Aanmelden op VVA
Ervaring
De wereld is voor mij zo onvoorspelbaar...
Hoi allemaal,
Ik ben jennifer (17jaar) en ik heb McDD wat zich uit door ernstig autistisch gedrag, ik heb deze diagnose gekregen omdat ik bij mijn autisme ook nog angsten had, daarom mcdd. Ik heb het er heel moeilijk mee en soms weet ik me geen raad meer. Ik begrijp mensen helemaal niet goed, neem alles letterlijk waardoor de wereld zo onvoorspelbaar voor mij is. De hele dag ben ik bezig met puzzelen wat de ander bedoelt. Hierdoor ben ik in de avond helemaal uitgeput.
Vriendinnen maken is ontzetten moeilijk en ik heb er bijna geen. Het doet me vaak pijn om te zien dat mijn broertje op stap gaat met vrienden en dat het hem allemaal zo vlot afgaat.
Als er iets verandert, raak ik helemaal in paniek en dit lijdt dan tot ernstige woede-aanvallen.
Ik zit op een speciale school en volg er wiskunde-wetenschappen, dat gaat mij goed af.
Ik weet vaak niet wat ik tegen andere mensen moet zeggen. Soms lijkt het wel alsof ik in mijn eigen wereldje leef. Ik heb ook speciale hobby's: mijn hobby is dingen van buiten leren en mijn lievelingsboek is de atlas. Iedereen lacht me ermee uit.
Ik ben al heel vaak opgenomen geweest in de psychiatrie en zit nu op een M.P.I voor personen met een handicap.
Soms dacht ik wel eens had ik maar het syndroom van down, dan konden mensen aan me zien dat er iets aan de hand is. Nu blijf ik uitleggen en dat is heel vermoeiend en dan zie je de mensen raar naar me kijken. Daar heb je die autist weer, die heeft geen opvoeding gehad zeggen ze dan.
Ze weten gewoon niet hoe moeilijk het is om autisme te leven. Het verstoort mijn hele ontwikkeling en het is iedere dag aanwezig. Mensen willen het niet begrijpen, want ik kom zo slim over omdat ik ASO volg op school. Altijd dat onbegrip. Je moet je maar aanpassen zeggen ze dan. Dat doet pijn, zeker omdat ik elke dag zo hard moet vechten.
Ik doe soms wel rare dingen: ik kan bijvoorbeeld lachen omdat iemand verdrietig is. Ik lach die dan niet uit, maar ik weet niet wat een ander voelt, ik weet niet hoe ik me moet inleven.
Herkent iemand zich in mijn verhaal??
Ik wil jullie zeggen dat ik een website gemaakt heb over autisme. www.jennifer-smits.webklik.nl
Jullie zijn welkom, er is ook een gastenboek waar je een berichtje kunt achterlaten.
groetjes, jennifer
Reacties
Dirk op 24/01/2012 - 21:49:08Dag Jennifer,
Mijn dochter (13j.) heeft ook mcdd. En ik zou dat niet zoals Dirk een onnodig etiketje noemen. Natuurlijk zouden we liever geen etiketjes plakken... maar het helpt soms wel om de dingen klaarder te zien.
Mijn dochter is net als jij al meermaals opgenomen geweest, zit ook in een MPI waar ze aangepast onderwijs volgt.
Wij kampen met dezelfde problemen als jij. Ik heb je blog al langer gevolgd, ik vind die best de moeite.
Misschien wil mijn dochter met jou in contact komen (virtueel natuurlijk), ik zal het haar vragen als jij dit ook eventueel wil. Laat dat dan eerst weten. Ze is natuurlijk een paar jaartjes jonger dan jij, maar dat hoeft denk ik geen probleem te zijn. Op het MPI heeft ze ook veel contact met jongeren van jouw leeftijd.
heey
ja natuurlijk vind ik dat leuk.. mij maakt het niet uit dat je dochter wat jonger is hoor. ik vind het wel fijn wat te babbelen:D
van welke provincie komen jullie.. ik uit limburg:D
groetjes jennifer.,.. je kunt me altijd een berichtje sturen hoor
smits-jennifer@hotmail.com
Ik herken wel sommige zaken in je verhaal. Ik heb heel veel angsten, vind het moeilijk om mij uit te drukken. Maar het is allemaal zo onzichtbaar, en de mensen denken dan dat het niet zo erg is. Want ik ben intelligent, lijk sociaal, ... Sommigen vinden zelfs dat ik lui ben, een profiteur. Leg dan maar eens uit dat ik niet kan werken, want al mijn energie is opgeslorpt door de dagelijkse prikkels, en ben zo snel moe.
Ik wil je nog veel sterkte toewensen. Wanhoop niet om vrienden te hebben. Ik ben 37 jaar oud, en het is pas sinds een 4-tal jaren dat ik nu echt vrienden heb.
Vlaamse Vereniging Autisme
Welkom op de ontmoetingsplek voor mensen met autisme en hun ouders, familie en sociaal netwerk
Kalender
|
Mei 2012 |
|
||||
| Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za | Zo |
| 30 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | 1 | 2 | 3 |
Thema's
autisme algemeen • begeleiding • begeleiding en ondersteuning • communicatie • dagelijks leven • diagnose • gedrag • geïntegreerd onderwijs (GON) • gewoon onderwijs • gezin • individuele begeleiding • onderwijs • ontwikkelen • opvoeden • probleemgedrag
Steun ons!
Steek de handen uit de mouwen als VVA-vrijwilliger of word lid!
Je kan ons ook financieel steunen.
Ik begrijp niet waarom die Nederlandse therapeuten zich zo uitsloven om heel precieze diagnoses te stellen. Zeker bij wat inteligentere mensen helpt dit geen zier. De één heeft wat meer last van dit, de ander wat meer van dat, maar uiteindelijk kunnen we allemaal van mekaar leren.
Het lijkt me zelf, dat als je de mensen maar in voldoende kleine hokjes opsluit, je het hen juist moeilijker maakt om lotgenoten te vinden. Op die manier kunnen we mekaar niet helpen en maken de therapeuten zichzelf gewoon onmisbaar.
Bovendien zie ik mensen dikwijls zo evolueren na de diagnose, dat ik er van overtuigd ben dat ze in het Nederlandse systheem plots in een ander hokje zouden vallen.
Dus, voor mij heb je gewoon ASS, net als ik.
Verder herken ik heel veel van wat je schrijft. Op jou leeftijd was een onbestemd soort angste het overheersende gevoel in mij, en ik had veel behoefte aan slaap. Vrienden had ik nog heel weinig. Dat ging pas beter toen ik aan de universiteit begon.
Ik heb het wel in het normaal onderwijs uitgehouden en was me toch iets meer bewust van de gevoelens van mijn medemensen.
Dus ja, ik herken veel, en neen je bent niet alleen op de wereld.