Aanmelden op VVA
Artikel
3 vragen aan… de auticoach
In de rubriek "3 vragen aan..." in ons VVA Magazine, wordt er aan experten uit verschillende domeinen 3 vragen voorgelegd. De eerste 3 vragen werden gesteld aan auticoach Els Mattelin.
Wie kan bij een auticoach terecht?
Wat kan een auticoach voor je doen?
Hoe verloopt de begeleiding bij een auticoach concreet?
Mogelijke topics die tijdens de begeleiding aan bod kunnen komen
Wie kan bij een auticoach terecht?
Een auticoach is iemand met een menswetenschappelijk diploma (psycholoog, psychologisch assistent, orthopedagoog, maatschappelijk werk,…) en eventueel een bijkomend psychotherapeutische opleiding, met expertise op vlak van autisme.
Iedereen met de diagnose autisme, of mensen bij wie er een vermoeden van autisme bestaat, kan bij een auticoach terecht. De meeste auticoaches begeleiden ook ouders, partners, familieleden, … als daar nood aan blijkt te zijn.
Sommige therapeuten richten zich voornamelijk naar kinderen en adolescenten en hun omgeving. Andere ontvangen mensen van alle leeftijden.
Een goede auticoach heeft naast een heel grote kennis van autisme, kennis van andere psychische moeilijkheden. Je kan er dus ook terecht als je last hebt van depressie, angsten, hyperventilatie, en noem maar op.
Wat kan een auticoach voor je doen?
Een consult bij een auticoach gaat meestal door in de vorm van een gesprek. Als de coach merkt dat jij beter communiceert via computer, of spel, of iets dergelijks, dan zal hij/zij daar mee aan de slag gaan.
Iedere coach heeft een eigen manier van werken. Het is heel belangrijk dat je iemand zoekt bij wie je je op je gemak voelt, waar je jezelf kan zijn.
Wat kan je verwachten?
Iedere coach vertrekt vanuit de vragen die jij hebt. Het kan dat die niet meteen in het vermeldde lijstje (zie onder) voorkomt. Vraag het aan je coach, die zal je dan laten weten of jullie daar iets mee kunnen doen of niet.
Iedere therapeut is gebonden aan het beroepsgeheim. Dat betekent dat hij/zij niets mag vertellen over jou aan een ander, zonder dat jij daar toestemming voor geeft.
Iedere coach vult het begeleidingsproces op een eigen manier in. Sommige coaches gaan mee naar de school, of het werk om een gesprek te voeren, andere doen dat niet. Tijdens de eerste gesprekken polst de auticoach naar jouw verwachtingen. Merkt hij/zij dat hij/zij die verwachtingen niet kan inlossen, dan zal dat duidelijk gezegd worden.
Hoe verloopt de begeleiding bij een auticoach concreet?
Voor de meeste auticoaches heb je geen doorverwijzing nodig. Je kan gewoon contact opnemen via telefoon of mail om een afspraak te maken. Eén sessie duurt doorgaans een uur, tenzij jullie iets anders overeenkomen.
De prijs van een sessie is variabel: momenteel betaal je tussen de €35 en €50 euro voor één gesprek. Een gesprek als koppel duurt over het algemeen langer, en zal ook duurder zijn: €50 tot €80.
Als je bij iemand gaat die erkend is door de mutualiteiten kan er een (beperkte) terugbetaling zijn, tot de leeftijd van 18 of 25 jaar (afhankelijk van het ziekenfonds waarbij je bent aangesloten.)
De meeste coaches zien mensen alleen in zijn/haar praktijk. Is dit te bedreigend, dan gebeurt het dat er wordt afgesproken om het gesprek op een andere plaats te laten doorgaan.
Er zijn heel veel individuele therapeuten. Anderzijds merken we dat er een tendens bestaat naar het vormen van groepspraktijken. Dat geeft de therapeuten het voordeel dat er meer overleg met collega’s mogelijk is. Dat kan de begeleiding ten goede komen.
Mogelijke topics die tijdens de begeleiding aan bod kunnen komen
• Verwerken van de diagnose
• Inzicht in (eigen) autisme
• Zelfredzaamheid stimuleren
• Aanleren van vaardigheden (sociaal, communicatie, … maar ook heel praktische zaken zoals
bijvoorbeeld boodschappen doen of je huis onderhouden)
• Vrijetijdsbesteding
• Studie
• Begeleiding in het leren plannen en organiseren
• Conflicten of problemen begrijpen en oplossen
• Vermindering van angsten of piekergedachten
• Zoeken naar mogelijke aanpassingen in de omgeving
• Relatiebegeleiding
• Behandelen van psychische problemen
• ...
VVA beschikt over adressen van beroepskrachten (auticoaches, psychologen, (psycho)therapeuten,…) die een aanbod hebben voor mensen met autisme. VVA heeft geen informatie over de achtergrond en het therapeutisch kader van deze dienstverleners en kan zich niet uitspreken over de kwaliteit van de gegeven begeleiding omdat die van velerlei factoren afhankelijk is.
Op zoek naar een auticoach bij jou in de buurt? Bel de Autismetelefoon 078/152 252
Reacties
Martine Thys op 19/05/2011 - 16:32:01
Als professional met veel ervaring met ASS maar ook als mama van een zoon met een ASS heb ik vragen bij het concept van auticoach.
Welke kwaliteitscontrole is er op deze hulpverleners? Welke kwaliteitseisen kunnen we aan deze mensen stellen? Wanneer heeft iemand 'ervaring' met ASS? Uit mijn ervaringen is geen enkele persoon met een ASS onder één noemer te vangen.
De prijzen zijn ook niet mis.
Waarom moet het toch allemaal zo prijselijk zijn???
Uit de mensen hun miserie moet er toch altijd veel geld gehaald worden! Hier vragen we toch niet om???
Ik maak als persoon met autisme (net als mijn partner) al jaren gebruik van een auticoach. En ik zou graag reageren op bovenstaande, terechte, opmerkingen, of misschien wat nuanceren. Natuurlijk kan ik alleen voor mezelf spreken.
Wat betreft kwaliteit van hulpverlening en geld ben ik wel erg kritisch. Toch vind ik dat veel auticoaches en individuele therapeuten qua kosten/baten, qua doelmatigheid (en dus qua kwaliteit) zeker de prijs waard zijn. Ook mijn omgeving (ouders, ...) zien duidelijk een verschil.
Voorheen werd ik begeleid door het cggz (en andere). Geen kwaad woord daarover want ik moest natuurlijk heel wat minder hard 'werken'. Er werd echt niet veel verlangd (alleen wat zitten en praten en betalen). Want deze centra zijn evenmin gratis. Mijn ondersteuning nu kost zelfs iets minder (als ik mijn psychiater erbij reken).
In een CGG moet je al wat geluk hebben om een goede hulpverlener te vinden, en keuze is niet echt mogelijk. Die 'goede' vertrekt dan soms (naar een ander werk). Maar het kan dus wel, al moet je met onzekerheid leven.
Met een goede auticoach kan je de prijs wel afspreken ifv van je budget en vooral, door de doelmatigheid van de ondersteuning kan dit op lange termijn veel grotere kosten besparen. Zelf merk ik dat aangeleerde technieken, meer zelfvertrouwen, minder medicatie, ... eigenlijk een veel gunstiger budgetsituatie geven.
Ook voor wie bereikbaarheid belangrijk vind, bv via mail of een afspraak als er een crisis is, of inlevingsvermogen in iets dat alleen vanuit autisme te begrijpen is, of niet focust op problemen maar op oplossingen, dan zie ik niet veel alternatieven voor een auticoach.
Een aantal van deze coachen worden idd terugbetaald door een ziekenfonds. Helaas maar tot 25 jaar. Zelf zal ik in elk geval al het mogelijke doen om die leeftijdsgrens te doen verhogen.
Beste,
Als persoon met ASS en van opleiding onderwijzeres, zou ik graag een deeltijds auticoach willen zijn. Mijn vraag is dan ook een beetje van: is mijn diploma dan wel voldoende ? In ieder geval voel ik mij ook wel geroepen om een beperkt aantal mensen te helpen, en dan vooral om te luisteren naar de behoeften, en samen te zoeken naar een mogelijke oplossing. Ik heb veel ervaring in het leven, en voel me vaak een perfecte vertaler tussen de neurotypical en de persoon met ASS.
Prijzen...tja, als iemand professioneel aan de slag gaat als auticoach, is het ook normaal dat die een fatsoenlijk inkomen moet hebben, niet? Het zou beter zijn dat mensen met ASS of een andere handicap steeds een deel terug zouden krijgen van de ziekenkas, indien zij een attest kunnen voorleggen.
Shanitee
Zelf, als volwassene met autisme (met een diploma hoger sociaal onderwijs), vind ik het diploma/opleiding ondergeschikt aan de attitude en vaardigheden zoals u die opsomt.
De mutualiteit vraagt meestal een diploma menswetenschappen en een aanvullende opleiding psychotherapie die aan bepaalde voorwaarden voldoet.
En u heeft zeker gelijk met de laatste alinea. En een auticoach kan uiteraard ook voor sommige mensen met een andere handicap goed van pas komen, volgens mij.
Ik begrijp alle bovenstaande bedenkingen wel. Zelf start ik net met begeleiding voor volwassenen met ASS (als auticoach, hoewel ik het zelf zo niet noem) en heb ik dezelfde bedenkingen gemaakt voor ik er aan begon.
Anderzijds werk ik reeds 12 jaar met volwassenen met ASS en zijn er zovelen die op wachtlijsten staan... Ik hoop toch enkele mensen te kunnen helpen door die ervaring.
Een kwaliteitscontrole is er inderdaad niet. Daarom is het belangrijk om bij aanvang voldoende tijd vrij te maken om de wederzijdse verwachtingen te bepalen. Vaak wordt zo ook duidelijk of de auticoach al dan niet een antwoord kan bieden op de vragen.
Ik denk dat het moeilijk is om een kwaliteitscontrole uit te voeren op auticoatches of anderen in de sector (psychologen, begeleiders,..). Maar ik denk dat, als je vooruitgang boekt, je goed voelt bij je coatch, je er steeds terecht kunt met je vragen, als je voelt dat je serieus genomen wordt en dat men de inspanning doet om u te begrijpen,... dat dit ook wel een goeie kwaliteitscontrole is op zich, voor uzelf dan. Als je echt niet tevreden bent, zou het misschien wel handig zijn dat je dit kunt melden (kan net zo goed bij je psychiater of huisarts zijn). Als er teveel klachten komen van telkens diezelfde begeleider, dan zal dat best ook intern eens geëvalueerd worden.
Er moet ook een soort van klik zijn, een vertrouwensband, dat heb je ook niet met iedereen.
Het is goed om van bij het begin de wederzijdse verwachtingen te bepalen. De auticoatch kan dan al vaak zien of hij/zij aan die verwachtingen kan voldoen of niet. Ik denk ook dat ze niet ALLES kunnen oplossen, maar wel veel kunnen bijsturen en verbeteren.
Als ASS-er (@ Shanitee) ben je zelf een ervaringsdeskundige door uw eigen situatie, je eigen beleving. Maar ik denk ook dat het evengoed belangrijk is met een juiste opleiding, opgedane ervaring door met mensen met ASS te werken. Met een onderwijsdiploma ben je zeker goed opgeleid, maar niet voor in die sector (vaak is de problematiek zodanig complex in sommige gezinssituaties). Ik denk dat het ook vaak moeilijk wordt om objectief te blijven. Niettegenstaande dat je gerust anderen kunt helpen met tips uit je eigen ervaringen.
Welke opleiding moet je dan gehad hebben om met auti's te werken, vraag ik me af. Psychologen, ortho-pedagogen... zij krijgen ook geen specifieke opleiding voor autisme. Velen van hen kennen daar totaal niks van.
Ik zou zelf graag een auti-coach vinden die zelf ook autisme heeft. Die persoon zal autisme dan zeker wel kennen. En daarbij is vooral levenservaring van heel groot belang, vind ik. Inzicht in hoe de mensen en de maatschappij functioneren, om zo de weg te kunnen wijzen aan de mensen die er hun weg in verliezen.
@ Sky
Je moet je niet aangevallen voelen. Maar ik begrijp wel je frustratie. Je hebt gelijk dat de meeste psychologen, orthopedagogen geen of te weinig ervaring hebben met autisme. Zij kunnen er wel zijn om andere problemen te behelpen. Die ervaring hebben wij ook al gehad, dat die fel tekortschieten op bepaalde vlakken, maar langs de andere kant hebben zij toch ook al dingen bereikt.
Maar er zijn WEL mensen die zich enorm bijscholen, dagdagelijks met autisme bezig zijn, die dagelijks ervaren wat er met onze kinderen gebeurt, veel problemen horen van de ouders en zo zich wel een beeld kunnen vormen van wat er gebeurt. Zij kunnen ook niet ALLES, maar ze zijn er, helaas heel beperkt.
Maar om terugbetalingen te kunnen krijgen voor de verleende zorg, moet er spijtig genoeg voldaan worden aan de kwalificaties die de mutualiteiten eisen.
Natuurlijk is iemand met ASS 'DE ERVARNGSDESKUNDIGE' bij uitstek, ook de ouders van kinderen met ASS hebben al een enorme weg afgelegd en kunnen met hun ervaringen anderen helpen. Het is niet altijd even gemakkelijk om overal gemakkelijk te geraken binnen de hulpverlening.
Hopelijk vind je iemand die ook ASS heeft en jou goed kan helpen.
Ik voel me niet aangevallen hoor Mie. Ik stoor me er alleen maar aan dat voor alles hoge diploma's gevraagd worden terwijl die mensen ook vaak niet weten waar ze mee bezig zijn.
Dat is waar!
Wat mij ook stoort is dat sommige mensen (niet iedereen hoor) in het onderwijs denken dat ze alles weten over autisme als ze eens een kindje in hun klas gehad hebben. Terwijl het zo moeilijk is, zelfs voor ons als ouder, om alles te weten over autisme. Elk kind heeft zijn specifieke noden. Ik krijg er echt de zenuwen van als men het zo laat overkomen dat ze genoeg weten en dat jouw informatie niet nodig is. Maar daarna zien ze dat het eigenlijk toch niet werkt. Maar dat is hier eigenlijk op dit forum niet de discussie.
Met een diploma op zich kun je inderdaad alleen aantonen dat je bepaalde studies hebt gedaan, maar de ervaringen moet je daarna nog allemaal opdoen. Het is dan ook belangrijk dat men iets leert uit hun ervaringen, ook uit de dingen die fout zijn gelopen.
Wij hebben toch al goede ervaring gehad met een auticoatch, iemand met diploma en reeds enkele jaren gewerkt met kinderen met autisme binnen het buitengewoon onderwijs. Wij zijn heel blij met elke hulp waarmee we vooruitgang boeken.
@Sky: ik kan je volgen als je zegt dat een coach met autisme voor jou een meerwaarde zou zijn.
Ik zou 't voor mezelf eerder zo verwoorden : voor mij is het kunnen inleven in mijn autisme (zoals in jouw en elk zijn/haar autisme - de verweving van autisme & persoonlijke situatie, de diversiteit erkennen) en tegelijk kunnen inzicht geven in neurotypische reacties van de omgeving en die kunnen vertalen belangrijker.
Ik denk dat de twee combineren bij hulpverleners met autisme die coachen moeilijker is. Maar ik kan me natuurlijk vergissen.
En wat je zegt over opleidingen is terecht, ik krijg geen vertrouwen bij iemand die titels & opleidingen vermeld (maar evenmin als hij of zij ze 'niet belangrijk vind' als ik het vraag of ze verzwijgt).
Bij een auticoach hoor ik wel graag vooraf hoe hij/zij te werk gaat, in verstaanbare taal.
@Mie
Wat je in je laatste reactie vermeldt vind ik juist. Als je ervaring met een mens met autisme hebt gehad, dan kan je alleen over die persoon spreken. En als het er twee zijn, kan je alleen over die twee spreken.
Tistje,
Ik maakte dezelfde bemerking als jij nadat ik mijn bericht hier geschreven had: dat de twee combineren voor hulpverleners met autisme misschien moeilijk is. Maar er zijn wel coaches met autisme. Ik heb ze alleen nog niet ontmoet en weet niet hoe ze werken en of het mogelijk is.
Een korte reactie:
Fijn de discussie wat te volgen.
Ik zelf heb dus autisme, maar tevens ook mijn 2 zonen. Mijn nieuwe partner en zijn kinderen hebben wellicht ook allemaal autisme (enkel oudste zoon is getest, maar de kenmerken vind ik in elk apart weer terug) Je kan dus stellen dat wij een nieuw samengesteld gezin vormen, waarin alle leden wel autisme hebben, en wij dus ontzettend veel praktijkervaringen hebben.
Nu ja, ik wil zeker niet stellen dat ik er alles van weet, in tegendeel !
Beste mensen,
Ik ben getrouwd al bijna 5 jaar. Ik ben een buitelandse vrouw die hier naar Belgie kwam met hoop om gelukkig zijn en ook mijn man het te doen. Ik wist niets voor mijn trouw dat mijn man een ASS diagnose had in 2005. Ik ben met hem getrouwd alleen in 2006 zonder niets te weten. Na 4 maanden van onze trouw vermoedde ik dat iets met hem aan de hand was. Deed ik wat druk om samen naar een psycholoog te gaan. Ruzies elke dag voor bijna nieks, herhalen van woorden en feiten van geleden en geweld.
Gingen we naar een psychiater en deed hem alsof het voor de eerste keer was, maar er ontdekte ik dat hij sinds 2000 in behandeling met haar was.
Ik heb van deze psychiater geen hulp gehad. Ze ging altijd akkoord met alles wat hij zegt en tot nu is zo. Ik had van haar geen duidelijk diagnose van hem. Ik was radeloos en probedeerde van alles mijn man te helpen. Verschillende keren moest ik thuis verlaten ...soms voor een weekend, soms 1 maand....en als buitelander ermee veel moeilijkheden en veel meegemaakt.
Sinds Mei van vorig jaar besliste ik niet thuis terug komen en apart van hem wonen. De procedures voor onze echtscheiding genomen en op de laatste dag van onze zitting bij de rechterbank laten we onze gevoelens uiten bij elkaar en onze liefde was sterker. Tijdens 1 jaar ondezocht ik in verschillende boeken, internet...wat inderdaad is het problematiek van mijn man...alles wat ik las leidde naar "ASPERGER" - de kenemerken, slaapprobleem, angsten zonder reden, bepaalde interesses, piekeren....ik heb hem verwittigd dat ik vermoedde dat hij een Asperger was en dan gingen we nog een keer naar zijn psychiater. Er vroeg ik haar of hij een Asperger was en alleen en dan heeft ze het bevestigde.
Ze heeft mijn man al 11 jaar behandeld zonder aan hem te zeggen dat hij een Asperger was. Hoe komt dat?
Nu na 1 maand weer samen ben ik weer weg gegaan...het is voor mij onlevebaar onder te veel stress en druk te leven. ik begon ook wat psychichis worden maar toch zie ik mijn man heel graag en graag ik mijn man helpen, maar hoe? Hij weigert hulp te zoeken, naar een andere psychiater gaan, neemt geen enkel medicatie en leef met hoge stress en breng me ook het.
Als iemand hulp ons kan bieden of op dezelfde situatie ooit gemaakt hebt...of kennen jullie een goede begeleider...A.U.B stuur me een email : silvagis@hotmail.com en ik zeker dankbaar jullie zou zijn.
Ik wil echt mijn huwelijk redden !
Dank u,
Mie, mijn zoontje zat een jaar geleden bij 2 kleuterjuffen (half-time) en de ene heeft een man en 2, waarschijnlijk 3 kinderen met ass. (de derde werd toen getest)
Hoewel ze toch "zoveel ervaring had met ass" begreep ze mijn zoontje totaal niet, integendeel; ze heeft hem afgebroken tot op de grond. Het heeft meer dan een jaar geduurd voor mijn zoontje terug zelfvertrouwen kreeg.
Bij mij is dat totaal in het verkeerde keelgat geschoten en ik wens nooit, maar dan ook nooit nog iets met die vrouw te maken te hebben.
Binnenkort zijn het weer sportkampen en kom ik haar misschien weer tegen. Ik heb haar vorig jaar al verwittigd dat ze mijn kinderen gerust moet laten. Ze mag zich aan een zeer cru reactie verwachten als ze mijn kinderen nog durft aan te spreken. Laten we hopen dat ik haar niet meer zie of toch zeker dat ze mijn kinderen niet meer aanspreekt. Zo wel krijgt ze garantie de volle lading.
Dag iedereen
Ik heb een zoon van 17 met autisme en valt overal uit de boot !
Ik doe nog elke dag ervaringen op,maar kan het niet slikken als mijn zoon 'rare' opmerkingen krijgt. Het onbegrip van de buitenwereld is soms echt niet te doen.Ik wil mijn zoon altijd beschermen maar luk daar echter niet telkens in.Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek, want door mijn jongen heb ik de kracht om door te doen. En die betweters willen gewoon hun geweten wat sussen . Sorry maar dat is mijn opinie.
Heidi
Ik heb al een hele tijd een best goede verhouding met de coach van mijn zoon, en die is "maar" leerkracht... (wel vanalles bijgestudeerd, maar dat interesseert me minder dan het resultaat dat hij bereikt) Die coach vraagt zelfs €60 euro per gesprek van een uur en dat vind ik eerlijk gezegd 'goedkoop werken'. Ik ben zelf ook een zelfstandige en ik weet dat hij nog een schoon deel van die €60 euro naar de BTW mag doorstorten (want ik krijg een factuur zoals ik dat ook gevraagd heb) en daarna komen de belastingen bij hem langs. Ik schat dat hij een goeie 25 à 30 euro overhoudt en daar steekt hij dan een uur van zijn privétijd in en hij heeft iedere keer iets voorbereid om te doen met onze zoon. Is dat dan "duur"? ik weet het niet. Ik ben geen rijke mens, maar zestig euro en daarvoor tips krijgen die aanslaan, daar teken ik voor!
HELAAS, verhuizen we dit voorjaar naar Limburg en wordt de afstand lastig overbrugbaar (alhoewel we er nog over nadenken om gewoon om de twee weken op en af te rijden naar Gent, enkel voor de coachsessie) Tenzij iemand een goeie coach kent, ruime regio Hasselt? Onze coach nu wil zelfs een soort overgangsgesprek met een nieuwe coach plannen om het allemaal niet lastiger dan nodig te maken voor onze zoon (en daar vraagt hij geen euro voor!)
Ik weet het niet hoor, ben er wel van overtuigd dat er een hoop charlatans zijn die uit zijn op geld, maar oftewel hebben we nu zeer toevallig een goeie, oftewel moeten we die mensen ook de tijd geven om iets te bereiken met kinderen? Niks gaat vanzelf en al zeker niet op één dag!
60 euro is voor veel mensen onbetaalbaar Leander! Dat is ook de prijs die psychologen vragen en zij horen in de statistieken tot de best verdienenden.
Ik heb alleszins geen 240 euro per maand die ik kan besteden aan een coach.
60 euro neertellen is veel geld. Je mag al heel blij zijn dat er een goeie verstandhouding is en dat je resultaten kan krijgen. Niet iedereen kan dit betalen.
Wij zijn ook zelfstandigen en weten heel goed wat er allemaal naar de fiscus gaat en dergelijke en wat er maar van overblijft. Wij verdienen bijlange zoveel niet per uur.
Niettemin dat die mensen hun werk met hart en ziel doen.
Van mij mogen ze gerust dit inkomen hebben, maar er zou een betere regeling moeten zijn bij de mutualiteiten zodat het finacieel dragelijker wordt voor diegene die de hulpvraag doet.
Goh ja, 60€ leek ons ook veel, maar sorry, ik snap dat die mensen dat vragen. Als je de fiscustoestanden in rekening brengt, verdient hij als coach een pak minder dan als leerkracht (maar akkoord, daar wordt hij door de staat betaald he) Gelukkig betalen wij geen 240€ per maand, want gaan we maximum om de twee weken en soms zelfs een maand niet... Misschien ben ik ook naïef om alles schoon op factuur te vragen en zal 't wel 21% goedkoper zijn als we in het zwart zouden willen betalen, maar dat is ieder zijn keuze he.
Maar dus wel helemaal akkoord dat dit terugbetaald zou mogen worden door de mutualiteiten: een doktersbezoek van een kwartier kost toch ook 30€, maar dat krijgt iedereen terugbetaald, dus dat vindt iedereen wel terecht?
En nu gewoon heel toevallig: we hadden een waterlek vorige week in onze kelder. Wat denk je dat het kostte om een vakman te laten komen voor twee uur? Ieder zijn vak en over wat het kost valt, vind ik, moeilijk te discussiëren...
@Sky: ik leef van een minimum (uitkering) en ga ook naar een autismecoach.
Ik kom aan ongeveer 200 euro per jaar (afhankelijk van incidenten en komt iets bij als er verslagen bij moeten) en daar spaar ik dan wel een aantal dokterskosten en de helft medicatie mee uiit. Maar het blijft natuurlijk niet goedkoop, alhoewel nog altijd beter dan een CGG. Dat is niet alleen duurder (heb ik berekend), maar de hulp is er meestal ook niet naar (al heb ik al een paar geluk gehad).
@Leander: er lopen wat charlatans rond maar ik denk niet dat het zo moeilijk is een goede coach te vinden (wel moeilijker: die hebben vaak wachtlijsten). Die charlatans vind je volgens mij op elk niveau in de geestelijke gezondheidszorg.
Voor 200 euro per jaar kan je dus maar 3 keer op een jaar gaan? Dan besteed ik dat geld toch liever aan iets anders, vooral als je weet dat wij hier met 2 zijn die zo'n coach zouden kunnen gebruiken. Tenzij zo'n coach kan terugbetaald worden of via andere wegen zoals Pab of zo. Aan de dokter betaal ik niet eens 1 euro per consultatie. Dat zou ook moeten kunnen voor psychologen en coaches e.d. Maar in deze tijden van crisis is dat een utopie vrees ik.
Ik ga er in de eerste plaats voor zorgen dat ik mijn huis kan afbetalen, de energiefaktuur kan blijven betalen en dat we, gezond, kunnen blijven eten. Dat is prioriteit. Voor ons is een coach een te grote luxe. En daar zijn we zeker niet alleen mee.
@Sky: ik ga voor 200 euro 5 keer (met mgl om te mailen. En voor mensen tot 25 wordt het een stuk terugbetaald. Voor de huisarts betaalt ik ook 1 euro, maar daar kan je toch moeilijk hetzelfde van verwachten hé (tenzij je erg veel geluk hebt dat hij iets kent van autisme). Voor mij is het ook een grote luxe, maar ook een noodzaak. Mijn vriendin en ik gaan ook beiden (en betalen dus elk) maar een alternatief is er helaas niet. En alternatieve therapie is nog veel duurder.
Dat klopt Tistje. Ik kies dan ook om totaal geen begeleiding te hebben. Die keuze heeft te maken met de kostprijs, maar even goed met zeer negatieve ervaringen met hulpverleners. En ik merk dat ik me veel beter voel als ik het alleen doe. De communicatieproblemen en misverstanden zijn veel te groot, ook, of vooral met de hulpverleners.
Veel succes met jouw hulp Tistje!
@Reine: dat is inderdaad het belangrijkste, maar mensen die naar een coach of een therapeut gaan aankloppen hebben die meestal niet
dat is ook wat ik schreef in een tekstje over psychotherapie op basis van voordrachten van thomas fondelli
http://tistje.wordpress.com/2008/03/16/tistjestherapeut/
Beste Leander, mocht je vraag nog van toepassing zijn: je kan voor auti-coaching ook terecht bij 't Labyrint in Ham (www.tlabyrint.be).
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Je kan een overzicht raadplegen van de terugbetalingen en de voorwaarden op de website van Kli nische Psychologie.