Ik zou eerder denken dat het met de leeftijd of een enge droom te maken heeft. Ik heb zelf jaren last gehad van "wolven die naar me keken". Met jaren bedoel ik zo'n 25 jaar. Het begon met een droom (toen 6 jaar) en nadien keken ze altijd, maar alleen als het donker was. Ik heb er me overgezet door telkens hardop te herhalen; "laat me aub gerust, ik ben bang van jullie". Klinkt misschien idioot voor een volwassen vrouw. Maar de angsten waren soms zo erg dat ik 's nachts niet naar de wc durfde en mijn man moest wakker maken.

Misschien kan je een lichtje laten branden in zijn kamer? Of misschien zijn bed tijdelijk verhuizen naar jullie kamer? Een dromenvanger maken die ook krokodillen vangt? Een knuffel kopen die hem beschermd? Dat laatste heeft bij mijn zoontje geholpen jaren geleden, maar de angsten waren niet zo erg als bij jullie.

Ter info; mijn zoon, mijn jongste dochter en ik hebben ass.

Hallo

Febe zag toen ze een jaar of 2 à 3 was altijd een meneer waar ze bang van was.  Hij dook op verschillende momenten op, maar ik zag die ook niet.  Dit was gekomen doordat ik een ventje had getekend, maar mijn tekentalenten zijn niet zo goed :-) en dat ventje was dus eigenlijk een lelijk ventje geworden.

Als Febe dat mannetje zag, zwaaide ik naar dat denkbeeldige ventje en deed er heel gewoon over.  Op den duur is dit voorbij gegaan. 

Ik hoop dat dit jou kan helpen.  Succes en heel veel sterkte. 

De voorbije week hebben we hier ook weinig slaap gehad.  Onze dochter van 10 kan, om welke reden ook, de slaap niet vatten...  Ik kijk uit naar de krokusvakantie.  Misschien brengt dat wat rust.

Groetjes

mijn dochetr van 5 heef ook last van angst: het komt altijd met periodes; ondertussen weet ik via de GON begeleidster dat ze vooral beelden vasthoudt. En eens iets engs gezien komt dat heel concreet terug als beeld die zij moeilijk kan loslaten en dan heeft ze schrik (droom, halloween, pompoen, spook, ... bij veel stress van geluiden, onverwachte bewegingen van blaadjes, dieren enz). Omdat ze ook heel gevoelig is op geluiden kunnen wij haar met zachte geluiden gerusstellen. en een klein lichtje dat altijd s' nachts brandt. Ze weet ook niet het verschil tussen 'echt' en 'niet echt' waardoor de bv moeilijk heeft met sprookjes(figuren). We zeggen haar ook telkens of het echt is of niet. Bij dromen juist hetelfde. Ze komt ook tot rust door wetenschappelijke uitleg (op haar niveau).

succes

Mijn dochter heeft zo eens een lange tijd een panische angst van appels gehad, na het horen van het sprookje sneeuwwitje. Ik heb haar nooit sprookjes willen vertellen, maar op school gebeurde dat wel met dit als resultaat.

Het was gelukkig maar een tijdelijk probleem. Bij het groter worden zijn die onredelijke angsten vanzelf verdwenen. Nu zijn het "echte" angsten.

Hey Sterre

Bij ons is dit ook zo.  Leuke dingen kunnen er vaak zomaar tussenkomen, maar minder leuke dingen of nieuwe dingen, moeten hier ook gepland worden.  Wij werken met een weekplanner.  Daarop wordt genoteerd welke activiteiten er zullen komen.  We maken ook wel duidelijk dat het soms eens kan veranderen.  Dit helpt wel.  Het brengt iets meer rust.  Wat ook helpt is als we vb naar een pretpark gaan dat we dit op voorhand al eens opzoeken op het internet en dan foto's en zo laten zien.