft net zijn eerste leerjaar achter de rug. Na de derde kleuterklas twijfelde ik, integenselling tot zijn juf, of ik hem wel aan het eerste zou laten beginnen op een gewone school. Verstandelijk was er ook geen probleem, maar op sociaal gebied twijfelde ik erg. Omdat de school en leerkrachten er achter stonden is hij toch gestart en met succes. De structuur die een eerste leerjaar met zich meebrengt deed hem duidelijk goed. Op momenten dat zijn emmertje vol is gaat het sociaal wel wat moeilijker. Maar zoals hierboven al gezegd, als de school er achter staat, is er veel mogelijk. Probeer met de school naar oplossingen te zoeken. Durf ook zelf voorstellen te doen met ideeën die jij denkt dat hem helpen.
Charlotte
Het is allemaal zo persoonlijk.
Onze oudste zoon heeft tussen kleuterklas en lagere school een speel-leerklas gedaan (type 8) en is dan met GON aan het gewoon onderwijs begonnen. Voor hem een prima keuze.
Onze jongste zoon is al in de eerste keuterklas vastgelopen en is nu gelukkig in het buitengewoon onderwijs.
Bij onze oudste dochter is het autisme pas vastgesteld op 17 jaar. Zonde, want ze had eigenlijk al lang GON moeten hebben, maar buitengewoon onderwijs zou uit den boze geweest zijn.
Hallo,
Ik ben 27 en heb zelf autisme. De twijfel tussen gewoon onderwijs en BO is heel persoonlijk en blijft een uiteenlopend discussiepunt.
Maar ik weet nu zelf 1 ding zeker. Ik heb gewoon onderwijs gedaan maar ik als ik kan, zou ik de klok willen terugdraaien en voor BO kiezen.
Ik kon heel goed leren en haalde zeer goede resultaten. Maar op sociaal vlak was het vreselijk. Bij 'speciale dagen' zoals uitstap of feest of zieke leerkracht, had ik altijd paniekaanvallen. Ook na een vakantie wilde ik niet aan het nieuwe schooljaar beginnen.
En ik werd gepest en dat werd uiteindelijk zo erg dat ik na een zelfmoordpoging in de psych ben terechtgekomen voor 3 jaar en daar heb ik dan de rest van m'n tienerjaren moeten doorbrengen.
Moest ik naar een aangepaste school zijn gegaan, ben ik er zeker van dat ik op sociaal vlak erg zou geholpen zijn en zou ik nu ook staan waar ik sta, maar alleen zou ik dan die vreselijke jaren van pesterijen en zelfmoordneigingen hebben kunnen overslaan.
Uiteindelijk komen we allemaal op volwassen leeftijd naast elkaar te staan. In het normale werkcircuit is voor de meeste van ons niet mogelijk om te functioneren dus is het super dat er aangapaste arbeidstrainingen bestaan of dagcentra die voldoen aan onze specifieke normen. En mijn collega's hebben ook soms diploma's hoor, maar wat zijn we er toch mee?
Soms denk ik dat het vaak de fout is van de ouder om hun kind in het regulier onderwijs te laten gaan, zelfs al is ie ongelukkig. En ook vind ik dat de GON begeleiding daar niet veel aan helpt want wat geeft nu die enkele uren extra ondersteuning terwijl je kind op de speelplaats wordt gepest tot ie geen uitweg meer ziet???
hei, hallo,
Ik heb een zoontje van vier jaar met asperger. Hij kan verstandelijk goed mee, maar motorisch gaat het allemaal wat moeilijker. Ook sociaal heeft hij dit schooljaar een moeilijke start gemaakt, maar met hulp van de leerkracht en de gonbegeleiding heb ik nu een zoontje dat heel graag naar school gaat, niet kan wachten tot de vakantie weer voorbij is en met een heleboel vriendjes. Ik weet niet of het hem zal lukken om de lagere school in het gewone onderwijs te volgen, maar de kleuterschool is met de nodige begeleiding echt wel goed voor hem. Hij imiteert het gedrag van anderen en leert zo hoe te reageren in bepaalde situaties, ook al snapt hij de logica er niet van, hij wil er wel bijhoren en imiteert. Ook zijn klasgenootjes hebben geleerd hoe ze met hem moeten omgaan om geen woede-aanval over hen heen te krijgen. Zowel mijn man als ik zijn voorstanders om hem het gewoon onderwijs te laten volgen zolang onze zoon er zich goed bij voelt, gelukkig is. Hij komt op de eerste plaats. Ook al zegt de kinderpsych. dat hij emotioneel als sociaal niet in staat is om mee te kunnen, zolang hij graag naar school gaat, blijven we hem daarin steune, maar in ons achterhoofd weten ook wij dat hij misschien ooit naar het BO zal gaan. Maar dat zien we dan wel. Stap na stap, dag na dag, jaar na jaar. Nu genieten we van het specialeke dat hij voor ons is. Een klein wonder, dat ons telkens weer met onze voeten op de grond zet, ons ongestructureerde leven structureert, ons over alles laat nadenken, met zijn eigen tijd, zijn eigen logica. Vier jaar, maar met een eigen handleiding.
Groetjes
mijn zoontje was gesloten, had geen benul van sociaal contact, hij werd uitgesloten, verstoten op school, stond altijd in een hoekje, niet geconcentreerd, depressief, ongelukkig, nooit lachtte hij, heel vaak woede-uitbarstingen, steeds met zijn hoofd in een andere wereld.
hij is na de diagnose ass en adhd van een leefschool (methodeschool) naar traditioneel onderwijs gegaan, er is GON opgestart, hij is het tegenovergestelde geworden, een sociaal kind, gelukkig, hangt graag het zotteke uit.
ik geloof dus ABSOLUUT NIET in methodeschool en ass, want kindjes met ass hebben structuur nodig en die is op een methodeschool heel ver zoek. (toch die waar hij ging, voor ik hier rotte tomaten naar mijn hoofd krijg)
Ik heb echt een heel goede ervaring met de gon.
Doordat hij niet voldoende had aan de gebruikelijke twee jaar werd er een nieuwe aanvraag ingediend, mijn zoontje zal waarschijnlijk gon krijgen tot in het zesde leerjaar, laat je dus binnenkort niets wijsmaken dat het maar maximum 2 jaar is want alles kan, en er zijn altijd uitzonderingen.
een goede tip: een goed contact met de gonbegeleider(ster), wij hadden regelmatig meetings, samen met de juf, gonbeleidster, zorgcoödinator, en ikzelf, wij hadden een heen en weer schriftje waar zij alles opschreef wat er gebeurde, als er thuis een probleem was schreef ik het erin en kon zij er de volgende keer rond werken, en kreeg ik ook weer een antwoord via dat schriftje, ook regelmatig mailcontact met de gonbegeleider is nuttig.
Ik kan enkel deze raad geven: Luister goed naar hetgene de leerkrachten, gon-begeleiders,... enz. zeggen. Ga na of je kind zich gelukkig voelt en beslis dan. Niemand anders kan je zeggen wat je wel of niet moet doen. Je kind moet GELUKKIG zijn en dat is het allerbelangrijkste. Mijn zoon is samen met mij (ik ben leerkracht) naar het 'gewoon' (wat is gewoon?) lager onderwijs geweest. Na het zesde leerjaar hebben wij beslist hem naar de autiwerking te sturen. Nu zit hij er al 2 jaar en mocht ik het overdoen zou ik hem nooit meer meenemen met mij naar school. Hij zou zijn lager ook in de autiwerking doen. Nu de laatste twee jaar heb ik hem nog nooit zo veel en vlug zijn evolueren. De druk is verlaagd, hij voelt zich véél gelukkiger. En zeg zelf, wanneer kan je zelf het beste van je geven ? Als je GELUKKIG bent! Dus volg je hart.
Veel succes,
en weet dat je altijd het beste met je kind voor hebt, wat ook je beslissing is,
Tania
Hallo,
Ik kan allen maar zeggen dat ik je bezorgdheid goed begrijp. Ik zit op deze moment in een soortgelijke situatie. Mijn zoontje van zeven moet vanaf volgend schooljaar in het bijzonder onderwijs. Door het nijpend tekort aan plaatsen in type zeven hebben ze hem maar in type acht gezet (leerstoornissen). Ik wacht af met een heel bang hart aangezien hij in een klas terechtkomt waar de kindjes allemaal minstens een keer zijn blijven zitten. Hij niet. Hij heeft dan een non-verbale IQ van 120! Ik zit met heel veel schrik dat hij er zijn draai niet gaat vinden en dat hij weer gepest gaat worden. Ook twijfel ik erover of ze voldoende ondersteuning gaan kunnen bieden voor zijn ass probleem. Ik heb me er heel lang alleen mee gevoeld. Ik ken ook geen andere ouders met een kindje met autisme en een normale begaafdheid.
Ik zou u willen bedanken voor het delen van u verhaal. Hierdoor voel ik me als ouder iets minder 'buitengewoon'.
Beste mama,
Vertrouw erop dat je de juiste keuze zult maken. Elke moeder wil het beste voor haar kind, een foute beslissing bestaat niet. Onze zoon heeft de tweede helft van zijn kleuterschool doorlopen in het Buitengewoon Kleuteronderwijs (autiwerking). Hij was daar echt op zijn plaats. Hij was op de gewone kleuterschool een agressief ventje, door iedereen aangestaard en vooral buitengesloten als moeilijk, lastig, verwend, agressief nest. Op het buitengewoon onderwijs is hij opengebloeid, hij leerde enorm, hij genoot van de rust en de aandacht, elke kleine vooruitgang werd bejubeld en uitvergroot terwijl in de gewone kleuterschool men vooral opsomde wat hij allemaal niet kon en wat hij allemaal fout deed. Na het buitengewoon kleuter, is hij met GON terug naar het gewone eerste leerjaar gegaan. Dit is bijzonder vlot verlopen, hij is een zeer rustig en beleefd kind, zeer geapprecieerd door leerkrachten en kinderen!!! Hij gaat nu naar het zesde leerjaar en kan op alle gebieden goed volgen, dit niet in het minste dankzij zijn bagage vanuit het buitengewone kleuteronderwijs, de inzet van hemzelf, de juf, en de directie en de GON.
Ikzelf moet besluiten dat hoe ontzettend moeilijk hij was in zijn kleutertijd en hoe somber ik zijn toekomst zag, ik nu een toffe en vlotte jonge man heb, vergelijkbaar in veel opzichten met zijn klasgenoten.
Goede moed, vertrouw op je genomen beslissing!
Mieke
Beste Mieke
Dit verhaal lijkt sprekend op dat van mijn oudste zoon. Hijheeft 1 jaar in het buitengewoon onderwijs gezeten, in een speelleerklas, een overgangsklas tussen lager en middelbaar. Tijdens dat jaar heeft hij zijn diagnose gekregen.
Beste Ann
Het is opvallend. In een methodeschool zijn ze juist heel bewust bezig met die vaardigheden die wij, mens mensen met autisme, niet vanzelf leren. Dat zou juist goed moeten zijn. Maar door een gebrek aan structuur loopt het meestal mis.
Als je zoon in de methodeschool geleerd heeft bewust naar sociale vaardigheden te kijken, kan hij dan in de meer gestructureerde omgeving waar hij nu zit misschien sneller toepassen.
PS: de discussies op dit forum zouden een stuk makkelijker te volgen zijn als jullie allemaal de naam vermelden van degene waarop je antwoordt.
Beste Dirk,
Jij hebt 3 kinderen, allemaal met autisme?
Men heeft ons al verteld dat het (bijna zeker) erfelijk zou zijn. Jou heeft het dan toch niet tegengehouden? Ik zou graag nog een 2e kindje willen maar mijn man ziet dat om die redenen niet zo zitten..
Hallo Ellen,
Ons vijfde kind is geboren in het jaar voor het woord Autisme voor het eerst in ons gezin viel. Ondertussen hebben drie van die kinderen en ik een diagnose. Om het verhaal compleet te maken: we hebben ook nog een pleegkind.
Hallo iedereen,
wij hebben een zoon van 20 die in de schooljaren de diagnose kreeg van adden had last van concentratieproblemen maar nu valt dit heel goed mee. Onze jongste is 16 en heeft zijn 1ste kleuter gedubbeld zijn 2 de deed hij ook nog in het normaal onderwijs.Daarna ging hij naar bo type 2 .We woonden 10 min van school maar door omstandigheden moest hij met de bus gaan daar zat hij 45 min op en nog eens 45 min terug (vol fustratie)en daar was het ook meer zelfredzaamheid dan leren. Dus hij was 10 jaar en kon nog niet lezen of schrijven ook al was hij heel intelligent.
Dus besloten we naar een andere school te gaan en ook dichter bij de deur.In 2 jaar tijd leerde hij lezen en schrijven (niveau eerste leerjaar deed hij in 2 jaar) en dachten dat we eindelijk gestart waren.Dan kreeg hij een juf die alles maar herhaalde en meer achteruit ging dan vooruit.Dus weer naar af ,dan nog 2 jaar bij een juf dat ging heel goed .
Dan moest hij naar buso waar hij nu al 2 jaar is, maar door de achterstaand die hij opliep in de loop der jaren wordt het steeds moeilijker, zelfs met de arbeidstrainingen lukt het moeilijk. Maar zijn probleem is dat hij denkt dat hij het allemaal kan en ziet niet dat dat niet zo is. De juffen zeggen dat de klik dit jaar moet vallen en dat er beterschap moet zijn anders ...........weten ze het ook niet meer
Wij zijn ook teneinde raad en weten niet hoe we hem meer kunnen stimuleren en wat met zijn toekomst .
Hij is heel sociaal en trekt redelijk zijn plan (met een oogje in het zeil houden er bij) Maar de school is niet zijn ding .
Weet niet of we moeten veranderen van school of gewoon de juffen hun ding laten doen en op hun vertrouwen.
hallo iedereen
ik ben een moeder van 3 kinderen met ASS . van zwakbegaafd tot heel pienter. De jongste dat is hier het zorgenkind. Al van kleins af zag ik dat er dingen niet waren zoals ze zouden moeten zijn alleen niemand gaf er geloof aan; Wachte tot 5 jaar om te praten en eens hij dat kon begon hij ook de stappen te zetten naar het lezen. Problemen op school pakken en toch bleef hij in het gewoon onderwijs omdat het CLB weigerde een attest te geven voor audiklas. In het 5 de leerjaar heb ik na een hele zoektocht was het gelukt Thomas kon en mocht naar een audiklas en om heel eerlijk te zijn voor hem en ons ging een hele wereld open toch bleef hij zich vervelen op school. Ik heb mijn hart gevolgd ookal hebben me heel veel mensen ze zot verklaard hij heeft gesprongen van 5 naar 1 Hij wou de Latijnse richting doen met vallen en opstaan. Hij doet dit jaar de grieks - Latijnse richting om verveeling te vermijden gaat hij halve dagen naar school en halve dagen thuisonderwijs en neen hoor als alleenstaande weduwe heb ik het niet breed maar een moeder hart dat kan uiteindelijk heel veel
Hallo,
Dit is een heel interessant onderwerp. We zitten momenteel in dezelfde situatie met onze zoon. Hij loopt onderwijs in een gewone school in Engeland. Maar hij zit in een Inclusion Base. Dat is een klasje waar de autistische kinderen in de school zitten. Ze integreren geleidelijk aan in een gewone klas en als alles OK kunnen ze terug naar het gewone onderwijs. Mijn zoon heeft heel wat beperkingen en serieuze achterstand en ze hebben mij aangeraden om hem naar een speciale school te sturen.
Ik wil gewoon dat hij professionele hulp krijgt maar ook dat hij positive rolemodels heeft. In het geval van hoogbegaafd autisme heb je ooit aan Steiner schools gedacht? In die scholen dacht ik dat het onderwijs meer om het kind draait en de kwaliteiten van het kind.Van wat ik herinner is het Belgisch onderwijs zooo competitief alles draait om het puntensysteem. En als je niet mee kunt dan moet je het jaar overdoen(echt straffend). In Steiner scholen is er niet die stress om examens etc.
Katrien
Opgepast met Steiner:
Er is daar heel veel aandacht voor die zaken die wij door ons autisme niet vanzelf leren, maar daarom komen er ook vooral kinderen naar toe die daar hun ding van willen maken. De lat licht dus op dat vlak zeker niet lager.
Mijn dochter is een jaar in het steineronderwijs geweest. Ze mocht daar niet verder doen omdat ze, naar eigen zeggen, niet voorzien waren op de opvang van kinderen met ASS. En ik ben het daar wel mee eens. De manier van werken daar is niet aangepast aan ASS. Integendeel zelfs.
In de lagere school ging ze naar het freinet-onderwijs. Daar zijn we wel blij mee. Daar was enorm veel aandacht voor sociale relaties. Ze werden daar heel erg in begeleid waardoor mijn dochter daar op dat vlak heel veel geleerd heeft. Qua leerstof is dat dan wel weer veel minder, maar dat was zeker niet onze prioriteit.
Dag Sarah,
Hoe gaat het met je zoontje in BO? Mijn zoontje van 5 gaat nu de 2e kleuterklas bijna afronden, echter vanaf sept.2012 kan hij pas in type 7 terecht. Type 8 heeft de GON begeleiding wel voorgesteld maar na telefonisch contact met BO school, heeft men dit afgeraden vermits IQ van 123 en ASS..
Laat nog eens iets horen?
Groetjes,
Ellen
Ondertussen zijn we ongeveer een jaar verder na mijn vorige post en is besloten (in november al) dat mijn zoontje volgend jaar zijn eerste leerjaar start in BO. Omdat de scool hem niet bieden kan wat hij nodig heeft. Sinds deze week weten we ook dat hij dyspraxie heeft. Dit bevestigd onze keuze om hem naar BO te laten gaan om daar volledige ondersteuning te krijgen in zijn ontwikkeling
Beste Ellen,
Sorry voor het late antwoord maar heb een jaar zonder internet gezeten. Ik heb spijt dat ik de overstap gemaakt heb en dit omdat de CLB mij op het einde van het schooljaar het advies heeft gegeven om terug op zoek te gaan naar een beter aangepaste school. Mijn zoon mag nog een jaar op school blijven en daarna weet ik het niet. Ik ben al aangemeld in verschillende type 7 scholen al meer als een jaar en hoop dat er iets uit de bus valt. De wachtlijsten zijn lang en gaan niet vooruit!
Ik wens u en u zoontje alle sterkte toe.
Groetjes
Ik kan alleen hopen dat je zoiets niet moet meemaken. Het is uiterst vermoeiend en stresserend.
Ook voor het zelfbeeld van de kinderen is zoiets een heel slechte zaak! En het betekent ook voor hen enorm veel stress en schuldgevoelens dat ze jullie dit aandoen (terwijl ze er niks kunnen aan doen!).
Hallo,
Ik ben Thomas 12 jaar ben een heel pientere jongen met autisme. Ik heb in totaal al op 7 scholen gezeten waarvan 1 jaar in een autiwerking MPI De Oase in Gent. Het was mijn leukste tofste super beste jaar dat ik ooit heb gehad. Ik mocht daar op mijn eigen tempo werken , zat in een kleine klas en was gewoon zoals alle andere. ik was voor het eerst niet de eerste de enige Ass-er. Omdat ik op mijn eigen tempo mocht werken heb ik 2 jaar in 1 jaar gedaan ( ik ben dus pienter ). Dus maar naar het secundair en weer naar het gewoon onderwijs . Ik heb mijn eerste Latijn gedaan in Koekelberg maar daar liep het dus fout , maar opzoek naar een andere school.
Door de drukte en de afstand was en kon ik het school niet aan en ben ik maar thuis gebleven, heel veel mensen kennen mijn verhaal.
Ik mag nu eindelijk donderdag terug naar school en om heel eerlijk te zijn ben ik nog nooit zo gelukkig geweest, tel ik de dagen af want ik mag naar een autiklas en volg wat ik wil de Grieks-Latijnse
Ik ken heel veel jongeren met ASS die in het gewoon onderwijs moeten blijven omdat ze geen plek hebben of zo geen rare mama hebben die zomaar verhuist omdat ik naar de Haan naar school kan gaan.
Heel veel van mijn vrienden weten de reden waarom het zo moeilijk is en als ik hun vraag hoe hun droomschool zou moeten uitzien zeggen we allemaal het zelfde
Wij weten het want wij hebben autisme maar alleen verstaan die mensen in Brussel niet, weet je wat mijn mama dan altijd zegt wie is er nu normaal jullie of wij ?
Ik ben er nog maar 12 maar weet een ding niks maar dan niks was me geluk dank zij een mama die haar hart volgt in plaats van haar gezond verstand
Mama je bent de liefste en beste mama die een jongen iets anders ( want jij gebruikt het woord niet graag ) die een jongen kan voorstellen
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Februari 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 31 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 1 | 2 | 3 | 4 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • gewoon onderwijs • gezin • groepsbegeleiding • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
tja, ik kan je niet helpen, in mijn jonge jaren werden autis met normale begaafdheid niet herkend en liepen ze gewoon school. Je werd dan alleen bestempeld als een moeilijk lastig kind, dat niet wilde luisteren enz... Maar hier heb jij natuurlijk geen boodschap aan
veel succes in een zoektocht naar een betere oplossing